บทที่ 99 ฉันเป็นถึงประธานบริษัทสื่อบันเทิง แต่พวกคุณเอาแต่ติดต่อให้ฉันรับงานงมศพ แบบนี้มันใช่เหรอ?

นายเก่งขนาดนี้

ทำไมไม่เหมาจัดงานศพครบวงจรไปเลยล่ะ?

ถึงแม้ว่าจะบอกว่า...

จุดประสงค์ตั้งต้นของนายเป็นเจตนาดีก็เถอะ

ทำไปเพื่อช่วยสร้างบรรยากาศงานศพให้ดูสมเกียรติ

แต่ทำไมมันดูตลกยังไงก็ไม่รู้!

ดูบอสหยางสิ

ถูกนายป่วนจนแทบจะกลอกตาเป็นเลขแปดแล้วนั่น

...

ในขณะเดียวกัน

บนฮอตเสิร์ช

แฮชแท็กเกี่ยวกับหลินเซี่ยก็กลับมาดุเดือดเลือดพล่านอีกครั้งเป็นรอบที่เท่าไหร่ก็จำไม่ได้แล้ว

โอ้โห!

งมศพก็คืองมศพสิวะ

แต่นี่แกดันเล่นงมขึ้นมาเป็นรัง

ถ้าเรื่องแบบนี้ไม่เป็นกระแสก็แปลกแล้ว

#แม่ร่วงเอ๊ย! บอกว่าจะไปทำพิธีควบคุมศพ แล้วไหงถึงไปงมศพขึ้นมาเป็นรังได้ล่ะเนี่ย?

#นี่มันตัวแม่แห่งวงการจิบน้ำชาของแท้ ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็ได้จิบน้ำชาตลอด วงการบันเทิงมีเทพเจ้าแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?

#ใครคือตัวซวยฉันไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ หลินเซี่ยจิบน้ำชาอย่างเบิกบานใจ

#เจียสิงขยายขอบเขตธุรกิจอย่างต่อเนื่อง ควบคุมศพ → งมศพ!

ในคอมเมนต์ใต้แฮชแท็ก

มีชาวเน็ตเข้ามาแสดงความคิดเห็นกันอย่างล้นหลาม

"เชี่ยเอ๊ย! พี่ชายคนนี้ตกลงมันเป็นยังไงกันแน่เนี่ย? ชีวิตประจำวันมีแค่จิบน้ำชากับกำลังเดินทางไปจิบน้ำชาแค่นั้นเหรอ?"

"ไม่เข้าใจ แต่ก็รู้สึกทึ่งมาก ฉันนึกว่าแค่ควบคุมศพก็หลุดโลกสุดๆ แล้ว หมอนี่ดันงมศพเป็นด้วยเหรอเนี่ย?"

"งมศพมันจะไปเจ๋งอะไร? งมขึ้นมาเป็นรังต่างหากถึงจะเจ๋ง! ทลายรังศพกันเลยทีเดียว"

"ว่าแต่ ทำไมก้นแม่น้ำฮวงโหถึงมีศพเยอะขนาดนั้นวะ?"

"ใครจะไปรู้ล่ะ รอให้ทางการออกมาชี้แจงเถอะ ตอนนี้ยังไม่มีข่าวอะไรเลย"

"แม่ร่วงเอ๊ย! โคตรเทพเลย! ดำน้ำกลั้นหายใจเป็นชั่วโมงๆ ดำขึ้นดำลงงมศพตั้งหลายร่าง เขาทำได้ยังไงวะเนี่ย?"

"ง่ายจะตายไป เขาเป็นดารานะ การที่มีทักษะการงมศพติดตัว แล้วก็รับจ็อบงมศพเนี่ย มันก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลดีไม่ใช่เหรอ?"

"สมเหตุสมผลบ้านป้าแกสิ! ตอนนี้ความรู้เรื่องขั้นตอนการให้ปากคำลงบันทึกประจำวันที่สถานีตำรวจของหมอนี่ แม่งเชี่ยวชาญยิ่งกว่าตำรวจมืออาชีพซะอีก ใครจะไปเข้าใจหัวอกคนโดนจิบน้ำชาบ่อยๆ ได้ล่ะวะ!"

"พรืดดด ฮ่าๆๆ! ที่หลุดโลกที่สุดก็คือ หมอนี่เพิ่งจะเดินออกมาจากสถานีตำรวจ ก็ดันหันไปเสนอหน้ารับจ็อบรับจ้างร้องไห้หน้าศพต่อเลยเนี่ยนะ? ฉันล่ะขำจนน้ำตาเล็ด หมอนี่พยายามขยันทำมาหากินกับอาชีพเสริมจริงๆ เล๊ย!!"

"ฝากทุกคนช่วยเป็นกำลังใจให้พี่ชายผู้เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังบวกของพวกเราด้วยนะครับ! ผู้บุกเบิกวงการศิลปินรับจ็อบทำอาชีพเสริมอันดับหนึ่ง! พี่หลินเซี่ย!"

"พรืดด! คอมเมนต์บนนี่แฟนคลับตัวยงของแท้เลยเว้ย!!"

"..."

ท้ายที่สุด การงมศพมันก็ไม่ได้ดูน่ากลัวลี้ลับเท่ากับการควบคุมศพ

ดังนั้น กระแสตอบรับในครั้งนี้

จึงได้รับความสนใจจากผู้คนเป็นอย่างมาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หน่วยงานของรัฐบางแห่ง

ต่างก็แอบจดชื่อของหลินเซี่ย บุคลากรผู้มีความสามารถคนนี้เอาไว้เงียบๆ

และในขณะเดียวกัน ก็ได้บันทึกเบอร์โทรศัพท์ของเจียสิงเอาไว้ด้วย

เผื่อว่าในอนาคตมีคดีที่ต้องการความช่วยเหลือ

จะได้สามารถต่อสายตรงติดต่อได้ทันที

ในชีวิตประจำวันของคนเรา

อุบัติเหตุคนจมน้ำเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้บ่อยครั้ง

และบางครั้ง ศพก็มักจะไปติดอยู่ในจุดที่ยากต่อการค้นหา

คนธรรมดาทั่วไปไม่สามารถดำลงไปงมขึ้นมาได้ง่ายๆ

แต่ถ้าหากมีหลินเซี่ยมาช่วย

สถานการณ์ก็อาจจะพลิกผันไปในทิศทางที่ดีขึ้นก็ได้

และด้วยเหตุนี้เอง

จึงมีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่รู้

ว่าในช่วงเวลาหลังจากนี้ หยางมี่ในฐานะบอสใหญ่ของเจียสิง

จะได้รับสายโทรศัพท์แปลกประหลาดหลุดโลกมากมายแค่ไหน

ถึงขั้นที่ทำให้เธอเกิดความรู้สึกสับสนขึ้นมาแวบหนึ่ง

หรือว่าวิสัยทัศน์ของเธอจะคับแคบเกินไป?

บางทีเจียสิงอาจจะลองขยายขอบเขตการรับงานให้ครอบคลุมไปถึงเรื่องพวกนี้ด้วยดีไหมนะ?!

...

กลับมาที่ฝั่งของหลินเซี่ย

หยางมี่ก็ต้องกลืนความโกรธลงคออย่างอดกลั้น

อดทนต่อความรู้สึกอยากจะกระโดดฟาดก้านคอหลินเซี่ยให้สลบคาที่

ในเมื่อเขาเป็นบุคลากรที่มีความสามารถที่เธอเป็นคนเซ็นสัญญารับเข้ามาเอง

ต่อให้ต้องกลืนเลือด เธอก็ต้องทนรับมันให้ได้!!

แต่ทว่า...

ถึงแม้จะมีการจ้างมาร้องไห้หน้าศพจริงๆ แต่เรื่องค่าตอบแทนก็คงต้องคุยกันอีกที

เพราะในครอบครัวของหยางเชี่ยนเชี่ยนตอนนี้ก็ไม่เหลือญาติผู้ใหญ่คนไหนแล้ว

ญาติพี่น้องและเพื่อนฝูงรุ่นพ่อแม่ก็มีไม่เยอะ

แม่ของเธอเสียชีวิตไปตั้งแต่เธอยังเด็ก และตอนนี้พ่อก็มาด่วนจากไปอีกคน

การต้องรับมือกับงานศพเพียงลำพัง สำหรับผู้หญิงตัวคนเดียว มันก็เป็นเรื่องที่หนักหนาสาหัสเกินไป

แถมเรื่องพิธีการต่างๆ เธอก็ไม่ค่อยมีความรู้

โชคดีที่ผู้หลักผู้ใหญ่ในหมู่บ้านเห็นใจ

ต่างก็อาสาเข้ามาช่วยเป็นธุระจัดการให้

ยังไงซะก็เป็นคนในหมู่บ้านเดียวกัน

ดั่งคำโบราณที่ว่า ญาติห่างๆ สู้เพื่อนบ้านใกล้ชิดไม่ได้

ในเวลาแบบนี้ ก็ต้องพึ่งพาเพื่อนบ้านนี่แหละ

การจะฝังศพในวันนี้เลย มันฉุกละหุกเกินไป

ดังนั้น จึงได้กำหนดวันฝังเป็นวันพรุ่งนี้

นั่นก็หมายความว่า

หลินเซี่ยและคณะจะต้องพักค้างคืนที่นี่เพิ่มอีกหนึ่งคืน

แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาอะไรสำหรับหลินเซี่ย

จะนอนเพิ่มอีกคืนก็ไม่เป็นไร ชิลๆ อยู่แล้ว

...

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น

สิ่งแรกที่หลินเซี่ยทำเมื่อตื่นขึ้นมาก็คือการสุ่มรางวัล

ถ้าเกิดว่า สมมุติว่านะ...

วันนี้เขาสุ่มได้ทักษะที่เกี่ยวข้องกับการจัดงานศพล่ะก็

เป้าหมายในการเปิดธุรกิจรับจัดงานศพครบวงจรของเขาก็จะยิ่งเข้าใกล้ความจริงมากขึ้นไปอีกก้าวใช่ไหมล่ะ?

บวกกับช่วงหลายวันที่ผ่านมา

ระบบก็ขยันแจกแต่ทักษะชวนสยองขวัญสั่นประสาทมาให้ตลอด

หลินเซี่ยจึงรู้สึกว่า โอกาสที่จะสุ่มได้ทักษะแนวๆ นี้ มีความเป็นไปได้สูงมากทีเดียว

ซึ่งมันก็ประจวบเหมาะกับการเตรียมปูทางสำหรับธุรกิจรับจัดงานศพในอนาคตพอดี

เขาคิดชื่อร้านเอาไว้ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว

จะตั้งชื่อว่า 'ธุรกิจรับจัดงานศพครบวงจรวังเซิงถัง'!! (วังเซิงถัง จากเกม Genshin Impact)

พอกลับไปถึงเมืองเมื่อไหร่ จะรีบไปจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าทันที

พอเก็บเงินทุนได้ครบเมื่อไหร่ ก็จะเปิดร้านทันที!

ดาราคนอื่นทำอาชีพเสริมด้วยการเปิดร้านหม้อไฟ

ส่วนเขาทำอาชีพเสริมด้วยการเปิดร้านรับจัดงานศพ!

มันก็สมเหตุสมผลดี ไม่มีอะไรผิดปกติเลยสักนิด!!

หลินเซี่ยลุกขึ้นไปจัดการล้างหน้าแปรงฟัน

เขาตั้งใจบีบโฟมล้างหน้าเยอะเป็นพิเศษ

ล้างหน้าล้างมือจนสะอาดหมดจด

จากนั้นเขาก็เริ่มทำการสุ่มรางวัล

[ติ๊ง! สุ่มรางวัลสำเร็จ ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ท่านได้รับทักษะการดูแลแม่สุกรหลังคลอดระดับปรมาจารย์!]

พรืด!

แม่ร่วงเอ๊ย!

ดูแลแม่สุกรหลังคลอดบ้าบออะไรวะเนี่ย!

พอฉันเปิดใจยอมรับทักษะสายสยองขวัญ แกก็ดันไม่ให้งั้นสิ?

อีกอย่างนะ

ฉันเป็นถึงศิลปิน! ดาราดัง! แถมยังหน้าตาดีมีชาติตระกูล!

แล้วแกจะให้ฉันไปดูแลแม่หมูหลังคลอดเนี่ยนะ?

แบบนี้มันเหมาะสมเหรอ?

ถึงมันจะไม่เหมาะสม

แต่มันก็มีความเป็นไปได้อยู่นะ

เพราะได้ยินมาว่า อาชีพนี้ก็ทำเงินได้เป็นกอบเป็นกำอยู่เหมือนกัน

...

เมื่อเปิดระบบไลฟ์สด

หลินเซี่ยก็ทักทายผู้ชม

จากนั้นก็เริ่มเตรียมตัว

เพื่อไปร่วมงานศพ

เนื่องจากสุ่มไม่ได้ทักษะที่ตรงกับสถานการณ์

วันนี้หลินเซี่ยก็เลยมีอาการซึมๆ เซ็งๆ ไปบ้าง

จนกระทั่ง...

ก่อนที่งานศพจะเริ่มขึ้น

หยางมี่ก็เดินเข้ามาพูดด้วยความจนใจว่า:

"เลิกทำหน้าบูดเป็นตูดหมูได้แล้วน่า จ่ายเงินให้นายก็สิ้นเรื่อง เดี๋ยวตอนร้องไห้หน้าศพ ก็ช่วยร้องให้มันสมจริงสมจังหน่อยก็แล้วกัน"

"ทางฝั่งเชี่ยนเชี่ยนก็ไม่ได้มีญาติพี่น้องคนไหนมาร่วมงานเยอะแยะ มีแค่พวกเราไม่กี่คนนี่แหละ งานนี้ก็คงต้องพึ่งพานายแล้วนะ!"

พอได้ยินว่าจะมีเงินเข้ากระเป๋า อารมณ์ของหลินเซี่ยก็ดีขึ้นมาทันตาเห็น

เขายยกมือทำสัญลักษณ์ OK ให้หยางมี่

จากนั้นก็เริ่มบิวต์อารมณ์

เรื่องทักษะการแสดงน่ะ เขาอาจจะไม่ถนัด

แต่ถ้าเป็นเรื่องความเป็นมืออาชีพในการรับจ้างร้องไห้หน้าศพล่ะก็

เรื่องแค่นี้จิ๊บๆ!

ดังนั้น

เมื่อถึงเวลาเริ่มพิธีศพ

เพื่อนบ้านทุกคนที่มาร่วมงาน

ต่างก็ถูกเสียงสะอึกสะอื้นร่ำไห้ของหลินเซี่ยดึงดูดความสนใจไปเสียสิ้น

จนทำให้

บรรดาเพื่อนบ้านที่ตอนแรกไม่ได้ตั้งใจจะมาร้องไห้ฟูมฟายอะไรมากมาย

กลับพากันร้องไห้ระงมยิ่งกว่าหลินเซี่ยเสียอีก

"โธ่เอ๊ย ตาเฒ่าหยาง! ทำไมถึงด่วนจากไปเร็วแบบนี้ล่ะ!"

"ตาหยางเอ๊ย ถ้าแกไปแล้ว ลูกสาวแกจะอยู่ยังไงล่ะเนี่ย!"

"โธ่ คุณลุงหยาง! ทำไมถึงจากไปกะทันหันแบบนี้!"

"..."

ในชั่วขณะนั้น

หลินเซี่ยถึงกับเริ่มระแวง

ว่าคนพวกนี้มาร้องไห้เพื่อแย่งอาชีพเขาหรือเปล่าเนี่ย

ดังนั้น เขาจึงเพิ่มดีกรีความโศกเศร้า ร้องไห้ฟูมฟายให้หนักหน่วงยิ่งขึ้นไปอีก

"คุณลุงหยางคร้าบบบบ!!!!!!"

ระเบิดพลังอินเนอร์ขั้นสุด!

โศกเศร้า!

รันทด!

อาลัยอาวรณ์!

งัดเอาทุกความโศกเศร้าที่มีออกมาใช้ให้หมด!

เขา! จะต้องเป็นคนที่ร้องไห้ได้น่าสงสารที่สุดในงานศพแห่งนี้!!

ผู้ชมในห้องไลฟ์สดเมื่อได้เห็นภาพนั้น

ต่างก็อดไม่ได้ที่จะร้องไห้น้ำตาซึมตามไปด้วย

ข้อความคอมเมนต์มากมายไหลทะลักราวกับสายน้ำ

"เชี่ยเอ๊ยยย! นี่มันร้องไห้ได้น่าสงสารจับใจเกินไปแล้ว!"

"แม่ร่วงเอ๊ย! ขนาดนั่งดูผ่านหน้าจอยังอินจนร้องไห้ตามเลยเนี่ย"

"นายยังดีนะที่แค่อยากจะร้องไห้ตาม ส่วนฉันนี่สิ อยากจะกลั้นใจตายตามสตรีมเมอร์ไปเลย"

"ฉันก็เหมือนกัน บรรยากาศมันพาไปซะขนาดนี้ ถ้ายกเลิกการมีชีวิตอยู่ตอนนี้ จะถือว่าไม่ให้เกียรติสตรีมเมอร์หรือเปล่าเนี่ย"

"ไอ้หมอนี่มันมีทักษะความเป็นมืออาชีพในการรับจ้างร้องไห้สูงปรี๊ดจริงๆ ว่ะ!"

"ไม่ต้องพูดอะไรให้มากความแล้ว! ในอนาคตถ้าที่บ้านฉันมีใครเสียชีวิต ฉันจะจ้างสตรีมเมอร์มาร้องไห้หน้าโลงให้ได้!"

"ขอแสดงความยินดีกับบริษัทเจียสิง ที่ได้ขยายขอบเขตการทำธุรกิจเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งสาขา!"

"แถมอีกอย่าง ฮือๆๆ สตรีมเมอร์ร้องไห้ได้เก่งมาก ฉันเองก็เริ่มจะทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน อ๊ากกก!"

...

วีรกรรมของหลินเซี่ยในครั้งนี้

ส่งผลให้...

หลังจากงานศพเสร็จสิ้น

ชาวบ้านหลายคนต่างก็พากันเดินเข้ามาพูดจาปลอบโยนหลินเซี่ย

บอกให้เขาทำใจ อย่าโศกเศร้าเสียใจจนเกินไปนัก

คนที่จากไปก็จากไปแล้ว

ส่วนคนที่มีชีวิตอยู่ก็ต้องเดินหน้าสู้ต่อไป

หยางเชี่ยนเชี่ยนที่กำลังยืนเก็บของอยู่ข้างๆ เมื่อเห็นภาพนั้น

ก็ถึงกับมีอาการมึนงงไปชั่วขณะ

"เดี๋ยวนะ ตกลงนี่มันงานศพพ่อของฉัน หรืองานศพพ่อของนายกันแน่เนี่ย?"

"คุณลุงคุณป้าในหมู่บ้านเข้าใจผิดอะไรกันไปใหญ่แล้วหรือเปล่า?"

หยางมี่: ...

เร่อปา: ...

ผู้ชายคนนี้

ช่างหลุดโลกเกินเยียวยา!

และในตอนนั้นเอง

โทรศัพท์มือถือของหยางมี่ก็ดังขึ้น

เมื่อหยิบขึ้นมาดู ก็พบว่าเป็นเบอร์แปลกที่ไม่คุ้นเคย

เมื่อคิดว่าอาจจะเป็นสายจากสปอนเซอร์หรือพาร์ทเนอร์ธุรกิจในวงการ

หยางมี่จึงตัดสินใจกดรับสาย

ทว่า ในวินาทีต่อมา

เธอก็ต้องช็อกตาตั้ง

เดี๋ยวนะ ฉันเป็นถึงบอสใหญ่ของบริษัทสื่อบันเทิงชื่อดังนะ

พวกคุณโทรมาหาฉัน เพื่อติดต่อให้ฉันรับงานงมศพเนี่ยนะ?

แบบนี้มันถูกต้องเหมาะสมแล้วเหรอ??

...

...