บทที่ 98 การงมศพในครั้งนี้ ต่อให้เป็นคนในวงการคนงมศพ ก็ยังถือว่าสุดแสนจะอลังการงานสร้าง!

อึ้ง!

อึ้งกันไปหมด!

มาเป็นรังบ้าบออะไรล่ะ!

ทุกคนต่างก็เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

ตกใจจนแทบจะยัดกีบเท้าลากระดูกดำเข้าไปได้ตั้งสองอัน

ในห้องไลฟ์สดก็พลันมีข้อความคอมเมนต์ไหลทะลักราวกับเขื่อนแตก

"เชี่ยเอ๊ย!!!"

"สตรีมเมอร์เป็นตัวป่วนจริงๆ ด้วยดิ? งมมาได้เป็นรังเลยเหรอวะ?"

"แม่ร่วงเอ๊ย! แบบนี้มันเข้าข่ายงมหนึ่งแถมหนึ่งรังแล้วเว้ย!"

"การงมศพของสตรีมเมอร์ในครั้งนี้ ต่อให้อยู่ในวงการคนงมศพ ก็ยังถือว่าสุดแสนจะอลังการงานสร้างเลยนะเนี่ย?"

"อย่าว่าแต่วงการคนงมศพเลย ต่อให้เทียบกับประวัติศาสตร์ห้าพันปีของจีน ก็ยังถือว่าสุดแสนจะอลังการงานสร้างโว้ย!"

"ห้าพันปีแล้วไง ต่อให้ปรมาจารย์ผู้ให้กำเนิดวิชางมศพมาเห็นเอง ก็ต้องยกนิ้วให้แล้วบอกว่า 'ไอ้น้อง เอ็งแม่งแน่มาก!'"

"พรืดดด ฮ่าๆๆ! พวกนายนี่มันสุดยอดจริงๆ กะจะทำให้ฉันขำตายเลยใช่ไหมเนี่ย"

"ว่าแต่ เด็กใหม่ขอถามหน่อย ถ้างมศพขึ้นมาได้เยอะขนาดนี้ จะต้องไปสถานีตำรวจอีกไหม?"

"สตรีมเมอร์: นายเป็นเด็กใหม่ไม่เป็นไร แต่อย่างน้อยช่วยทำตัวให้เหมือนมนุษย์มนาหน่อยได้ไหม?"

"ฮ่าๆๆ! สตรีมเมอร์นี่ไม่ว่าจะไปที่ไหน ก็ไม่เคยขาดแคลนน้ำชาจริงๆ ด้วยแฮะ!"

"ว่าแต่ ในเมื่อเจอแล้ว ทำไมสตรีมเมอร์ถึงยังไม่งมขึ้นมาล่ะ?"

"นายโง่หรือเปล่าล่ะ การเป็นคนดีน่ะมันก็ดีอยู่หรอก แต่ถ้าได้เงินเพิ่มด้วยมันก็ย่อมดีกว่าสิวะ"

"พรืด! คอมเมนต์บน มองปราดเดียวก็รู้เลยว่าเป็นแฟนคลับรุ่นเดอะ ฮ่าๆๆ!"

...

ผ่านไปครู่หนึ่ง

หยางเชี่ยนเชี่ยนเหมือนจะเข้าใจเจตนาของหลินเซี่ย

เธอจึงรีบพูดขึ้นว่า "หลินเซี่ย คุณช่วยงมพ่อของฉันขึ้นมาก่อนได้ไหม? เท่าไหร่ฉันก็ยอมจ่าย!"

หลินเซี่ยมีสีหน้าเรียบเฉย พยักหน้ารับ

"ได้ครับ เรื่องเงินน่ะไม่ใช่ปัญหา ผมแค่โผล่ขึ้นมารายงานสถานการณ์ให้ทราบก่อนเฉยๆ"

ทว่า หลังจากพูดจบ

เขาก็หันไปมองหัวหน้าทีมตำรวจที่ยืนอยู่บนฝั่ง

เพราะเรื่องนี้ เขาไม่มีอำนาจตัดสินใจได้เพียงลำพัง

เรื่องศพนิรนาม จะงมหรือไม่นั้น ต้องให้ทางสถานีตำรวจเป็นคนตัดสินใจ

ถ้าอีกฝ่ายไม่รับช่วงต่อ

หลินเซี่ยก็ไม่มีปัญญาจัดการกับศพพวกนี้เหมือนกัน

จะให้เอาไปวางเรียงรายไว้ริมฝั่งแม่น้ำฮวงโห

แล้วคอยถามคนที่เดินผ่านไปผ่านมาทีละคนเหรอ?

'นี่ใช่ศพญาติคุณหรือเปล่าครับ?'

เลิกพูดจาเหลวไหลได้แล้ว

มีสตรีมเมอร์ที่ไหนเขารับหิ้วของขายเป็นศพกันบ้างวะ!?

ถึงแม้เขาจะไม่แคร์

ที่จะเป็นศิลปินดาราคนแรกที่รับงานเสริมแปลกๆ แบบนี้

แต่อย่างน้อย... อย่างน้อยๆ สินค้ามันก็ต้องเป็นมนุษย์เป็นๆ สิเว้ย!

"น้องชาย งั้นรบกวนช่วยงมพวกเขาทั้งหมดขึ้นมาเลยนะ ทางเราจะไม่เอาเปรียบเรื่องค่าตอบแทนแน่นอน!"

ในที่สุด หัวหน้าทีมก็ดึงสติกลับมาได้ และรีบเอ่ยปากขอร้อง

พอได้ยินคำพูดนี้

หลินเซี่ยก็ไม่ลังเลอีกต่อไป

เขาหันหลังดำดิ่งลงไปใต้น้ำ

และพริบตาเดียว ร่างของเขาก็หายวับไปในกระแสน้ำ

ความเร็วในการตอบสนองของเขา

ทำเอาทุกคนที่ยืนอยู่บนฝั่งถึงกับอ้าปากค้าง

สรุปว่าที่นายรออยู่ ก็คือประโยคที่บอกว่าจะให้ค่าตอบแทนนี้หรอกเรอะ?

...

ไม่นานนัก

ศพสองร่างแรกก็ถูกงมขึ้นมา

เนื่องจากจมอยู่ใต้น้ำเป็นเวลานาน

สภาพศพจึงเน่าเปื่อยพุพองจนดูไม่ได้

บางส่วนของร่างกายถูกปลาและแมลงกัดกิน

เนื้อหนังที่เน่าเปื่อยดูเละเทะราวกับกาวแป้ง

และทันทีที่นำศพขึ้นมาวางบนฝั่ง

กลิ่นเหม็นเน่าคละคลุ้งก็ลอยตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ

"อุแหวะ!"

หลายคนที่ยืนอยู่บนฝั่งถึงกับทนไม่ไหว อาเจียนออกมาตรงนั้นเลย

เต้าหู้เหม็นที่กินไปเมื่อเช้าถูกขย้อนออกมาจนหมด

ส่วนชาวบ้านที่มามุงดูเรื่องสนุกอยู่ด้านหลัง

สีหน้าของแต่ละคนก็ดูไม่ได้เลย

ถ้ารู้ว่าจะมีฉากชวนอ้วกแบบนี้

รู้อย่างนี้ไม่มาดูซะก็ดี

ทีนี้ล่ะ

วันนี้ทั้งวันคงกินข้าวไม่ลงแล้วล่ะ

ทางด้านหยางเชี่ยนเชี่ยน เมื่อมองเห็นหนึ่งในสองศพนั้น

ถึงแม้ว่ากระเพาะของเธอจะปั่นป่วนจนแทบทนไม่ไหว

แต่เธอก็ยังรีบถลันตัวเข้าไปหา และร้องไห้โฮออกมาอย่างไม่อายใคร

"พ่อ——"

หยางเชี่ยนเชี่ยนหมอบร้องไห้ฟูมฟายอยู่หน้าศพราวกับคนเสียสติ

เมื่อหยางมี่เห็นดังนั้น เธอก็เดินเข้าไปหาพร้อมกับน้ำตาที่เอ่อล้น

ถึงแม้ว่าตั้งแต่เข้าวงการบันเทิงมา

เธอจะไม่ค่อยมีเวลามาหาหยางเชี่ยนเชี่ยนบ่อยนัก

แต่เมื่อก่อน ทุกครั้งที่เธอมาเล่นที่บ้านของหยางเชี่ยนเชี่ยน

คุณลุงหยางก็ดูแลเอาใจใส่เธอราวกับเป็นลูกสาวแท้ๆ ของตัวเอง

ในเวลานี้

เมื่อได้เห็นร่างไร้วิญญาณของคุณลุงหยาง

หยางมี่จึงอดไม่ได้ที่จะร้องไห้ออกมาด้วยความโศกเศร้า

...

ในขณะที่คนที่อยู่บนฝั่ง

กำลังจมดิ่งอยู่ในความโศกเศร้า

ทางฝั่งของหลินเซี่ยก็ไม่ได้หยุดพักเลย

เขางมศพขึ้นมาทีละร่างๆ อย่างต่อเนื่อง

มีชาวเน็ตที่ตั้งตัวเป็นเครื่องคิดเลขคอยนับจำนวนอยู่ในห้องไลฟ์สด

ตั้งแต่เริ่มต้นจนจบ

หลินเซี่ยงมศพขึ้นมาได้ทั้งหมดแปดร่าง

และหลังจากที่งมศพทั้งแปดร่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว

ในที่สุดหลินเซี่ยก็ปีนขึ้นมาจากน้ำ

ที่ปากของเขายังมีสาหร่ายคาบอยู่สองเส้น

ดูแล้วชวนให้รู้สึกฮาพิลึก

หลังจากปีนขึ้นมาได้

เขาก็หอบหายใจแฮ่กๆ แล้วพูดว่า "ทั้งหมดนี้มีแปดร่าง ส่วนข้างล่างยังมีอีกสองร่าง"

"ร่างหนึ่งยืนตั้งฉากอยู่ งมขึ้นมาไม่ได้"

"ส่วนอีกร่างหนึ่ง ผมงมเขาขึ้นมาสามรอบแล้ว เขาก็ยังกลับลงไปอีก"

"แต่ทว่า เขาให้เจ้านี่กับผมมา"

พูดจบ หลินเซี่ยก็ส่งจี้หยกชิ้นหนึ่งให้กับหัวหน้าทีม

หัวหน้าทีมรับจี้หยกไปถือไว้ด้วยสีหน้างุนงง

คำพูดของหลินเซี่ยนี่...

ทำไมฟังดูแล้วชวนขนลุกจังวะ?

อะไรคือการที่งมขึ้นมาสามรอบแล้วเขาก็ยังกลับลงไปอีก?

แถมยังให้จี้หยกนี่มาอีกงั้นเหรอ?

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะเนี่ย??

นี่นายลงไปงมศพ หรือลงไปแลกเปลี่ยนของขวัญกับคนตายอยู่ใต้น้ำวะเนี่ย?

ในขณะเดียวกัน

ผู้ชมในห้องไลฟ์สดก็อกสั่นขวัญแขวนไม่แพ้กัน

"เชี่ยเอ๊ย! สตรีมเมอร์ นายกำลังพูดจาเพ้อเจ้ออะไรวะ?"

"แม่ร่วง! ฟังแล้วขนลุกซู่ไปทั้งตัว อะไรคือการงมมาสามรอบแล้วเขาก็กลับลงไปอีกวะ?"

"นี่น่าจะเป็นข้อห้ามของคนงมศพล่ะมั้ง ถ้าพูดให้ดูหลอนๆ หน่อยก็คือ วิญญาณเขาไม่อยากขึ้นมา"

"เวรเอ๊ย! เห็นสตรีมเมอร์พูดซะชิลเลย แต่ถ้าเป็นฉันเจอเหตุการณ์แบบนี้ล่ะก็ ฉันคงช็อกตายไปแล้ว!"

"ก็จริงนะ ลองคิดดูสิ อยู่ใต้น้ำมืดๆ รู้อยู่เต็มอกว่ากำลังงมศพ แต่จู่ๆ ศพดันดิ้นหลุดกลับลงไปเองดื้อๆ เป็นใครจะรับไหววะ?"

"ถ้าเป็นฉัน ฉันคงตกใจจนร้องหาแม่ไปแล้ว"

"โอ๋ๆ ไม่ต้องกลัวนะลูก มาให้แม่กอดมา"

"พรืด! ไอ้ตัวป่วน หยุดก่อกวนได้แล้ว ในกล้องมีตำรวจอยู่นะเว้ย!"

...

หลังจากนั่งพักอยู่ครู่ใหญ่

หลินเซี่ยก็เริ่มรู้สึกดีขึ้น

การค้นหาอย่างต่อเนื่องเป็นเวลากว่าหนึ่งชั่วโมง

บวกกับการงมศพขึ้นมาถึงแปดร่างติดต่อกัน

กระบวนการทั้งหมดนี้

สูบพลังงานในร่างกายไปอย่างมหาศาล

นอกจากนั้น

คนที่อยู่บนฝั่ง

เห็นแค่ตอนที่หลินเซี่ยน่าศพขึ้นมาเท่านั้น

ไม่มีใครได้เห็นเลยว่า

ภายใต้ผืนน้ำอันมืดมิด หลินเซี่ยต้องเผชิญกับอะไรบ้าง

แม่ร่วงเอ๊ย...

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับศพเป็นรังๆ

จะบอกว่าไม่หลอน ไม่กลัว ก็คงจะเป็นการโกหก

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนที่กำลังงมอยู่ ดันมีศพที่ดิ้นหลุดกลับลงไปเองอีก

ความรู้สึกมันก็เหมือนกับ...

นายกำลังยืนเซ่นไหว้บรรพบุรุษอยู่หน้าหลุมศพ

แล้วจู่ๆ บรรพบุรุษก็เปล่งเสียงออกมา

บอกว่าไม่ชอบของเซ่นไหว้ที่นายเอามาให้

แบบนี้ใครจะไปรับไหววะ!

แค่คิดก็แทบจะฉี่ราดแล้วไหมล่ะ?

ส่วนเรื่องที่ว่าหลินเซี่ยตกใจจนฉี่ราดหรือเปล่าน่ะเหรอ?

ยังไงซะ น้ำในแม่น้ำฮวงโหก็มีสีเหลืองขุ่นอยู่แล้ว

เรื่องนี้ ใครมันจะไปรู้ล่ะ?

...

เมื่อพักผ่อนจนหายเหนื่อยแล้ว

หลินเซี่ยก็เริ่มพูดคุยกับหัวหน้าทีมตำรวจ

เรื่องการไปให้ปากคำที่สถานีตำรวจ

อืม...

ในฐานะศิลปินดาราผู้เปี่ยมไปด้วยประสบการณ์

เขามีความคุ้นเคยกับขั้นตอนของสถานีตำรวจเป็นอย่างดี

ดังนั้น เมื่อหัวหน้าทีมได้ฟังหลินเซี่ยสอบถามถึงขั้นตอนต่างๆ อย่างละเอียด

เขาก็ถึงกับทำหน้าเหวอ "พ่อหนุ่ม คุณคงไม่ได้เป็นเจ้าหน้าที่ในสายงานเดียวกับพวกเราหรอกใช่ไหม? หรือว่าเป็นขาประจำของสถานีตำรวจกันแน่?"

"..."

หลินเซี่ยไม่ได้เอ่ยตอบ

เขาทิ้งไว้เพียง...

แผ่นหลังอันอ้างว้างโดดเดี่ยว

เมื่อเห็นภาพนั้น

ผู้ชมในห้องไลฟ์สดก็...

ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาทันที!

...

โชคดีที่ครั้งนี้ก็ถือว่าเป็นการเข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องโดยบังเอิญ

ดังนั้น หลังจากให้ปากคำเสร็จ

หลินเซี่ยก็สามารถกลับบ้านได้เลย

ส่วนเรื่องการตามหาญาติของศพเหล่านั้น

ก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของสถานีตำรวจต่อไป

ถ้าหากถึงที่สุดแล้วไม่มีใครมาติดต่อขอรับศพจริงๆ

ทางสถานีตำรวจก็จะเป็นผู้จัดการเรื่องการประกอบพิธีทางศาสนาให้

สรุปก็คือ เรื่องราวหลังจากนี้ไม่เกี่ยวกับหลินเซี่ยแล้ว

เรื่องเดียวที่เกี่ยวข้องกับเขา

ก็คือการรอเช็คยอดเงิน

ที่ทางฝ่ายการเงินจะโอนเข้าบัญชีให้ก็พอ

"ถึงงานนี้จะได้เงินดี แต่ถ้าเลือกได้ ผมก็ไม่อยากทำอีกแล้ว"

"มันหลอนเกินไปจริงๆ"

เมื่อเดินออกมาจากสถานีตำรวจ หลินเซี่ยก็อดไม่ได้ที่จะบ่นพึมพำกับตัวเอง

หลังจากนั้น เขาก็เดินทางกลับไปที่บ้านของหยางเชี่ยนเชี่ยน

เมื่อเขาไปถึง

ที่บ้านก็เริ่มมีการขึงผ้าขาวเพื่อเตรียมจัดงานศพแล้ว

ก่อนหน้านี้ที่หาศพไม่พบ ก็เลยไม่สามารถจัดงานศพได้

แต่ในเมื่อตอนนี้หาศพพบแล้ว

ก็ต้องรีบดำเนินการจัดพิธีศพให้เร็วที่สุด

อีกอย่าง สภาพศพที่แช่น้ำมานานจนเปื่อยยุ่ยขนาดนั้น ก็ต้องรีบทำการฝังโดยเร็ว

ไม่อย่างนั้น เพื่อนบ้านละแวกใกล้เคียงก็คงทนกลิ่นไม่ไหวเหมือนกัน

เมื่อหลินเซี่ยเห็นหยางมี่กับเร่อปากำลังง่วนอยู่กับการช่วยเตรียมงาน

เขาก็รู้ได้ทันทีว่า คงต้องรอให้งานศพเสร็จสิ้นก่อน ถึงจะได้เดินทางกลับ

จากจุดนี้ก็แสดงให้เห็นว่า

ความสัมพันธ์ระหว่างหยางมี่กับหยางเชี่ยนเชี่ยนนั้นสนิทสนมกันมากจริงๆ

พอคิดไปคิดมา ในเมื่อตอนนี้ก็ว่างไม่มีอะไรทำ

หลินเซี่ยก็พลันนึกถึงวิชาชีพเก่าของตัวเองขึ้นมาได้

เขาเดินเข้าไปหาหยางมี่

แล้วกระซิบถามเสียงเบาว่า "บอสครับ ดูเหมือนว่าบ้านนี้จะไม่มีญาติพี่น้องคนอื่นเลยนะ ลองถามเพื่อนสนิทของคุณดูสิว่า ต้องการคนรับจ้างร้องไห้ไหม?"

"งานนี้ผมถนัดมาก ร้องไห้หน้าโลง 500 หยวน ใส่ชุดไว้ทุกข์ 1,000 หยวน"

"เห็นว่าเป็นคนกันเอง ผมลดให้ 20% เลย ต้องการคนไหมครับ?"

หยางมี่: ...

ฉันขอกระโดดถีบก้านคอนายสักทีจะได้ไหม?

...

...