ตอนที่ 97
บทที่ 97 อย่างนี้สิถึงจะถูกสูตร! เจอแล้ว! แต่มาเป็นรังเลยนะ...
minibunny · 10,556 ตัวอักษร
อาชีพรับจ้างงมศพ
มักจะถูกเล่าลือกันบนโลกออนไลน์ว่ามีความลึกลับพิศวง
แต่ในความเป็นจริงแล้ว ท่ามกลางบรรดาอาชีพที่ต้องคลุกคลีกับเรื่องความตาย
อาชีพนี้ถือว่าเป็นอาชีพที่ค่อนข้างปกติที่สุดแล้ว
โดยเฉพาะตามริมแม่น้ำสายหลักที่มีความอันตรายสูง
มักจะเกิดอุบัติเหตุคนจมน้ำอยู่เป็นประจำ
กระแสน้ำที่เชี่ยวกรากแบบนี้ คนธรรมดาทั่วไปไม่สามารถรับมือได้
ดังนั้น เมื่อเวลาผ่านไป
จึงมีคนที่มีความเชี่ยวชาญในการว่ายน้ำและดำน้ำ หันมายึดเป็นอาชีพเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง
และพัฒนามาเป็นอาชีพ 'คนงมศพ' ในที่สุด
ส่วนเรื่องข้อห้ามและอาถรรพ์ต่างๆ ของคนงมศพนั้น
ความจริงก็คือ กฎระเบียบและข้อควรปฏิบัติของสายอาชีพนี้นั่นเอง
ก็เหมือนกับการขับรถบนท้องถนนที่ต้องหยุดรอสัญญาณไฟแดงนั่นแหละ
ในการงมศพ ก็จะมีศพบางประเภทที่ห้ามแตะต้องโดยเด็ดขาด
เรื่องบางเรื่อง ถึงแม้เราจะไม่เชื่อ แต่ก็ไม่ควรลบหลู่
ดังนั้น เมื่อเวลาผ่านไป
กลุ่มคนงมศพก็เลยสร้างกฎระเบียบเฉพาะกลุ่มของตัวเองขึ้นมา
อย่างเช่น กฎเหล็ก 'สามงม สามไม่งม' เป็นต้น
และด้วยเหตุนี้เอง
เมื่อเรื่องราวเหล่านี้ถูกเล่าปากต่อปาก
อาชีพคนงมศพก็เลยถูกเคลือบแฝงไปด้วยความลึกลับและอาถรรพ์
ส่วนคนงมศพที่มาพร้อมกับเจ้าหน้าที่ตำรวจกลุ่มนี้น่ะเหรอ?
ความจริงแล้ว ในพื้นที่แบบนี้ การมีพวกเขาอยู่ก็ถือเป็นเรื่องปกติมากๆ
เพราะในแต่ละวัน สถานีตำรวจต้องรับมือกับคดีคนจมน้ำอยู่ไม่เว้นแต่ละวัน
ดังนั้น สถานีตำรวจที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ที่มีแม่น้ำสายหลักไหลผ่าน
มักจะมีการว่าจ้างบุคลากรภายนอก หรือคนในท้องถิ่นที่มีความชำนาญ
ให้มาช่วยจัดการกับคดีที่ต้องใช้ทักษะเฉพาะทางแบบนี้
เพราะขืนให้เจ้าหน้าที่ตำรวจไปฝึกเรียนรู้วิชางมศพเอาเอง
ก็คงไม่ใช่เรื่องที่จะฝึกปรือกันได้ภายในวันสองวัน!
ซึ่งมันก็เหมือนกับที่สถานีตำรวจ
มักจะมีการผูกปิ่นโตติดต่อกับช่างสะเดาะกุญแจเอาไว้นั่นแหละ
เป็นหลักการเดียวกันเป๊ะ
เรื่องพวกนี้ หลินเซี่ยเข้าใจทะลุปรุโปร่ง
...
"โอ้โห! นึกไม่ถึงเลยนะเนี่ย ว่าอาชีพคนงมศพจะเป็นอาชีพสุจริตและถูกกฎหมายในพื้นที่แบบนี้?"
"เอาจริงๆ นะ ฉันยังแอบคิดมาตลอดเลยว่าการงมศพมันเป็นเรื่องไสยศาสตร์งมงาย ก็แหม ข่าวลือบนเน็ตมันเขียนซะหลุดโลกขนาดนั้น! แถมยังบอกว่าถ้างมศพแล้วจะถูกวิญญาณตามอาฆาตบ้างล่ะ การงมศพคือการต่อสู้กับวิญญาณร้ายบ้างล่ะ แล้วก็ยังมีที่เวอร์กว่านั้นอีก บอกว่ามันจะไปส่งผลกระทบต่อดวงชะตาและฮวงจุ้ยบ้างล่ะ อ้อ! ที่หลุดโลกที่สุดก็คือตำนานเต่าดำเสวียนอู่บ้าบออะไรนั่นไง"
"ดูเหมือนสตรีมเมอร์จะพูดถูกนะ โลกออนไลน์มันลึกลับซับซ้อน พวกเราตามไม่ทันหรอก"
"ที่พวกนายพูดมาก็มีเหตุผลนะ แต่ที่ฉันยังไม่ค่อยเห็นด้วยก็คือเรื่องที่สตรีมเมอร์งมศพไม่เป็นนี่แหละ"
"คอมเมนต์บน +1 เป็นถึงศิลปินดาราแท้ๆ แต่ดันไม่มีสกิลรับจ็อบงมศพ? นี่มันไม่สมเหตุสมผลเอาซะเลย"
"พรืดดด! พวกนายเป็นแก๊งป่วนเมืองกันเหรอไง? สตรีมเมอร์อุตส่าห์ทำตัวปกติเหมือนชาวบ้านเขาสักที พวกนายช่วยให้ความร่วมมือหน่อยไม่ได้หรือไง?"
"แม่ร่วงเอ๊ย! ไม่ยอมโว้ย! วันไหนไม่ได้เห็นเขาจิบน้ำชา วันนั้นฉันกินข้าวไม่ลง"
"คุณลูกค้าคะ ทางเราขอแนะนำให้คุณลูกค้าอดข้าวตายไปเลยนะคะ ถึงตอนนั้นก็ค่อยให้สตรีมเมอร์มาไลฟ์สดวิชาควบคุมศพ ควบคุมศพคุณลูกค้าเล่นๆ แก้เบื่อ"
"พรืด! ฮ่าๆๆ! คอมเมนต์บน แกนี่มันป่วนตัวพ่อเลยว่ะ!"
"..."
หลังจากที่ผู้ชมในห้องไลฟ์สดได้เห็นภาพเหตุการณ์ตรงหน้า
ต่างก็พากันพิมพ์คอมเมนต์วิพากษ์วิจารณ์กันอย่างสนุกสนาน
แต่ที่น่าขำก็คือ
อาจจะเป็นเพราะทุกคนเริ่มคุ้นชินกับการที่หลินเซี่ยทำได้สารพัดอาชีพไปแล้ว
พอมารอบนี้ เขาไม่ได้เป็นคนลงมืองมศพด้วยตัวเอง
แฟนคลับในห้องไลฟ์สดก็เลยรู้สึกไม่ค่อยชินซะอย่างนั้น
เมื่อได้เห็นข้อความคอมเมนต์ในห้องไลฟ์สด
มุมปากของหลินเซี่ยก็กระตุกยิกๆ
เวรเอ๊ย!
ไม่อยากจะคิดเลย
ว่าตัวเขาในตอนนี้
ต่อให้ในอนาคตได้เดบิวต์เข้าวงการจริงๆ
แล้วมีแฟนคลับเป็นของตัวเอง
ภาพลักษณ์ของเขาในสายตาแฟนคลับ
มันจะออกมาเป็นอีหร่าค่าอีโด่แบบไหนวะเนี่ย?
แฟนคลับของดาราคนอื่น เวลานึกถึงศิลปินที่ตัวเองชื่นชอบ ก็คงจะนึกถึงภาพร้อง เล่น เต้น แรป!
แต่แฟนคลับของเขา เวลานึกถึง 'พี่หลินเซี่ย' ของตัวเอง
คงจะนึกถึงภาพช่างสะเดาะกุญแจ, ช่างปั๊มกุญแจ, ฮีโร่ปราบโจร, หมอดูตาบอด, คนขับรถแม็คโคร, ปรมาจารย์ควบคุมศพ, นักงมศพ, หรืออาจจะรวมไปถึงบริการรับจ้างร้องไห้หน้าโลงศพครบวงจรด้วยงั้นเหรอ?
หยุดความคิดเดี๋ยวนี้เลยนะโว้ย!!
...
ในระหว่างที่ทุกคนกำลังพูดคุยกันอย่างออกรสอยู่นั้น
ชายหนุ่มคนเมื่อครู่ก็จัดการสวมชุดปฏิบัติงานเสร็จเรียบร้อย
เขาเดินมาหยุดยืนอยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำฮวงโห
ก่อนจะหันไปทำมือเป็นสัญลักษณ์ OK ให้กับทุกคน
จากนั้น เขาก็กระโดดพุ่งตัวพุ่งหลาว
ดำดิ่งลงไปในกระแสน้ำเชี่ยวกรากของแม่น้ำฮวงโห
พริบตาเดียว ร่างของเขาก็หายวับไปกับตา
ราวกับมังกรเขียวตัวน้อยที่แหวกว่ายลงสู่บาดาล
บนฝั่ง
หยางเชี่ยนเชี่ยนยืนลุ้นจนตัวเกร็ง สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล
ส่วนหยางมี่ก็คอยยืนปลอบใจอยู่ข้างๆ ไม่ห่าง
ทางด้านเร่อปา ดวงตากลมโตของเธอกลอกกลิ้งไปมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น
สายตาทุกคู่จดจ่อจับจ้องไปที่ผิวน้ำอย่างไม่วางตา
ทุกคนต่างก็อยากรู้ว่า
ชายหนุ่มคนนี้
จะสามารถงมศพขึ้นมาได้จริงๆ หรือเปล่า?
ทว่า
ในเวลาต่อมา
หนึ่งนาทีผ่านไป
สองนาทีผ่านไป
สามนาที...
ก็ผ่านไป
จนกระทั่งเวลาล่วงเลยไปถึงนาทีที่ห้า
สีหน้าของคนที่ยืนรออยู่บนฝั่ง
ก็เริ่มเผยให้เห็นถึงความกระวนกระวายใจ
เดี๋ยวสิ
ห้านาทีแล้วนะ ยังไม่มีวี่แววความเคลื่อนไหวอะไรเลย
แม่ร่วงเอ๊ย นี่คงไม่ได้จมน้ำตายไปแล้วหรอกนะ?
"นี่มัน..."
หยางมี่จ้องมองไปที่ผิวน้ำ อ้าปากเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็เงียบไป
หยางเชี่ยนเชี่ยนเองก็ทำหน้ามึนงง แอบรู้สึกใจคอไม่ดีขึ้นมา
แม้แต่เร่อปาที่ก่อนหน้านี้ทำท่าทางอยากรู้อยากเห็น
ตอนนี้ก็หน้าซีดเผือดไปแล้ว
นี่ไม่ใช่ว่า... ศพยังไม่ทันได้งมขึ้นมา แต่ต้องมาสังเวยชีวิตไปอีกศพหรอกนะ?
ทว่า
ในวินาทีนั้นเอง
หลินเซี่ยก็ปรายตามองพวกเธอทั้งสามคน
ก่อนจะเอ่ยขึ้นมาเรียบๆ ว่า "ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับ ไม่เป็นไรหรอก สำหรับคนงมศพมืออาชีพ การกลั้นหายใจอยู่ใต้น้ำเป็นชั่วโมงๆ ถือเป็นเรื่องปกติมาก"
"ต่อให้เป็นมือใหม่หรืออายุน้อยแค่ไหน อย่างน้อยๆ ก็ต้องดำน้ำได้ครึ่งชั่วโมงขึ้นไป"
เมื่อได้ยินคำพูดของหลินเซี่ย
สามสาวก็เบิกตากว้างพร้อมกัน
ใบหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจและไม่อยากจะเชื่อ
เช่นเดียวกัน
ผู้ชมในห้องไลฟ์สดต่างก็ตกตะลึงไปตามๆ กัน
"เชี่ยเอ๊ย! จริงดิ? อย่างน้อยๆ ก็ครึ่งชั่วโมงเลยเหรอ?"
"สถิติโลกของการกลั้นหายใจใต้น้ำยังอยู่ที่แค่ 24 นาทีเองนะ? จะเป็นไปได้ไงตั้งครึ่งชั่วโมง"
"แล้วทำไมจะเป็นไปไม่ได้ล่ะ? นี่แหละข้อพิสูจน์ว่าภูมิปัญญาของบรรพบุรุษชาวจีนเจ๋งแค่ไหน แค่คนงมศพธรรมดาๆ ก็ทุบสถิติโลกได้สบายๆ!"
"ใช่เลย! บรรพบุรุษจงเจริญ! ขอเชียร์บรรพบุรุษรัวๆ!"
"บรรพบุรุษครับ ผมยอมเป็นทาสรับใช้ของท่านเลยครับ!!"
"คอมเมนต์บน เลียเก่งจังเลยนะแก"
"พวกนายเลิกป่วนได้แล้ว รีบๆ ดูเถอะว่าจะงมศพขึ้นมาได้ไหม"
"..."
ในขณะเดียวกัน
หนึ่งในเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ยืนอยู่บนฝั่ง
เมื่อได้ยินหลินเซี่ยพูดประโยคนั้น ก็หันมามองด้วยรอยยิ้ม "พ่อหนุ่ม คุณก็มีความรู้เรื่องการงมศพด้วยเหรอ?"
สิ้นเสียงคำถาม หยางมี่และอีกสองสาวก็หันขวับมามองหลินเซี่ยเป็นตาเดียว
เดี๋ยวสิ นายรู้เรื่องพวกนี้ด้วยเหรอ??
หลินเซี่ยโบกมือปฏิเสธเป็นพัลวัน "แค่รู้คร่าวๆ น่ะครับ พอดีเคยอ่านเจอในเน็ตมาบ้าง"
"อ้อ อย่างนี้นี่เอง"
เจ้าหน้าที่คนนั้นพยักหน้ายิ้มๆ แล้วพูดต่อว่า "ทุกคนไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอกครับ ถึงเห็นว่าคนงมศพของพวกเราจะยังดูเด็กอยู่ แต่ฝีมือการกลั้นหายใจอยู่ใต้น้ำครึ่งชั่วโมงน่ะ สบายมาก"
เมื่อได้ยินการยืนยันจากเจ้าหน้าที่
ก้อนหินที่ถ่วงอยู่ในใจของทุกคน
ก็ค่อยๆ ถูกยกออกไป
เวลาผ่านไปทีละนาทีๆ
ในที่สุด
เมื่อเวลาผ่านไปเกือบจะครบยี่สิบนาที
จู่ๆ ชายหนุ่มคนเมื่อครู่ก็โผล่พรวดขึ้นมาจากผิวน้ำ
แต่ทว่า ดูจากสภาพของเขาแล้ว ดูเหมือนจะคว้าน้ำเหลว
"หัวหน้าครับ ไม่มีเลยครับ"
ผู้เป็นหัวหน้าได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้ว ก่อนจะหันไปถามหยางเชี่ยนเชี่ยน "คุณผู้หญิงครับ คุณแน่ใจจริงๆ ใช่ไหมครับว่าศพจมอยู่ตรงนี้?"
เมื่อต้องเผชิญกับคำถามซ้ำสอง
หยางเชี่ยนเชี่ยนก็ค่อยๆ หันไปมองหลินเซี่ย "แน่ใจใช่ไหมคะ?"
"แน่ใจครับ!" หลินเซี่ยพยักหน้ายืนยันอย่างหนักแน่น
เจ้าหน้าที่ตำรวจผู้เป็นหัวหน้าถึงกับทำหน้างง
ตกลงว่าพวกคุณสองคน ใครเป็นคนแจ้งความกันแน่เนี่ย?
แต่ในเมื่ออีกฝ่ายยืนยันอย่างหนักแน่น
เขาก็ต้องสั่งให้ลูกน้องลงไปงมดูอีกรอบ
"นายลงไปดูอีกรอบซิ ถ้าหาไม่เจอจริงๆ ก็ค่อยขึ้นมา"
และแล้ว...
เวลาผ่านไปอีกสิบกว่านาที
ชายหนุ่มคนนั้นก็ยังคงกลับขึ้นมามือเปล่าเช่นเคย
คราวนี้
หยางเชี่ยนเชี่ยนเริ่มมีอาการร้อนรนกระวนกระวายใจขึ้นมาบ้างแล้ว
เมื่อเห็นว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจกำลังจะเก็บของกลับ
เธอก็รีบร้องขอ "คุณตำรวจคะ รบกวนช่วยพักเหนื่อยสักแป๊บ แล้วลองลงไปงมดูอีกสักรอบได้ไหมคะ? ศพต้องอยู่ใต้แม่น้ำนี้แน่ๆ ค่ะ"
หัวหน้าทีมตำรวจมีสีหน้าลำบากใจ "คุณอย่าเพิ่งร้อนใจไปเลยครับ ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากให้ลูกน้องลงไปลองอีกรอบ แต่มันเป็นกฎของคนงมศพ ที่ว่าถ้าลงงมในจุดเดียวกันถึงสามครั้งแล้วยังไม่เจอ พวกเขาก็จะไม่ยอมลงไปงมในจุดนั้นอีกแล้วครับ"
"งั้น... ถ้าเราจะจ้างคนงมศพคนอื่นมาแทนได้ไหมคะ?" หยางเชี่ยนเชี่ยนถามต่อ
หัวหน้าทีมตำรวจส่ายหน้า "ทำได้ครับ แต่มันติดตรงที่สถานีตำรวจของเรามีคนงมศพแค่คนเดียวนี่แหละครับ สมัยนี้คนที่จะยอมทำอาชีพนี้มันหายากขึ้นทุกวัน แถมกระแสน้ำในแม่น้ำฮวงโห คุณก็เห็นอยู่ว่ามันเชี่ยวกรากขนาดไหน คนธรรมดาอย่างพวกเราจะให้ลงไปสุ่มสี่สุ่มห้างมหาก็คงไม่ได้ ไม่งั้นผมคงสั่งให้เอาเรือชูชีพมาช่วยค้นหาไปตั้งนานแล้ว"
เมื่อได้ฟังเหตุผลของอีกฝ่าย
หยางเชี่ยนเชี่ยนก็รู้สึกเกรงใจเกินกว่าจะรบเร้าให้เขาช่วยต่อ
ด้วยความจนปัญญา
เธอจึงทำได้เพียงหันไปมองหลินเซี่ยอย่างมีความหวัง
ในขณะเดียวกัน
หยางมี่กับเร่อปาก็หันไปมองหลินเซี่ยโดยอัตโนมัติเช่นกัน
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร
แต่พวกเธอมีความรู้สึกอยู่ลึกๆ ว่า เรื่องนี้ต้องมีทางออกแน่ๆ
เรื่องราวบานปลายมาถึงขั้นนี้แล้ว
หลินเซี่ยจะพูดอะไรได้อีกล่ะ?
โอกาสกอบโกยเงินมาจ่ออยู่ตรงหน้าแล้วแท้ๆ
จะมัวมานั่งคิดเล็กคิดน้อยอะไรอยู่อีก!
ดังนั้น
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสายตาที่เต็มไปด้วยคำถามและความหวังของทุกคน
เขาไม่ได้เอื้อนเอ่ยคำใดออกมา
เพียงแค่ก้าวเดินอย่างเนิบนาบไปหยุดยืนอยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำฮวงโห
ก่อนจะประกาศก้องว่า "ใช่ครับ! ผมเป็นดารา การจะมารับจ็อบเป็นคนงมศพหารายได้เสริม มันก็สมเหตุสมผลดีใช่ไหมล่ะครับ!"
พูดจบ เขาก็พุ่งตัวกระโดดลงไปในกระแสน้ำอันเชี่ยวกรากแบบไม่ลังเล
และวินาทีต่อมา ทุกคนก็ได้ยินประโยคเด็ดทิ้งท้าย
"อย่าลืมนะ ขากลับบวกเงินเพิ่มให้ผมด้วยล่ะ!!"
กว่าทุกคนจะดึงสติกลับมาได้
ร่างของหลินเซี่ยก็จมหายไปในกระแสน้ำเสียแล้ว
ครู่ต่อมา
ผู้ชมในห้องไลฟ์สดก็เป็นกลุ่มแรกที่เริ่มได้สติ
ในพริบตาเดียว ช่องคอมเมนต์ก็แทบจะระเบิดเป็นเสี่ยงๆ
"เชี่ยเอ๊ย! เชี่ยเอ๊ย! แม่เจ้าโว้ย!"
"อย่างนี้สิถึงจะถูกสูตร! ต้องแบบนี้สิวะ!"
"ฉันบอกแล้วไง ว่าในโลกนี้ไม่มีอาชีพเสริมไหนที่สตรีมเมอร์ทำไม่ได้!"
"พูดถูกเผงเลยพี่ชาย! ในเมื่อนายเป็นดารา แต่ดันควบคุมศพเป็น แล้วการงมศพจะเป็นเรื่องแปลกตรงไหนวะ!"
"สตรีมเมอร์ นายกางปีกโบยบินไปเลยนะ พวกเราจะคอยซัพพอร์ตนายเอง นายงมศพไปได้อย่างสบายใจเลย วันนี้พวกเราสัญญาว่าจะไม่ลากนายไปจิบน้ำชาแน่นอน!"
"ใช่ๆ! ที่นี่อาชีพคนงมศพถือเป็นอาชีพสุจริต พวกเราจะไม่มองนายด้วยสายตาอคติเด็ดขาด!"
"ก็จริงนะ แต่ฉันสังหรณ์ใจว่า... มันจะต้องเกิดเรื่องอะไรขึ้นแน่ๆ"
"คุณลูกค้าคะ ทางเราขอแนะนำให้คุณลูกค้าเลิกสังหรณ์ใจไปก่อนนะคะ!"
"..."
ในขณะเดียวกัน
กลุ่มคนที่ยืนรออยู่บนฝั่งต่างก็จ้องเขม็งไปที่ผิวน้ำอีกครั้ง
โดยเฉพาะหัวหน้าทีมตำรวจคนนั้น
เมื่อครู่นี้ตอนที่หลินเซี่ยบอกว่ามีความรู้เรื่องนี้ เขายังหลงเชื่ออยู่เลย
ที่แท้พ่อหนุ่มคนนี้ก็ไม่ได้แค่มีความรู้ แต่เป็นคนในวงการเดียวกันนี่เอง!
แต่ประโยคที่เขาตะโกนทิ้งท้ายเมื่อกี้นี้น่ะ
ที่บอกว่าตัวเองเป็นดารา?
มันหมายความว่ายังไงวะ??
...
การลงไปงมศพของหลินเซี่ยในครั้งนี้
ใช้เวลาอยู่ใต้น้ำนานกว่าชายหนุ่มคนเมื่อครู่เสียอีก
จนกระทั่งเวลาล่วงเลยผ่านไปครึ่งชั่วโมง
ก็ยังไม่มีใครเห็นแม้แต่เงาของหลินเซี่ยโผล่พ้นน้ำขึ้นมา
ทุกคนจึงอดไม่ได้ที่จะเริ่มรู้สึกกระวนกระวายใจขึ้นมา
ไม่นานนัก...
สี่สิบนาทีผ่านไป
ห้าสิบนาที...
จนกระทั่งครบหนึ่งชั่วโมงเต็ม
ในที่สุด ผิวน้ำก็เริ่มมีความเคลื่อนไหว
แต่คนที่โผล่ขึ้นมากลับมีเพียงหลินเซี่ยแค่คนเดียว
ไม่ได้มีวี่แววว่าจะงมศพใครติดไม้ติดมือขึ้นมาด้วยเลย
"หลินเซี่ย ยังหาไม่เจออีกเหรอคะ?"
หยางเชี่ยนเชี่ยนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
หลินเซี่ยส่ายหน้าด้วยสีหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นพยักหน้า
"หมายความว่ายังไง? ตกลงว่าหาเจอ หรือหาไม่เจอ?" หยางมี่อดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมา
ผ่านไปครู่หนึ่ง
หลินเซี่ยก็ทำหน้าพิลึกพิลั่น ก่อนจะตอบว่า:
"เจอแล้วครับ แต่... มาเป็นรังเลยนะ!"
หยางมี่: ???
หยางเชี่ยนเชี่ยน: ???
เร่อปา: ????
เจ้าหน้าที่ตำรวจ: ???
ห้องไลฟ์สด: ???
แม่ร่วงเอ๊ย!
นายมันตัวซวยเรียกพี่ชัดๆ!
บอกว่ามาเป็นรัง ก็มาเป็นรังจริงๆ เหรอวะ??
ไอ้ตัวป่วนเอ๊ย??
...
...
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น