บทที่ 63 เขากำลังทำอาชีพเสริมแนวใหม่แบบไหนอยู่เนี่ย!?

หลินเซี่ยนอนหลับรวดเดียวตื่นมาอีกที

ก็ปาเข้าไปบ่ายสองบ่ายสามแล้ว

เขาลุกขึ้นมาล้างหน้าล้างตาแบบลวกๆ

แล้วก็หาอะไรกินรองท้องนิดหน่อย

จากนั้นก็นั่งขัดสมาธิบนเตียง แล้วจมดิ่งเข้าสู่ภวังค์ความคิด

เรื่องราวเมื่อคืนยังคงฉายชัดอยู่ในความทรงจำ

พูดตามตรงนะ โดนเสียงของหยางมี่กับเร่อปาที่ดังแว่วมาแทรกกลางแบบนั้น

เขาก็รู้สึกเหนื่อยล้าอยู่เหมือนกัน

ร่างกายไม่เท่าไหร่หรอก

หลักๆ คือเรื่องของสภาพจิตใจต่างหาก

เขาลังเลอยู่ว่าจะไปหาจิตแพทย์ดีไหม

เพราะตอนนี้แค่หลับตา ในหัวก็มีแต่ภาพผู้หญิงแก่ๆ ผมเผ้ารุงรัง

กำลังกวักมือเรียกเขาไม่หยุด พร้อมกับพูดว่า "หลินเซี่ย มานี่เร็ว พวกเรามาหานายแล้วนะ"

บัดซบเอ๊ย!

หลินเซี่ยรู้สึกว่าตัวเองเริ่มมีปมในใจซะแล้ว

แต่พอคิดถึงค่ารักษาที่แสนแพงของจิตแพทย์ในสมัยนี้

เขาก็พับความคิดนั้นเก็บไปทันที

...

"ถึงจะเหนื่อยไปหน่อย แถมยังมีแผลในใจนิดๆ แต่ได้เงินมาตั้งห้าพันหยวน ก็ถือว่าไม่เลวเลยนะ"

"เอาเป็นว่า วันนี้ขอพักสักวันก็แล้วกัน"

หลินเซี่ยคิดในใจ และตัดสินใจว่าจะไม่ออกไปทำอาชีพเสริมในวันนี้

อีกอย่าง นี่ก็บ่ายสองบ่ายสามแล้ว

จะไปหางานตอนนี้ก็คงไม่ง่ายนักหรอก

เว้นเสียแต่ว่าจะหางานกะดึกทำต่อ

แต่จากประสบการณ์เมื่อคืน

หลินเซี่ยคิดว่า

ช่วงนี้เขาขอพักงานกะดึกไปก่อนดีกว่า

น่าขนลุกเกินไป เกิดวันไหนตกใจจนเป็นอะไรขึ้นมา มันจะไม่คุ้มกัน

ถ้าจะทำ ก็ต้องเป็นงานกะดึกแบบที่มีคนพลุกพล่าน เป็นงานบนโลกมนุษย์จริงๆ

แบบนั้นก็ยังพอพิจารณาได้

...

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว

หลินเซี่ยก็เตรียมจะเปิดไลฟ์สด เพื่อขอลางานกับแฟนๆ

แต่ทันทีที่เขาเปิดไลฟ์สด

ผู้ชมจำนวนมากก็หลั่งไหลเข้ามาในห้องไลฟ์สดทันที

จากนั้นคอมเมนต์ก็เริ่มเลื่อนไหลอย่างรวดเร็ว

"เอ๊ะ? เปิดไลฟ์สดแล้วเหรอ? ฉันนึกว่าวันนี้สตรีมเมอร์จะพักสักวันซะอีก"

"โอ้โห! ดูหน้าตาสดใสใช้ได้เลยนี่นา!"

"ฮ่าๆๆ ถ้าเป็นฉันคงถูกทรมานจนตายไปนานแล้ว สตรีมเมอร์กลับทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย"

"พูดเป็นเล่นไป พวกนายไม่คิดบ้างเหรอว่า สตรีมเมอร์เขาใช่คนธรรมดาที่ไหนกัน?"

"ใช่เลย! เขาคือคนที่ได้จิบน้ำชาคล้องแขนมาแล้วนะเว้ย!"

"พรืดดด ฮ่าๆๆ! พวกนายเริ่มกันอีกแล้วนะ!"

"เด็กใหม่มารายงานตัว เพื่อนแนะนำมา ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ จิบน้ำชาคล้องแขนคือมุกอะไรเหรอ?"

"ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่สตรีมเมอร์ปลดล็อกโหมดจิบน้ำชาแบบหลายคนได้แล้วน่ะ"

"คอมเมนต์บน ไอ้หนุ่ม แกคงหมายถึงการจิบน้ำชาแบบหลายคนจริงๆ ใช่ไหม!"

"เอ่อ... ขอแทรกโฆษณาหน่อยนะ ชาล็อกใหม่เพิ่งเข้า รับประกันความฟิน สนใจทักแชต"

"พี่ชายคอมเมนต์บน ขอรายละเอียดหน่อย บินทั่วประเทศคิดเท่าไหร่?"

"..."

มองดูคอมเมนต์ที่เลื่อนไหลเป็นสายน้ำในห้องไลฟ์สด

หลินเซี่ยก็เปิดระบบหลังบ้านขึ้นมาดูยอดผู้ติดตาม

เป็นไปตามคาด ยอดผู้ติดตามเพิ่มขึ้นจากเดิมเยอะเลย

ตอนนี้มียอดติดตามเกือบ 1.5 ล้านคนแล้ว

มิน่าล่ะ ความเคลื่อนไหวถึงได้คึกคักขนาดนี้

ถ้าในอนาคตตอนที่เขาเข้าวงการบันเทิงอย่างเต็มตัว

แล้วมีแฟนคลับเยอะขนาดนี้ก็คงจะดีสิ

อืม...

และถ้าให้ดี ขอให้เป็นแฟนคลับผู้หญิงทั้งหมดเลยนะ

หลินเซี่ยสะบัดหัวไล่ความคิดไร้สาระออกไป

เขาฉีกยิ้ม แล้วพูดกับผู้ชมในห้องไลฟ์สดว่า "พี่น้องทั้งหลาย วันนี้ผมจะไม่ออกไปหางานพิเศษทำแล้วนะครับ ผมตัดสินใจว่าจะพักผ่อนสักวัน"

ทว่า ทันทีที่เขากล่าวจบ

ผู้ชมในห้องไลฟ์สดก็เริ่มโวยวายทันที

"เชี่ยเอ๊ย! อายุปูนนี้แล้ว นายพูดคำนี้ออกมาได้ยังไง? ฉันไม่อนุญาต!"

"สตรีมเมอร์คิดดีๆ นะ ถ้านายหยุดพัก สถิติการจิบน้ำชาติดต่อกันของพวกเราก็ขาดตอนน่ะสิ!"

"ใช่แล้ว ฉันอุตส่าห์คิดชื่อไลฟ์สดของวันนี้ไว้แล้วเชียว"

"การทดลองทำสารพัดอาชีพวันที่ 41 ภารกิจท้าทายในวันนี้คือ การไปจิบน้ำชาติดต่อกันเป็นวันที่สิบ ไม่รู้ว่าวันนี้จะปลดล็อกท่าจิบน้ำชาแบบไหนได้อีกนะ?"

"คอมเมนต์บน นายตั้งชื่อเรื่องเก่งจังวะ"

"ฮ่าๆๆ! เรื่องความฮาต้องยกให้พี่ๆ ในห้องไลฟ์สดเลย"

"พูดกันตามตรงนะ ดูสตรีมเมอร์จิบน้ำชาจนชินแล้ว พอจู่ๆ มาหยุดพักแบบนี้ ฉันรู้สึกหงุดหงิดงุ่นง่าน เหมือนมีมดนับพันตัวไต่ตามตัวยังไงยังงั้น ขอร้องล่ะสตรีมเมอร์ ออกไปทำอาชีพเสริมต่อเถอะ ฉันอยากดูนายจิบน้ำชา!"

"สตรีมเมอร์ เพื่อนร่วมห้องของฉันก่อนตายเขาอยากเห็นนายจิบน้ำชา ขอร้องล่ะ รีบออกไปหาอาชีพเสริมทำเถอะ!"

"สตรีมเมอร์ ฉันก็มีเพื่อนร่วมห้องเหมือนกัน..."

"สตรีมเมอร์ ฉันก็มีเพื่อนเหมือนกัน..."

มองดูคอมเมนต์ในห้องไลฟ์สดที่ชักจะหลุดโลกไปกันใหญ่

มุมปากของหลินเซี่ยก็กระตุกยิกๆ

ผู้ชมพวกนี้นี่มัน...

วันไหนไม่ได้ป่วนคงจะลงแดงตายสินะ!

แต่ยิ่งโดนผู้ชมปั่นประสาทมากเท่าไหร่

ความดื้อรั้นในใจของหลินเซี่ยก็ยิ่งพุ่งพล่านขึ้นมาเท่านั้น

"ทุกคนไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ต่อให้พวกคุณจะพูดยังไง วันนี้ผมก็จะพักผ่อนอยู่บ้าน!"

"ยังไงซะผมก็เป็นถึงสตรีมเมอร์ที่ดูดีมีระดับ อาชีพหลักก็เป็นถึงศิลปินในสังกัด ถึงผมจะร้องเพลง เต้น แร็ป ไม่เป็น แต่ผมก็ต้องรักษาภาพลักษณ์ของตัวเองหน่อยสิ"

"การเอาแต่วิ่งเข้าออกสถานีตำรวจทุกวันมันจะดูดีได้ยังไง!"

"เพราะงั้น ไม่ว่าพวกคุณจะว่ายังไง วันนี้ผมก็จะหยุดพัก ไม่ทำอาชีพเสริมแล้ว!"

"เพื่อศักดิ์ศรี!!!"

คำพูดของหลินเซี่ยนั้นเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและฮึกเหิม

ราวกับว่าเขาเอาศักดิ์ศรีของตัวเองเป็นเดิมพันจริงๆ

และหลังจากพูดจบ

หลินเซี่ยก็เตรียมตัวจะปิดไลฟ์สดเพื่อไปพักผ่อนทันที

แต่ในตอนนั้นเอง

จู่ๆ ก็มีข้อความจากหยางมี่เด้งขึ้นมาบนโทรศัพท์

บอส: ตื่นหรือยัง ถ้าตื่นแล้วก็เข้ามาที่บริษัทหน่อย

หลินเซี่ยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพิมพ์ตอบกลับไปว่า:

หลินเซี่ย: ยังไม่ตื่นครับ

หยางมี่: ???

ห้องไลฟ์สด: ???

ยังไม่ตื่น แล้วผีตัวไหนเป็นคนตอบข้อความวะ?

หรือว่าศพที่ลุกขึ้นมานั่งเมื่อคืนจะเป็นคนตอบ?

เห็นได้ชัดว่า หลังจากได้รับข้อความ อีกฝ่ายก็เงียบไปครู่หนึ่ง

แฟนคลับแทบจะจินตนาการออกเลยว่า ตอนนี้หยางมี่ที่อยู่ปลายสายกำลังทำหน้ายังไง

ผ่านไปสักพัก

หยางมี่ก็ส่งข้อความมาอีกครั้ง

บอส: ฉันเข้ามาดูในห้องไลฟ์สดของนายแล้ว เลิกลีลา แล้วรีบมาเดี๋ยวนี้เลย

หลินเซี่ย: ที่ผมเปิดไลฟ์สดก็เพื่อจะบอกทุกคนว่าวันนี้ผมจะขอพักผ่อนครับ เมื่อคืนตกใจไปหน่อย ต้องขอเวลาปรับตัวนิดนึง

หลินเซี่ย: อ้อ บอสครับ ประกันสังคมของเราครอบคลุมค่ารักษาจิตแพทย์ด้วยไหมครับ? ผมอยากไปหาจิตแพทย์หน่อยน่ะครับ

บอส: ...

บอส: รูปอิโมจิระเบิด

บอส: รูปอิโมจิระเบิด

บอส: รูปอิโมจิระเบิด

"..."

ดูเหมือนว่า

หยางมี่จะเริ่มฟิวส์ขาดนิดๆ แล้วล่ะ

ผ่านไปอีกพักหนึ่ง

หยางมี่ก็ส่งข้อความมาตรงๆ เลยว่า:

บอส: ฉันให้เวลานายครึ่งชั่วโมง รีบมาที่บริษัทเดี๋ยวนี้ มีงานให้ทำ

หลินเซี่ย: งานหลักหรือเปล่าครับ?

บอส: ไม่ใช่ คืนนี้มาเป็นผู้ช่วยให้ฉันชั่วคราวหน่อย พอดีผู้ช่วยของฉันลางานน่ะ

หลินเซี่ย: เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!

หลินเซี่ย: อาชีพหลักของผมคือศิลปิน ผมรับแค่งานอีเวนต์หรือเล่นหนังเท่านั้น! งานผู้ช่วยไม่อยู่ในขอบเขตสัญญาของผมครับ

ครั้งนี้

หยางมี่ไม่ได้ตอบกลับมาเลย

ไม่รู้ว่าโกรธจนฟิวส์ขาดไปแล้ว

หรือว่ากำลังบุกมาฆ่าเขาถึงที่นี่แล้วก็ไม่รู้

และตลอดการสนทนาระหว่างหลินเซี่ยกับหยางมี่

ผู้ชมในห้องไลฟ์สดที่นั่งดูอยู่ตลอดต่างก็รู้สึกสนุกสนานกันใหญ่

และในจังหวะที่ทุกคนกำลังอยากรู้ว่าเรื่องราวจะดำเนินต่อไปยังไง

มือของหลินเซี่ยก็ขยับพิมพ์ข้อความส่งไปอีกครั้ง

หลินเซี่ย: บอสครับ ความจริงจะให้ผมเป็นผู้ช่วยให้คุณคืนนี้ก็ได้นะครับ แต่นั่นถือว่าเป็นอาชีพเสริมของผม ต้องมีค่าจ้างเพิ่มนะครับ...

เมื่อเห็นข้อความนี้

ผู้ชมในห้องไลฟ์สดต่างก็เบิกตากว้าง พร้อมกับอุทานออกมาว่า สตรีมเมอร์นี่มันช่างกล้าจริงๆ

แม่ร่วงเอ๊ย!

นี่แกกะจะหาเงินจากการทำอาชีพเสริมกับบอสของตัวเองเลยเหรอเนี่ย?

แกกำลังทำอาชีพเสริมรูปแบบใหม่แบบไหนอยู่วะ?

ไอ้หนุ่ม แกไม่กลัวโดนไล่ออกหรือไง?

ทว่า

วินาทีต่อมา

ข้อความตอบกลับของหยางมี่ ยิ่งทำให้ผู้ชมรู้สึกสิ้นหวังในชีวิตยิ่งกว่าเดิม

บอส: หนึ่งพันหยวน รีบไสหัวมาเดี๋ยวนี้!

หลินเซี่ย: รับทราบครับ จะไปเดี๋ยวนี้แหละ!

ห้องไลฟ์สด: ????

นี่มันอะไรกันเนี่ย?

ตอนนี้บริษัทเจียสิงกำลังเป็นผู้นำเทรนด์แฟชั่นใหม่เหรอเนี่ย?

พนักงานรับงานพิเศษกับเจ้านายตัวเองเนี่ยนะ?

ประเด็นคือเจ้านายก็ดันยอมตกลงด้วย?

นี่มันเจ้านายที่แสนดีขนาดไหนกันเนี่ย!

เดี๋ยวนะ...

สตรีมเมอร์กำลังจะออกไปทำอาชีพเสริมอีกแล้วเหรอ?

นั่นก็หมายความว่า...?

ซี๊ดดด!!!

ชั่วพริบตาเดียว

คอมเมนต์ในห้องไลฟ์สดก็เริ่มเลื่อนไหลรัวๆ อีกครั้ง

ชาวเน็ตเริ่มป่วนกันอีกแล้ว

"ผู้กองจ้าว: ทราบแล้วเปลี่ยน! ทราบแล้วเปลี่ยน! รับทราบ กำลังออกเดินทาง!"

"ตำรวจเขตตะวันตก: ทราบแล้วเปลี่ยน! ทราบแล้วเปลี่ยน! รับทราบ กำลังออกเดินทาง!"

"ตำรวจเขตตะวันออก: ทราบแล้วเปลี่ยน! ทราบแล้วเปลี่ยน! รับทราบ กำลังออกเดินทาง!"

"กองกำกับการสืบสวน: ทราบแล้วเปลี่ยน! ทราบแล้วเปลี่ยน! รับทราบ กำลังออกเดินทาง!"

"ทหารชายแดน: ทราบแล้วเปลี่ยน! ทราบแล้วเปลี่ยน! รับทราบ กำลังออกเดินทาง!"

"ขอแสดงความยินดีกับสตรีมเมอร์ ที่ปลดล็อกท่าจิบน้ำชาท่าใหม่ได้สำเร็จ!"

"การทดลองทำสารพัดอาชีพวันที่ 41 ภารกิจท้าทายจิบน้ำชาติดต่อกันเป็นวันที่สิบ เริ่มได้!"

"พรืดดด ฮ่าๆๆ! พวกนายนี่มันสุดยอดจริงๆ ป่วนกันเก่งเหลือเกิน!"

...

...