บทที่ 65 หายนะ! นี่คือหายนะครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิตการทำอาชีพเสริมของหลินเซี่ยอย่างแน่นอน!

หยางมี่มีคิวต้องไปร่วมงานเลี้ยงอาหารค่ำในวันนี้

เป็นที่รู้กันดีว่างานเลี้ยงในวงการบันเทิงนั้นมีหลากหลายรูปแบบ

และงานที่เธอจะไปร่วมในวันนี้

ก็แอบมีนัยยะแอบแฝงอยู่บ้าง

พูดง่ายๆ ก็คือหลังจากคืนนี้ผ่านไป ดาราโนเนมบางคน

อาจจะได้รับข้อเสนอดีๆ กลับไป

แต่เรื่องพวกนั้นไม่สำคัญหรอก เพราะตอนนี้หยางมี่ไม่ได้ขาดแคลนงานแต่อย่างใด

จุดประสงค์หลักที่เธอตกลงมาร่วมงานเลี้ยงในครั้งนี้

ก็แค่ต้องการพาเร่อปามาออกงานให้คนในวงการคุ้นหน้าคุ้นตามากขึ้นเท่านั้นเอง

ความสนใจของเธอในตอนนี้มุ่งไปที่การบริหารจัดการบริษัทซะมากกว่า

ดังนั้น บริษัทเจียสิงจึงต้องการนักแสดงตัวท็อปมาเป็นหน้าเป็นตาให้กับบริษัทอย่างเร่งด่วน

ซึ่งเห็นได้ชัดว่า ในตอนนี้ มีเพียงเร่อปาเท่านั้นที่เหมาะสมกับตำแหน่งนี้

แต่บังเอิญว่า วันนี้ผู้ช่วยของหยางมี่เกิดล้มป่วยจนต้องเข้าโรงพยาบาลกะทันหัน

ด้วยความที่ไม่มีทางเลือก หยางมี่จึงต้องให้หลินเซี่ยมาทำหน้าที่แทนชั่วคราว

ถึงแม้ว่าในงานแบบนี้ หน้าที่ของผู้ช่วยแทบจะไม่มีอะไรเลยก็ตาม

แต่วงการบันเทิงก็เป็นแบบนี้แหละ

ถึงคุณจะทำงานไม่เก่งก็ไม่เป็นไร แต่จะไม่มีผู้ช่วยเดินตามไม่ได้

เพราะมันเป็นเรื่องของหน้าตาและบารมี

นี่ก็คือเหตุผลที่ว่า ทำไมดาราบางคนที่ไม่ได้โด่งดังอะไรมาก

เวลาไปไหนมาไหน ถึงต้องทำตัวเวอร์วังอลังการ จ้างบอดี้การ์ดเดินตามเป็นสิบคน

คุณคิดว่าพวกเขาปัญญาอ่อนไหมล่ะ?

ก็ปัญญาอ่อนจริงๆ นั่นแหละ

แต่มันก็ทำให้พวกเขาได้ขึ้นฮอตเสิร์ชไงล่ะ

กอบโกยกระแสไปได้เป็นกอบเป็นกำ

บางครั้งในวงการบันเทิง การมีข่าวฉาว ก็ถือเป็นการสร้างกระแสอย่างหนึ่งเหมือนกัน

เรื่องผลประโยชน์แอบแฝงในวงการนี้ มันซับซ้อนและลึกซึ้งกว่าที่คิดเยอะ

...

หกโมงเย็น

หยางมี่และเร่อปาในชุดราตรีแบบมาตรฐานเตรียมพร้อมเสร็จสรรพ

กำลังจะออกเดินทางจากบริษัทเจียสิง

ในวินาทีที่ทั้งสองคนปรากฏตัว

หลินเซี่ยและผู้ชมในห้องไลฟ์สด

ต่างก็ตะลึงในความสวยของพวกเธอไปตามๆ กัน

"โอ้โห! สมกับเป็นบอสหยางจริงๆ!"

"คอมเมนต์บน นายจับจุดได้เก่งมาก!"

"ต้องยอมรับเลยว่า ดาราสาวกับคนธรรมดามันต่างกันจริงๆ"

"ออร่าจับสุดๆ สองคนนี้สวยมาก ฉันยอมตายเลย!"

"ขอแค่ได้ใช้เวลาด้วยกันคืนเดียว ต่อให้อายุสั้นลงสิบปีก็ยอม!"

"ว้าว! คอมเมนต์บน นายก็สิ้นคิดเกินไปไหม? แลกสิบปีเลยนะ ขาดทุนแย่"

"ใช่แล้ว! สนุกน่ะได้ แต่เรื่องอายุสั้นน่ะ ไม่เอาหรอก!"

"คอมเมนต์บน นายนี่มันรู้จักรักชีวิตตัวเองจริงๆ!"

"พรืด! สตรีมเมอร์ถึงกับอ้าปากค้าง ดูทำหน้าเข้าสิ เหมือนคนไม่เคยเห็นผู้หญิงสวยๆ อย่างนั้นแหละ"

"นานๆ ทีจะได้เห็นสตรีมเมอร์ทำหน้าตกตะลึงแบบนี้ แคปรูปเก็บไว้ด่วนๆ"

"..."

ในขณะนี้

เมื่อเห็นสีหน้าตกตะลึงของหลินเซี่ย

หยางมี่และเร่อปาก็แอบรู้สึกภูมิใจอยู่ลึกๆ

โดยเฉพาะเร่อปา

เธอรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า หลินเซี่ยจ้องมองเธอ

นานกว่าที่มองหยางมี่ซะอีก

ทว่า

วินาทีต่อมา

หลินเซี่ยกลับทำหน้าแปลกๆ แล้วพูดกับเร่อปาว่า

"เร่อปา นึกไม่ถึงเลยนะ ว่าตอนที่เธอวิ่งลดน้ำหนักกับตอนนี้น่ะ มันช่างแตกต่างกันราวฟ้ากับเหวเลย!"

"ตอนนั้นเหมือนคนบ้า แต่ตอนนี้ ก็พอจะเรียกได้ว่าเป็นนางฟ้าอยู่ล่ะมั้ง!"

กึก!!!

สิ้นเสียงของหลินเซี่ย

ภาพก็เหมือนจะถูกสต๊าฟไปชั่วขณะ

จากนั้น บนหัวของเร่อปาก็มีเครื่องหมายคำถามผุดขึ้นมาเต็มไปหมด

แล้วเธอก็นึกถึงตอนที่ตัวเองกำลังวิ่งสบถด่าหลินเซี่ยในห้องลดน้ำหนักเมื่อตอนบ่ายขึ้นมาได้

แม่ร่วงเอ๊ย!

พรวด!!

เร่อปาแทบกระอักเลือด

เมื่อตอนบ่ายเธอก็แค่ระบายอารมณ์เฉยๆ นะ!

แล้วหลินเซี่ยไปรู้เรื่องนี้ได้ยังไงเนี่ย?

ส่วนตอนนี้

ผู้ชมในห้องไลฟ์สดที่ตั้งสติได้

ก็พากันหัวเราะท้องแข็ง

"พรืดดด ฮ่าๆๆ! สตรีมเมอร์ ถ้านายพูดไม่เป็น ก็หุบปากไปเถอะ!"

"อะไรคือคนนึงเหมือนคนบ้า อีกคนเหมือนนางฟ้า นายนี่มันใช้คำเปรียบเทียบได้เก่งจริงๆ"

"ขำจะตาย เร่อปาถึงกับเสียศูนย์ไปเลย ฮ่าๆๆ ไอ้ตัวแสบนี่มันมาจากไหนเนี่ย!"

"เร่อปา เกิดมาไม่เคยเจอใครหน้าด้านขนาดนี้มาก่อน!"

"หลินเซี่ย เอ๊ะ? แล้วตอนนี้ไม่เจอแล้วเหรอ?"

"..."

ในขณะที่ผู้ชมในห้องไลฟ์สดกำลังแซวกันอย่างสนุกสนาน

ความโกรธของเร่อปาก็พุ่งถึงขีดสุดเช่นกัน

เธอโกรธจนหายใจหอบถี่

ชุดราตรีบนตัวแทบจะปริแตกอยู่รอมร่อ

โชคดีที่ในเวลานั้น

หยางมี่เข้ามาห้ามศึกที่กำลังจะปะทุขึ้นได้ทันท่วงที

เธอมองทั้งสองคนอย่างเอือมระอา "เอาล่ะ เลิกเล่นกันได้แล้ว รีบไปกันเถอะ"

พูดจบ เธอก็หันไปถามหลินเซี่ยว่า "หลินเซี่ย เรื่องที่ฉันบอกไปเมื่อตอนบ่าย จำได้หมดแล้วใช่ไหม?"

หลินเซี่ยพยักหน้า "จำได้ครับ!"

แล้วจากนั้น...

เหตุการณ์ก็ตกอยู่ในความเงียบงันอีกครั้ง

ทั้งสามคนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

ไม่มีใครพูดอะไร และไม่มีใครขยับตัว

ห้องไลฟ์สด เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

นี่พวกนายกำลังเล่นเกมเออีไอโอยูหยุดกันอยู่เหรอ?

วินาทีต่อมา

เหมือนหลินเซี่ยจะนึกอะไรขึ้นมาได้

เขารู้สึกว่ามีเสียงแห่งความถูกต้องดังก้องอยู่ในใจ

ในฐานะผู้ช่วยที่ดี

ตอนนี้เขาควรจะกางร่มและเปิดประตูรถให้เจ้านายสิ!

"อ้อ ใช่ๆๆ พวกเราต้องออกเดินทางกันแล้ว" หลินเซี่ยถึงกับบางอ้อ

ต้องยอมรับเลยว่า สกิลที่ระบบให้มา มันก็แอบมีประโยชน์อยู่บ้างเหมือนกัน

จากนั้นเขาก็รีบวิ่งไปหยิบร่มที่เคาน์เตอร์ต้อนรับมากางออก

หยางมี่เห็นดังนั้น ก็ยิ้มออกมาด้วยความพอใจ

ดูเหมือนสิ่งที่เธอพูดย้ำไปเมื่อตอนบ่าย หลินเซี่ยจะจำขึ้นใจแล้วสินะ

แต่พอเธอเห็นหลินเซี่ยกางร่มให้ตัวเอง

แล้ววิ่งตรงดิ่งไปที่ประตูรถ

เธอก็ถึงกับยืนอึ้งอยู่ตรงประตูทางออกบริษัท

เดี๋ยวสิ?

นายกางร่มเดินไปเปิดประตูรถคนเดียว

แล้วพวกเราล่ะ จะให้ทำยังไง??

จะให้พวกเราวิ่งตากฝนไปขึ้นรถหรือไง??

พรึ่บ

ในเวลานี้ หลินเซี่ยได้เปิดประตูรถเรียบร้อยแล้ว

แถมยังพยักหน้าให้ตัวเองอย่างภาคภูมิใจอีกต่างหาก

ถึงแม้ว่านี่จะเป็นครั้งแรกที่เขามาเป็นผู้ช่วย

แต่เขาก็รู้สึกว่าตัวเองตอบสนองได้เร็วมาก

ทว่า หลังจากเปิดประตูรถแล้ว

เมื่อเห็นหยางมี่กับเร่อปายังยืนนิ่งอยู่หน้าประตู

เขาก็ถามด้วยความสงสัยว่า "พวกคุณสองคนยืนเหม่ออะไรกันอยู่ล่ะครับ? เปิดประตูรถให้แล้ว ทำไมยังไม่ขึ้นรถอีกล่ะ?"

"รีบขึ้นรถเถอะครับ เดี๋ยวก็สายหรอก!"

"ในฐานะผู้ช่วยที่มีความรับผิดชอบ ผมควบคุมเวลาได้เป๊ะมากนะครับ!"

ในระหว่างที่พูด หลินเซี่ยยังตีหน้าขรึม

ราวกับว่าในตอนนี้ เขาคือผู้ช่วยที่ทำงานอย่างเคร่งครัดจริงๆ

เมื่อหลินเซี่ยพูดจบ

หยางมี่กับเร่อปาก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา

แต่ผู้ชมในห้องไลฟ์สดต่างก็ขำพรืดออกมาแล้ว

"พรืดๆๆๆๆๆๆ!"

"พรืดดด ฮ่าๆๆ! สตรีมเมอร์ แกจะตลกเกินไปแล้วนะ!"

"หายนะ นี่มันหายนะชัดๆ! หายนะครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิตการทำอาชีพเสริมของเขาเลย!"

"ดูออกเลยว่า สตรีมเมอร์ทำหน้าที่ผู้ช่วยไม่เป็นเอาซะเลย!"

"เวลาแบบนี้มันควรจะกางร่มให้เจ้านายเดินไปขึ้นรถไม่ใช่เหรอ? แกกางร่มให้ตัวเองคนเดียวเนี่ยนะ! โอ๊ยยย ฮ่าๆๆ ขำจะตายอยู่แล้ว!"

"บอสหยางนี่ซวยจริงๆ จ่ายตั้งพันนึงได้ไอ้ตัวตลกแบบนี้มาเป็นผู้ช่วย"

"ฮ่าๆๆ! พี่น้องทั้งหลาย ฉันพอจะเดาออกแล้วล่ะว่าทำไมวันนี้สตรีมเมอร์ถึงต้องไปจิบน้ำชา!"

"นี่มันเข้าข่ายฉ้อโกงชัดๆ! บอสหยางทนไม่ไหว แจ้งตำรวจจับ แล้วสตรีมเมอร์ก็โดนเชิญไปจิบน้ำชา ลงตัวสุดๆ!"

"โอ้โห! คอมเมนต์บน นายแต่งเรื่องเก่งจังเลย!"

"ถ้างั้นพวกเรามาฉลองล่วงหน้าให้สตรีมเมอร์ที่ทำภารกิจท้าทายจิบน้ำชาติดต่อกันเป็นวันที่สิบสำเร็จกันเถอะ?"

"พวกนายเริ่มป่วนอีกแล้วนะ รีบหยุดเถอะ ความซวยล้อมพวกนายไว้หมดแล้ว"

"..."

ผ่านไปหลายนาที

ในที่สุดหลินเซี่ยก็ได้สติกลับมาอีกครั้ง

เขาหัวเราะแห้งๆ สองสามเสียง

ก่อนจะรีบกางร่มวิ่งกลับไปรับหยางมี่และเร่อปาไปส่งที่รถทีละคน

และแล้ว พวกเขาก็ได้ออกเดินทางไปยังงานเลี้ยงอาหารค่ำอย่างราบรื่น

...

ระหว่างทางไปงานเลี้ยง

หยางมี่กลัวว่าหลินเซี่ยจะก่อเรื่องอะไรอีก

ดังนั้น ตลอดทาง เธอจึงคอยกำชับหลินเซี่ยอยู่ตลอดเวลาว่าต้องทำอะไรบ้าง

"นายจำได้แม่นแล้วใช่ไหม?"

"เดี๋ยวนายมีหน้าที่ง่ายๆ แค่ลงจากรถล่วงหน้า แล้วกางร่มพาฉันกับเร่อปาเดินเข้าไปในงาน ก็ถือว่าจบงานแล้ว!"

"เรื่องหลังจากนั้นก็ไม่ต้องทำอะไรแล้ว แค่หาอะไรกินในงานเลี้ยงก็พอ!"

"งานง่ายๆ แค่นี้ นายทำได้ใช่ไหม?"

ถึงแม้จะกำชับไปหลายรอบแล้ว แต่หยางมี่ก็ยังแอบกังวลอยู่ดี

หลินเซี่ยพยักหน้าอย่างมั่นใจ "บอส วางใจได้เลย ถึงนี่จะเป็นครั้งแรกที่ผมเป็นผู้ช่วย แต่ผมก็ทำอาชีพเสริมมาตั้งหลายวันแล้ว เรื่องความเป็นมืออาชีพผมมีเต็มร้อยแน่นอน"

"เมื่อการเป็นผู้ช่วยกลายเป็นอาชีพเสริมของผมแล้ว สถานะของเรื่องนี้มันก็เปลี่ยนไปแล้วครับ!"

หยางมี่เงียบกริบ

เร่อปาก็เงียบกริบ

ไม่รู้ทำไม

พอได้ยินคำว่าสถานะเปลี่ยนไป

บวกกับสีหน้าจริงจังของหลินเซี่ย

ภาพแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวของทั้งสองคนอย่างไม่ได้นัดหมาย

กลับกลายเป็นภาพตอนที่ไปจิบน้ำชาที่สถานีตำรวจซะงั้น??

นี่มันหลุดโลกเกินไปแล้ว!

แต่พอลองคิดดูดีๆ

คืนนี้มันเป็นงานเลี้ยงในวงการบันเทิงนะ

น่าจะไม่มีทางไปเกี่ยวข้องกับการจิบน้ำชาที่สถานีตำรวจได้หรอกมั้ง?

อืม! น่าจะไม่เกี่ยวกันหรอก!

เมื่อคิดได้ดังนั้น หยางมี่ก็เลิกกังวล

...

เวลาประมาณทุ่มตรง

พวกเขาก็มาถึงโรงแรมที่จัดงานเลี้ยงได้อย่างราบรื่น

ครั้งนี้ หลินเซี่ยไม่ได้ก่อเรื่องอะไรเลย

เขาทำหน้าที่ผู้ช่วยได้อย่างไร้ที่ติ

หลังจากกางร่มเดินไปส่งหยางมี่และเร่อปาที่หน้าประตูทางเข้างานเสร็จ

หน้าที่ของเขาก็ถือว่าสิ้นสุดลง

ได้เงินหนึ่งพันหยวนมาง่ายๆ แบบนี้เลย!

เมื่อมองดูงานเลี้ยงที่กำลังจะเริ่มขึ้น

หลินเซี่ยก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอก

"คืนนี้ คงไม่มีเรื่องหลุดโลกอะไรเกิดขึ้นแล้วล่ะมั้ง?"

เขาหัวเราะและส่ายหน้า รู้สึกว่าตัวเองคงจะคิดมากไปเอง

น่าจะเป็นเพราะเจอเรื่องน่าตกใจมาหลายวันติด ก็เลยเกิดอาการหวาดระแวงไปหน่อย

ในเวลานี้

เมื่อผู้ชมในห้องไลฟ์สดเห็นภาพงานเลี้ยงที่ดูเป็นปกติทุกอย่าง

ต่างก็พากันบ่นอย่างเสียดาย

หรือว่า วันนี้เรื่องมันจะจบลงแบบง่ายๆ แค่นี้จริงๆ เหรอ?

แต่สิ่งที่ไม่มีใครรู้ก็คือ

บริเวณรอบนอกของโรงแรม

มีกลุ่มตำรวจพร้อมอาวุธครบมือ

มารวมตัวกันพร้อมหน้าพร้อมตาแล้ว!

"ทุกคนสแตนด์บายรอคำสั่ง สี่ทุ่มตรง ลุย!"

...

...