ตอนที่ 71
บทที่ 71 เอาเวทมนตร์มาสู้กับเวทมนตร์! ใครก็อย่าหวังว่าจะได้อยู่ดีมีสุขเลย...
minibunny · 7,382 ตัวอักษร
ในเวลานี้
เมื่อผู้ชมในห้องไลฟ์สด
ได้ฟังคำพูดของหลินเซี่ย
แต่ละคนก็ถึงกับอึ้งกิมกี่ไปตามๆ กัน
พวกเขาคิดว่าหลินเซี่ยในตอนนี้ ดูเหมือนจะป่วยเป็นโรคอะไรสักอย่าง
ใครที่ไหนเขาจะมาพูดว่าตัวเองเป็นตัวซวยกันล่ะ!
แถมยังพูดออกมาด้วยความภาคภูมิใจอีกต่างหาก
มองยังไงมันก็น่าขนลุกชัดๆ!
หลังจากบรรยากาศเงียบสงัดดำเนินไปพักใหญ่
คอมเมนต์ในห้องไลฟ์สด
ถึงได้เริ่มกลับมาเป็นปกติ
"เอ่อ..."
"สตรีมเมอร์เป็นอะไรไป? โดนกระทบกระเทือนจิตใจเหรอ?"
"ไม่รู้สิ แต่ดูเหมือนสติจะไม่ค่อยดีนะ ใครเขาพูดว่าตัวเองเป็นตัวซวยกัน"
"อาจจะเป็นก็ได้ แต่ไม่เห็นต้องยอมรับเลย ไหนบอกว่าจะปากแข็งให้ถึงที่สุดไง"
"จบกันๆ คงจะจิบน้ำชาติดต่อกันหลายวัน จนสภาพจิตใจพังทลายไปแล้วแน่ๆ"
"ความจริงสตรีมเมอร์ก็น่าสงสารนะ คืนแรกโดนผีหลอกจนแทบช็อก คืนที่สองอุตส่าห์รอดมาได้แล้ว แต่ดันมีเรื่องตอนกำลังจะกลับซะนี่ เจอแบบนี้ใครจะทนไหว!"
"ใช่ๆ สงสารสตรีมเมอร์หนึ่งวินาที แล้วตกลงวันนี้จะทำอาชีพเสริมต่อไหมเนี่ย?"
"ทำบ้าอะไรล่ะ ไม่เห็นเหรอว่ายังไม่ลุกจากเตียงเลย คงไม่คิดจะออกไปไหนแล้วล่ะ"
"ก็มีเหตุผลนะ แค่ไม่ออกไปไหน ก็ล้างคำสาปจิบน้ำชาได้แล้ว!"
"อะแฮ่ม งั้นในฐานะหัวหน้าห้อง ฉันขออนุญาตเปลี่ยนชื่อห้องไลฟ์สดหน่อยนะ"
"[การทดลองทำสารพัดอาชีพวันที่ 42 ภารกิจท้าทายในวันนี้คือ การเป็นสตรีมเมอร์เต็มตัว ไลฟ์สดตอนนอน!]"
"หัวหน้าห้อง นายแน่มาก นายตั้งชื่อเรื่องเก่งสุดๆ!"
"..."
ทว่า หลินเซี่ยที่กำลังมองดูคอมเมนต์ที่เลื่อนไหลไม่หยุดในห้องไลฟ์สด
กลับมีแต่เครื่องหมายคำถามเต็มหัวไปหมด
เดี๋ยวสิ?
ใครบอกว่าเขาเป็นตัวซวยล่ะ!
ตัวซวยมันคือบอสหยางกับเร่อปาต่างหากไม่ใช่เหรอ?
แต่ต่อหน้าคนดูทั้งไลฟ์
หลินเซี่ยก็ไม่กล้าพูดออกไปหรอก
ก็สัญญาของเขายังอยู่กับเจียสิงนี่นา
แต่ถึงอย่างนั้น...
ตอนนี้บอสหยางก็คงจะ
ไม่ค่อยปลื้มพนักงานอย่างเขาสักเท่าไหร่แล้วล่ะ
เพราะว่าเมื่อเช้าตรู่วันนี้
หลินเซี่ยได้รับข้อความจากหยางมี่
บอกว่าช่วงนี้ถ้าไม่มีธุระอะไรก็ไม่ต้องเข้าบริษัท
แถมยังบอกอีกว่าไม่ต้องห่วง เงินเดือนจะจ่ายให้ตามปกติ
อืม...
ดูออกเลยว่า
หยางมี่กับเร่อปา หลังจากเจอเรื่องราวติดต่อกันสองครั้ง
ก็คงยอมรับในพลังแห่งความซวยของหลินเซี่ยอย่างเต็มเปี่ยมแล้ว
พวกเธอคงไม่อยากฝืนลิขิตฟ้าอีกต่อไป
ขืนฝืนต่อไป มีหวังพวกเธอได้โดนลากลงน้ำไปด้วยแน่ๆ!!
แต่สำหรับเรื่องนี้
หลินเซี่ยรู้สึกพอใจเป็นอย่างมาก
สิ่งเดียวที่น่าเสียดายก็คือ
ตอนแรกเขาคิดว่าจะหาช่องทางทำอาชีพเสริมจากหยางมี่ต่อไปซะอีก
เพราะเมื่อวานเป็นครั้งแรกในช่วงนี้
ที่เขาทำงานเสริมสำเร็จลุล่วงด้วยดี โดยไม่มีอุบัติเหตุอะไรเกิดขึ้นเลย
น่าเสียดาย...
ดูเหมือนแผนการนี้จะใช้ไม่ได้ผลซะแล้ว
ดึงสติกลับมา
หลินเซี่ยพูดกับผู้ชมในห้องไลฟ์สดว่า "พี่น้องทั้งหลาย เอาเป็นว่าพวกคุณรู้ก็พอแล้วว่ามีตัวซวยอยู่ด้วย"
"พวกคุณว่า เมื่อวานตอนผมทำอาชีพเสริม มันราบรื่นดีไหมล่ะครับ?"
"ส่วนเรื่องที่เกิดขึ้นหลังจากทำงานเสร็จ มันก็ไม่เกี่ยวกับงานเสริมของผมแล้วจริงไหมล่ะครับ?"
"ดังนั้น ผมคิดว่า การที่ดาราอย่างผมมาทำอาชีพเสริม มันเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลมากเลยนะครับ!"
"ผมหาเงินด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง มันไม่น่าเกลียดหรอกน่า!!"
พูดไปพูดมา หลินเซี่ยก็ดูเหมือนจะเชื่อในเหตุผลของตัวเอง ยิ่งพูดก็ยิ่งฮึกเหิม!
ดังนั้น จากที่ตอนแรกตั้งใจจะพักผ่อนในวันนี้
จู่ๆ เขาก็ตัดสินใจทำเรื่องบ้าระห่ำ
เขาคิดว่าตัวเองล้มตรงไหน ก็ต้องลุกขึ้นตรงนั้น
ถึงแม้จุดประสงค์เดิมคือการทดลองทำสารพัดอาชีพ เพื่อลองอาชีพใหม่ๆ ให้มากที่สุด
แต่ก็ไม่ได้มีกฎห้ามทำอาชีพเดิมซ้ำนี่นา
แค่บอกว่า ถ้าหลีกเลี่ยงได้ก็ควรหลีกเลี่ยงเท่านั้นเอง
อย่างที่เขาว่ากันว่า ผู้ผูกปมต้องเป็นผู้แก้ปม!
ตอนนี้ เพื่อที่จะล้างคำสาปจิบน้ำชา
เขาคิดว่าตัวเองควรจะเริ่มต้นใหม่จากการสะเดาะกุญแจ
คราวนี้ ใครก็ว่าเขาไม่มีใบอนุญาตไม่ได้แล้วใช่ไหมล่ะ?
สิ้นคำพูดของเขา
หลินเซี่ยก็เตรียมจะเปลี่ยนชื่อห้องไลฟ์สด
แต่ก่อนจะเปลี่ยน เขาก็ชะงักไปนิด แล้วตัดสินใจสุ่มรางวัลก่อน
[ติ๊ง! สุ่มรางวัลสำเร็จ ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ท่านได้รับสกิล: ช่างปั๊มกุญแจระดับปรมาจารย์!]
[หมายเหตุ: ไอเทมที่จำเป็นถูกจัดเก็บไว้ในพื้นที่ระบบเรียบร้อยแล้ว]
โอ้โห!
พอได้ยินชื่อสกิลนี้
หลินเซี่ยก็ร้องอุทานในใจ
ระบบดักทางเขาได้ล่วงหน้าเหรอเนี่ย?
เพิ่งจะเตรียมตัวออกไปสะเดาะกุญแจต่อ ก็ดันได้สกิลปั๊มกุญแจมาซะงั้น
ว่าแต่...
การสะเดาะกุญแจกับการปั๊มกุญแจมันก็หลักการเดียวกันไม่ใช่เหรอ?
ระบบกะจะหลอกเขาหรือไง?
แต่ไม่นาน หลินเซี่ยก็ขอถอนคำพูดนั้น
การสะเดาะกุญแจกับการปั๊มกุญแจ มันคนละเรื่องกันเลยจริงๆ
การสะเดาะกุญแจก็คือการสะเดาะกุญแจ ช่างสะเดาะกุญแจจะใช้อุปกรณ์ทุกอย่างที่หาได้ เพื่อเปิดแม่กุญแจที่ไม่มีลูกกุญแจ
ในกรณีนี้ ประธานของประโยคมีแค่ช่างสะเดาะกุญแจเท่านั้น!
แต่การปั๊มกุญแจ คือการก๊อปปี้ลูกกุญแจตามต้นฉบับที่ลูกค้าเอามาให้ หรือไม่ก็สร้างขึ้นมาใหม่จากประสบการณ์ของช่าง
พอมีลูกกุญแจแล้ว ใครจะเป็นคนเปิดแม่กุญแจก็ไม่สำคัญแล้ว
ประธาน กริยา กรรม ถูกหลินเซี่ยวิเคราะห์จนทะลุปรุโปร่ง
ดังนั้น ถ้ามองในมุมนี้
สองอย่างนี้ก็ยังมีความแตกต่างกันอยู่ดี
แต่ก็ถือว่าอยู่ในหมวดหมู่เดียวกัน
ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็ต้องใช้เวทมนตร์เอาชนะเวทมนตร์สิ!
ใช้อาชีพเสริมปั๊มกุญแจ เอาชนะคำสาปจิบน้ำชาที่เริ่มต้นจากการสะเดาะกุญแจให้ได้!
เพอร์เฟกต์!
ไร้ที่ติ!
วินาทีต่อมา
หลินเซี่ยก็เปลี่ยนชื่อห้องไลฟ์สดอย่างไม่ลังเล:
[การทดลองทำสารพัดอาชีพวันที่ 42 อาชีพเสริมในวันนี้คือ การรับปั๊มกุญแจ! ฝากทุกคนอุดหนุนกิจการของสตรีมเมอร์ด้วยนะครับ!]
"พี่น้องทั้งหลาย คุยกันไปก่อนนะ ขอตัวไปอาบน้ำแต่งตัวแป๊บ!"
"อายุขนาดนี้แล้ว ให้นอนจมอยู่บนเตียงมันก็นอนไม่หลับหรอก ออกไปทำอาชีพเสริมดีกว่า มีแรงบันดาลใจกว่าเยอะ!"
พูดจบ เขาก็วางโทรศัพท์ที่เปิดไลฟ์สดทิ้งไว้ แล้วลุกไปอาบน้ำแต่งตัว
ส่วนผู้ชมในห้องไลฟ์สดก็คุยกันอย่างเมามันส์ผ่านคอมเมนต์
บ้างก็บอกว่าที่นอนไม่หลับเพราะขาดสาวๆ มานอนข้างๆ อะไรทำนองนี้
สิบนาทีต่อมา
หลินเซี่ยที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วก็ลงมากินมื้อเช้าที่ชั้นล่าง
จากนั้นเขาก็ขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าคันน้อย พร้อมกับพกอุปกรณ์ไปด้วย
เริ่มตระเวนหาสถานที่ที่สามารถตั้งแผงปั๊มกุญแจได้
จากประสบการณ์ครั้งก่อนที่โดนเทศกิจเชิญไปโรงพัก
ครั้งนี้ หลินเซี่ยต้องหาทำเลดีๆ ให้ได้
จะให้ซ้ำรอยเดิมไม่ได้เด็ดขาด
และในเวลานี้
เมื่อแฟนคลับเห็นว่าหัวข้อไลฟ์สดของหลินเซี่ยคือการปั๊มกุญแจ
สีหน้าของแต่ละคนก็เริ่มเปลี่ยนไป
เพราะพวกเขายังจำได้ดีว่า
การจิบน้ำชาครั้งแรกของหลินเซี่ย
ก็เริ่มต้นจากการไปสะเดาะกุญแจเมื่อหลายวันก่อนนั่นแหละ
อะไรกัน?
สตรีมเมอร์กะจะทบทวนบทเรียนเก่าๆ งั้นเหรอ?
มีชาสูตรใหม่แล้ว ก็ยังไม่ลืมชาสูตรเก่าสินะ??
...
กลับมาที่หลินเซี่ย
หลังจากขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าตระเวนไปเรื่อยเปื่อยอยู่พักหนึ่ง
จู่ๆ ในหัวของเขาก็มีสถานที่แห่งหนึ่งผุดขึ้นมา
พอถึงสี่แยกข้างหน้า
เขาก็ดริฟต์รถอย่างสวยงาม
แล้วบิดมอเตอร์ไซค์มุ่งหน้าไปยังจุดหมายปลายทางทันที
เมื่อเห็นหลินเซี่ยเปลี่ยนทิศทางกะทันหัน
ผู้ชมในห้องไลฟ์สดก็พากันงุนงง
ไม่รู้ว่าหลินเซี่ยคิดจะไปไหน
แต่เมื่อตึกรามบ้านช่องที่คุ้นเคยเริ่มปรากฏขึ้นบนหน้าจอ
ผู้ชมก็ร้องอ๋อขึ้นมาทันที
ที่แท้ก็จะไปลานกว้างเทียนเยว่ ที่เคยไปปราบลุงขายลูกโป่งนี่เอง!
ว่าแต่ ในเมื่อเป็นการทบทวนบทเรียนเก่า
สตรีมเมอร์คงไม่โชว์วิชาเด็ดใบไม้ปลิดชีพ ไปปราบลุงขายลูกโป่งอีกรอบหรอกนะ?
พอนึกถึงตรงนี้ ผู้ชมก็เริ่มมีความหวังขึ้นมานิดๆ
และในตอนนั้นเอง
ในห้องไลฟ์สดก็มีคอมเมนต์จากไอดีที่คุ้นเคยเด้งขึ้นมา
ลุงขายลูกโป่ง: แม่ร่วง! แกอย่าเข้ามานะ!
ลุงขายลูกโป่ง: พี่ครับ ผมเรียกพี่ว่าพี่เลยก็ได้ หรือจะให้เรียกพ่อก็ได้ ขอร้องล่ะ อย่ามาปราบผมเลย ธุรกิจเล็กๆ นะครับ!
ลุงขายลูกโป่ง: ไม่มีกฎหมายบ้านเมืองแล้วหรือไง! จะไม่ให้ทำมาหากินกันเลยใช่ไหม!
ลุงขายลูกโป่ง: ถ้าแกยังไม่ยอมหยุด ฉัน... ฉันจะแจ้งตำรวจแล้วนะ!!
ลุงขายลูกโป่ง: แม่งเอ๊ย! สู้ไม่ได้ก็หนีสิวะ! เดี๋ยวนี้ฉันเก็บของหนีเลย! ฉันไปก็ได้ พอใจหรือยัง!
เมื่อเห็นไอดีที่คุ้นเคย และคอมเมนต์ที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวนี้
ผู้ชมในห้องไลฟ์สดก็พากันหัวเราะก๊ากออกมา
ทว่า หลินเซี่ยที่กำลังตั้งใจขี่รถอยู่ กลับไม่ทันสังเกตเห็นความผิดปกติในห้องไลฟ์สด
เพียงแต่ว่า
พอเขามาถึงถิ่นเก่า
เขาก็พบกับร่างที่คุ้นเคย
กำลังโก่งก้น รีบเก็บกวาดแผงลอยอย่างลุกลี้ลุกลน เตรียมตัวจะหนีเต็มที่
"อ้าว ลุง วันนี้ทำไมเก็บแผงเร็วจังล่ะครับ?"
หลินเซี่ยจอดรถมอเตอร์ไซค์เสร็จ ก็ไปยืนอยู่ข้างหลังลุงขายลูกโป่งตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
พร้อมกับส่งยิ้มทักทายอย่างเป็นมิตร
และในวินาทีนั้น
เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคยนี้
ร่างกายของลุงขายลูกโป่ง
ก็แข็งทื่อไปเลย!
ผ่านไปพักใหญ่ ลุงถึงค่อยๆ หันกลับมาด้วยสีหน้าซีดเผือด แล้วพูดว่า:
"อ่า ใช่ๆๆ! เก็บแผงแล้ว เมียฉันกำลังจะคลอดลูกน่ะ ฉันต้องรีบกลับแล้ว แกไปหาคนอื่นปราบเถอะนะ!"
หลินเซี่ย: ...
ห้องไลฟ์สด: พรืดดด ฮ่าๆๆ!
สตรีมเมอร์คนนี้สร้างบาดแผลในใจให้ลุงแกขนาดไหนเนี่ย!
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
จิบน้ำชาจนอารมณ์เสีย?
ตอนนี้ก็เลยมากะจะลงกับเหยื่อคนเดิมงั้นเหรอ?
นี่มันเข้าทำนอง ฉันอยู่ไม่เป็นสุข
แกก็อย่าหวังว่าจะได้อยู่ดีมีสุขเลยใช่ไหม!!
...
...
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น