บทที่ 81 ไปบอกหัวหน้าพวกคุณทีนะว่า ไม่มีเวลาอธิบายแล้ว เร็วเข้า...

    ในเวลานี้

    เมื่อได้เห็นการเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ที่รวดเร็วปานสายฟ้าแลบของหลินเซี่ย

    ผู้ชมในห้องไลฟ์สดก็พากันขำจนแทบขาดใจ

    "666! ดูเหมือนว่าสตรีมเมอร์จะเริ่มฮึกเหิมขึ้นมาแล้วนะ"

    "แม่ร่วง! อย่าทำให้ฉันขำนักจะได้ไหม! เปลี่ยนอารมณ์ได้เร็วขนาดนี้ ขำจนน้ำหูน้ำตาไหลแล้วเนี่ย"

    "โธ่เอ๊ย เมื่อกี้ฉันก็เป็นห่วงแทบแย่ นึกว่าสตรีมเมอร์ไปแอบทำอะไรผิดกฎหมายซะอีก ที่แท้ก็เชิญมาให้ช่วยงานนี่เอง!"

    "พูดตามตรงเลยนะ ตอนเช้าที่เห็นหน้าตำรวจสาวคนนี้ ไม่เหมือนคนมาขอความช่วยเหลือเลยสักนิด เหมือนมาจับกุมผู้ร้ายมากกว่า ฮ่าๆๆ!"

    "เข้าทางแล้วสิ สถานะหมูตู้มันสลับฝั่งกันกะทันหันเลยนะเนี่ย~"

    "น้องตำรวจสาว: แย่แล้ว หมอนั่นเริ่มรู้ตัวแล้วว่าตัวเองสำคัญ!"

    "หลินเซี่ย: ตอนที่ยังไม่รู้อะไรฉันก็ทำตัวเจียมเนื้อเจียมตัว แต่พอรู้ความจริงแล้ว ฉันจะสวนหมัดกลับให้หนักเลยคอยดู!"

    "ตอนนี้ความกดดันไปตกอยู่ที่น้องตำรวจสาวแล้ว ถึงคิวของหมูตู้บ้างล่ะ"

    "..."

    ก็เป็นไปตามที่ผู้ชมในห้องไลฟ์สดวิพากษ์วิจารณ์นั่นแหละ

    จ้าวรั่วหนานในตอนนี้

    ตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกับหลินเซี่ยเมื่อวินาทีก่อนเป๊ะๆ เลย

    กลายเป็นหมูตู้ตัวเบ้อเริ่มไปซะแล้ว!

    อย่างไรก็ตาม

    ในเมื่อตัวเองเป็นคนก่อเรื่อง

    ความสะใจก็ได้รับไปแล้ว

    ก็ต้องเป็นคนรับผิดชอบผลที่ตามมาเอง

    จ้าวรั่วหนานไม่ใช่ผู้หญิงประเภทที่ดื้อด้านไม่ยอมเสียหน้า

    ดังนั้น ในวินาทีต่อมา

    เธอก็สลับบทบาทกับหลินเซี่ยอย่างสมบูรณ์แบบ

    เห็นได้ชัดว่าเธอเองก็เปลี่ยนสีหน้าได้เร็วไม่แพ้กัน

    เธอเลียนแบบท่าทางเจียมเนื้อเจียมตัวของหลินเซี่ยเมื่อครู่นี้

    ฝืนปั้นรอยยิ้มที่ดูเป็นมิตรแบบสุดๆ ออกมา

    เดินเข้าไปหาหลินเซี่ย โค้งตัวลงเก้าสิบองศาแล้วพูดว่า "คืออย่างนี้นะคะ คุณดาราดัง พวกเรามีเรื่องอยากจะรบกวนให้คุณช่วยหน่อยค่ะ~"

    คราวนี้ถึงกับใช้คำพูดสุภาพแบบเต็มยศเลยทีเดียว

    เมื่อผู้ชมในห้องไลฟ์สดได้เห็นภาพนี้

    ก็พากันหัวเราะร่วนอย่างมีความสุข

    นี่สิถึงจะเรียกว่าหมูตู้ของแท้!

    วินาทีก่อนยังทำตัวแข็งกร้าวอยู่เลย

    วินาทีต่อมากลับต้องมาทำตัวน่าสงสารซะงั้น

    สองคนนี้สร้างความบันเทิงให้กับผู้ชมได้เต็มที่จริงๆ

    นี่กะจะมาเปิดคณะตลกเปลี่ยนหน้ากากกันที่นี่หรือไง?

    พรืด ฮ่าๆๆๆ!

    ...

    เมื่อเห็นจ้าวรั่วหนานทำท่าทีแบบนี้

    หลินเซี่ยก็ชักจะเขินๆ ที่จะแก้แค้นต่อไป

    ช่างเถอะๆ ลูกผู้ชายอกสามศอก เรื่องงานต้องมาก่อน

    เขารับกล่องที่ทำขึ้นอย่างประณีตจากจ้าวรั่วหนานมา

    แล้วก็เริ่มสำรวจรูกุญแจอย่างพินิจพิเคราะห์

    ในตอนนั้นเอง จ้าวรั่วหนานก็กลับมามีสีหน้าเป็นปกติ

    พร้อมกับเล่าข้อมูลที่เธอรู้มาให้ฟัง

    "แม่กุญแจอันนี้ พวกเราเชิญช่างสะเดาะกุญแจมาหลายคนแล้ว แต่ก็ไม่มีใครเปิดได้เลย"

    "เห็นบอกว่าข้างในมีระบบเซ็นเซอร์อะไรสักอย่าง ต้องใช้กุญแจที่สมบูรณ์แบบเท่านั้นถึงจะเปิดได้"

    "คุณลองดูสิว่าจะสามารถทำกุญแจที่สมบูรณ์แบบจากแม่กุญแจอันนี้ได้ไหม?"

    เมื่อฟังจ้าวรั่วหนานพูดจบ หลินเซี่ยก็พยักหน้าเบาๆ

    เมื่อเทียบกับแม่กุญแจทั่วไป แม่กุญแจอันนี้มีกลไกที่ซับซ้อนกว่าจริงๆ

    แต่สำหรับเขาแล้ว มันก็ยังถือว่าเป็นเรื่องจิ๊บๆ

    วินาทีต่อมา

    หลินเซี่ยก็หันไปพูดกับจ้าวรั่วหนานว่า "ขอยืมเส้นผมเส้นนึงสิ"

    "ห๊ะ?" จ้าวรั่วหนานชะงักไปนิด

    ตอบสนองไม่ทันไปชั่วขณะ

    "ผมบอกว่าขอยืมเส้นผมคุณเส้นนึง" หลินเซี่ยพูดซ้ำอีกครั้ง

    จ้าวรั่วหนานทำหน้างง "คุณจะเอาผมของฉันไปทำไม? อะไรนะ? ยังผูกใจเจ็บอยู่อีกเหรอ? กะจะเอาไปทำตุ๊กตาวูดูสาปแช่งฉันหรือไง?"

    ในระหว่างที่พูด เธอก็ถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยสัญชาตญาณ ใบหน้าเต็มไปด้วยความระแวดระวัง

    กลัวว่าวินาทีต่อมาหลินเซี่ยจะทำพิธีไสยศาสตร์ใส่เธอจริงๆ

    "เอามาเปิดกุญแจไง!"

    แต่หลินเซี่ยไม่ได้ให้เวลาจ้าวรั่วหนานปฏิเสธ

    อาศัยจังหวะที่เธอถอยหลัง เอื้อมมือไปดึงเส้นผมของเธอมาเส้นหนึ่งทันที

    ซี๊ด~

    จ้าวรั่วหนานรู้สึกเจ็บจี๊ด

    ใบหน้าสวยหวานกระตุกเล็กน้อย

    ตอนแรกกะจะวีนแตกใส่แล้ว แต่ในวินาทีต่อมา

    ก็เห็นหลินเซี่ยเริ่มก้มหน้าก้มตาศึกษากุญแจอย่างจริงจัง

    "ช่างเถอะ ไม่ถือสาหาความกับนายก็แล้วกัน!"

    เธอปลอบใจตัวเองเงียบๆ

    แล้วก็ยืนดูหลินเซี่ยสะเดาะกุญแจอยู่อย่างเงียบๆ

    เธออยากจะถามสักประโยค

    ว่าไม่ต้องทำกุญแจก่อนเหรอถึงจะเปิดได้?

    แต่ในวินาทีต่อมา

    เสียงดังกริ๊กก็ดังขึ้น

    แม่กุญแจที่สร้างความปวดหัวให้กับกองปราบมาหลายวัน

    กลับถูกหลินเซี่ยเปิดออกอย่างง่ายดายด้วยเส้นผมเพียงเส้นเดียว

    เจ้าหน้าที่ตำรวจในที่เกิดเหตุต่างก็ตกตะลึงไปตามๆ กัน

    เดี๋ยวนะ นี่มันเกิดอะไรขึ้น?

    เส้นผมของหัวหน้ามีอานุภาพร้ายแรงขนาดนี้เลยเหรอ?

    ถึงขั้นแยกแยกระบบเซ็นเซอร์ได้เลยเนี่ยนะ??

    เช่นเดียวกัน หน้าจอในห้องไลฟ์สดก็เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

    "????"

    "??????"

    "เดี๋ยวนะ ฉันดูไม่เข้าใจหรอก แต่รู้สึกทึ่งมาก เส้นผมก็เอามาสะเดาะกุญแจได้ด้วยเหรอ?"

    "ไหนบอกว่ามีระบบเซ็นเซอร์ไง ไหนบอกว่าต้องทำกุญแจไง? แล้วทำไมถึงเปิดได้ด้วยเส้นผมแค่เส้นเดียวล่ะ?"

    "ดูเหมือนสตรีมเมอร์จะกำลังโชว์วิธีการสะเดาะกุญแจแบบใหม่ให้พวกเราดูอยู่นะ"

    "แม่ร่วง! หมอนี่มีสกิลแปลกๆ ซ่อนอยู่อีกกี่อย่างกันแน่เนี่ย?"

    "พูดตามตรง เรื่องนี้มันก็หลุดโลกไปหน่อยแล้วจริงๆ"

    "ระดับความอันตรายของสตรีมเมอร์ +1"

    "เด็กใหม่ไม่เข้าใจ ขอถามหน่อย สตรีมเมอร์คนนี้เมื่อก่อนเคยทำอาชีพอะไรมาก่อนเหรอ?"

    "ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าสี่สิบปีที่ผ่านมา สตรีมเมอร์ถอนเส้นผมตัวเองไปกี่เส้นเพื่อฝึกวิชานี้?"

    "คอมเมนต์บน นายช่างหามุมมองเก่งจริงๆ"

    "..."

    ผู้ชมในห้องไลฟ์สดต่างตกตะลึงกันถ้วนหน้า

    ทุกคนอ้าปากค้างด้วยความอึ้ง

    ...

    "เดี๋ยวนะ เปิดออกแล้วเหรอ?"

    จ้าวรั่วหนานที่เพิ่งตั้งสติได้

    ก็มีสีหน้าตกตะลึงไม่แพ้กัน

    เมื่อมองดูแม่กุญแจที่ถูกเปิดออกตรงหน้า ในใจของเธอก็ยังคงเต้นไม่เป็นจังหวะ

    ทำไมพอเปรียบเทียบกับหลินเซี่ยแล้ว จู่ๆ ก็รู้สึกว่าพวกเธอไร้ประโยชน์จังเลยล่ะ?

    ที่สำคัญที่สุดก็คือ อีกฝ่ายเป็นแค่ศิลปินดารา

    ในขณะที่พวกเธอคือตำรวจสืบสวนที่ทำงานตรงสาย!

    นี่มันไม่หลุดโลกไปหน่อยเหรอ?

    "แล้วคิดว่าไงล่ะ?"

    หลินเซี่ยยักไหล่ ตอบอย่างสบายๆ ว่า "กุญแจเปิดแล้ว ตอนนี้ผมกลับได้หรือยัง?"

    "ได้สิ ได้" จ้าวรั่วหนานพยักหน้ารับ

    จากนั้นก็ถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น "คุณช่วยบอกหน่อยได้ไหมว่าคุณเปิดมันได้ยังไง?"

    หลินเซี่ยส่ายหน้าอย่างเด็ดขาด "ไม่ได้"

    พูดจบ ก็เหมือนกลัวว่าจ้าวรั่วหนานจะเข้าใจผิด

    จึงจงใจพูดเสริมขึ้นมาอีกประโยค "ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากบอกนะ แต่บอกไปคุณก็เรียนไม่รู้เรื่องหรอก"

    พรืด!

    นายตั้งใจใช่ไหมเนี่ย!

    มาดูถูกกันแบบนี้ได้ยังไง??

    แต่หลินเซี่ยก็พูดไม่ผิดหรอก

    ดูเหมือนเธอจะเรียนไม่รู้เรื่องจริงๆ นั่นแหละ

    แต่การมาพูดใส่หน้ากันตรงๆ แบบนี้

    ทำไมมันถึงได้รู้สึกโมโหจังเลยนะ!!

    จ้าวรั่วหนานกัดฟันกรอด หน้าดำทะมึน พูดเสียงแข็งว่า "ที่นี่ไม่มีธุระอะไรของนายแล้ว จะไปไหนก็ไปเถอะ"

    "ส่วนค่าตอบแทนที่คุณช่วยเปิดกุญแจให้ เดี๋ยวจะให้ฝ่ายการเงินจัดการโอนให้"

    "อ้อ แล้วก็... ขอบคุณนะ!"

    หลินเซี่ยชะงักไปนิด ก่อนจะพูดยียวนกวนประสาทว่า "โห นึกไม่ถึงเลยว่าคุณจะรู้จักคำว่าขอบคุณด้วย? ตอนเช้าที่มาขอร้องให้ผมช่วย ไม่เห็นพูดแบบนี้นี่นา!"

    เห็นได้ชัดว่า นี่คือการเอาคืนเรื่องที่จ้าวรั่วหนานพูดว่าจะช่วยพิสูจน์ความบริสุทธิ์ให้เขาเมื่อตอนเช้า

    จ้าวรั่วหนาน: ...

    ตั้งใจ!

    ผู้ชายคนนี้ต้องตั้งใจแน่ๆ!!!

    เขาตั้งใจจะแก้แค้นอย่างโจ่งแจ้งเลย!!

    กรอดๆ!

    จ้าวรั่วหนานกำหมัดแน่น จ้องมองหลินเซี่ยด้วยสายตาไม่เป็นมิตร

    เสียงกระดูกนิ้วดังก๊อบแก๊บ

    คนที่รู้จักเธอดีต่างก็รู้ว่า

    ถ้าปล่อยให้สถานการณ์ดำเนินต่อไป

    อาจจะมีอันตรายเกิดขึ้นได้

    แม่เสือสาวคนนี้ กินคนได้นะจะบอกให้!

    ดังนั้น

    ตำรวจหลายคนที่ตาไว

    รีบดึงตัวหลินเซี่ยออกไปจากห้องทันที

    ...

    หลังจากรับเงินรางวัลจากฝ่ายการเงินเสร็จ

    หลินเซี่ยก็ถูกตำรวจกลุ่มนั้นพามาส่งที่หน้าประตูกองปราบ

    "น้องชาย ตอนนี้จะกลับบ้านเลย หรือจะไปไหนต่อล่ะ? เดี๋ยวพวกเราจัดรถไปส่งให้"

    หลินเซี่ยโบกมือปฏิเสธ "ไม่ต้องหรอกครับ พวกคุณกลับไปทำงานเถอะ เดี๋ยวผมเดินเล่นแถวนี้สักพัก"

    เมื่อเดินออกมาจากกองปราบ

    หลินเซี่ยก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา

    "นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย!"

    "แต่เช้าตรู่ก็โดนลากมาทัวร์กองปราบ"

    "รู้สึกเหมือนกำลังฝันอยู่เลย"

    เมื่อผู้ชมในห้องไลฟ์สดเห็นสีหน้าของหลินเซี่ย

    ก็พากันหัวเราะร่วนพร้อมกับส่งคอมเมนต์กันยกใหญ่

    อย่างไรก็ตาม

    หลินเซี่ยไม่ได้สนใจคอมเมนต์หยอกล้อในห้องไลฟ์สด

    เขายืดเส้นยืดสาย แล้วบ่นพึมพำกับตัวเองว่า "วันนี้เปิดประเดิมไม่ค่อยดี งั้นก็พักเรื่องอาชีพเสริมไว้ก่อนละกัน"

    "สตรีมเมอร์รู้สึกอึดอัดใจนิดหน่อย ไปหาอะไรสนุกๆ ทำดีกว่า"

    "เมื่อกี้เห็นเถ้าแก่ร้านลูกโป่งกำลังมีความสุข พวกเราไปร่วมสนุกด้วยดีกว่า"

    พูดจบ หลินเซี่ยก็ปิ๊งไอเดีย

    เขาเดินออกไปสแกนรถจักรยานเช่า แล้วปั่นมุ่งหน้าตรงไปยังจัตุรัสเทียนเยว่

    ในขณะเดียวกัน

    เถ้าแก่ร้านลูกโป่งที่รู้ตัวว่าจะโดนป่วนอีกครั้งผ่านทางไลฟ์สด

    ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง!

    รีบเก็บแผงแล้วเผ่นแน่บทันที

    จนกระทั่งร่างของแกหายไปจากจัตุรัสเทียนเยว่

    ลูกค้าที่กำลังเล่นอยู่เมื่อกี้ก็ยังคงมึนงงอยู่

    เดี๋ยวนะ

    ทำไมเถ้าแก่ร้านลูกโป่งชื่อดังคนนี้ถึงได้ชิ่งหนีไปดื้อๆ แบบนี้ล่ะเนี่ย?

    ...

    ทว่า

    หลินเซี่ยปั่นจักรยานออกจากกองปราบไปได้ไม่ไกลนัก

    จู่ๆ ก็มีเสียงกรีดร้องบาดแก้วหู

    ดังแว่วมาจากด้านหน้าไม่ไกล

    "มีรถผ่านมาบ้างไหม ช่วยด้วยค่ะ!"

    หลินเซี่ยเงยหน้าขึ้นมอง

    เห็นผู้ชายคนหนึ่งกำลังประคองหญิงตั้งครรภ์

    ยืนกระวนกระวายอยู่ริมถนน

    หญิงตั้งครรภ์มีสีหน้าเจ็บปวด เอามือกุมท้องไว้แน่น

    ดูเหมือนว่าเธอกำลังจะคลอด

    แต่ในช่วงเวลานี้

    รถยนต์ส่วนตัวที่ขับผ่านไปมาต่างก็กลัวว่าจะเข้าไปพัวพันกับคดีความ

    จึงไม่มีใครยอมจอดรับสองสามีภรรยาคู่นี้ไปส่งโรงพยาบาลเลย

    "ขอร้องล่ะครับ! ผมจ่ายให้ เท่าไหร่ก็ยอม!"

    "ขอร้องล่ะ ช่วยพาภรรยาผมไปส่งโรงพยาบาลทีเถอะครับ!"

    ชายคนนั้นร้องไห้ตะโกนขอความช่วยเหลืออย่างสิ้นหวัง แต่ก็ไร้ผล

    ในเวลานี้

    ผู้ชมในห้องไลฟ์สดต่างก็ทนดูไม่ได้อีกต่อไป

    กำลังจะพิมพ์คอมเมนต์บอกให้หลินเซี่ยเข้าไปช่วย

    ทว่า ยังไม่ทันที่ผู้ชมจะได้ส่งคอมเมนต์

    พวกเขาก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น

    "พี่ชาย รอผมแป๊บนึงนะ เดี๋ยวผมไปเอารถมาให้!"

    พูดจบ หลินเซี่ยก็ดริฟต์จักรยานกลับรถ

    ปั่นอย่างบ้าคลั่งพุ่งตรงเข้าไปในกองปราบที่อยู่ห่างออกไปไม่กี่ร้อยเมตร

    จากนั้น ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของตำรวจสองคนที่เพิ่งเดินมาส่งเขาเมื่อครู่นี้

    เขาก็กระโจนเข้าไปในรถตำรวจอย่างคล่องแคล่ว

    สตาร์ตเครื่อง!

    เหยียบคันเร่ง!

    พุ่งทะยานออกไป!

    กว่ารถตำรวจจะพุ่งพ้นเขตรั้วกองปราบออกมา

    ตำรวจทั้งสองนายถึงเพิ่งได้ยินเสียงที่ดูร้อนรนของหลินเซี่ยลอยมาตามลม

    "ไปบอกหัวหน้าพวกคุณทีนะว่า ไม่มีเวลาอธิบายแล้ว ผมต้องรีบไปช่วยคน!!!"

    มองดูควันไอเสียจากรถตำรวจที่พุ่งหายลับสายตาไป

    ตำรวจทั้งสองนายต่างก็ยืนจ้องหน้ากันตาปริบๆ

    ชั่วขณะนั้น

    พวกเขายังคงตั้งสติไม่ได้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น

    เดี๋ยวนะ กุญแจรถก็ไม่ได้เสียบคาไว้ แล้วเขาขับรถออกไปได้ยังไง?

    อะไรนะ?

    คนที่ขับออกไปเมื่อกี้เหมือนจะเป็นหลินเซี่ยเหรอ?

    อ๋อ ถ้างั้นก็ไม่เป็นไรแล้วล่ะ!

    ผ่านไปครู่หนึ่ง

    ทั้งสองคนก็สะดุ้งสุดตัวอีกครั้ง

    ไม่ใช่สิ!

    นี่มันเรื่องใหญ่ระดับชาติเลยนะเว้ย!

    นั่นมันรถตำรวจเชียวนะ!

    ไอ้หนุ่ม แกกำลังทำผิดกฎหมายอยู่รู้ตัวไหมเนี่ย!!!

    ...

    ...