บทที่ 83 นี่ไม่ใช่แค่ซวยซ้ำสอง แต่มันคือการรวมตัวของสามมหาอำนาจชัดๆ...

ผ่านไปเนิ่นนาน

ผู้ชมในห้องไลฟ์สดที่เริ่มได้สติกลับคืนมาทีละคนสองคน

ต่างก็ทำหน้าเหม่อลอยหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาจากพื้น

จากนั้นก็ลองหยั่งเชิงพิมพ์คอมเมนต์ลงในห้องไลฟ์สด

"ขอ... ขอถามหน่อย มีพี่น้องคนไหนยังมีชีวิตอยู่บ้างไหม?"

"มี แต่ก็เหลือแค่ครึ่งชีวิตแล้วว่ะ แม่ร่วงเอ๊ย ขาแข้งสั่นพั่บๆ เลยเนี่ย"

"กลัวจนฉี่แทบราด ตอนเล่นเกมวีอาร์ ยังไม่เคยกลัวจนหัวหดขนาดนี้มาก่อนเลย"

"เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย? ทำไมรถมันถึงพุ่งทะลุไปแบบฟิ้วๆ ได้เลยวะ?"

"มีผู้รู้คนไหนช่วยอธิบายทีได้ไหม ว่าเมื่อกี้มันเกิดปาฏิหาริย์อะไรขึ้น? ทำไมถึงไม่เกิดอุบัติเหตุชนกันเละเทะวะ?"

"สตรีมเมอร์แม่งไม่ใช่คนแล้ว! นี่มันระดับฝีมือของนักแข่งรถซูเปอร์คาร์ชัดๆ!"

"อันที่จริง ตั้งแต่วินาทีที่สตรีมเมอร์กระโดดขึ้นรถ พวกเราก็น่าจะเดาได้ตั้งแต่แรกแล้วนะ"

"นั่นสิ! เขาเป็นถึงดาราดัง การจะมีทักษะการซิ่งรถติดตัวอยู่บ้าง มันก็เป็นเรื่องสมเหตุสมผลไม่ใช่เหรอไง?"

"สมเหตุสมผลบ้านป้าแกสิ! ทุกหน่วยเตรียมพร้อม เออีแปดหก กำลังขึ้นเขาแล้วเว้ยเฮ้ย!!!"

"..."

และแล้วความจริงก็พิสูจน์ให้เห็นว่า

ถ้าพูดถึงเรื่องความใจกล้าหน้าด้าน

คงต้องยกนิ้วให้กับบรรดาผู้ชมในห้องไลฟ์สดของหลินเซี่ยนี่แหละ

ถึงแม้ว่าเมื่อกี้จะเพิ่งตกใจกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อไปหมาดๆ

แต่พอได้สติกลับคืนมา

ก็เริ่มพิมพ์คอมเมนต์แซวเล่นมุกตลกกันอย่างสนุกสนานทันที

ทว่า สำหรับสองสามีภรรยาที่นั่งอยู่บนรถตำรวจ

พวกเขาไม่ได้มีสภาพจิตใจที่แข็งแกร่งทนทานขนาดนั้น

ในตอนนี้

ใบหน้าของทั้งคู่ซีดเผือดแทบจะไร้สีเลือด

วีรกรรมการขับรถสุดระห่ำของหลินเซี่ยเมื่อครู่นี้

ทำเอาพวกเขาตกใจกลัวจนแทบจะสติหลุดกระเจิง

แต่สิ่งที่พวกเขาสองคนไม่ทันได้สังเกตเห็นก็คือ

ต่อให้เมื่อครู่นี้ตัวรถจะดริฟต์ส่ายไปมาเป็นรูปตัวเอสอย่างรุนแรงขนาดไหน

แต่ตัวพวกเขาที่นั่งอยู่เบาะหลัง

กลับไม่ได้รับแรงเหวี่ยงหรือแรงกระแทกอะไรมากมายนัก

สิ่งที่ส่งผลกระทบต่อจิตใจของพวกเขา

ก็คือความหวาดกลัวที่สร้างขึ้นจากความรู้สึกนึกคิดของตัวเองล้วนๆ

...

ในขณะเดียวกัน

หลินเซี่ยก็ยังคงมีสมาธิจดจ่ออยู่กับการขับรถอย่างเต็มที่

หักพวงมาลัยเลี้ยว!

เร่งเครื่องแซง!

และดริฟต์ส่ายหลบหลีกอีกครั้ง!

ทุกอย่างดำเนินไปอย่างลื่นไหลและต่อเนื่อง

แม้จะขับขี่ด้วยความเร็วสูงทะลุหนึ่งร้อยยี่สิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง

แต่ตัวรถตำรวจทั้งคัน

กลับยังคงรักษาสมดุลได้อย่างมั่นคงตลอดเวลา

ทว่า——

ในจังหวะนั้นเอง สัญญาณไฟจราจรข้างหน้าก็เปลี่ยนเป็นสีแดงกะทันหัน

ในฐานะที่เป็นสี่แยกไฟแดงที่ใหญ่ที่สุดบนถนนสายหลักของเขตเมืองเก่า

ระยะเวลาการรอสัญญาณไฟแดงของแยกนี้ยาวนานถึงสองนาทีครึ่ง!!

รอไม่ได้!

นี่คือความคิดแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวของหลินเซี่ย

เวลาสองนาทีครึ่ง มีค่าเกินกว่าจะเอามาทิ้งไว้ตรงนี้!

ในเวลานี้ รถของเขาอยู่ห่างจากสี่แยกไปเพียงไม่กี่สิบเมตร

หลินเซี่ยกระทืบคันเร่งลงไปจนมิด

จากเดิมที่รถวิ่งด้วยความเร็วสูงอยู่แล้ว

ความเร็วก็พุ่งทะยานขึ้นไปอีกขั้น

พุ่งแตะหนึ่งร้อยห้าสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง!

นี่มันเรียกได้ว่าเป็นความเร็วสูงสุดที่รถคันนี้จะสามารถทำได้แล้ว!

แต่ถึงกระนั้น

เมื่อหลินเซี่ยขับรถมาถึงบริเวณสี่แยก

เขาก็ยังคงช้าไปสองวินาที

ในตอนนี้!

รถราในฝั่งที่วิ่งตัดขวางกันเริ่มเคลื่อนตัวออกตัวตามสัญญาณไฟเขียวแล้ว

ในขณะที่ฝั่งของหลินเซี่ย

จะต้องหยุดรอสัญญาณไฟแดงไปอีกสองนาทีครึ่งเต็มๆ

โชคยังดีที่...

ในเลนรถที่หลินเซี่ยขับอยู่

เขาคือรถคันแรกที่จอดติดไฟแดง

ดังนั้น——

เมื่อเห็นสัญญาณไฟแดงและขบวนรถที่เริ่มเคลื่อนตัวจากอีกฝั่ง

หลินเซี่ยกลับไม่ยอมเหยียบเบรก!

แต่เลือกที่จะเร่งความเร็วพุ่งฝ่าวงล้อมรถยนต์ออกไป

เจ้าหน้าที่ตำรวจจราจรที่ยืนปฏิบัติหน้าที่อยู่บริเวณนั้น พอเห็นเหตุการณ์

ก็รีบเป่านกหวีดส่งสัญญาณเตือนทันที

ปรี๊ดด——

ปรี๊ดด——

"หยุดรถ! รีบหยุดรถเดี๋ยวนี้!"

แต่หลินเซี่ยไม่ได้มีความคิดที่จะเหยียบเบรกเลยสักนิด

เขายังคงรักษาความเร็วหนึ่งร้อยห้าสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง พุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างไม่ลดละ

วินาทีต่อมา

รถบรรทุกคันมหึมาก็ปรากฏขึ้นในสายตาและขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

ดูเหมือนว่ารถของเขากำลังจะพุ่งชนประสานงาเข้าอย่างจัง

แต่ทว่า ในชั่วพริบตาต่อมา

รถตำรวจที่หลินเซี่ยขับอยู่

กลับเบี่ยงหลบด้วยองศาการหักเลี้ยวที่แปลกประหลาดพิสดารสุดๆ

แทบจะเฉียดฉิวกับตัวถังรถบรรทุกไปเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด

หลังจากเบี่ยงหลบรถบรรทุกพ้นแล้ว

ก็เจอเข้ากับรถเก๋งคันเล็กอีกคัน

ตามมาด้วยรถแท็กซี่

และปิดท้ายด้วยรถสปอร์ต!

และด้วยวิธีนี้

รถตำรวจของหลินเซี่ย

ก็สามารถมุดลอดช่องว่างแคบๆ ด้วยลีลาการดริฟต์ส่ายไปมาสุดพริ้วไหว

พุ่งทะลวงฝ่ากระแสรถยนต์ที่วิ่งตัดขวางมาอย่างต่อเนื่อง

ตลอดเส้นทางที่ขับผ่าน

มีเพียงเสียงยางรถยนต์เสียดสีกับพื้นถนนดังเอี๊ยดอ๊าด

และเสียงอุทานเชี่ยเอ๊ยของบรรดาคนขับรถคันอื่นๆ ดังระงมไปทั่ว

กว่าบรรดาผู้ใช้รถใช้ถนนและเจ้าหน้าที่ตำรวจจราจรบริเวณสี่แยกจะตั้งสติได้

หลินเซี่ยก็ขับรถตำรวจคันนั้นหายวับไปจากสายตาซะแล้ว

และในตอนนั้นเอง

เจ้าหน้าที่ตำรวจจราจรนายนั้นก็บังเอิญได้รับสายโทรศัพท์จากเบื้องบนพอดี

"ฮัลโหล? ผู้กองครับ..."

ปลายสาย

เงียบไปชั่วอึดใจ

ก่อนจะกลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่แล้วพูดว่า "ไม่มีอะไรแล้วล่ะ ปฏิบัติหน้าที่ต่อไปเถอะ รถตำรวจคันเมื่อกี้เป็นคนกันเองน่ะ ปล่อยผ่านไปก่อนไม่ต้องเอาความ"

ตำรวจจราจรที่ยืนปฏิบัติหน้าที่อยู่: ???

นี่มัน... เรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย??

ที่แท้แล้ว

จุดประสงค์ของการโทรศัพท์สายนี้

ก็เพื่อต้องการให้ตำรวจจราจรที่ยืนปฏิบัติหน้าที่อยู่ ช่วยสกัดกั้นรถยนต์คันอื่นๆ ชั่วคราว

เพื่อเปิดทางให้หลินเซี่ยสามารถขับรถฝ่าสี่แยกไปได้ก็เท่านั้น

แต่เนื่องจากพวกเขาทำได้เพียงค้นหาตำแหน่งของหลินเซี่ยผ่านทางกล้องวงจรปิด

จึงต้องใช้เวลาในการตามหาตัวหลินเซี่ยอยู่นานพอสมควร

จนกระทั่งเพิ่งจะเจอตัว

และเพิ่งจะโทรศัพท์มาแจ้งให้เปิดทาง

แต่กลับกลายเป็นว่า... ภาพจากกล้องวงจรปิดแสดงให้เห็นว่า

หลินเซี่ยขับฝ่าไฟแดงผ่านพ้นสี่แยกไปเรียบร้อยแล้ว

ดังนั้น

ทางกองบังคับการตำรวจจราจรจึงต้องรีบเปลี่ยนแผนกะทันหัน

โดยการแจ้งไปยังตำรวจจราจรที่ประจำการอยู่ตามเส้นทางถัดไปทั้งหมด

สั่งการให้พวกเขาคอยสกัดกั้นรถยนต์คันอื่นๆ ทันทีที่เห็นรถตำรวจของหลินเซี่ยขับมา

เพื่อเปิดทางให้รถตำรวจคันนั้นผ่านไปได้โดยเร็วที่สุด

ทางด้านของหลินเซี่ย

หลังจากขับผ่านสี่แยกมาได้อีกสองสามแห่ง

เขาก็เริ่มรู้สึกว่าการจราจรบนถนนดูโล่งขึ้นกว่าเดิมเยอะมาก

เมื่อเห็นสถานการณ์เป็นเช่นนี้

เขาก็พอจะเดาได้ทันที

ว่าคงเป็นฝีมือของทางตำรวจจราจรแน่ๆ

ในเมื่อเป็นแบบนี้

การเดินทางในช่วงครึ่งหลัง

ก็น่าจะราบรื่นไร้อุปสรรคแล้วล่ะ

เขาก้มลงมองดูเวลา

ยังเหลือเวลาอีกห้านาทีจะครบสิบห้านาที

ส่วนระยะทางที่จะถึงโรงพยาบาลศูนย์

ก็เหลือแค่สามกิโลเมตรเท่านั้น

ในที่สุด

หลังจากการดริฟต์ส่ายยาวๆ อีกหนึ่งครั้ง

ประกอบกับการขับรถลัดเลาะท่อระบายน้ำเพื่อตีโค้ง

หลินเซี่ยก็พาสองสามีภรรยา

มาถึงหน้าประตูโรงพยาบาลศูนย์ได้สำเร็จ

และในขณะเดียวกัน

บริเวณหน้าประตูโรงพยาบาลศูนย์

ก็มีรถพยาบาลฉุกเฉินคันหนึ่งจอดรอสแตนด์บายอยู่

ดูเหมือนว่าจะเป็นหน่วยแพทย์ที่รอรับตัวคนไข้อยู่

เอี๊ยด!

เสียงเบรกดังก้อง

รถตำรวจที่หลินเซี่ยเป็นคนขับ

จอดขนาบข้างแนบชิดกับรถพยาบาลพอดิบพอดี

หลังจากนั้น เขาก็ลดกระจกหน้าต่างลง

แล้วตะโกนบอกคนข้างนอกด้วยน้ำเสียงรัวเร็วยิกๆ ว่า:

"ไม่มีเวลาอธิบายแล้ว รีบพาคนไข้เข้าไปข้างในเร็วเข้า เธอใกล้จะคลอดแล้ว!"

ในตอนนั้นเอง

พยาบาลที่มารอรับตัวคนไข้ก็ทำงานอย่างว่องไว

รีบเข้าไปช่วยพยุงและพาหญิงตั้งครรภ์ขึ้นรถพยาบาลได้อย่างปลอดภัย

ในวินาทีนั้นเอง

หญิงตั้งครรภ์คนนั้นก็เหมือนเพิ่งจะรู้สึกตัว

เธอร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวดขึ้นมาทันที: "โอ๊ยยยย ปวดท้อง ปวดจะตายอยู่แล้ว!"

หลินเซี่ย: ......

พยาบาล: ......

สามีของหญิงตั้งครรภ์: ......

ห้องไลฟ์สด: ......

"แม่ร่วงเอ๊ย! นี่มันคืออาการตัวไปก่อนวิญญาณตามไปทีหลังชัดๆ!"

"โคตรบ้าระห่ำเลย! เกิดมาฉันยังไม่เคยเจอเรื่องอะไรบ้าระห่ำขนาดนี้มาก่อนเลยในชีวิต!"

"ฉากนี้มันตื่นเต้นเร้าใจยิ่งกว่าเรื่องอินิเชียลดีซะอีกนะเนี่ย!"

"ได้ดูภาพมุมมองบุคคลที่หนึ่งจากรถตำรวจ แถมยังเป็นโหมดนักแข่งรถซูเปอร์คาร์อีก ฉันรู้สึกเหมือนวันนี้ได้มาเปิดประสบการณ์สุดยอดเยี่ยมเลยว่ะ!"

"ขอถามแบบเบาๆ หน่อย มีใครแอบฉี่ราดกางเกงบ้างไหม? เกิดมายี่สิบกว่าปีฉันยังไม่เคยฉี่ราดกางเกงเลยนะ วันนี้ทำลายสถิติซะแล้ว"

"พรืดดด! คอมเมนต์บน นายไม่ได้อยู่คนเดียวนะ ฉันเพิ่งไปเปลี่ยนกางเกงในมาตะกี้เอง!"

"โชคดีที่ฉันนั่งดูอยู่ในห้องน้ำ ฉันก็เลยแค่ตกใจจนขี้หดแค่นั้นเอง"

"เชี่ยเอ๊ย! พวกนายช่วยหยุดพูดเรื่องขยะแขยงพวกนี้สักทีได้ไหม!"

"..."

ข้อความคอมเมนต์ในห้องไลฟ์สดไหลผ่านหน้าจอเป็นสายน้ำ

บรรดาผู้ชมก็เริ่มได้สติกลับคืนมาจากการขับขี่อันแสนระทึกขวัญเมื่อครู่นี้

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้เป็นคนขับรถเอง

แต่ภาพในห้องไลฟ์สดที่ถ่ายทอดสดในมุมมองบุคคลที่หนึ่งตลอดเวลา

ก็สามารถเรียกได้ว่า ทำให้เหล่าผู้ชมรู้สึกเหมือนได้เข้าไปมีส่วนร่วมในเหตุการณ์จริงๆ

ส่วนทางด้านหลินเซี่ย

หลังจากกวาดสายตาอ่านคอมเมนต์ในห้องไลฟ์สดแล้ว

เขาก็เพียงแค่ยิ้มบางๆ อย่างไม่ยี่หระ โดยไม่ได้พูดอะไรออกมา

เขานั่งรออย่างสงบอยู่บนเบาะคนขับ ราวกับกำลังรอคอยอะไรบางอย่าง

ตอนแรก พวกผู้ชมต่างก็สงสัย

ไปทำวีรกรรมระดับชาติมาขนาดนี้

มันควรจะรู้สึกตื่นเต้นและดีใจจนเนื้อเต้นไม่ใช่เหรอ?

ทำไมสตรีมเมอร์ถึงได้ดูสงบนิ่งเยือกเย็นขนาดนี้เนี่ย?

ทว่า

หลังจากนั้นไม่นาน

พวกเขาก็เข้าใจเหตุผลในทันที

เพราะว่า...

จากที่ไกลๆ

กองปราบปรามอาชญากรรม สถานีตำรวจเขตเมืองเก่า

รวมไปถึงกองบังคับการตำรวจจราจร ต่างก็แห่กันมาพร้อมหน้าพร้อมตา

โอ้โห!

งานนี้มันไม่ใช่แค่ซวยซ้ำซวยซ้อนแล้ว

แต่มันคือการรวมมิตรความซวยระดับ 'สามประสานสิบทิศ' ชัดๆ!!

...

...