บทที่ 86 อย่างมากก็เก้านาทีครึ่ง! ถ้าเกินกว่านี้แม้แต่วินาทีเดียว ถือว่าเป็นการดูถูกรถคันนี้!

บรื้นๆๆ——

ณ สนามฝึกซ้อม

เสียงเครื่องยนต์คำรามกึกก้อง

หลินเซี่ยที่นั่งประจำตำแหน่งคนขับ

พอได้ยินเสียงนี้

ทั้งตัวก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที

รถที่ถูกปรับแต่งเครื่องยนต์มา

สมรรถนะตอนขับมันต่างกันลิบลับจริงๆ!

ถ้าเมื่อเช้าเขาได้ขับรถคันนี้ไปส่งหญิงตั้งครรภ์คนนั้นล่ะก็

เวลา 15 นาทีน่ะ ถือว่าเหลือเฟือเกินไปซะด้วยซ้ำ

อย่างมากก็ใช้เวลาแค่ 9 นาทีครึ่ง!

ถ้าเกินกว่านี้แม้แต่วินาทีเดียว

ถือว่าเป็นการดูถูกรถที่ถูกปรับแต่งมาคันนี้อย่างรุนแรง

เอี๊ยด——

ตามมาด้วยเสียงเบรกที่เหยียบลงอย่างกะทันหัน

ดริฟต์ส่าย 180 องศา!

มันเกิดขึ้นแล้ว!

ลื่นไหลไร้ที่ติ!

นุ่มนวลสุดๆ!

ต่อให้เป็นโฆษณาช็อกโกแลตก็ยังต้องหลีกทางให้!

จ้าวรั่วหนานและคนอื่นๆ ที่ยืนดูอยู่รอบๆ ถึงกับอ้าปากค้าง

ส่วนผู้กองจ้าว รวมถึงเจ้าหน้าที่จากกองบังคับการตำรวจจราจร และตำรวจจากสถานีตำรวจเขตเมืองเก่า

ต่างก็รู้สึกเลือดลมสูบฉีด ตื่นเต้นเร้าใจขึ้นมาทันที

พวกเขาอยากจะลงไปขับรถคันนั้นซะเองเลยด้วยซ้ำ

แม่ร่วงเอ๊ย!

โคตรจะมันส์เลยเว้ย!!

ทางด้านหลินเซี่ย

ดูเหมือนว่ายีนส์บ้าดีเดือดในตัวจะถูกกระตุ้นขึ้นมาเช่นกัน

ตื่นเต้น!

ตื่นเต้นสุดๆ!

ในฐานะลูกผู้ชาย มีใครบ้างล่ะที่จะไม่หลงใหลในเสียงคำรามของเครื่องยนต์?

จนทำให้——

เขาอดใจไม่ไหว ต้องโชว์ลีลาซิ่งรถสุดเหวี่ยง

พร้อมกับโยกหัวไปมา แล้วแหกปากร้องเพลงตามจังหวะ!

"ระบำใต้น้ำ ไอ้หนุ่มล่ำบึ้กสุดอำมหิต"

"ข้าวพิษอำมหิต กระโดดถีบส่งเข้าซังเต"

"โอ้ มายพีช ซื้อแบบอำมหิตมาเลย!"

"พ่อมดสีหม่น หล่อเหลาเอาการ!"

"..."

จ้าวรั่วหนาน: ???

หยางมี่, เร่อปา: ???

ผู้กองจ้าว: ???

กองบังคับการตำรวจจราจร: ???

สถานีตำรวจเขตเมืองเก่า: ???

เมื่อได้ยินเสียงร้องโหยหวนราวกับภูตผีปีศาจดังลอดออกมาจากหน้าต่างรถ

ทุกคนก็มีเครื่องหมายคำถามผุดขึ้นมาบนหัว

"ถึงว่าล่ะ หมอนี่เป็นนักร้องไม่ได้ มันมีเหตุผลของมันอยู่นี่เอง"

ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในหัวของทุกคนพร้อมๆ กัน

แต่ทว่า

หลินเซี่ยในตอนนี้

ควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว

ยีนส์บ้าดีเดือดในตัวกำลังพลุ่งพล่าน

สะใจ!

โคตรสะใจเลย!

เขาปลดปล่อยอย่างเต็มที่

งัดเอาทักษะการขับรถทั้งหมดที่มีในหัวออกมาโชว์

วินาทีต่อมา

พร้อมกับลีลาดริฟต์ส่ายสุดสวยงามอีกครั้ง

หมุน 360 องศาอยู่กับที่!

ประกอบกับเสียงร้องเพลงเพี้ยนๆ ของหลินเซี่ย

บรรยากาศก็กลับมาดุเดือดเลือดพล่านอีกครั้ง

"เดจาวู!"

"ไอแฮฟจัสท์บีนอินดิสเพลสบีฟอร์!!"

"ไฮเยอร์ออนเดอะสตรีท!!"

"แอนด์ไอโนว์อิทส์มายไทม์ทูโก!!"

"คอลลิ่งยู! แอนด์เดอะเสิร์ชอีสอะมิสเตอรี!!"

"สแตนดิ้งออนมายฟีต!!"

"อิทส์โซฮาร์ดเวนไอทรายทูบีมี โว้ว!!"

"โว้ว~~~~~~~~ วู้ฮู!"

"เดจาวู!!!"

จ้าวรั่วหนาน: ...

หยางมี่, เร่อปา: ...

ผู้กองจ้าว: ...

กองบังคับการตำรวจจราจร: ...

สถานีตำรวจเขตเมืองเก่า: ...

บ้าไปแล้ว!

หมอนี่มันต้องเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ!

จ้าวรั่วหนานก้มมองปุ่มบันทึกวิดีโอในมือ

จู่ๆ เธอก็รู้สึกลังเลขึ้นมา

หรือว่าเราควรจะเปลี่ยนแผน ไม่ใช้วิธีนี้พิสูจน์ความบริสุทธิ์ให้เขาดีไหมนะ?

แต่เมื่อมองดูทักษะการขับรถอันยอดเยี่ยมของหลินเซี่ย

เธอก็ถอนหายใจออกมา "ช่างเถอะ เอาแบบนี้แหละ ยังไงคนที่ขายหน้าก็ไม่ใช่ฉันซะหน่อย"

พูดจบ เธอก็ยกวิทยุสื่อสารขึ้นมา สั่งการเจ้าหน้าที่ตำรวจที่เตรียมพร้อมอยู่ "เอาล่ะ ทุกคนออกมาได้เลย ขับให้มั่วที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ก็ระวังเรื่องความปลอดภัยด้วยล่ะ"

สิ้นเสียงคำสั่ง

รถยนต์ประมาณสิบกว่าคันก็ค่อยๆ ขับออกมาจากมุมต่างๆ

จากนั้น ก็พุ่งตรงไปหาหลินเซี่ยอย่างพร้อมเพรียง

ในเวลานี้ เสียงของจ้าวรั่วหนานก็ดังขึ้นผ่านลำโพงของสนามฝึกซ้อมอีกครั้ง

"หลินเซี่ย ขับดีๆ ล่ะ หลบหลีกรถพวกนี้ให้พ้น ระวังความปลอดภัยด้วย!"

"อ้อ แล้วก็... เลิกร้องเพลงได้แล้ว เสียงร้องของนายมันห่วยแตกจริงๆ"

หลินเซี่ย: ...

นี่มันเป็นการดูถูกศิลปินกันชัดๆ!

แต่เมื่อมองดูขบวนรถที่พุ่งเข้ามาหาเขา

หลินเซี่ยก็พอจะเดาออกแล้วว่าจ้าวรั่วหนานกำลังคิดจะทำอะไร

ถึงแม้ว่าผู้หญิงคนนี้จะดูถูกอาชีพของเขา

แต่ก็ต้องยอมรับว่า แผนการของเธอมันยอดเยี่ยมมาก

เธอคิดหาวิธีพิสูจน์ความบริสุทธิ์ให้เขาจริงๆ ด้วย

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาตระหนักถึงกระแสวิพากษ์วิจารณ์บนอินเทอร์เน็ต

ดังนั้น ขอแค่พิสูจน์ได้ว่าทักษะการขับรถของหลินเซี่ยนั้นยอดเยี่ยมเพียงพอ

ก็จะสามารถลดทอนกระแสต่อต้านในแง่ลบเหล่านั้นลงไปได้บ้าง

ถึงแม้หลินเซี่ยจะไม่สนใจกระแสบนโลกออนไลน์เลยก็ตาม

แต่ในเมื่ออีกฝ่ายหวังดีขนาดนี้ เขาจะไม่มีเหตุผลที่จะไม่ให้ความร่วมมือ

ดังนั้น

วินาทีต่อมา

หลินเซี่ยก็ราวกับเปลี่ยนเป็นคนละคน

เขามีสมาธิจดจ่ออย่างเต็มที่

และเริ่มซิ่งรถหลบหลีกไปตามช่องว่างระหว่างรถคันต่างๆ อย่างรวดเร็ว

ดริฟต์!

ส่ายท้าย!

แซงทางโค้ง!

ดริฟต์เฉียดฉิว 5 เซนติเมตร!

ดริฟต์ถอยหลัง!

สถานการณ์โดยรวมดูเหมือนจะวุ่นวายโกลาหล

แต่กลับลื่นไหลอย่างน่าเหลือเชื่อ!!

ในวินาทีนี้

ทุกคนต่างก็จ้องมองตาไม่กะพริบ

...

ยี่สิบนาทีต่อมา

ท่ามกลางสีหน้าตกตะลึงของทุกคน

หลินเซี่ยก็ดริฟต์รถส่ายท้ายอย่างสวยงามอีกครั้ง

มาจอดหยุดสนิทอยู่ตรงหน้าพวกเขาทุกคน

"แบบนี้พอใช้ได้ไหมครับ?"

หลินเซี่ยชะโงกหน้าออกมาจากหน้าต่างรถแล้วถาม

จ้าวรั่วหนานพยักหน้าด้วยสีหน้าเหม่อลอย "พ... พอแล้ว"

"แล้วหลังจากนี้ ผมต้องทำอะไรต่อครับ?" หลินเซี่ยลงจากรถแล้วถาม

จ้าวรั่วหนานพยายามปรับอารมณ์ให้เป็นปกติ แล้วพูดว่า "เรื่องหลังจากนี้ก็ง่ายแล้วล่ะ"

"ไปเถอะ เราไปคุยกันที่ห้องทำงาน"

ทุกคนเดินออกจากสนามฝึกซ้อม

และกลับไปที่ห้องทำงานอีกครั้ง

ผ่านไปประมาณยี่สิบนาที

เรื่องราวทุกอย่างก็ถูกจัดการจนเสร็จสิ้น

และหลินเซี่ยก็ถูกหยางมี่พาตัวกลับไป

ทว่า...

ขามาน่ะเป็นคนธรรมดา

แต่ขากลับ เขาได้สถานะใหม่ติดตัวมาด้วย

เจ้าหน้าที่พิเศษของกองปราบปราม!

ช่วยไม่ได้!

ถ้าไม่มอบสถานะนี้ให้เขา

มันก็ยากที่จะอธิบายเรื่องที่เขาขโมยขับรถตำรวจไปแบบดื้อๆ

ถึงแม้ช่วงนี้หลินเซี่ยจะไปจิบน้ำชาบ่อยไปหน่อย

แต่เขาก็ช่วยเหลือตำรวจไว้ไม่น้อยเหมือนกัน

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องจับแก๊งล้วงกระเป๋าก่อนหน้านี้

หรือเรื่องช่วยเด็กผู้หญิง

แค่เรื่องช่วยจับแก๊งค้ายาเสพติดครั้งก่อน

เขาก็ช่วยกองปราบปรามไว้มากแล้ว

ดังนั้น สถานะนี้ หลินเซี่ยจึงคู่ควรที่จะได้รับ

ถึงแม้การทำแบบนี้อาจจะดูเหมือนเป็นการเข้าข้างหลินเซี่ยไปสักหน่อย

แต่ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็รู้ดีว่า

พฤติกรรมของหลินเซี่ยในวันนี้ ถึงจะดูหลุดโลก

แต่ความจริงแล้วเขารู้ขีดจำกัดของตัวเองดี

ถ้าไม่มีความมั่นใจ

เขาก็คงไม่ลงมือทำหรอก!

...

หลังจากที่หลินเซี่ยออกจากกองปราบปรามไป

บนฮอตเสิร์ช

ก็มีคำแถลงการณ์จากกองปราบปรามเกี่ยวกับเหตุการณ์ในวันนี้ออกมา

รวมถึงคำชี้แจงจากกองบังคับการตำรวจจราจรและสถานีตำรวจเขตเมืองเก่าด้วย

ใจความสำคัญก็คือ หลินเซี่ยในฐานะเจ้าหน้าที่พิเศษ

การขับรถตำรวจไปช่วยคน ถือเป็นเรื่องสมเหตุสมผล

ส่วนเรื่องที่ขับฝ่าไฟแดงน่ะเหรอ?

พวกเขาใช้คลิปวิดีโออธิบายแทนคำพูด

ในวิดีโอ เป็นคลิปตอนที่หลินเซี่ยโชว์ทักษะการขับรถในสนามฝึกซ้อมนั่นเอง

นอกจากนี้ กองบังคับการตำรวจจราจรยังได้โพสต์คลิปวิดีโออีกคลิปหนึ่ง

นั่นคือวิดีโอจำลองสถานการณ์การประสานงานตั้งแต่กองปราบปรามไปจนถึงตำรวจจราจร เพื่อเปิดเส้นทางจราจร

ในสภาพการจราจรที่คล่องตัว ไร้อุปสรรคขัดขวาง

และไม่ใช่ชั่วโมงเร่งด่วน

พวกเขาต้องใช้เวลาถึง 20 นาที กว่าจะเดินทางไปถึงโรงพยาบาลศูนย์

ซึ่งนั่นก็หมายความว่า ถ้าเป็นชั่วโมงเร่งด่วนในตอนเช้า

ถึงแม้ว่าจะทำตามที่ชาวเน็ตเสนอ

คือให้กองปราบประสานงาน แล้วให้ตำรวจจราจรเคลียร์ทาง

ความจริงแล้วก็ไม่สามารถรับประกันความปลอดภัยของหญิงตั้งครรภ์คนนั้นได้เลย

จากเหตุผลทั้งหมดที่กล่าวมา

มันพิสูจน์ให้เห็นถึงเรื่องหนึ่ง

นั่นคือสิ่งที่หลินเซี่ยทำลงไปในวันนี้

มันส่งผลกระทบต่อสังคมจริงๆ!

แต่เขาทำไปเพื่อช่วยคน

และที่สำคัญ!

เขาสามารถช่วยชีวิตคนคนนั้นไว้ได้สำเร็จ

ดังนั้น การนำความดีมาหักล้างความผิด หลินเซี่ยจึงไม่จำเป็นต้องรับบทลงโทษใดๆ

ส่วนเรื่องกฎระเบียบกับการช่วยคนที่ชาวเน็ตกำลังถกเถียงกันอย่างดุเดือดน่ะเหรอ?

ทางเจ้าหน้าที่ก็ออกมาแสดงจุดยืนเช่นกัน

หากไม่มีกฎระเบียบ สังคมก็อยู่ไม่ได้ นี่คือเรื่องที่จำเป็น!

แต่คนเรามีชีวิต กฎระเบียบเป็นแค่สิ่งของตายตัว

บางครั้ง ถ้าทำไปเพื่อให้เกิดผลลัพธ์ที่ดีขึ้น

กฎระเบียบบางอย่างก็สามารถยืดหยุ่นได้บ้าง

...

เมื่อชาวเน็ตได้เห็นคำชี้แจงเหล่านี้

กลุ่มคนที่เคยต่อต้านหลินเซี่ย

ปฏิกิริยาแรกก็คือรู้สึกไม่พอใจอย่างมาก และคิดว่ามันไม่ยุติธรรม

แต่หลังจากที่พวกเขากดเข้าไปดูคลิปวิดีโอจบ

ความรู้สึกไม่พอใจเหล่านั้น ก็มลายหายไปในพริบตา

เพราะว่า...

ต่อให้เป็นคนธรรมดาทั่วไป

หลังจากดูคลิปจบก็ยังรู้เลยว่า

การที่หลินเซี่ยขับรถฝ่าไฟแดงในวันนี้

มันก็แค่เรื่องจิ๊บๆ เท่านั้นเอง

ในมุมมองของหลินเซี่ย

การซิ่งรถอย่างบ้าระห่ำในช่วงเช้า

มันก็เป็นแค่การขับรถแบบปกติของเขา

ในเมื่อเขาขับรถแบบปกติเพื่อไปช่วยคน

เขาทำผิดตรงไหนล่ะ?

ดูเหมือนว่า...

จะไม่ได้ทำผิดอะไรเลยนะ?

เมื่อมีคำชี้แจงอย่างเป็นทางการ

เรื่องราวทั้งหมดก็ถือเป็นอันจบสิ้น

ทว่า ในเวลานี้

ชาวเน็ตก็เริ่มเปลี่ยนจุดสนใจ

จากเรื่องราวต้นสายปลายเหตุ

ไปโฟกัสที่คลิปวิดีโอที่กองปราบปรามโพสต์แทน

ในคลิปวิดีโอ

เป็นภาพที่หลินเซี่ยกำลังขับรถ

และหลบหลีกสิ่งกีดขวางในสนามฝึกซ้อมอย่างอิสระ

ในตอนแรก

สิ่งที่ทำให้ชาวเน็ตตกตะลึงก็คือทักษะการขับรถของหลินเซี่ย

แต่ไม่นาน ชาวเน็ตหูผึ่ง

ก็ได้ยินเสียงฮัมเพลงอันน่าตื่นเต้นเร้าใจนั่น

เพียงแต่ว่า...

หลังจากที่ได้ฟังจนจบ

สีหน้าของชาวเน็ตทุกคนก็เปลี่ยนเป็นแปลกประหลาด

เดี๋ยวนะ เพลงที่ฟังแล้วน่าจะทำให้เลือดลมสูบฉีดแบบนี้

ทำไมนายถึงร้องออกมาได้ตลกขนาดนี้วะเนี่ย!

ในชั่วพริบตา

ในช่องคอมเมนต์ของหัวข้อสนทนานี้

ก็มีคนเข้ามาแสดงความคิดเห็นมากมาย

"พรืดดด ฮ่าๆๆๆๆ! เชี่ยเอ๊ย!"

"ผู้ชายคนนี้ขับรถเก่งระดับเทพขนาดนี้ แต่ทำไมถึงร้องเพลงได้ห่วยแตกขนาดนี้วะเนี่ย?"

"ฮ่าๆๆ! โอ้มายก๊อด หมอนี่ไม่ใช่ศิลปินดาราหรอกเหรอ? ฟังจบแล้วฉันถึงกับมึนเลย!"

"แฟนคลับรุ่นเดอะขอเป็นตัวแทนตอบ นี่แหละคือระดับปกติของเขา? เขาร้องเพลงได้สม่ำเสมอแบบนี้มาตลอดแหละน่า!"

"สตรีมเมอร์ อย่าร้องนะ พวกเดียวกันโว้ย!"

"ตั้งใจ! กองปราบปรามตั้งใจปล่อยคลิปนี้มาแกล้งเขาชัดๆ ฮ่าๆๆ! ทำไมถึงไม่ปิดเสียงตอนที่เขาร้องเพลงวะ!"

"หลินเซี่ย: ขอบใจนะ ฉันซาบซึ้งจริงๆ!"

"หลินเซี่ย: อุตส่าห์รอดจากเรื่องไปจิบน้ำชามาได้แล้ว แต่รู้สึกเหมือนชื่อเสียงพังป่นปี้ไม่มีชิ้นดีเลยว่ะ!"

"พรืดดด ฮ่าๆๆ! ด้วยพลังเสียงระดับนี้ พรุ่งนี้ฉันต้องแวะไปดูที่ห้องไลฟ์สดให้ได้เลย ว่ามันจะหลุดโลกขนาดไหน"

"ขำจะตาย ว่าแต่ ช่วงนี้หลินเซี่ยมีแผนจะไปจิบน้ำชาอีกไหมเนี่ย? ในฐานะที่เป็นหมุดหมายสำคัญของการจิบน้ำชาในวันนี้ เขามีความรู้สึกยังไงบ้าง?"

"หลินเซี่ย: ไม่กล้าคิดหรอกๆ ฉันจะกล้าคิดได้ยังไง!"

"พรืด! นี่มันอะไรกัน? ตอนนี้เวยป๋อมีแต่พวกแฟนคลับจากห้องไลฟ์สดมาป่วนเต็มไปหมดเลยเหรอ? ทำไมถึงมีแต่พวกตัวป่วนวะเนี่ย!"

"สตรีมเมอร์ รีบออกมาเร็ว นายโดนพวกตัวป่วนล้อมไว้หมดแล้ว ฮ่าๆๆ!"

...

ในขณะเดียวกัน

ในระหว่างที่ชาวเน็ตบนฮอตเสิร์ชกำลังสนุกสนานครื้นเครงกันอยู่นั้น

ณ บริษัทเจียสิงมีเดีย

หลินเซี่ยกำลังถูกหยางมี่กับเร่อปา

จ้องหน้าแบบไม่วางตามาครึ่งชั่วโมงเต็มแล้ว

"นี่ พวกคุณสองคนกะจะกินเลือดกินเนื้อผมหรือไง?"

"ที่เรียกผมมาบริษัทตกลงมีเรื่องอะไรกันแน่ พูดมาตรงๆ เลยได้ไหม?"

"บอกไว้ก่อนนะ ผมมีขีดจำกัด ผมไม่ยอมรับกฎหมู่หรอกนะ"

หยางมี่: ???

เร่อปา: ???

นายกำลังฝันกลางวันอยู่หรือไง!!

...

...