บทที่ 85 อย่าลืมสิ! ตัวเอกไม่เคยโชว์เทพแบบไม่มีความมั่นใจหรอกนะ...

หลังจากที่กลุ่มของหลินเซี่ยมาถึงกองปราบปรามได้ไม่นาน

หยางมี่ เร่อปา และผู้กองจ้าวก็เดินทางมาถึงเช่นกัน

เมื่อเห็นว่าจากเดิมที่เป็น 'สามประสาน' จู่ๆ ก็กลายเป็น 'ห้าปรมาจารย์' มารวมตัวกัน

บรรยากาศในห้องไลฟ์สดที่เคยกังวลและตึงเครียด

ก็เปลี่ยนเป็นความสนุกสนานเฮฮาขึ้นมาทันที

"โอ้โห! มีผู้มีอิทธิพลมาร่วมวงอีกสองฝ่ายแล้วเว้ย!"

"แม่เจ้าโว้ย! จากสามประสานสิบทิศ กลายเป็นห้าปรมาจารย์แห่งยุทธภพซะแล้ว?? นี่มันศึกอะไรกันวะเนี่ย?"

"ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าสตรีมเมอร์คนเดียว จะสามารถดึงดูดผู้มีอิทธิพลได้มากขนาดนี้"

"พวกตัวป่วนทั้งหลาย ถึงเวลาแบบนี้แล้วเลิกป่วนกันเถอะ มาลุ้นกันดีกว่าว่าสตรีมเมอร์จะโดนบทลงโทษอะไรบ้าง"

"บอสหยางกับผู้กองจ้าวมาถึงแล้ว ไม่ต้องกลัวหรอก ยังไงก็ต้องมาช่วยหลินเซี่ยแน่นอน ผู้กองจ้าวก็คงไม่ต่างกัน"

"เห็นได้ชัดเลยว่าตอนนี้มีห้าฝ่ายหลักๆ สถานีตำรวจเขตเมืองเก่าเป็นคนกลาง กองปราบกับตำรวจจราจรเป็นฝ่ายเอาผิด ส่วนเจียสิงกับผู้กองจ้าวเป็นฝ่ายช่วยพูดแก้ต่าง โคตรจะตื่นเต้นเลยว่ะ!!"

"ชาวเน็ตนี่แหละคือสุดยอดแห่งการมโน เรื่องไปจิบน้ำชาโดนลงโทษธรรมดาๆ ดันเล่าซะกลายเป็นงานประลองยุทธไปได้"

"..."

ข้อความคอมเมนต์ในห้องไลฟ์สดเลื่อนไหลไม่หยุด ผู้คนต่างวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆ นานา

ทว่าในตอนนั้นเอง

หลินเซี่ยก็ได้บอกลาผู้ชมในห้องไลฟ์สด

แล้วกดปิดไลฟ์ไปดื้อๆ

เมื่อผู้ชมเห็นดังนั้น

แม้ในใจจะร้อนรนอยากรู้ผลลัพธ์ของบทลงโทษใจแทบขาด

แต่ก็ทำได้เพียงแค่รอคอยอย่างเงียบๆ เท่านั้น

...

กลับมาที่ฝั่งของกองปราบปราม

หลังจากที่หยางมี่และผู้กองจ้าวมาถึง

จ้าวรั่วหนานก็นำทุกคน

ย้ายไปคุยกันที่ห้องทำงานอีกห้องหนึ่ง

แต่ทว่า เธอกลับไม่ยอมให้หลินเซี่ยตามไปด้วย

เรื่องนี้ทำให้หลินเซี่ยรู้สึกหงุดหงิดใจไม่น้อย

เดี๋ยวสิ...

ฉันเป็นผู้ต้องหานะเว้ย

พวกคุณไปแอบสุมหัวปรึกษากันเองแบบนี้มันหมายความว่าไง??

มีเรื่องอะไรที่ผู้ต้องหาอย่างฉันฟังไม่ได้เหรอ?

แต่ถึงอย่างนั้น ครั้งนี้หลินเซี่ยก็ไม่ได้รู้สึกร้อนรนแต่อย่างใด

ภายในใจของเขายังคงสงบนิ่งอย่างบอกไม่ถูก

ความรู้สึกแบบนี้ เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อนจากการไปจิบน้ำชาในครั้งก่อนๆ เลย!!

เมื่อคิดได้ดังนั้น

หลินเซี่ยก็ยกถ้วยชาที่ตั้งอยู่ตรงหน้าขึ้นมาจิบ

เอ๊ะ? ยังอุ่นอยู่เลยแฮะ?

แต่เมื่อนึกถึงว่าการมาจิบน้ำชาครั้งนี้มีความหมายที่แตกต่างออกไป

หลินเซี่ยก็หันไปทักทายตำรวจนายหนึ่งที่ยืนอยู่ข้างๆ อย่างเป็นกันเองว่า "พี่ชาย ช่วยเปลี่ยนชาถ้วยใหม่ให้หน่อยได้ไหมครับ?"

ตำรวจนายนั้นถูกเรียกจนสะดุ้ง พอเห็นว่าหลินเซี่ยยังมีอารมณ์มานั่งจิบชาสบายใจเฉิบ ก็ถึงกับหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ถูก

แต่เขาก็ยังยอมลุกไปชงชาถ้วยใหม่มาให้หลินเซี่ยอยู่ดี!

หลินเซี่ยยกชาถ้วยใหม่ขึ้นจิบ ดวงตาเป็นประกาย

เขารู้สึกผ่อนคลายไปทั้งตัว "อืม! รสชาตินี้แหละใช่เลย!!"

ตำรวจ: ...

พี่แกนี่ช่างใจเย็นเหลือเกิน!

ในระหว่างที่ต้องนั่งรออยู่คนเดียวอย่างน่าเบื่อหน่าย

หลินเซี่ยก็เปิดเวยป๋อขึ้นมาไถดูฆ่าเวลา

เมื่อกี้เพิ่งจะเกิดเรื่องใหญ่โตขนาดนั้น

ป่านนี้ในเวยป๋อคงจะเดือดพล่านไปหมดแล้วแน่ๆ

...

และก็เป็นไปตามที่หลินเซี่ยคาดไว้

เวยป๋อในตอนนี้ กำลังเดือดพล่านอย่างหนัก

ตั้งแต่ตอนเช้าที่เขาถูกกองปราบพาตัวไป

แฮชแท็กเกี่ยวกับเขาก็พุ่งติดฮอตเสิร์ชแล้ว

#มาดูกันสิว่าดาราดังคนไหนที่พอตื่นลืมตาก็มีกองปราบมารอรับถึงหน้าบ้าน?

ในแฮชแท็กนี้ บรรดาชาวเน็ตที่ได้ดูคลิปตัดต่อ

ต่างก็เอาเหตุการณ์นี้ไปเชื่อมโยงกับเรื่องซวยๆ ของหลินเซี่ยในช่วงที่ผ่านมา

ทำให้แต่ละคนถึงกับขำก๊ากกันไปตามๆ กัน

"เชี่ยเอ๊ย! หมอนี่มันตัวซวยชัดๆ โดนรวบตัวตั้งแต่เช้าตรู่เลยเหรอ?"

"ประเด็นคือครั้งนี้เป็นกองปราบปรามซะด้วย โคตรฮาเลย"

"ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าเขาไปก่อคดีอะไรมา? ทำไมถึงได้มีโอกาสไปจิบน้ำชาได้ทุกวี่ทุกวันแบบนี้"

"สมกับเป็นดาราน้ำดีแห่งวงการบันเทิงจริงๆ ฉันเดาว่าช่วงนี้เขาคงกำลังอินอินกับการรับบทเป็นอาชญากรอยู่แหงๆ"

"พรืดดด ฮ่าๆๆ! คอมเมนต์บน ดูแวบเดียวก็รู้เลยว่าไม่ใช่แฟนคลับของหลินเซี่ย อย่าไปเชื่อที่หนังสือพิมพ์กั๋วหมินรื่อเป้าอวยเว่อร์ๆ นั่นเลย ทักษะการแสดงของหลินเซี่ยน่ะเห่ยจนทนดูไม่ได้ต่างหาก หมอนี่มันก็แค่คนดวงซวยเท่านั้นแหละ!"

"นึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าจะมีคนสามารถเข้าไปพัวพันกับตำรวจได้ติดต่อกันถึง 12 วัน ฮ่าๆๆๆ!"

"ชอบว่ะๆ ตัดสินใจแล้ว พรุ่งนี้ฉันจะแวะไปดูไลฟ์สดของเขาสักหน่อย ฮ่าๆๆ! โคตรตลกเลย"

"ถึงอย่างนั้นก็เถอะ น้องตำรวจสาวจากกองปราบคนนั้นโคตรเท่เลย สเปกฉันเลยล่ะ!"

"..."

เมื่อได้อ่านคอมเมนต์ของชาวเน็ตในแฮชแท็ก

มุมปากของหลินเซี่ยก็กระตุกยิกๆ ราวกับคนเป็นโรคประสาท

พวกแกสิที่เป็นตัวซวย!

ครอบครัวพวกแกทุกคนนั่นแหละที่เป็นตัวซวย!

แต่นี่ไม่ใช่ประเด็นหลักที่เขาอยากจะรู้

สิ่งที่เขาอยากรู้คือ ความคิดเห็นของทุกคนเกี่ยวกับเรื่องที่เขาขโมยรถตำรวจและขับฝ่าไฟแดงต่างหาก

ทุกคนมีความคิดเห็นยังไงกับเรื่องนี้บ้าง??

เขาเลื่อนหน้าจอลงมาเรื่อยๆ

จนกระทั่งเจอแฮชแท็กที่เกี่ยวข้อง

และในส่วนของคอมเมนต์ใต้แฮชแท็กนั้น

ก็มีชาวเน็ตจำนวนมากเข้ามาแสดงความคิดเห็นกันอย่างล้นหลาม

"โอ้โห! พี่ชายคนนี้โคตรเจ๋งเลยว่ะ! พลังงานแห่งความยุติธรรมพลุ่งพล่านสุดๆ! ฉันขอระดมกดไลก์ให้เขาเลยรัวๆ!"

"โชคดีนะที่มีพี่ชายคนนี้อยู่ ไม่อย่างนั้นเด็กในท้องของหญิงตั้งครรภ์คนนั้น คงจะไม่รอดแน่ๆ แถมยังเป็นแฝดชายหญิงอีกต่างหาก"

"แม่ร่วงเอ๊ย! สามีของหญิงตั้งครรภ์คนนั้นตั้งชื่อลูกได้หลุดโลกมาก 'เจินมิ่งต้า' (ดวงแข็งจริงๆ) กับ 'เจินซิ่งยุ่น' (โชคดีจริงๆ) คิดได้ไงวะเนี่ย ฮ่าๆๆ!"

"ฉันล่ะงงกับพวกคอมเมนต์ข้างบนจริงๆ พวกนายเป็นบ้าอะไรกันไปหมด? ไม่คิดบ้างเหรอว่าสิ่งที่หลินเซี่ยทำลงไปวันนี้ มันเป็นพฤติกรรมที่เลวร้ายมากนะ?"

"+1 ขโมยรถตำรวจ ซิ่งรถเร็วเกินกำหนด แถมยังฝ่าไฟแดงอีก ถ้าเกิดอุบัติเหตุขึ้นมา จะมีคนบริสุทธิ์กี่คนที่ต้องมารับเคราะห์ไปด้วย?"

"พวกนายจะมาอิจฉาอะไรวะ? ในเมื่อตอนนี้ทุกอย่างมันก็จบลงด้วยดีแล้วไม่ใช่เหรอ? พวกนายกำลังเอามาตรฐานทางศีลธรรมมาบีบบังคับคนอื่นอยู่ชัดๆ!"

"หึ บีบบังคับทางศีลธรรมงั้นเหรอ? ฉันก็แค่พูดในมุมมองของคนเดินถนนบริสุทธิ์คนนึงเท่านั้นแหละ ถ้าเกิดอุบัติเหตุจากการขับรถเร็วของเขา แล้วทำให้ฉันหรือคนในครอบครัวของฉันต้องบาดเจ็บล้มตาย ใครจะมารับผิดชอบความอยุติธรรมนี้ให้ฉันล่ะ?"

"คอมเมนต์บนพูดมีเหตุผลนะ ถึงแม้จะทำไปเพื่อช่วยคน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะสามารถละเมิดกฎหมายทุกอย่างได้ตามอำเภอใจ ถ้าเป็นแบบนั้น ต่อไปใครอ้างว่าเพื่อช่วยคน ก็สามารถทำผิดกฎหมายได้ตามใจชอบเลยสิ?"

"เดี๋ยวนะ ชาวเน็ตยุคนี้มันเข้าใจยากขนาดนี้เลยเหรอ? พวกนายสมองกลับหรือเปล่าเนี่ย? ตัวเองไม่มีปัญญาช่วยคนอื่น แล้วยังจะมาห้ามไม่ให้คนอื่นช่วยอีก?"

"การช่วยคนไม่ใช่เรื่องผิดหรอก แต่ที่ผิดคือวิธีการต่างหากล่ะ? เขาก็สามารถขอให้ทางกองปราบปรามเป็นคนจัดการเรื่องนี้ได้นี่นา"

"วิธีการบ้าบออะไรล่ะ พวกนายมันก็แค่พวกขี้อิจฉาเท่านั้นแหละ! สถานการณ์ฉุกเฉินตอนเช้าแบบนั้น กว่ากองปราบจะประสานงานกับตำรวจจราจรเพื่อเคลียร์เส้นทางให้ได้ อย่างเร็วที่สุดก็ต้องใช้เวลาครึ่งชั่วโมง พวกนายคิดวิเคราะห์กันเป็นบ้างไหมวะ??"

"ชิ! คุยกับคนแบบนายไปก็ป่วยการเปล่า สรุปง่ายๆ เลยนะ การทำผิดกฎระเบียบคือสิ่งที่ไม่ถูกต้อง ถ้าไม่มีกฎระเบียบ สังคมก็อยู่ไม่ได้!"

"ถ้างั้นก็หมายความว่า ถ้าต้องเลือกระหว่างการรักษากฎระเบียบกับการยืนดูคนตาย นายก็จะเลือกทำตามกฎระเบียบอย่างนั้นสิ? งั้นฉันก็ขออวยพรให้คนในครอบครัวนายเกิดอุบัติเหตุ แล้วไม่สามารถไปโรงพยาบาลได้ทันเวลาเพราะติดกฎระเบียบบ้าๆ บอๆ นี้นะ ถึงตอนนั้น ก็หวังว่านายจะไม่มาโทษกฎระเบียบว่าทำให้คนในครอบครัวนายตายก็แล้วกัน"

"นี่ถ้านายจะเอาแต่เถียงแบบข้างๆ คูๆ แบบนี้ เราก็คุยกันไม่รู้เรื่องหรอก และอีกอย่าง แม่นายต่างหากล่ะที่ตาย คนในครอบครัวนายต่างหากที่เกิดอุบัติเหตุจนไปโรงพยาบาลไม่ทันน่ะ"

"อ้าวๆ ร้อนตัวแล้วล่ะสิ? ดูเหมือนว่านายเองก็หาเหตุผลมาเถียงไม่ออกเหมือนกันล่ะสิ?"

"..."

พื้นที่คอมเมนต์เต็มไปด้วยความดุเดือด

เห็นได้ชัดเลยว่า เหตุการณ์ในครั้งนี้

ไม่ได้เป็นเพียงแค่เรื่องราวบนฮอตเสิร์ชธรรมดาๆ อีกต่อไปแล้ว

แต่ทว่า หลังจากที่หลินเซี่ยได้อ่านคอมเมนต์ทั้งหมด

เขากลับยังคงสงบนิ่ง

ภายในใจไม่มีความหวั่นไหวใดๆ ทั้งสิ้น

เขาเคยบอกไปแล้วว่า โลกออนไลน์มันลึกลับซับซ้อน

ชาวเน็ตมีเป็นหมื่นเป็นแสนคน ย่อมมีความคิดเห็นที่แตกต่างกันไป มันเป็นเรื่องปกติ

ดังนั้น จึงไม่จำเป็นต้องปล่อยให้คำวิจารณ์บนอินเทอร์เน็ตมากระทบกระเทือนจิตใจ

สิ่งที่เขาต้องทำ ก็แค่ถามใจตัวเองดู

ว่าตัวเองทำผิดหรือเปล่า?

ถ้าให้ย้อนเวลากลับไปได้ เขาจะยังเลือกทำแบบนี้อยู่ไหม?

คำตอบของหลินเซี่ยนั้นชัดเจนมาก นั่นคือ เขาจะทำ!

ส่วนเหตุผลนั้น ก็ง่ายนิดเดียว

ลองหยิบยกประเด็นที่ชาวเน็ตกำลังเถียงกันอยู่มาพิจารณาดูสิ

ตกลงว่ากฎระเบียบสำคัญกว่า?

หรือว่าชีวิตคนสำคัญกว่า?

ความจริงแล้ว มันไม่ได้ซับซ้อนขนาดนั้นเลย

ทำไมถึงต้องเอากฎระเบียบมาเปรียบเทียบกับการช่วยชีวิตคนด้วยล่ะ?

กฎระเบียบมันตายตัว แต่คนเรามีชีวิต

ลองคิดในอีกมุมมองหนึ่ง

ถ้าคุณรู้ดีว่าการฝ่าฝืนกฎระเบียบสามารถช่วยชีวิตคนได้ แล้วทำไมคุณถึงไม่ทำล่ะ?

แต่ถ้าคุณรู้ดีว่า ต่อให้คุณฝ่าฝืนกฎระเบียบ คุณก็ไม่สามารถช่วยชีวิตเขาได้ แต่คุณก็ยังดันทุรังทำ นั่นแหละคือความผิดของคุณ

และสำหรับหลินเซี่ย

เหตุผลที่เขาเลือกที่จะฝ่าฝืนกฎระเบียบเพื่อช่วยคน

ก็เพราะว่าเขามีความมั่นใจเต็มร้อย

ถ้าเขาไม่มีความมั่นใจ เขาคงไม่เอาตัวเข้าไปเสี่ยงหรอก

อย่าลืมสิ!!!

ตัวเอกไม่เคยโชว์เทพแบบไม่มีความมั่นใจหรอกนะ!

ยกตัวอย่างเช่น สี่แยกไฟแดง

มีชาวเน็ตหลายคนที่วิพากษ์วิจารณ์หลินเซี่ยในมุมมองของคนเดินถนนหรือคนขับรถส่วนตัว

แต่ความจริงก็คือ หลินเซี่ยได้คำนวณไว้หมดแล้ว

ต่อให้เขาขับรถฝ่าไฟแดงไป

รถคันอื่นๆ ก็อาจจะตอบสนองไม่ทันด้วยซ้ำ

พวกเขาก็คงจะรู้สึกแค่ว่ามีลมพัดวูบผ่านไปเท่านั้นแหละ

เพราะว่าตอนนั้น เขากำลังขับรถด้วยความเร็ว 150 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

สำหรับรถคันอื่นที่กำลังขับข้ามสี่แยกด้วยความเร็วแค่ยี่สิบสามสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง

การจะบอกว่ารถของเขาพุ่งผ่านไปเหมือนสายลม ก็คงไม่เกินจริงไปหรอก!

และต่อให้พวกเขาจะเพิ่งมารู้สึกตัวในภายหลัง

มันก็ยังมีเวลาเหลือเฟือให้พวกเขาเหยียบเบรกได้ทัน

แต่ถ้าในตอนนั้น มีใครที่ตอบสนองช้าจนเบรกไม่ทัน

ก็คงต้องไปตรวจสอบดูแล้วล่ะ

ว่าใบขับขี่ที่ได้มาน่ะ สอบมาอย่างถูกต้องหรือเปล่า

...

ในขณะเดียวกัน

ในระหว่างที่หลินเซี่ยกำลังนั่งไถเวยป๋ออยู่นั้น

ทางฝั่งของจ้าวรั่วหนานและคนอื่นๆ ก็ได้ข้อสรุปออกมาแล้ว

"แหม มีเวลามานั่งจิบชาไถเวยป๋อสบายใจเฉิบเชียวนะ! นายนี่มันใจเย็นจริงๆ!"

เมื่อทุกคนเห็นท่าทีสบายๆ ไม่รู้ร้อนรู้หนาวของหลินเซี่ย ก็อดไม่ได้ที่จะกลอกตาใส่

พวกเขากำลังสุมหัวกันอย่างเคร่งเครียดในห้องทำงาน เพื่อหาทางออกให้กับปัญหาของนาย

แต่นายกลับมานั่งเล่นมือถือสบายใจเฉิบอยู่ที่นี่เนี่ยนะ

หลินเซี่ยเห็นทุกคนเดินเข้ามา ก็พูดเสียงอ่อยๆ ว่า "ก็พวกคุณไม่ให้ผมเข้าไปด้วยนี่นา นอกจากนั่งรออยู่ตรงนี้ แล้วจะให้ผมทำอะไรได้ล่ะ?"

ทุกคนได้ยินดังนั้น ก็ถึงกับหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ถูก

สรุปคือกลายเป็นความผิดของพวกเราไปซะงั้น?

ทว่า สาเหตุที่พวกเขาไม่ให้หลินเซี่ยเข้าไปด้วย

ก็เป็นเพราะว่าพวกเขามีแผนการอยู่ในใจแล้วนั่นเอง

"ไปเถอะ ตามพวกเราไปที่สนามฝึกซ้อมหน่อย"

จ้าวรั่วหนานพยักพเยิดหน้าเรียกหลินเซี่ย ก่อนจะเดินนำออกจากห้องไป

คนอื่นๆ เห็นดังนั้น ก็รีบเดินตามไปติดๆ

หลินเซี่ยทำหน้างงๆ ไม่รู้ว่าพวกเขากำลังจะทำอะไร

แต่เมื่อเห็นหยางมี่และเร่อปาส่งสายตามาให้

เขาก็จำต้องลุกขึ้นเดินตามไป

ไม่นานนัก

ทุกคนก็เดินมาถึงสนามฝึกซ้อมกว้างขวางที่อยู่ด้านหลังกองปราบ

ในตอนนั้นเอง จ้าวรั่วหนานก็โยนกุญแจรถให้หลินเซี่ย

พร้อมกับชี้ไปที่รถตำรวจคันหนึ่งที่จอดอยู่บนสนามฝึกซ้อม แล้วพูดว่า "นั่น รถคันนั้นถูกดัดแปลงมาแล้ว ไปโชว์ฝีมือการขับรถของนายให้เต็มที่เลย!"

หลินเซี่ยรับกุญแจมา สีหน้าของเขายิ่งดูงุนงงหนักเข้าไปอีก

เขากำลังจะเอ่ยปากถาม แต่ก็ถูกจ้าวรั่วหนานพูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน

"ไม่ต้องถามว่าทำไม สั่งให้ทำอะไรก็ทำไปเถอะ จำไว้นะ ห้ามกั๊กฝีมือเด็ดขาด!"

"ก็ได้!"

หลินเซี่ยพยักหน้ารับ เขาขี้เกียจจะมานั่งคิดให้ปวดหัวแล้ว

ก็แค่ขับรถไม่ใช่เหรอ? กำลังบ่นอยู่พอดีเลยว่าวันนี้ยังขับรถไม่จุใจ

พูดจบ

หลินเซี่ยก็เดินตรงดิ่งไปขึ้นรถทันที

สตาร์ตเครื่อง!

เหยียบคันเร่ง!

บรื้นๆๆ——

Déjà vu!! (เพลงประกอบอนิเมะ Initial D)

I've just been in this place before!! (ฉันเคยมาที่นี่มาก่อน!!)

...

...