บทที่ 92 บอสหยาง: ไม่ต้องถาม ปวดหัวจะแย่ สปอนเซอร์เหมือนจะเผ่นหนีแล้ว!

ช่วงใกล้เที่ยง

เหล่าพนักงานบริษัทผู้ตรากตรำทำงาน

ต่างก็มาถึงช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดช่วงหนึ่งของวัน

นั่นก็คือการได้กินข้าวเที่ยงไปพร้อมๆ กับการไถโทรศัพท์มือถือ

ชีวิตมันช่างฟินอะไรเบอร์นี้

ทว่า เมื่อพวกเขาเปิดหน้าจอโทรศัพท์ขึ้นมา

แต่ละคนก็ต้องทำหน้ามึนงงไปตามๆ กัน

โอ้โห แม่ร่วง

นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นเนี่ย?

พี่ชายนักจิบน้ำชาอย่างหลินเซี่ยคนนี้

ปกติเห็นติดฮอตเสิร์ชแต่ตอนกลางคืนไม่ใช่เหรอ?

ทำไมวันนี้ถึงมาโผล่บนฮอตเสิร์ชตั้งแต่ตอนพักเที่ยงเลยล่ะ?

มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

หรือว่าความเร็วในการเสพข่าวเผือกของพลเมืองชาวเน็ตอย่างฉัน

จะตามไม่ทันความเร็วในการผลิตข่าวเผือกของตาคนนี้แล้วเหรอ?

ด้วยความรู้สึกไม่ยอมแพ้

พวกเขาจึงรีบกดเข้าไปดูในแฮชแท็ก

แล้วเริ่มเปิดดูคลิปวิดีโออย่างตั้งใจ

ทว่า

หลังจากดูคลิปวิดีโอจนจบ

พอก้มลงมองข้าวกล่องตรงหน้า

ความน่ากินของมันก็มลายหายไปในพริบตา

...

แต่สิ่งที่ตลกยิ่งกว่า

ก็คือคอมเมนต์ใต้แฮชแท็กนั้น

ถึงแม้ว่าในคลิปวิดีโอที่เกี่ยวกับศพ

จะไม่มีวี่แววของหลินเซี่ยปรากฏอยู่เลยแม้แต่น้อย

มีแต่จ้าวรั่วหนานที่ทำท่าทางเหมือนคนทรงเจ้าเข้าผีอยู่คนเดียว

แต่ทว่า!

ในช่องคอมเมนต์

กลับไม่มีใครเอ่ยถึงจ้าวรั่วหนานเลยสักคน

ชาวเน็ตต่างก็แสดงออกถึงความสามัคคีกันอย่างน่าประหลาด

ถ้าคนไม่รู้เรื่องมาเห็น คงนึกว่าเป็นแอคเคานต์สำรองของจ้าวรั่วหนานแน่ๆ

วีรกรรมรอบนี้ เรียกได้ว่า

ในภาพไม่เห็นหลินเซี่ย แต่ทุกประโยคที่พูดถึงมีแต่ชื่อหลินเซี่ย!

"เชี่ยเอ๊ย! นี่มันเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย? ศพมันตะเกียกตะกายขึ้นมาเองจริงๆ เหรอ?"

"หลุดโลก! เมื่อวานฉันยังตื่นเต้นกับฉากซิ่งรถไม่หายเลย วันนี้ดันไปทำพิธีปลุกศพอีกแล้วเหรอ?"

"เดี๋ยวนะ ดาราคนนี้มันปกติจริงๆ เหรอ? ทำไมเขาถึงทำเป็นทุกอย่างเลยวะ? ไม่มีใครควบคุมดูแลเขาเลยเหรอ? แล้วทำไมฉันถึงเป็นแค่ไอ้ขี้แพ้คนนึงฟะ?"

"แค่จิบน้ำชาทุกวันก็หลุดโลกพอแล้วนะ นี่ยังจะเริ่มเล่นของสยองขวัญอีกเหรอ? พรุ่งนี้คงไม่ได้ลงไปทัวร์นรกหรอกนะ?"

"ว่าแต่ว่า มีการปลุกศพแบบนี้ ก็ต้องไปจิบน้ำชาอีกรอบแล้วใช่ไหม?"

"แน่นอนสิ ถ้าไม่ไปจิบน้ำชาสักรอบ ฉันจะเป็นคนแรกที่ไม่เห็นด้วย นี่มันงมงายไสยศาสตร์ชัดๆ!"

"เลิกพูดจาไร้สาระเถอะ การงมงายไสยศาสตร์คือการหลอกลวง แต่ตอนนี้พวกนายเห็นกับตาแล้วว่ามันเป็นเรื่องจริง มันคือข้อเท็จจริงโว้ย!"

"สรุปว่า นายกำลังจะบอกฉันว่า วิชาควบคุมศพมันมีอยู่จริงใช่ไหม?"

"สิ่งที่บรรพบุรุษสืบทอดกันมา ทำไมจะไม่มีล่ะ?"

"เดี๋ยวนะ พวกนายนี่มันพวกตัวป่วนจริงๆ เลยนะ พวกนายเห็นด้วยตาข้างไหนว่าเรื่องนี้มันเกี่ยวกับหลินเซี่ย? พวกนายเอาอะไรมาใส่ร้ายหลินเซี่ย นี่มันน้องตำรวจสาวจากกองปราบปรามกำลังปลุกศพอยู่ชัดๆ อย่ามารังแกพี่หลินเซี่ยของพวกเรานะ!"

"แหวะ! คอมเมนต์บน รีบสารภาพมาซะดีๆ ว่าสตรีมเมอร์จ้างมาโพสต์เท่าไหร่? มีเงินก็แบ่งกันรวยสิวะ!"

"หลินเซี่ย: บ้าเอ๊ย! ฉันประเมินไอคิวชาวเน็ตยุคนี้ต่ำไปจริงๆ!"

"พรืดดด ฮ่าๆๆ! ชาวเน็ตยุคนี้มันแสบจริงๆ โว้ย!"

"..."

หลังจากดูฮอตเสิร์ชจบ

ด้วยความคุ้นชินจากเหตุการณ์ช่วงหลายวันที่ผ่านมา

สิ่งแรกที่ชาวเน็ตคิดก็คือ

หลินเซี่ยจะต้องโดนรวบตัวไปจิบน้ำชาอีกแน่ๆ

ดังนั้น หลายคนจึงรีบพุ่งตัวเข้าไปในห้องไลฟ์สดของหลินเซี่ยทันที

เพื่อรอดูฉากการโดนจับตัวไปจิบน้ำชาแบบเรียลไทม์

เพียงแต่ว่า

เมื่อพวกเขาเข้ามาในห้องไลฟ์สด

แต่ละคนก็ต้องทำหน้างงงวยกันอีกครั้ง

เดี๋ยวนะ นี่มันอะไรกันเนี่ย?

เขาเป็นถึงดาราดัง

แต่ทำไมถึงไปโก่งตูด

คุ้ยเขี่ยถังขยะแบบนั้นล่ะ?

แถมดูจากท่าทางแล้ว

เหมือนกำลังคุ้ยหาขวดพลาสติกอยู่ด้วย??

นี่มันเรื่องล้อเล่นบ้าบออะไรกันเนี่ย??

มีดาราที่ไหนเขาทำตัวแบบนี้บ้างวะ??

บอสหยาง คุณจะไม่ออกมาจัดการดูแลหน่อยเหรอ?

บอสหยาง: ไม่ต้องถาม ปวดหัวจะแย่ สปอนเซอร์เหมือนจะเผ่นหนีแล้ว!

...

ในขณะเดียวกัน

อีกด้านหนึ่ง

ในระหว่างที่จ้าวรั่วหนานกำลังรวบรวมหลักฐานและพยานวัตถุอยู่นั้น

เธอก็ได้รับโทรศัพท์จากผู้บังคับบัญชาระดับสูงอย่างไม่มีอะไรผิดคาด

ตอนแรก เธอคาดการณ์ไว้ว่าน่าจะตกเย็น

กว่าที่เบื้องบนจะรู้เรื่องและลงมาจัดการ

ดูเหมือนว่าตอนนี้มันจะเร็วกว่าที่คาดไว้พอสมควรเลยนะ

พลังของโซเชียลเน็ตเวิร์กนี่มันน่ากลัวจริงๆ!!

อย่างไรก็ตาม โชคดีที่เธอรวบรวมหลักฐานได้เกือบครบถ้วนแล้ว

เธอจึงมีกะจิตกะใจที่จะเตรียมตัวเตรียมใจรับฟังคำตำหนิ

ดังนั้นเธอจึงกดรับสาย

เพียงแต่ว่า...

หลังจากวางสายเสร็จ

จ้าวรั่วหนานกลับมีสีหน้ามึนงงไปหมด

เดี๋ยวนะ เบื้องบนเป็นบ้าอะไรไปแล้วเนี่ย?

อะไรคือการบอกว่าถ้าไม่มีธุระอะไรก็อย่าเรียกหลินเซี่ยมาจิบน้ำชาบ่อยนัก?

อย่าทำให้ความบริสุทธิ์ของเขาแปดเปื้อนงั้นเหรอ?

พรืดดด พรืดดด พรืดดด!!

หมอนั่นมันมีความบริสุทธิ์เหลืออยู่อีกเหรอวะ?

ดูวีรกรรมแต่ละอย่างที่เขาก่อเอาไว้สิ

มันใช่สิ่งที่คนปกติเขาทำกันไหม?

จ้าวรั่วหนานรู้สึกไม่เข้าใจอย่างรุนแรง

แต่เธอก็รู้สึกตกตะลึงอย่างหนักเช่นกัน!!!

"หมอนั่นแอบไปทำเรื่องหลุดโลกอะไรอีกล่ะเนี่ย? หรือว่าจะไปช่วยคนไว้อีกแล้ว??"

"ไม่อย่างนั้นทำไมเบื้องบนถึงมีความคิดแบบนี้ได้ล่ะ?"

จ้าวรั่วหนานพึมพำกับตัวเองอยู่สองสามประโยค

ก่อนจะกดเปิดห้องไลฟ์สดของหลินเซี่ยดูโดยสัญชาตญาณ

เธอคิดว่า หลังจากที่แยกย้ายกันไปเมื่อกี้

หลินเซี่ยคงไปก่อเรื่องอะไรไว้แน่ๆ

เบื้องบนถึงได้ตัดสินใจไม่ลงโทษเกี่ยวกับเรื่องนี้

แต่พอเปิดดูไลฟ์สดปุ๊บ

แม่เจ้าโว้ย!

นายกำลังเก็บขวดพลาสติกเนี่ยนะ?

ดูสภาพนายสิ!

นี่มันมีมาดความเป็นดาราเหลืออยู่บ้างไหมเนี่ย??

...

มาพูดถึงหลินเซี่ยกันบ้าง

ตอนนี้เขากำลังเก็บขวดพลาสติกอยู่จริงๆ

หนำซ้ำ ในระหว่างที่เก็บ เขายังคอยให้ความรู้กับผู้ชมในห้องไลฟ์สดไปด้วย

"พี่น้องทั้งหลาย พวกคุณอย่าดูถูกกำไรจากการเก็บขวดขายเชียวนะ"

"เห็นแบบนี้ ขวดใบหนึ่งอาจจะดูเหมือนไม่กี่ตังค์ แต่มันไม่มีต้นทุนเลยนะเว้ย!"

"ต้นทุนอย่างเดียวที่มีก็คือแรงกาย ต้องอาศัยความขยันเดินเก็บไปเรื่อยๆ"

"แต่เรื่องแบบนี้มันขึ้นอยู่กับความขยัน ยิ่งเก็บเยอะก็ยิ่งได้เงินเยอะ"

"ผมลองคำนวณดูแล้วนะ ถ้าพวกคุณเลิกงานแล้วมาเก็บขวดพลาสติกขาย เดือนนึงหาเงินเพิ่มได้สักพันกว่าหยวนก็ไม่ใช่เรื่องยากเลยนะขอบอก!"

"..."

เมื่อเห็นท่าทางจริงจังในการให้ความรู้ของหลินเซี่ย

บวกกับท่าทีที่เหมือนอยากจะสอนให้ชาวเน็ตเก็บขวดพลาสติกเป็นจริงๆ

บรรยากาศในห้องไลฟ์สดก็เต็มไปด้วยความครื้นเครงทันที

และในตอนนั้นเอง

จากบริเวณไม่ไกลนัก

ก็มีเสียงคนทะเลาะเบาะแว้งดังแว่วมา

หลินเซี่ยมองตามเสียงไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ก็พบว่ามีคนสองกลุ่มกำลังยืนเถียงกันหน้าดำหน้าแดงอยู่ข้างถังขยะ

หลังจากยืนฟังอยู่ครู่หนึ่ง

หลินเซี่ยก็หัวเราะแล้วพูดขึ้นว่า "เห็นไหมล่ะ? ผมเพิ่งบอกไปหมาดๆ ว่าเก็บขวดมันได้เงิน นี่ไง มีคนทะเลาะกันแย่งขวดพลาสติกแล้วเห็นไหม"

"เพราะงั้นนะ ในสภาพแวดล้อมที่เราอาศัยอยู่เนี่ย ความจริงมันมีโอกาสทำเงินซ่อนอยู่มากมายเลยล่ะ แค่ทุกคนยังมองไม่เห็นมันเท่านั้นเอง!"

"ที่ไหนมีผลประโยชน์ ที่นั่นย่อมมีความขัดแย้ง ป่ะ เราไปทำตัวเป็นไทยมุงสอดรู้สอดเห็นกันดีกว่า"

พูดจบ

หลินเซี่ยก็เดินมุ่งหน้าไปรวมกลุ่มกับคนที่กำลังมุงดูเหตุการณ์อยู่

ในขณะนั้น เนื่องจากการทะเลาะวิวาทที่รุนแรงขึ้น

ก็มีคนเข้ามามุงดูเหตุการณ์รอบๆ บริเวณนั้นมากขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อหลินเซี่ยเดินเข้าไปใกล้

หลังจากฟังข้อถกเถียงของทั้งสองฝ่ายแล้ว

เขาก็พอจะปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดได้

ที่แท้ก็เป็นเรื่องการแย่งชิงอาณาเขตทำมาหากินนั่นเอง

ทั้งสองฝ่ายล้วนเป็นคนไร้บ้านที่อาศัยอยู่ในละแวกนี้

ปกติก็ประทังชีวิตด้วยการเก็บขยะ เก็บขวดพลาสติกขาย

แต่ถังขยะบนถนนเส้นนี้เพิ่งจะถูกนำมาติดตั้งใหม่

ดังนั้น ทั้งสองฝ่ายจึงต้องการฮุบสิทธิ์ในการเก็บขยะจากถังขยะบนถนนเส้นนี้แต่เพียงผู้เดียว

จึงนำมาซึ่งความขัดแย้งในครั้งนี้

"โอ้โห! เรื่องจริงดิเนี่ย? นี่มันฉากการปะทะกันของพรรคกระยาจกชัดๆ เลยนะเว้ย? จะเกิดการตะลุมบอนกันไหมเนี่ย?"

"เรื่องจริงแน่นอน แถวบ้านฉันก็มีคนไร้บ้านอยู่เยอะเหมือนกันนะ แถมพวกเขายังมีการแบ่งเขตอิทธิพลกันด้วย บางทีก็มีการยกพวกตีกันจริงๆ นะ"

"ใช่เลย! เมื่อก่อนฉันเคยตามปู่ไปเก็บขยะขาย ถ้าเผลอไปเก็บในถิ่นของคนอื่น จะมีคนมาหาเรื่องเตือนถึงที่เลยล่ะ"

"ความจริงสตรีมเมอร์ก็พูดถูกนะ ขยะที่ดูเหมือนไม่มีค่าพวกเนี้ย มันทำเงินได้เป็นกอบเป็นกำจริงๆ"

"เรื่องนี้ฉันยืนยันได้ เพื่อนฉันคนนึง บ้านเปิดร้านรับซื้อของเก่า รายได้ปีละเกือบเหยียบหลักล้าน รวยจะตายชัก"

"สำหรับบุคคลทั่วไป การเก็บขยะก็ไม่ต่างอะไรกับการเก็บเงินหรอก ยิ่งเก็บเยอะก็ยิ่งได้เงินเยอะ แถมยังไม่มีต้นทุนเลยสักบาท"

"เชี่ยเอ๊ย! ฟังที่พวกนายพูดแล้ว ฉันแทบอยากจะลาออกจากงานไปเก็บขวดขายเลยว่ะ"

"ลูกพี่พาฉันไปด้วยคนสิ เรามาจับปาร์ตี้กัน จะได้คอยระวังหลังให้กันด้วย"

"ฉันขอแนะนำให้พวกนายล้มเลิกความคิดนั้นซะเถอะ ถังขยะในหมู่บ้านฉันน่ะ มีเจ้าถิ่นคอยเฝ้าเก็บอยู่แล้ว ถ้ามีคนแปลกหน้าโผล่มา วันรุ่งขึ้นก็จะโดนล้อมกรอบข่มขู่ทันที"

"บ้าเอ๊ย! มันจะลึกลับซับซ้อนอะไรขนาดนั้นวะเนี่ย? ฉันไม่เชื่อหรอก"

"ไม่เชื่อก็ลองดูสิ!"

"ลองดูก็รู้ ว่าจะได้รู้ดี หรือรู้ไปถึงปรโลก!"

...

ณ สถานีตำรวจเขตซิ่งฝูลู่

ผู้กองจ้าวและผองเพื่อนเมื่อเห็นเหตุการณ์ในไลฟ์สด

สีหน้าของแต่ละคนก็พลันเคร่งเครียดขึ้นมาทันที

ชาวเน็ตอาจจะไม่รู้เรื่องราวลึกตื้นหนาบางของเรื่องพวกนี้

แต่พวกเขาคุ้นเคยกับมันเป็นอย่างดี

ดูอย่างคนสองกลุ่มที่กำลังทะเลาะกันอยู่ในกล้องนั่นสิ

แค่เดือนนี้เดือนเดียว ก็มีคดีทะเลาะวิวาทเกิดขึ้นถึงสามครั้งแล้ว

เหตุผลน่ะฟังดูน่าขันมาก

ก็แค่แย่งสิทธิ์ในการเป็นเจ้าของถังขยะริมถนน

แต่ก็อย่างที่หลินเซี่ยบอกนั่นแหละ

รายได้จากการเก็บขยะน่ะ มันสูงมากจริงๆ

มากพอที่จะทำให้คนกลุ่มนี้ยอมตั้งแก๊งตั้งก๊วนเพื่อผูกขาดอาชีพนี้

ถึงแม้ว่าคดีแบบนี้จะไม่ร้ายแรงเท่ากับพวกแก๊งมาเฟียตีกัน

แต่มันก็สร้างความเสื่อมเสียให้กับภาพลักษณ์ของเมืองอยู่ดี

เมื่อเห็นดังนี้

ผู้กองจ้าวก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เขาพูดด้วยความปวดหัวว่า:

"เตรียมตัวออกปฏิบัติหน้าที่ ดูจากท่าทางหัวฟัดหัวเหวี่ยงของพวกนั้นแล้ว ยังไงก็ต้องมีการลงไม้ลงมือกันแน่"

"ก่อนหน้านี้ไม่มีหลักฐานมัดตัวพวกมันตอนวิวาท แต่คราวนี้ พวกมันหนีไม่รอดสักคนแน่!"

"อ้อ แล้วก็ อย่าลืมคุมตัวหลินเซี่ยกลับมาด้วยล่ะ"

เจ้าหน้าที่ตำรวจทุกคน: ????

เดี๋ยวนะ

ท่านผู้กอง

ทำไมพวกเราถึงรู้สึกว่า

การออกปฏิบัติหน้าที่ของท่านในครั้งนี้

เป้าหมายหลักมันไม่ได้อยู่ที่คดีทะเลาะวิวาทเลยสักนิดล่ะครับเนี่ย??

แต่ดูจากสถานการณ์แล้ว อีกฝ่ายก็คงเตรียมตัวจะซัดกันจริงๆ นั่นแหละ

ขืนรอให้ประชาชนแจ้งความก็คงจะไม่ทันการณ์

สามครั้งก่อนหน้านี้ก็ต้องปล่อยตัวไปเพราะไม่มีหลักฐานชัดเจน

แต่คราวนี้ ดูสิว่าพวกมันจะดิ้นหลุดไปได้ยังไง!

ส่วนเรื่องของหลินเซี่ย...

อืม!

ผู้กองคงแค่ต้องการให้เขามาเป็นพยานรู้เห็นเหตุการณ์เท่านั้นแหละมั้ง?

ยังไงก็คนกันเอง คุยกันง่ายอยู่แล้วนี่นา

จะได้ไม่มีปัญหาเรื่องพยานกลัวการให้ปากคำเหมือนวิดีโอทั่วไป

พอคิดแบบนี้

เจ้าหน้าที่ตำรวจทุกคนก็รู้สึกว่ามันมีเหตุผลขึ้นมาทันที!

...

...