ตอนที่ 69 ผมเองครับ เสี่ยวหลิวไง

"แปะ!"

ร่างของเขาหดเล็กลง

หลิวโหมวเอ่ยถามเสียงอ่อย

"แล้วยังไงต่อล่ะครับ"

เฉินฉีแหงนหน้าถอนหายใจยาว

"ก็เพราะแบบนี้ไง ผมถึงอยากหามนุษย์มาช่วยดูแลจัดการสักคน"

"แปะ!"

เหรียญปิศาจถูกโยนออกไป น่าเสียดายที่พลาดเป้า

แต่หลิวโหมวก็ใช้ท่าคว้าจันทร์ก้นสมุทร ตะครุบคว้าเหรียญปิศาจขึ้นมาได้อย่างว่องไว

คราวนี้ร่างของเขากลับคืนสู่ขนาดปกติก่อนที่จะพองตัวแล้ว

หลิวโหมวรีบเออออตามน้ำทันควัน

"ถูก ๆๆ พวกปิศาจไว้ใจได้ที่ไหนกัน ต้องหามนุษย์นี่แหละถูกแล้ว"

"นั่นน่ะสิ แต่ก็นะ มนุษย์ที่เก่งกาจขนาดนี้มันหายากเหลือเกิน ทั้งต้องฝึกพนักงาน ทั้งต้องดูแลเรื่องบริษัท ไม่ง่ายเลยจริง ๆ"

"แปะ!"

เหรียญปิศาจอีกหนึ่งหมื่นถูกยัดใส่มือของหลิวโหมว

"กร๊อบ! แกร๊บ!"

กระดูกทั่วร่างของหลิวโหมวดังลั่นกร๊อบแกร๊บ

ขนาดตัวหดเล็กลงไปอีกระดับ

"โอ้โห ยังหดได้อีกเหรอเนี่ย"

หลิวโหมวยิ้มประจบพลางพยักหน้ารับ

"ได้ครับ พอดีผมเคยฝึกวิชาหดกระดูกมานิดหน่อย"

เฉินฉีเอ่ยปากชมเปาะไปสองคำ

"ไม่รู้ว่าจะรบกวนอาจารย์หลิว ช่วยแนะนำคนแบบนี้ให้ผมสักคนได้ไหมครับ"

หลิวโหมวกลอกตาไปมา

"คนแบบนี้หายากอยู่นะครับ งานที่ต้องทำมันเยอะเกินไป"

เฉินฉีล้วงกระเป๋าทันควัน

"เอ๊ะ? เงินผมหายไปไหนแล้วล่ะ อ๋อ อยู่นี่เอง บังเอิญตกไปอยู่ในมืออาจารย์หลิวนี่เอง ขอบคุณอาจารย์หลิวมากนะครับที่ช่วยเก็บไว้ให้"

เขาเอื้อมมือไปดึงปึกเหรียญปิศาจกลับมาจากมือของหลิวโหมว

หลิวโหมวรีบพูดสวนขึ้นมาทันที

"แต่ก็นะ ขอแค่จ่ายถึง ผมเชื่อว่าผมต้องหาคนที่เหมาะสมเจอแน่นอนครับ!"

เฉินฉีลูบคางตัวเอง

"บริษัทผมไม่ได้ใหญ่โตอะไร รายได้ก็ไม่ค่อยสูงเท่าไหร่ ถ้าให้เดือนละห้าแสนเหรียญปิศาจ จะทำให้อาจารย์หลิวลำบากใจเกินไปไหมครับ"

"เท่าไหร่นะครับ?! ห้าแสน!"

หลิวโหมวร้องเสียงหลง

มือข้างหนึ่งของหลิวโหมวกอดเงินไว้แน่น อีกข้างคว้าจับมือเฉินฉีไว้มั่น ก่อนจะเอ่ยด้วยความจริงใจสุดซึ้ง

"บอสครับ ฟังผมนะ ผมคิดว่าผมทำงานตำแหน่งนี้ได้แน่นอน จริง ๆ นะครับ เชื่อผมสิ!"

เฉินฉีทำสีหน้าตกตะลึง

"เอ๋? อาจารย์หลิวจะมาทำเองเลยเหรอครับ แหม ถ้าได้แบบนั้นบริษัทผมคงเป็นเกียรติอย่างยิ่งเลย แต่ว่าเรื่องทางมหาวิทยาลัยล่ะครับ..."

หลิวโหมวสะบัดตัวทีหนึ่ง ร่างกายก็คืนสู่สภาพปกติ

"งานเฮงซวยในมหาวิทยาลัยนั่นน่ะเหรอ วัน ๆ เหนื่อยสายตัวแทบขาด รายงานก็ต้องเขียน ผลงานก็ต้องส่ง แถมยังได้เงินนิดเดียว พรุ่งนี้... ไม่สิ ตอนนี้เลย เดี๋ยวผมไปลาออกเดี๋ยวนี้แหละ!"

เฉินฉีก้มมองเหรียญปิศาจที่เพิ่งดึงกลับมาจากมือของหลิวโหมวเมื่อครู่

"แหม มองผิดไปแฮะ นี่ไม่ใช่เหรียญปิศาจของผมนี่นา อาจารย์หลิวรีบเก็บไปเถอะครับ ผมจะรอฟังข่าวดีจากอาจารย์นะ"

ได้ยินเฉินฉีพูดแบบนั้น หลิวโหมวก็ฉีกยิ้มกว้าง

เขารีบเก็บเหรียญปิศาจทั้งหมดเข้ามิติมืดไป

จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์มือถือสีดำเครื่องหนึ่งออกมา

"ฮัลโหล หัวหน้าเหรอ ผมขอลาออก! หืม? ทำไมงั้นเหรอ มึงจะมาเสือกอะไรนักหนาวะ! ลาออกแล้วยังจะถามหาเหตุผลอีก ก็ลาออกไปเริ่มต้นชีวิตใหม่อันสดใสกับเมียมึงไงล่ะ! พอใจยัง!"

"กริ๊ก!"

หลิวโหมวกดตัดสาย

แล้วหันขวับมามองเฉินฉี

"บอส เรียบร้อยครับ!"

เฉินฉี "……สุดจัด"

"เอ่อ แล้วเรื่องวิชาเอกของผมล่ะครับ"

หลิวโหมวโบกมือปัด

ล้วงกระดาษข้อสอบแผ่นหนึ่งออกมาจากกระเป๋า

จรดปากกาเขียนลงไปทันที

1+1 = ?

แล้วยื่นให้เฉินฉี

เฉินฉีเขียนเลข 2 ลงไป

หลิวโหมวตวัดมืออย่างยิ่งใหญ่

"เต็มร้อย! วิชาเอกผ่านฉลุย!"

[ภารกิจเรียนรู้วิชาเอกหนึ่งวิชาและนำไปปรับใช้ได้อย่างเชี่ยวชาญ เสร็จสิ้น]

[กำลังออกจากมิติสยองขวัญ]

"เฮ้ย เชี่ยอะไรวะเนี่ย?!"

"วูบ!"

ร่างของเฉินฉีอันตรธานหายไปในพริบตา

หลิวโหมว "?"

แล้วกูล่ะ?!

มึงทิ้งช่องทางติดต่อไว้ให้ก่อนสิวะไอ้เวร!

จะทิ้งกูไว้แบบนี้ไม่ได้นะเว้ย!

......

ภายในมิติสรุปผลรางวัล

เฉินฉีปรากฏตัวขึ้นมาด้วยความงุนงง

ไม่สิ ให้เวลาเพิ่มอีกสักสองสามวินาทีมันจะตายหรือไง?

มึงจะรีบไปเริ่มต้นชีวิตใหม่อันสดใสกับเมียหัวหน้าหรือไงกันวะ!

แต่ในเมื่อกลับมาแล้วก็ช่างมันเถอะ

เฉินฉีได้แต่ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ แล้วกดเริ่มการสรุปผล

[ภารกิจเลื่อนขั้นเป็นนักศึกษาชั้นปีที่สอง เสร็จสิ้น]

[ภารกิจปลุกสกิลอาชีพ สลักอักขระพลังปิศาจ เสร็จสิ้น]

[ภารกิจเรียนรู้วิชาเอกหนึ่งวิชาและนำไปปรับใช้ได้อย่างเชี่ยวชาญ เสร็จสิ้น]

[ทำภารกิจที่อาจารย์มอบหมายครบสิบภารกิจ เสร็จสิ้น]

[กำลังประเมินคะแนน โปรดรอสักครู่]

[ยินดีด้วย คุณได้รับคะแนนประเมิน]

[67 คะแนน!]

[ได้รับรางวัล เหรียญปิศาจสามพันเหรียญ]

หมดแล้ว?

นี่เป็นครั้งแรกที่เฉินฉีได้คะแนน 65 แถมรางวัลยังมีแค่สามพันเหรียญปิศาจเนี่ยนะ?

แค่นี้จะพอให้ใครใช้กัน?

ขืนคนอื่นมาเห็นเข้า คงนึกว่าเฉินฉีคนนี้เป็นไอ้กระจอกถังแตกกันพอดี!

แต่การเข้าภารกิจครั้งนี้ จุดประสงค์หลักของเขาก็ไม่ใช่การเคลียร์ภารกิจอยู่แล้ว

ตอนนี้เฉินฉีผ่านหลักสูตรทั้งหมดของชั้นปีหนึ่งอย่างราบรื่น และได้เลื่อนขั้นเป็นนักศึกษาปีสองแล้ว

จากนี้ไปเฉินฉีจะเลือกกลับเข้ามหาวิทยาลัยเพื่อฟาร์มเลเวลในหอคอยทดสอบ แล้วค่อยไปทำภารกิจปีสาม พอเลเวลอัปถึง lv30 ก็เรียนจบได้พอดี

น่าเบื่อ น่าเบื่อเกินไป

เฉินฉีปัดความคิดนี้ทิ้งไปทันทีโดยไม่ลังเล

เรื่องเร่งด่วนที่สุดในตอนนี้ คือการเข้าไปในโลกสยองขวัญของจริงเพื่อฟาร์มแต้มขาใหญ่

จากนั้นค่อยหาสมุนเพิ่ม แล้วพัฒนาธุรกิจหลักของบริษัท

ขยายให้ยิ่งใหญ่ เสริมให้แข็งแกร่ง สร้างความรุ่งโรจน์บทใหม่

แบบนี้ฉายาเจ้านายแห่งบริษัท คุณธรรม จำกัด ของเฉินฉี ถึงจะได้เลื่อนขั้นเป็นสีน้ำเงินประกายม่วง

[กำลังออกจากมิติสรุปผลรางวัล]

...

บริเวณลานกว้างของมหาวิทยาลัย

ว่างเปล่าไร้ผู้คน

ทั้งอธิการบดีและบรรดาอาจารย์ต่างแยกย้ายกันไปหมดแล้ว

นานๆ ทีถึงจะเห็นนักศึกษาเลเวล lv20 ขึ้นไปเดินเข้าออกมหาวิทยาลัยด้วยท่าทางเร่งรีบ

พวกเขาคือนักศึกษาปีสาม

นักศึกษาปีสามของมหาวิทยาลัยจะมีภารกิจในโลกความจริงที่ต้องร่วมมือกับกองทัพ

อย่างเช่นการตามกวาดล้างพวกปิศาจในโลกความจริงอะไรทำนองนั้น

"กริ๊งงง~"

เฉินฉีหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา

"ฮัลโหล?"

"ฮัลโหลครับเจ้านาย? ผมเองครับ เสี่ยวหลิว"