ตอนที่ 55 ได้รับฉายาใหม่ จอมมารแห่งการติดเทรนด์

[หนานเยี่ยติดเทรนด์อีกแล้วทุกคน คอนเฟิร์มเลยว่าเว่ยป๋อนี่บ้านเขาเปิดเองแน่นอน]

[แต่พูดก็พูดเถอะ ตอนหนานเยี่ยจับขโมยโคตรเท่เลย ถ้าไม่ใช่เพราะเป็นไลฟ์สดที่เฟกไม่ได้ ฉันคงนึกว่ากำลังถ่ายซีรีส์อยู่จริง ๆ]

[เรื่องดี ๆ สร้างพลังบวกแบบนี้สิถึงควรโปรโมตเยอะ ๆ ดีกว่าข่าวดาราคนนั้นนอกใจ ดาราคนนี้นอกกายตั้งเยอะ]

[ต้องลงโทษไอ้ขโมยคนนั้นให้หนัก นั่นมันเงินช่วยชีวิตของเด็กผู้หญิงเลยนะ...]

สิ่งที่ชาวเน็ตไม่คาดคิดก็คือ ผ่านไปหลายวัน เหรินหมินรื่อคานก็มากดไลก์ให้หนานเยี่ยอีกครั้ง

แถมยังไม่ใช่แค่กดไลก์ แต่ยังส่งอิโมจิยกนิ้วโป้งให้อีกด้วย!

ความหมายในครั้งนี้ ยิ่งใหญ่กว่าคราวก่อนเสียอีก

[นี่น่าจะเป็นครั้งแรกเลยมั้งที่มีดาราถูกเหรินหมินรื่อคานกดไลก์ให้อย่างต่อเนื่องขนาดนี้?]

[ครั้งแรกจริง ๆ นั่นแหละ แต่สิ่งที่หนานเยี่ยทำ มันไม่คู่ควรกับไลก์นี้ตรงไหน?]

ว่านกว้านเอ็นเตอร์เทนเมนต์

ถานปั๋วเล่อกับเซียวเซิง ผู้จัดการบริษัท กำลังยืนมองทิวทัศน์อยู่บนตึกสูง

"เหล่าถาน ช่วงนี้เจ้าหนานเยี่ยคนนี้มาแรงจริง ๆ กระแสกำลังพุ่งสุด ๆ ได้ยินว่าเขาสนิทกับซือถูเยียนหรันพอสมควรเลยนี่

มีวิธีให้เยียนหรันช่วยออกหน้าหน่อยไหม ขอแค่หนานเยี่ยกล้ามา ผมก็กล้าให้ทรัพยากรระดับเดียวกับเยียนหรันเลย"

ถานปั๋วเล่อมีสีหน้าประหลาดใจขึ้นมาทันที เขามองเซียวเซิงอยู่สองที ไม่นึกเลยว่าอีกฝ่ายจะเปิดปากด้วยข้อเสนอที่สะเทือนฟ้าสะเทือนดินขนาดนี้

ทรัพยากรระดับซือถูเยียนหรัน นั่นมันระดับราชินีเพลงรุ่นเล็กเลยนะ แถมส่วนแบ่งยังเป็นเจ็ดต่อสาม นักร้องได้เงินเยอะกว่าบริษัทเสียอีก

แต่บริษัทก็ไม่ได้ขาดทุนอะไร เพราะสิ่งที่พวกเขาต้องการคือบารมีของตำแหน่งราชินีเพลงรุ่นเล็ก เวลาจำเป็นก็ยังเอาไว้ค้ำชูหน้าตาบริษัทได้

แต่ประเด็นคือ ตอนนี้หนานเยี่ยยังไม่ได้ขึ้นเป็นนักร้องแถวหน้าอย่างเป็นทางการเลยด้วยซ้ำ!

ถานปั๋วเล่อใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง "ผมถามดูแล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างเยียนหรันกับหนานเยี่ยเป็นแค่เพื่อนธรรมดาเท่านั้นครับ

ถ้าจะไปดึงตัวหนานเยี่ยมาตอนนี้ ผมคิดว่ายังไม่มีความจำเป็น

ข้อแรก เขาไม่ได้สนใจค่ายบันเทิงเลย สำหรับคนมีความสามารถระดับนี้ ส่วนใหญ่ชอบลุยเดี่ยวกันทั้งนั้น

ข้อสอง ถ้าให้เยียนหรันเป็นคนเปิดปากพูด ผมกลัวว่าจะได้ผลตรงกันข้าม รักษาความสัมพันธ์แบบตอนนี้เอาไว้ก็ดีอยู่แล้ว

อย่างน้อยหนานเยี่ยก็ยังยอมแต่งเพลงให้เยียนหรันอยู่"

เซียวเซิงเดินไปมาสองก้าว "ไม่มีทางอื่นจริง ๆ เหรอ"

"เกรงว่าจะยากครับ!"

"เฮ้อ น่าเสียดาย ความสามารถในการติดเทรนด์ของหนานเยี่ยคนนี้ ไร้เทียมทานจริง ๆ..."

ถานปั๋วเล่อเข้าใจเจตนาของเซียวเซิงในทันที ที่แท้ก็อยากจะยืมพลังกระแสการติดเทรนด์ของหนานเยี่ยนี่เอง

จากนั้นแค่ดันนิดหน่อยก็ทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดได้สบาย ๆ

เสียดายก็แต่ หนานเยี่ยตัวคนเดียวก็มีพลังขนาดนี้แล้ว จะต้องพึ่งพาพลังของบริษัทไปทำไมกัน?

หวังไผเอ็นเตอร์เทนเมนต์

เจียงชิวเยวี่ยกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้พลางฟังรายงานจากผู้ช่วย

"เธอว่าไงนะ หนานเยี่ยติดเทรนด์อีกแล้วเหรอ"

"บ้าเอ๊ย หน้าเทรนด์เป็นของบ้านมันหรือไง"

สีหน้าของเธอค่อย ๆ ทะมึนลง คิ้วขมวดแน่น

เธอขยำกระดาษในมือเป็นก้อนกลมด้วยความแค้นเคือง และบีบมันไว้แน่น

"ตอนนี้หนานเยี่ยยิ่งดังเป็นพลุแตกเท่าไหร่ ก็ยิ่งส่งผลดีต่อเพลงใหม่ของซือถูเยียนหรันมากเท่านั้น มันช่วยเสริมกระแสกันชัด ๆ"

พอนึกถึงเรื่องที่ซือถูเยียนหรันกับหลี่เข่ออวี้กำลังดวลชาร์ตกันอยู่ เจียงชิวเยวี่ยก็ปวดหัวจนแทบระเบิด

ชื่อเสียงของซือถูเยียนหรันบวกกับกระแสของหนานเยี่ย ผลลัพธ์มันไม่ได้หยุดอยู่แค่หนึ่งบวกหนึ่งเป็นสองแน่

เธอแทบไม่กล้าคิดเลยว่าอานุภาพของเพลงใหม่จะน่ากลัวขนาดไหน

ดีไม่ดีคราวนี้อาจจะพังไม่เป็นท่า เข้าเนื้อจนหมดตัวเสียทั้งขึ้นทั้งล่อง

เพลงต้นฉบับคุณภาพสูงต้องสูญเปล่าไปเพลงหนึ่งก็ช่างเถอะ แต่ถ้าชื่อเสียงของไหหลัวเส้าเหนียนต้องมาพลอยโดนเล่นงานไปด้วย

เธอต้องโดนเบื้องบนเฉ่งยับจนเละแน่ ๆ

แต่แล้วเธอจะทำอะไรได้ล่ะ?

ต่อให้ทุ่มเงินซื้อเทรนด์ ก็ยังเร็วไม่สู้ความเร็วในการติดเทรนด์ของหนานเยี่ยเลย

แม่งเอ๊ย นี่สิถึงเป็นเรื่องที่น่าหงุดหงิดที่สุด!

ฉันว่าหนานเยี่ยต่างหากที่ควรเปลี่ยนชื่อเป็นหลีผู่!

ไม่ใช่แค่สองบริษัทนี้เท่านั้น แต่ผู้บริหารระดับสูงของค่ายอื่น ๆ ก็พากันปวดเศียรเวียนเกล้าไปตาม ๆ กัน

หลายค่ายรวมหัวกันยังแย่งกระแสสู้หนานเยี่ยคนเดียวไม่ได้ จะไปเรียกร้องความเป็นธรรมกับใครได้ล่ะทีนี้!

ความสามารถในการยึดพื้นที่เทรนด์อันทรงพลังของหนานเยี่ย สำหรับพวกเขาแล้วไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด

บางครั้งพวกเขาจำเป็นต้องอาศัยพลังของกระแสติดเทรนด์ แต่ดันมาปะทะเข้ากับหนานเยี่ยพอดิบพอดี

ส่งผลให้ต้นทุนที่ต้องทุ่มลงไปพุ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ โดยไม่รู้ตัว

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ชาวเน็ตพร้อมใจกันมอบฉายาใหม่ให้กับหนานเยี่ย

จอมมารยึดเทรนด์!

หนานเยี่ยไม่รู้เลยสักนิดว่าตัวเองได้ฉายาจอมมารเพิ่มมาอีกหนึ่งอย่าง

ถึงรู้ เขาก็ขี้เกียจจะสนใจอยู่ดี

การไลฟ์สดส่งอาหารเมื่อวานทำแต้มค่าอารมณ์ให้เขาตั้งหกถึงเจ็ดล้านแต้ม

แม้จะแลกวิชาหมัดปาจี๋ไปแล้ว แต่ก็ถือว่าไม่ขาดทุนเลยสักนิด!

หลังจากได้ลิ้มรสความคุ้มค่าแล้ว วันนี้หนานเยี่ยจึงเตรียมจะไลฟ์สดต่อ

"ไป ๆ ๆ วันนี้จะพาพวกคุณไปส่งอาหารกันต่อ"

[ทั้งขำทั้งเอ็นดู คงมีแค่หนานเยี่ยคนเดียวนั่นแหละที่ทำเรื่องแบบนี้ได้ ดาราคนอื่นมีใครยอมลดตัวลงมาทำบ้าง?]

[แค่ส่งอาหารยังมีคนดูสดเป็นล้าน คงมีแค่น้องไรเดอร์คนนี้คนเดียวจริง ๆ]

[ทวงงานรายวัน น้องไรเดอร์ เพลงรักสารภาพรักหวาน ๆ ของนายแต่งเสร็จหรือยัง?]

[ฮ่า ๆ ๆ ขยันตามทวงจริงนะ...]

หนานเยี่ยหยิบกล่องอาหารขึ้นมา แล้วเก็บใส่กล่องท้ายรถ

"แต่งเพลงมันจะไปง่ายขนาดนั้นได้ยังไง ถ้าไม่มีแรงบันดาลใจ เขียนออกมาก็ยิ่งกว่าขี้อีก พวกคุณจะทนฟังกันไหวเหรอ!"

แม้เขาจะสามารถขนเอาเพลงจากโลกเดิมมาทั้งหมดเพื่อบุกยึดครองทางวัฒนธรรมได้ก็เถอะ

แต่การปล่อยเพลงมันก็ต้องมีลิมิตบ้างไม่ใช่เหรอ!

ถ้าปล่อยถี่เกินไป คนอื่นจะรู้สึกผิดปกติเอาได้

คุยไปคุยมาก็มาถึงจุดหมายปลายทางแล้ว

"ก๊อก ๆ..." เขาเคาะประตูไปสองสามที

"สวัสดีครับ อาหารมาส่งแล้วครับ!"

"อ๊ะ มาแล้ว ๆ!" คนที่เปิดประตูออกมาเป็นชายร่างท้วมสวมแว่นตา

ถ้าเดาไม่ผิด น่าจะเป็นหนุ่มเก็บตัวตัวยง

"อ๊ะ นายช่วยเล่นแทนฉันแป๊บหนึ่งสิ ฉันต้องไปเข้าห้องน้ำ ไม่ไหวแล้ว จะราดแล้ว..."

หนานเยี่ยรับมือถือมาดู ก็แค่เกมตีป้อมไม่ใช่เหรอ เขาเลยลากเก้าอี้มานั่งลงอย่างว่าง่าย

"มา ๆ ๆ ได้เวลาโชว์สเต็ปเทพกันอีกแล้ว!"

[ขำจะตายแล้ว หนานเยี่ยยังจะส่งอาหารอยู่ไหมเนี่ย?]

[จู่ ๆ ก็กลายเป็นไลฟ์สตรีมเกมเฉยเลย เปลี่ยนแนวไวไปมั้ยเนี่ย!]

[มาเลย ๆ ฉันอยากจะดูเหมือนกันว่าฝีมือเกมตีป้อมของหนานเยี่ยจะขนาดไหน]

ตานี้เล่นตัวหานซิ่น ตอนนี้สกอร์อยู่ที่ 1-1-2 การเงินยังไม่ทิ้งห่างกันเท่าไหร่

"ผมจะบอกให้พวกคุณฟังนะ เล่นหานซิ่น สิ่งสำคัญที่สุดคือการเงินกับจังหวะเกม ถ้าสองอย่างนี้มา เกมนี้ก็แทบจะนอนมาแล้ว"

"เชี่ย บลูโดนซิ่นมืดขโมยไปแล้ว ไม่ได้การ ต้องไปแย่งบลูฝั่งนู้น หานซิ่นเปลืองมานาชะมัด"

พอกระโดดไปถึงบลูบัฟของฝั่งตรงข้าม บนหัวก็มีเครื่องหมายแจ้งเตือนปรากฏขึ้น

"โอ๊ะ หลานหลิงหวังไอ้ตัวแอบนี่อยู่แถวนี้ ช่างมันเถอะ บลูบัฟตัวนี้ไม่เอาก็ได้"

จากนั้นก็กดใช้สกิลสองกระโดดถอยออกมา

"ชิ้ง ๆ..."

"ฉัน... ยังไม่แพ้..."

ถูกต้อง หานซิ่นโดนหลานหลิงหวังชุดคอมโบเดียวเก็บกลับบ้านไปเรียบร้อย

"เชี่ยเอ๊ย ไอ้ตัวแอบนี่ มันไม่ได้อยู่ในพุ่มเพื่อตีบลูเหรอ แล้วใครเป็นคนตีบลูวะเนี่ย?"

พอมองดู อ้าว เมจฝั่งตรงข้ามหายไปนี่หว่า

"ช่างเถอะ ๆ ถือว่ายกชีวิตนี้ให้มันไปละกัน!"

"หานซิ่นตายบ่อยไม่ได้ ถ้าตายเยอะจะเกิดยาก เพราะฉะนั้นในจังหวะจำเป็น เราต้องรู้จักไปขอฟาร์มเลนคนอื่นบ้าง"

ไปดูดเลนล่างรอบหนึ่ง เก็บเรดบัฟ ไปดูดเลนกลางอีกรอบ แล้วก็เก็บเอาบลูบัฟมา

"เอาล่ะ ได้ทั้งบัฟแดงบัฟฟ้าแล้ว ได้เวลาไปเก็บแอสซิสต์กับคิลเพื่อปั๊มเงินแล้ว"

"ซิ่นเลือดลดจนแดงแล้ว ไป ๆ ๆ ตามไปเก็บงาน!"

กระโดด ๆ ๆ พอกดใช้อัลติ ฝั่งตรงข้ามก็เหลือเลือดแค่นิดเดียว

จากนั้นก็ใช้สกิลสองพุ่งตามไป ตามด้วยการโจมตีธรรมดาอีกที เก็บแต้มสำเร็จ

"เห็นไหมล่ะ มันหนีไม่พ้นเงื้อมมือผมหรอก"

"ชิ้ง ๆ..."

เพิ่งจะดีใจได้แป๊บเดียว วินาทีต่อมาก็โดนหลานหลิงหวังลอบกัดอีกรอบ

หนานเยี่ยแทบคลั่ง "เชี่ยเอ๊ย ไอ้ตัวแอบนี่อีกแล้ว!"