ตอนที่ 62 กวางมาลู่ขอความช่วยเหลือจากมนุษย์

เมื่อพี่งูรู้สึกถึงอันตราย ก็จะเกร็งกล้ามเนื้อบริเวณต่อมพิษ แรงบีบอัดนี้จะขับพิษออกจากต่อมพิษ

และไหลไปยังปลายเขี้ยวกลวงด้านหน้าโดยเฉพาะ

รวมเข้ากับกระแสลมจากปอด ทำให้พิษกลายสภาพเป็นละอองฝอยพุ่งฉีดออกไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

พิษของพี่งู ถ้าพ่นโดนส่วนอื่นก็ไม่เท่าไหร่ แต่ถ้าโดนเข้าตา ก็ทำให้ตาบอดได้ง่าย ๆ เลย

เจ้านากย่อมรู้ดีถึงความร้ายแรง จึงรีบกระโดดถอยหลังเป็นเส้นโค้ง หลบละอองพิษพวกนั้นได้อย่างหวุดหวิด

[ว้าว เพิ่งเคยเห็นพี่งูพ่นพิษในห้องไลฟ์สดเป็นครั้งแรก โคตรระทึกเลยว่ะ]

[สถานการณ์แบบนี้หนานเยี่ยยังเจอได้อีก มหัศจรรย์จริง ๆ]

[ไม่สิ ไม่ใช่บังเอิญเจอ แต่เขาเป็นคนเสนอหน้าเข้าไปหาเองต่างหาก]

หนานเยี่ยเหลือบมองคอมเมนต์แวบหนึ่งแต่ไม่ได้พูดอะไร ตอนนี้เขาอยู่ค่อนข้างใกล้กับสองตัวนั้น

ถ้าอ้าปากพูดคงถูกพวกมันจับได้ง่าย ๆ และถ้าตัวเองกลายเป็นเป้าหมายต่อไปของพี่งูขึ้นมาล่ะก็ มีหวังได้ซวยแน่

เมื่อเห็นว่าพี่งูหมดมุกแล้ว เจ้านากก็เริ่มเปิดฉากโจมตีอย่างดุเดือด

มันอ้อมไปข้างหลังแล้วเหยียบหางงูทีหนึ่ง ก่อนจะกระโดดหลบออกมา

จากนั้นก็ประชิดตัวตบหัวพี่งูไปทีหนึ่งแล้วกระโดดหนี พอสบโอกาสก็แอบงับไปอีกคำ

ผ่านไปหลายยก พี่งูก็โดนปั่นจนหมดอารมณ์สู้

สายพันธุ์ที่หยิ่งทะนงมาตลอด ตอนนี้จำต้องก้มหัวเผ่นหนีเอาตัวรอดไว้ก่อน

เจ้านากดูเหมือนจะยังเล่นไม่หนำใจ รีบวิ่งไล่ตามไปติด ๆ

หนานเยี่ยเดิมทีคิดจะตามไปดูต่อ ทว่าถูกพุ่มหนามด้านหน้าขวางทางไว้ จึงจำต้องยอมตัดใจ

ศึกใหญ่ครั้งนี้เลยไลฟ์สดได้เพียงเท่านี้

[น่าเสียดายจัง ยังอยากดูต่ออยู่เลย ดูหนุ่มหล่อสาวสวยมาเยอะแล้ว มาดูอะไรแบบนี้ก็แปลกใหม่ดีเหมือนกัน]

[สมกับเป็นลูกพี่ลูกน้องของพี่หัวเกรียน พลังการต่อสู้สุดยอดไปเลย!]

[โรงงานผลิตมีมมาแล้ว

นาก: เจ้าขนมเผ็ดเส้นใหญ่ อย่าเพิ่งไปสิ!

พี่งู: มึงอย่าเข้ามานะโว้ย!]

[ฮั่นแน่ เมนต์บนทำมีมไวจัด...]

หนานเยี่ยโยนท่อนไม้ออกไป "ไปกันเถอะ เดินทางต่อได้แล้ว!"

เขามุ่งหน้าต่อไปยังทิศทางของเมืองสงเมา

ตลอดเส้นทางผ่านทั้งภูเขาสูง ทะเลสาบ แม่น้ำ น้ำตก ทุ่งหญ้า...

ยังได้เห็นสัตว์ป่าหายากอีกหลายชนิด ทั้งแพนด้าแดง ลิงจมูกเชิดสีทอง แอนทิโลป สัตว์ปีกนานาชนิด หรือแม้กระทั่งกวางซื่อปู้เซี่ยงที่หาดูได้ยากยิ่ง

ทุกครั้งที่ถึงจุดหนึ่ง หนานเยี่ยจะหยุดแวะชมสักสองสามนาทีก่อนจะไปต่อ

การปรากฏตัวของพวกมันทำให้หนานเยี่ยกลายเป็นสตรีมเมอร์สายท่องเที่ยวไปโดยปริยาย

ชีวิตแบบนี้เป็นความฝันของใครหลายคน เพียงแต่ถูกภาระชีวิตบีบคั้น จึงต้องก้มหน้าก้มตาหาเงินเลี้ยงปากท้อง

[น้องไรเดอร์ เพลงรักหวานแหววของนายแต่งเสร็จหรือยังเนี่ย!]

หนานเยี่ย "..."

เมื่อเห็นคอมเมนต์นี้ เขาก็ทั้งขำทั้งพูดไม่ออกจริง ๆ

"เดี๋ยวก่อนนะพี่ชาย เรื่องนี้จำแม่นข้ามวันข้ามคืนขนาดนี้เลยเหรอครับ"

[ไม่ใช่แค่เขาที่จำได้ ฉันก็จำได้ บอกมาเลยดีกว่าว่าจะปล่อยเพลงเมื่อไหร่!]

[พวกเราก็จำได้ เข้ามาทวงเพลงออนไลน์!]

[อย่าไปฟังพวกนั้นเลย มีแรงบันดาลใจค่อยแต่ง ใช้เวลานานไม่เป็นไร แต่คุณภาพห้ามตกก็พอ]

[เพลงของหนานเยี่ยเพราะทุกเพลง ไม่มีทางพังหรอก ตอนนี้ "โถงลีลาศโม่เหอ" อยู่อันดับ 46 ในชาร์ตเพลงสุดฮิตแล้ว ส่วน "กลิ่นหอมรวงข้าว", "สมศักดิ์ศรี" และ "แสงจันทร์" ก็ติดท็อป 20 ชาร์ตเพลงยอดนิยมกันหมด อนาคตไกลแน่นอน!]

เรื่องคุณภาพของเพลง หนานเยี่ยย่อมมีความมั่นใจอยู่แล้ว

เพลงเหล่านี้ผ่านการพิสูจน์ตามกาลเวลาในชาติก่อนมาแล้ว ไม่ว่าจะหยิบมาฟังอีกกี่ครั้งก็ยังคงสร้างความประทับใจได้เสมอ

ทันใดนั้น เงาร่างด้านหน้าก็ทำให้หนานเยี่ยต้องเหยียบเบรกอีกครั้ง

เอาอีกแล้ว!

พวกเอ็งนี่ติดใจการขวางทางกันแล้วหรือไง?

สิ่งที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่ตัวอื่นใด แต่เป็นกวางตัวหนึ่ง

มันยืนนิ่งอยู่ริมทางแบบนั้น ไม่ยอมขยับไปไหน ดูเหมือนจะไม่กลัวยวดยานรอบข้างเลยสักนิด

หนานเยี่ยหันกล้องไปทางนั้น "ทุกคนเห็นไหมครับ สัตว์ชนิดนี้เรียกว่ากวางมาลู่ เพราะรูปร่างคล้ายกับม้าศึก ถึงได้ชื่อนี้มา

ปกติพวกมันจะมีขนสีน้ำตาลแดง แผ่นหลังสีเข้มกว่า ส่วนท้องสีอ่อนกว่า จึงมีอีกชื่อเรียกว่า 'กวางแดง'

แถมตัวนี้ยังเป็นกวางมาลู่ตัวผู้อีกด้วยนะครับ!"

[นายรู้ได้ไงว่ากวางตัวนี้เป็นตัวผู้หรือตัวเมีย]

"ง่ายมากครับ มีแค่กวางมาลู่ตัวผู้เท่านั้นที่จะมีเขา ปกติเขาจะแตกกิ่งได้ 6 กิ่ง มากสุดถึง 8 กิ่งเลยล่ะครับ

โดยปกติกวางมาลู่จะเป็นสัตว์สังคมที่อยู่รวมกันเป็นฝูง ตัวนี้ไม่รู้ว่าด้วยเหตุผลอะไร ถึงได้ปักหลักอยู่ตรงนี้ไม่ยอมไปไหน

เดี๋ยวผมลงไปดูหน่อยครับ!"

หนานเยี่ยค่อย ๆ ขยับเข้าไปใกล้ อีกฝ่ายดูเหมือนไม่มีทีท่าว่าจะหนี เพียงแต่ถอยหลังไปสองก้าวอย่างระมัดระวัง

"มอ~ มอมอมอ~"

เจ้ากวางมาลู่ร้องออกมาสองสามเสียง

แต่สำหรับหนานเยี่ยแล้ว เสียงนั้นหมายถึง 'ช่วยฉันด้วย'!

กวางมาลู่ตัวหนึ่งถึงกับต้องมาขอความช่วยเหลือจากมนุษย์เชียวเหรอ มันไปเจออะไรมากันแน่

มิน่าล่ะมันถึงได้ปักหลักอยู่ข้างทางไม่ยอมไปไหน

หนานเยี่ยหันไปพูดกับหน้ากล้องประโยคหนึ่งว่า "มันมาขอความช่วยเหลือครับ!"

จากนั้นก็หันไปมองกวางมาลู่ "พี่กวาง ไม่ต้องกลัวนะ ผมมาช่วยนาย แต่ต้องบอกก่อนนะว่าอยากให้ช่วยตรงไหน!"

คำพูดของหนานเยี่ยทำเอาคนดูในห้องไลฟ์ถึงกับกลอกตามองบนทันที

[เอาอีกแล้ว บทสนทนามหัศจรรย์ระหว่างหนานเยี่ยกับสัตว์โผล่มาอีกแล้ว 555]

[ตอนนี้ฉันเริ่มสงสัยจริง ๆ แล้วว่าหนานเยี่ยคุยภาษาสัตว์รู้เรื่อง!]

[ถ้าคุยภาษาสัตว์ได้จริง เขาจะไม่โดนจับไปแล่ชิ้นเนื้อวิจัยเหรอ?]

[คิดมากไปแล้ว ถ้าทำได้จริง ระดับประเทศคงโอ๋แทบไม่ทัน นี่มันสมบัติล้ำค่าชัด ๆ

ต่อไปก็จะได้รู้ข้อมูลสารพัดจากสัตว์มากขึ้น แถมยังเข้าใจความต้องการที่แท้จริงของพวกมันอีก...]

ขณะที่ชาวเน็ตกำลังถกเถียงกันอย่างออกรส เจ้ากวางมาลู่ก็ร้องออกมาอีกเสียงหนึ่ง

"ผมเข้าใจแล้ว นายยืนนิ่ง ๆ นะ ขอผมตรวจดูหน่อย!"

จากนั้น หนานเยี่ยก็ค่อย ๆ เดินเข้าไปใกล้เจ้ากวางมาลู่

คราวนี้ น่าอัศจรรย์ใจที่กวางมาลู่ไม่ถอยหนีเลยสักนิด ซ้ำยังยอมให้หนานเยี่ยลูบหัวมันเบา ๆ อีกต่างหาก

คนดูเพิ่งจะอ้าปากเตรียมร้องว่าสุดยอด ก็เห็นหนานเยี่ยย่อตัวลงแล้วยกขาหน้าข้างซ้ายของกวางมาลู่ขึ้น

ตรงบริเวณกีบเท้า มีห่วงพลาสติกสีเหลืองรัดแน่นอยู่ ปกติจะถูกขนบังไว้จึงมองเห็นไม่ชัด

ปัญหาก็คือ ห่วงพลาสติกนี้รัดกีบเท้าจนเป็นรอยเลือดซิบออกมาแล้ว

คาดว่าคงเผลอโดนห่วงพลาสติกนี้สวมเข้าตั้งแต่ยังเล็ก แล้วสลัดไม่ออก

แต่พอมันโตขึ้น กีบเท้าก็ขยายใหญ่ตาม ทว่าห่วงพลาสติกไม่ได้ขยายตามไปด้วย ผลลัพธ์จึงออกมาเป็นแบบนี้

เมื่อเห็นภาพนี้ ผู้ชมต่างตกตะลึงจนพูดไม่ออก จนกระทั่งคลายความตื่นตะลึงลง ถึงได้เริ่มพิมพ์คอมเมนต์

[เชี่ย เชี่ย เชี่ย เจ้ากวางมาลู่ตัวนี้มาขอความช่วยเหลือจริงด้วย ไม่นึกเลยว่าที่หนานเยี่ยพูดจะเป็นเรื่องจริง!]

[หรือว่าหนานเยี่ยจะเห็นห่วงพลาสติกนั่นตั้งนานแล้ว ถึงได้พูดแบบนั้น?]

[ถ้าเป็นงั้นจริง มันก็พอจะเมคเซนส์ขึ้นมาหน่อย]

[จะเป็นแบบนั้นไหมมันสำคัญด้วยเหรอ? ตอนนี้ที่สำคัญที่สุดคือจะช่วยเจ้ากวางมาลู่ตัวนี้ยังไงต่างหาก!]

หนานเยี่ยเหลือบมองคอมเมนต์แวบหนึ่งแล้วรีบตอบกลับ "ใช่ครับ ตอนนี้สำคัญที่สุดคือจะช่วยเจ้ากวางมาลู่ตัวนี้ยังไง

ในมือผมไม่มีอุปกรณ์ทางการแพทย์เฉพาะทาง เพราะงั้นควรให้ผู้เชี่ยวชาญมาจัดการดีกว่าครับ

ในกรณีแบบนี้ ทุกคนสามารถโทรแจ้งศูนย์ช่วยเหลือสัตว์ป่าได้โดยตรงเลยนะครับ..."

หนานเยี่ยกดโทรศัพท์ติดต่อไปและอธิบายเรื่องราว ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เจ้าหน้าที่ถึงได้เดินทางมาถึงอย่างล่าช้า