ตอนที่ 78 ฝีมือการแต่งเนื้อเพลงของหนานเยี่ย ก้าวหน้าไปอีกขั้น

ทุกคนต่างจับจ้องเนื้อเพลงบนจอใหญ่อย่างลุ้นระทึก

และก็เป็นไปตามคาด

ท่อนถัดมาตรงกับที่พวกเขาคาดเดาไว้ไม่มีผิด

ทว่าเนื้อเพลงกลับยอดเยี่ยมเกินกว่าที่พวกเขาตั้งความหวังไว้มาก

เนื้อเพลงท่อนฮุกที่สารภาพความในใจว่าชอบดวงตาคู่นั้นและรอยยิ้มอันแสนมีเสน่ห์ อยากสัมผัสใบหน้าที่น่ารักและจับมือเดินไปด้วยกันเหมือนวันวาน

♪

♪

♪

♪

♪

ฉันอยากจะลูบไล้ใบหน้าที่น่ารักของคุณอีกสักครั้งเหลือเกิน อยากสัมผัสไออุ่นอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของคุณ

อยากควงแขนเดินเคียงข้างไปด้วยกัน อยากดูดอกไม้ผลิบานและร่วงโรย อยากมองดูกาลเวลาผันผ่านไปด้วยกัน

อยากกอดคุณไว้แล้วหลับไปด้วยกัน ขอแค่เราได้อยู่ด้วยกัน ก็มีเรื่องให้พูดคุยกันไม่รู้จบ

ทุกอย่างยังคงเหมือนในวันวาน

นี่คงเป็นสิ่งที่มีความสุขที่สุดในชีวิตของฉันแล้ว...

ไม่ค่อยมีเพลงไหนที่ตรงไปตรงมาขนาดนี้ แต่กลับไพเราะจับใจได้ถึงเพียงนี้

เพลงนี้ทำได้แล้ว!

ยิ่งไปกว่านั้น ซือถูเยียนหรันยังทุ่มเทความรู้สึกที่มีต่อคนรักเก่าลงไปในเพลงนี้อย่างเต็มเปี่ยม

ครั้งหนึ่งเคยมีความรักอันบริสุทธิ์ใจวางอยู่ตรงหน้า ทว่าฉันกลับไม่รักษาไว้ พอสูญเสียไปถึงได้มานึกเสียใจภายหลัง ความเจ็บปวดที่สุดในโลกมนุษย์ก็คงไม่มีอะไรเกินไปกว่านี้อีกแล้ว

ด้วยความเสียดายและเสียใจเช่นนี้ จึงทำให้ท่อนนี้กินใจผู้คนเป็นพิเศษ อ่อนหวานละมุนละไมและเต็มไปด้วยความรู้สึกลึกซึ้ง

อีกทั้งยังทำให้ผู้ชมในฮอลล์รวมถึงผู้ชมในห้องไลฟ์สดสัมผัสได้ถึงความรักและความผูกพันอันลึกซึ้งของเธอ

เพลงนี้สำหรับซือถูเยียนหรันแล้ว แท้จริงก็คือจดหมายรักที่ส่งมาช้าไปฉบับหนึ่งนั่นเอง!

[หนานเยี่ยเก่งเกินไปแล้ว เนื้อเพลงแค่ไม่กี่ท่อน ก็ถ่ายทอดคำพูดที่ฉันอยากบอกใครบางคนออกมาได้หมดเลย!]

[ท่วงทำนองนี้ เนื้อเพลงแบบนี้ บวกกับการถ่ายทอดของเยียนหรัน มันสมบูรณ์แบบมาก หาข้อติของเพลงนี้ไม่เจอเลยจริงๆ]

[ไม่มีความคลุมเครือ ไม่มีความคลั่งไคล้ ไม่มีความยึดติด ไม่มีความเคียดแค้น มีเพียงความจริงใจจากก้นบึ้งหัวใจและการบอกเล่าอย่างอ่อนโยนที่สุด จุดนี้สุดยอดมาก ฝีมือการแต่งเนื้อเพลงของหนานเยี่ยก้าวหน้าไปอีกขั้นแล้ว!]

แม้จะเพิ่งฟังไปได้แค่ครึ่งเดียว แต่ทุกคนต่างตกหลุมรักเพลงนี้อย่างถอนตัวไม่ขึ้นแล้ว

เนื้อเพลงท่อนที่ย้อนนึกถึงความมุทะลุในวัยเยาว์ที่มัวแต่วิ่งตามความฝันจนละเลยความรักและพร่ำบ่นว่าขาดอิสระ จนอยากบอกความในใจออกไปในตอนนี้

เสียงร้องถ่ายทอดความรู้สึกตัดพ้อถึงความรักในวันวานที่ทำให้สูญเสียอิสรภาพ

♪

♪

ฉันในวัยเยาว์ที่คะนองและไม่ประสีประสา รู้เพียงแต่จะไล่ตามความฝัน จนมองข้ามความต้องการและความรู้สึกของเธอไป

ถึงขนาดเคยบ่นว่าการอยู่ร่วมกับเธอมันช่างยากเย็น รักกันแล้วไม่มีอิสระ

ตอนนี้ฉันที่เติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ถึงได้รู้ตัวว่าทำผิดไป

แท้จริงแล้วสิ่งที่คุณต้องการมาตลอดนั้นเรียบง่ายมาก เพียงแค่หวังให้ฉันมีเวลาอยู่เคียงข้างคุณมากขึ้นอีกสักนิด

ในยามที่คุณต้องการฉัน ฉันสามารถปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าคุณได้

ทว่าเมื่อฉันเข้าใจสิ่งเหล่านี้อย่างถ่องแท้ มันก็สายเกินไปเสียแล้ว

คุณได้จากฉันไปนานแล้ว

เนื้อเพลงท่อนที่พรรณนาถึงความอ้างว้างโดดเดี่ยวในค่ำคืนอันหนาวเหน็บ จากการมัวแต่ดิ้นรนเพื่อตัวเองจนไม่เคยเข้าใจความเจ็บปวดของอีกฝ่าย

♪

ท่วงทำนองขับขานสะท้อนถึงอดีตที่เคยดิ้นรนต่อสู้เพื่อตัวตนของตนเอง

♪

ท่อนนี้เรียกได้ว่าตรงกับชีวิตรักของซือถูเยียนหรันเป็นอย่างยิ่ง

ถึงขั้นที่เธอเคยแวบคิดไปชั่วขณะว่า หนานเยี่ยรู้เรื่องราวความรักในอดีตของเธอมาก่อนหรือเปล่า ถึงได้แต่งเพลงนี้ขึ้นมา

ไม่อย่างนั้นทำไมถึงได้คล้ายคลึงกันขนาดนี้

และก็เพราะความเหมือนกันนี้เอง การถ่ายทอดอารมณ์ของซือถูเยียนหรันจึงเรียกได้ว่าอยู่ในระดับสมบูรณ์แบบ

หากเพลงนี้ให้หนานเยี่ยที่ไม่เคยมีความรักมาร้อง ก็อาจจะขาดรสชาติบางอย่างไป

เทคนิคเต็มร้อย ทว่าอารมณ์อาจได้เพียงแปดสิบถึงเก้าสิบคะแนน

ดังนั้นแล้ว การมอบเพลงนี้ให้ซือถูเยียนหรันร้อง ถือว่าคุ้มค่าอย่างยิ่ง!

เนื้อเพลงท่อนที่ย้ำถึงใบหน้าที่น่ารักและการจับมือพูดคุยกันเหมือนวันวาน

♪

♪

หากจะกล่าวว่าการขับร้องของหวงเจียจวีคือความอาลัยอาวรณ์และความเสียใจต่อความรักในอดีต เป็นคำสารภาพหลังผ่านความเศร้าโศก

เช่นนั้นเวอร์ชันนี้ก็เหมือนกับความหวังต่ออนาคตมากกว่า เสียงร้องของซือถูเยียนหรันมอบทั้งความหวัง กำลังใจ และความหวานซึ้งให้แก่ผู้ฟัง

เมื่อร้องมาถึงตรงนี้ ก็เข้าสู่ท่อนจบสุดคลาสสิกของเวอร์ชันนี้

เสียงร้องประสานท่อนเอาต์โทรที่เปี่ยมด้วยพลังและความหวัง

♪

♪

ขณะที่ร้อง ซือถูเยียนหรันก็โบกมือซ้ายขวาทำกิจกรรมร่วมกับแฟนคลับ

จนกระทั่งรอบที่สิบเอ็ด ทั้งเสียงร้องและดนตรีประกอบก็หยุดลงกะทันหัน

ตามหลักแล้ว เพลงเพลงหนึ่งไม่น่าจะจบลงดื้อๆ แบบนี้

ในตอนที่ทุกคนกำลังรอคอย และคิดว่าเพลงนี้น่าจะมีท่อนต่อไปอยู่นั้น

ซือถูเยียนหรันกลับโค้งคำนับให้ทุกคน พลางกล่าวขึ้นว่า "ขอบคุณค่ะ!"

ถึงตอนนี้ ผู้ฟังถึงค่อยได้สติกลับมา

[จบแล้วเหรอ จบดื้อๆ แบบนี้เลย?]

[ยังฟังไม่จุใจเลย ถ้าเยียนหรันไม่พูดขอบคุณ ฉันคงนึกว่ายังมีต่ออีกนะเนี่ย!]

[เพลงนี้เพราะมากเลย รู้สึกว่าไม่ด้อยไปกว่าเพลง "คุณไม่ได้มีความสุขจริงๆ" ก่อนหน้านี้เลย!]

[เพราะจริง หนานเยี่ยใจดีกับพวกเราคนหนานเยว่เกินไปแล้ว!]

[วันนี้เป็นงานเลี้ยงทางโสตประสาทอย่างแท้จริง เพลงใหม่ทั้งสองเพลง ชอบมากๆ เลย... เยี่ยม เพลย์ลิสต์ของฉันได้เพิ่มเพลงใหม่อีกแล้ว]

[ถ้าดูจากเนื้อร้อง มันคือความต้องการที่จะกอบกู้ความรักในอดีตกลับคืนมา เป็นความอาลัยอาวรณ์และความถวิลหาต่อความสัมพันธ์ครั้งนั้น

แต่พอผ่านการเรียบเรียงดนตรีและการถ่ายทอดของเยียนหรัน เพลงนี้ก็เพิ่มความหวังต่ออนาคตเข้ามา สุดยอดมากจริงๆ!]

ใช่แล้ว การเรียบเรียงดนตรีเวอร์ชันนี้ได้มอบชีวิตใหม่ให้กับเพลงนี้อย่างแท้จริง

ผู้คนมากมายต่างบอกว่า เวอร์ชันนี้เป็นเวอร์ชันที่เพราะที่สุดรองจากต้นฉบับ

นั่นก็เพราะการเรียบเรียงดนตรีได้มอบความมีชีวิตชีวาแห่งยุคสมัยให้แก่เพลง "ชอบเธอ" มากขึ้น บนพื้นฐานของการคงแก่นแท้ของเพลงเดิมไว้ มันทำให้ผู้ฟังรู้สึกเปี่ยมล้นไปด้วยความหวัง จากความนุ่มนวลแผ่วเบาสู่การระเบิดพลังออกมาอย่างเป็นขั้นเป็นตอน...

เพลง "ชอบเธอ" เพลงนี้ ไม่ว่าจะในแง่ของการเรียบเรียงดนตรี คำร้อง หรือการขับร้อง ย่อมประสบความสำเร็จอย่างงดงามโดยไร้ข้อกังขา

ยิ่งบวกกับที่เป็นเพลงภาษากวางตุ้งใหม่แกะกล่อง ยิ่งส่งผลให้วงการเพลงเกิดพายุลูกใหม่ขึ้นมา

ทันทีที่โหลวจือเฮ่อฟังเพลงจบ สิ่งแรกที่เขาทำคือการเขียนบทความแนะนำเพลง

ราวกับกลายเป็นความเคยชินไปแล้ว ขอเพียงหนานเยี่ยปล่อยเพลงใหม่ เขาก็จะต้องออกมาวิจารณ์สักหน่อย

บทความนั้นเขียนไว้ดังนี้

เพลงใหม่ล่าสุดของหนานเยี่ยอย่าง "ชอบเธอ" ที่ขับร้องโดยซือถูเยียนหรัน คาดว่าคงจะปล่อยลงบนเพนกวินมิวสิกในเร็วๆ นี้

ใครที่ยังไม่เคยฟัง ต้องไปหาฟังกันให้ได้นะ!

ทำไมผมถึงอยากแนะนำเพลงนี้น่ะหรือ?

เพราะว่าหนานเยี่ยทำให้ผมทึ่งอีกครั้งแล้วน่ะสิ!

ทุกคนอาจจะเดาไม่ถึงว่า เพลงนี้เป็นเพลงภาษากวางตุ้ง!

แถมยังเป็นเพลงภาษากวางตุ้งที่สมบูรณ์แบบมากอีกด้วย

นี่บ่งบอกถึงอะไรล่ะ?