ตอนที่ 332 จะดิ้นรนไปทำไมกัน

เว่ยจื่อจินพึมพำประโยคนั้นซ้ำไปซ้ำมา "ฉันถูกสมองตัวเอง... หลอกเอาเหรอ?" เสียงเบาจนแทบไม่ได้ยิน คล้ายกำลังถามตัวเอง

ลาออก ย้ายงาน สิบล้าน... คำเหล่านี้ตีกันไปมาในหัวเธอระลอกแล้วระลอกเล่าจนนอนไม่หลับทั้งคืน เธอเคยวาดภาพความสง่างามหลังลาออกนับครั้งไม่ถ้วน กระทั่งเคยจินตนาการว่าตนเองจะเดินออกจากสถานีโทรทัศน์อย่างสมศักดิ์ศรีเพียงใด

ทว่าคำพูดไม่กี่ประโยคต่อมาของหวงเสวียหลี่กลับดับความตื่นเต้นในใจเธอลงเสียสนิท