ตอนที่ 333 คงไม่ได้วางแผนอะไรไว้อีกหรอกนะ!

ทันทีที่หลัวปี้เซิ่งเห็นหวังเสี่ยวเลี่ยง ใบหน้าที่เคยตึงเครียดก็พลันสว่างวาบ สดใสราวกับแสงตะวัน "พี่ เจอปัญหาทำไมไม่ส่งเสียงบอกกันบ้างเลยล่ะครับ?"

หวังเสี่ยวเลี่ยงไม่ได้ตอบ แต่สายตากลับมองข้ามหลัวปี้เซิ่งไปหยุดที่เถียนเจียอี๋ ตะกร้าสินค้าในมือของหญิงสาวใส่ของไว้จนล้น เธอมองมาทางนี้เช่นกัน มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มหวานหยดย้อย

หวังเสี่ยวเลี่ยงเข้าใจในทันที ทั้งสามคนกำลังสนับสนุนคนที่กำลังตกที่นั่งลำบากอย่างเขาอย่างเงียบๆ ด้วยวิธีที่ตรงไปตรงมาที่สุด การซื้อของก็คือจุดยืนของพวกเขา รอยยิ้มของเถียนเจียอี๋เหมือนกระแสน้ำอุ่นที่ไหลตรงเข้าสู่ก้นบึ้งหัวใจของหวังเสี่ยวเลี่ยง เขายิ้มตอบ ไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงเอ่ยออกมาสองคำ "ขอบคุณนะ"