บทที่ 111 กลับบ้านนี่ดีจริง ๆ

​ยามเย็นบนภูเขา

บ้านชั้นเดียวหลังหนึ่งเปิดไฟสว่าง หม้อเหล็กใบใหญ่ในลานบ้านมีควันหอมกรุ่นลอยขึ้นเป็นกลุ่ม ๆ

ครืน ๆ ...

รถมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งแล่นขึ้นมาตามทางบนเขา ก่อนจะหยุดลงตรงหน้าประตูลานบ้าน

เฉินเจี้ยนจียังไม่ทันลงจากรถ ก็ร้องตะโกนไปยังหญิงสาวสวมผ้ากันเปื้อนที่ถือกระบวยยืนอยู่ในลานบ้าน