​บทที่ 113 ความลนลานของหลินชิงเสวี่ย

สีหน้าของหลินซินหรงกับเฝิงเชี่ยนเปลี่ยนไปฉับพลัน ทั้งสองรีบนั่งตัวตรงทันที

เฝิงเชี่ยนรีบพูดขึ้นก่อน

「เสี่ยวเสวี่ย พ่อกับแม่กำลังเดินเล่นอยู่แถวปากหมู่บ้าน เดี๋ยวก็กลับแล้ว」

「ใช่ ๆ พ่อออกมาสูดอากาศข้างนอก ถือว่าได้ทำกายภาพไปด้วย อยู่แต่ในบ้านก็อุดอู้」

หลินซินหรงรีบพูดเสริม