บทที่ 121 ยาที่ไม่เคยซื้อให้กันเลย

ในชั่วขณะนี้

ราวกับเสียงอึกทึกทั้งหมดภายในรถโดยสารหยุดนิ่งลง

เฉินเจี้ยนจีมองดวงตาคู่นั้นที่ขมวดคิ้วและฉายแววเย็นชา

บางทีอาจเป็นเพราะสบตากันเร็วเกินไป

เขาจึงแยกไม่ออกว่าภายในดวงตาคู่นั้นมีอารมณ์เช่นไร