บทที่ 126 คนที่ลังเลใจไปมา

หลินชิงเสวี่ยมองเฉินเจี้ยนจีค่อย ๆ เดินกลับไปยังที่นั่งใหม่ของเขา

ตลอดทางไม่มีท่าทางเกินจำเป็นแม้แต่น้อย กระทั่งเสียงฝีเท้าก็ยังไม่มี

จนกระทั่งเขากำลังจะหันตัวนั่งลง

หลินชิงเสวี่ยจึงค่อยละสายตากลับมา

เธอยกถุงในมือขึ้นแล้วถามหลิวอวิ๋น