บทที่ 168 ละเมอ

เมื่อเสียงกริ่งเข้าเรียนดังขึ้น

ห้องเรียนที่เดิมทีเสียงดังอึกทึกก็ค่อย ๆ กลับคืนสู่ความสงบ

เฉินเจี้ยนจีมองสมุดบันทึกบนโต๊ะอย่างเงียบ ๆ คิ้วขมวดแน่น

หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ เขาจึงค่อย ๆ ปิดสมุดลง

เฉินเจี้ยนจีวางมือทับบนสมุดบันทึก สีหน้าซับซ้อน ก่อนจะผ่อนลมหายใจยาวออกมา