บทที่ 171 เงาร่างที่คุ้นเคยในห้วงความคิด

หลิวอวิ๋นพูดอยู่ข้าง ๆ ไม่หยุด

หลินชิงเสวี่ยก้มตาลงต่ำกว่าเดิม

นิ้วมือของเธอกำผ้าห่มไว้ เบื้องหน้าพลันปรากฏภาพแผ่นหลังที่เธอเห็นในโรงพยาบาลเมื่อวานขึ้นมาอย่างเลือนราง

รวมถึงสีหน้าเด็ดเดี่ยวของเขาในวันนี้

ดูเหมือนจะแตกต่างจากในความฝันอยู่บ้าง