บทที่ 173 ชอบงั้นเหรอ? ช่างไร้ยางอายและน่าขยะแขยงเสียจริง!!

ภายในหอพักชาย

ทุกคนหลับสนิทกันหมดแล้ว

เฉินเจี้ยนจีเอนกายกึ่งนั่งอยู่บนเตียง ด้านหลังพิงหน้าต่าง

เขาไม่ได้เปิดโคมไฟหัวเตียง

แต่รับแสงจันทร์สีเงินที่ส่องมาจากภายนอก พลางมองสมุดบันทึกในมือ