บท 299 นายจำอะไรขึ้นมาได้หรือเปล่า?

เฉินเจี้ยนจีตะลึงค้างอยู่กับที่ทั้งร่าง

เขามองคนตรงหน้าอย่างเหม่อลอย

หลินชิงเสวี่ยก้มศีรษะลงแล้ว

เธอยืนหันหลังให้แสง ทำให้มองสีหน้าของเธอได้ไม่ชัดเจน

ราวกับแววตาเปราะบางเมื่อครู่นี้ไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อน