บทที่ 100 ราชินีเพลงเชิญชวนแต่งเพลง

ครึ่งชั่วโมงหลังจากคอนเสิร์ตจบลง

คำค้นหายอดฮิตอย่าง ฉากสถาปนาเทพในคอนเสิร์ตเส้าหยาง ทะยานขึ้นสู่อันดับหนึ่งบนชาร์ตคำค้นหายอดฮิตของเวยป๋อทันที!

ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า คนตัวเล็กๆ ที่เพิ่งเกิดใหม่ในวงการ เพียงแค่จัดคอนเสิร์ตครั้งเดียวจะกลายเป็นคนที่โด่งดังไปทั่วทั้งอินเทอร์เน็ต

คลิปวิดีโอสั้นของคอนเสิร์ตแพร่กระจายไปทั่วทั้งโต่วอิน

ราวกับว่าแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียทั้งหมดถูกเส้าหยางยึดพื้นที่หน้าจอไปเสียแล้ว

หยางไฉ่เวยที่เพิ่งถ่ายทำซีรีส์ฉากกลางคืนเสร็จ เพิ่งจะขึ้นรถบ้านเตรียมตัวกลับโรงแรม ผู้จัดการก็ยื่นโทรศัพท์ให้เธอแล้วพูดว่า "เส้าหยางคนนี้ดังระเบิดไปแล้ว คอนเสิร์ตของเขาทะยานขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตเวยป๋อ พอเข้าโต่วอินก็มีแต่คลิปคอนเสิร์ตของเขาเต็มไปหมด ดูเหมือนว่าที่เธอช่วยโพสต์เวยป๋อโปรโมตเพลงใหม่ให้เขาคราวก่อนจะไม่สูญเปล่านะ"

"งั้นเหรอ" หยางไฉ่เวยที่ตอนแรกยังงัวเงียอยู่ พอได้ยินประโยคนี้ เธอก็รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูบทความและคลิปวิดีโอใต้แฮชแท็กยอดฮิตทันที

ผ่านไปพักใหญ่

หยางไฉ่เวยวางโทรศัพท์ลงแล้วยิ้มพูดว่า "ดูท่าสายตาของฉันก็ไม่เลวเลยนะเนี่ย"

ผู้จัดการหวังม่านพูดว่า "โพสต์เวยป๋อแสดงความยินดีกับเขาสักหน่อยสิ เธอถ่ายซีรีส์เรื่องนี้มาสักพักแล้ว ไม่ค่อยได้ออกสื่อเลยนะ"

"พี่จะให้ฉันเกาะกระแสเขาเหรอ"

"กระแสนี้ไม่ธรรมดาเลยนะ"

หยางไฉ่เวยหัวเราะฮ่าๆ แล้วพูดว่า "โอเคๆ เดี๋ยวถึงโรงแรมแล้วพี่เป็นคนโพสต์ก็แล้วกัน"

"อืม"

...

ยามค่ำคืน

ซ่งลี่ที่นั่งอยู่ในรถของเจิ้งซงเช่นเดียวกัน กำลังถือโทรศัพท์เลื่อนดูคลิปวิดีโอสั้นคอนเสิร์ตของเส้าหยางและคอมเมนต์ต่างๆ ที่ผู้ใช้เวยป๋อโพสต์เอาไว้

หัวใจของเธอสั่นสะท้าน ราวกับถูกคนเอาดาบแทงเข้าและดึงออกซ้ำแล้วซ้ำเล่า

แน่นอนว่าเจิ้งซงรู้ดีว่าซ่งลี่กำลังดูอะไรอยู่

เมื่อกี้ตอนที่คอนเสิร์ตเริ่ม เขาเองก็นั่งดูคอนเสิร์ตของเส้าหยางอยู่ในรถมาตลอด เขาเองก็นึกไม่ถึงเหมือนกันว่าคอนเสิร์ตของเส้าหยางจะออกมาดีขนาดนั้น

ถ้าบอกว่าคอนเสิร์ตของเสิ่นรุ่ยไม่มีข้อผิดพลาด คอนเสิร์ตของเส้าหยางก็เรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ

แม้ว่าเขาจะเชิญคนธรรมดามาเป็นแขกรับเชิญเพียงคนเดียวก็ตาม

แต่หลังจากแขกรับเชิญคนนั้นลงจากเวทีไป คำค้นหาเกี่ยวกับ ปีกที่มองไม่เห็น ก็ติดอันดับยอดฮิตเช่นเดียวกัน

ซ่งลี่กดเปิดคลิปที่เส้าหยางกับจางซินอี๋ร้องเพลง ลมพัดมาแล้ว คู่กัน มองดูการประสานเสียงที่ไร้ที่ติของทั้งคู่ที่เปล่งประกายเจิดจ้าอยู่บนเวที ในใจเธอก็เอาแต่คิดว่า ผู้หญิงที่อยู่ในคลิปควรจะเป็นฉันสิ เพลงนี้เส้าหยางควรจะแต่งให้ฉันสิ ทั้งหมดนี้มันควรจะเป็นของฉันต่างหาก!

"ลี่ลี่ เลิกดูได้แล้ว เธอ..."

"หุบปาก!"

เจิ้งซงยังพูดไม่ทันจบ ซ่งลี่ก็ตะโกนขัดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงสะอื้น "โทษพี่นั่นแหละ โทษพี่คนเดียวเลย"

ซ่งลี่ยื่นมือไปจะตบแขนเจิ้งซง เจิ้งซงเบรกรถกะทันหัน แล้วยื่นมือไปคว้าข้อมือของซ่งลี่ไว้ทันที

เขามองซ่งลี่ที่เต็มไปด้วยความเสียใจด้วยสีหน้าเย็นชา แล้วพูดเน้นทีละคำ "ตอนแรกเธอเป็นคนดึงดันจะเดินเส้นทางนี้เองนะ ฉันไม่ได้บังคับ ถ้าไม่มีฉันคอยช่วย เธอคิดว่าด้วยอายุและสภาพของเธอ จะได้เป็นศิลปินฝึกหัดของตงหวงเอนเตอร์เทนเมนต์เหรอ"

ซ่งลี่ก้มหน้าร้องไห้สะอึกสะอื้น แววตาเต็มไปด้วยความสำนึกเสียใจ

เจิ้งซงยื่นมือไปบีบแก้มเธอ บังคับให้เงยหน้าขึ้น แล้วพูดอย่างเย็นชาว่า "บนโลกนี้ไม่มียาแก้ความเสียใจหรอกนะ ในเมื่อเธอเลือกทางนี้แล้ว ก็ต้องเดินต่อไปให้สุดทาง"

พูดจบ เจิ้งซงก็เหยียบคันเร่ง พาซ่งลี่กลับไปที่บ้านของเขาเอง

...

หลังจากคอนเสิร์ตจบลง

เส้าหยางที่เหนื่อยจนแทบจะหมดแรง ปรับโทรศัพท์มือถือเป็นโหมดปิดเสียงทันที พอกลับถึงบ้าน อาบน้ำเสร็จก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงทันที

แต่พนักงานในบริษัทกลับต้องอยู่ทำโอทีจนถึงเช้ามืดถึงจะได้เลิกงาน

คนที่เหนื่อยที่สุดก็คือหยางหลาน โทรศัพท์ของเธอไม่ได้หยุดดังเลยทั้งคืน ล้วนเป็นสายจากทีมงานรายการใหญ่ๆ ทั้งนั้นที่โทรมาเชิญเส้าหยางไปเป็นแขกรับเชิญ บางรายการถึงกับเสนอค่าตัวให้สูงถึงเจ็ดแปดล้านหยวน เห็นได้ชัดว่าพวกเขาให้ความสำคัญกับกระแสความนิยมที่เส้าหยางมีในตอนนี้

มีงานติดต่อเข้ามาเยอะขนาดนี้ แน่นอนว่าหยางหลานต้องคัดกรองก่อนถึงจะตอบตกลงได้

เธอไม่ได้ตอบตกลงไปเลยแม้แต่งานเดียว เตรียมตัวจะไปปรึกษากับเส้าหยางในเช้าวันพรุ่งนี้ก่อน แล้วค่อยให้คำตอบ

แม้จะไม่ได้นอนพักเลยทั้งคืน แต่หยางหลานก็รู้สึกตื่นเต้นมาก เส้าหยางเพิ่งเดบิวต์มาได้แค่ครึ่งปี ค่าตัวก็พุ่งไปเทียบเท่านักร้องระดับท็อปแล้ว เรื่องนี้ทำให้หยางหลานเชื่อในคำพูดที่เส้าหยางทิ้งท้ายไว้ในคอนเสิร์ต

นี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น

เส้าหยางที่ปกติจะตื่นเองตอนเจ็ดโมงครึ่งเสมอ แต่ในเช้าวันถัดมาหลังจากคอนเสิร์ต เขากลับหลับสนิทจนถึงสิบโมงกว่า หยางหลานมากดกริ่งตั้งแต่เช้าตรู่ เห็นไม่มีคนมาเปิดประตู ก็เลยโทรหาเซวียเจียเจีย แต่เซวียเจียเจียก็ไม่รับสาย หยางหลานจึงจำใจทิ้งข้อความไว้ให้เส้าหยาง แล้วขับรถกลับบริษัทไป

เมื่อเดินเข้ามาในบริษัทอี้หยางเอนเตอร์เทนเมนต์ หยางหลานสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าบรรยากาศดูคึกคักและตื่นตัวกว่าเมื่อก่อนมาก ทุกคนต่างง่วนอยู่กับงานในมือของตัวเอง

ตอนที่หยางหลานเดินเข้าไปในห้องทำงานของลวี่เหมย ข้างในมีคนอยู่สองคนแล้ว

คนหนึ่งคือจางซินอี๋

อีกคนดูอายุมากกว่าจางซินอี๋พอสมควร

"หยางหลาน มาแล้วเหรอ"

"ค่ะ"

"ฉันขอแนะนำให้รู้จักนะ นี่คืออู๋เพ่ยซือ ต่อไปนี้จะเป็นผู้จัดการส่วนตัวของจางซินอี๋"

หยางหลานเป็นฝ่ายเดินเข้าไปจับมือก่อน

ลวี่เหมยยิ้มพูดว่า "งั้นเอาตามนี้ไปก่อน ช่วงนี้ฉันจะหาห้องพักให้พวกเธอเอง ช่วงหลายวันนี้ก็ให้ไปอัดเพลง ปีกที่มองไม่เห็น ออกมาก่อน เพ่ยซือ เรื่องหลังจากนี้เธอคงรู้แล้วนะว่าต้องทำยังไง"

"ค่ะ"

"งั้นพวกเธอไปจัดการกันก่อนเถอะ"

อู๋เพ่ยซือพาจางซินอี๋เดินออกไป ลวี่เหมยชี้ไปที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม ส่งสัญญาณให้หยางหลานนั่งลง จากนั้นก็เดินไปชงกาแฟที่มุมห้องมาส่งให้หยางหลานแล้วยิ้มพูดว่า "ดูรอยคล้ำใต้ตาเธอสิ เมื่อคืนไม่ได้นอนเลยล่ะสิ"

"อย่าพูดถึงเลยค่ะ รับโทรศัพท์ทั้งคืน เพิ่งจะได้งีบหลับไปสองชั่วโมงตอนเช้านี้เอง"

"เธอไม่ควรไปหาเส้าหยางก่อนเหรอ"

"เขายังไม่ตื่นเลยค่ะ เมื่อคืนคงเหนื่อยมาก เดี๋ยวค่อยเข้าไปหาใหม่แล้วกันค่ะ"

ลวี่เหมยพยักหน้า "งั้นก็ปล่อยให้เขานอนพักผ่อนให้เต็มที่ไปก่อน ฉันเดาว่าหลังจากนี้ไปจนถึงสิ้นปี พวกเธอคงจะยุ่งกันน่าดูเลยล่ะ"

"แน่นอนอยู่แล้วค่ะ"

"ถ้าเธอจะรับงานอะไร ก็บอกเส้าหยางล่วงหน้าก่อนนะ พยายามทำตามความต้องการของเขาให้มากที่สุด เพราะยังไงตอนนี้เขาก็ไม่ได้เป็นแค่ศิลปินในสังกัด แต่เป็นถึงผู้ถือหุ้นรายใหญ่อันดับสองของบริษัทด้วย" ลวี่เหมยกลัวหยางหลานจะไม่รู้เรื่องนี้ ก็เลยเอ่ยเตือน ในสายตาของลวี่เหมย เส้าหยางไม่ได้เป็นแค่ศิลปินในสังกัดมาตั้งนานแล้ว เขาเหมือนเป็นหุ้นส่วนของบริษัทมากกว่า

หยางหลานจิบกาแฟรสขมเล็กน้อย แล้วยิ้มตอบ "เรื่องนั้นฉันทราบแล้วค่ะ เรื่องส่วนใหญ่ฉันก็จะฟังความเห็นของเขาอยู่แล้วค่ะ"

ทั้งสองคนคุยกันได้ไม่กี่ประโยค

โทรศัพท์มือถือของหยางหลานก็ดังขึ้นมาอีกแล้ว

หยางหลานลุกขึ้นเดินไปรับสายที่มุมห้อง พอกลับมาก็ยิ้มบอกว่า "ทีมงานรายการ รันนิ่งแมน ของช่องหลานเหมยโทรมาค่ะ อยากเชิญเส้าหยางไปเป็นแขกรับเชิญพิเศษในเทปหน้า"

"รันนิ่งแมนเหรอ รายการเรียลลิตี้โชว์กลางแจ้งที่ฮิตที่สุดเมื่อปีที่แล้วน่ะนะ"

"ใช่ค่ะ ปีนี้ก็ยังใช้ทีมนักแสดงชุดเดิม กระแสก็ยังแรงอยู่ แถมเทปหน้าจะมาถ่ายทำกันที่โม๋ตูด้วยค่ะ"

"เธอตกลงกับเส้าหยางให้เรียบร้อยก็พอ"

หยางหลานเหลือบมองเวลา กำลังจะโทรไปถามเส้าหยางว่าตื่นหรือยัง จู่ๆ ก็มีเบอร์แปลกโทรเข้ามาอีก

หยางหลานกดรับสายอย่างชำนาญ "สวัสดีค่ะ ฉันหยางหลาน ผู้จัดการส่วนตัวของเส้าหยางค่ะ"

"คุณว่ายังไงนะคะ"

"หลี่เฟยอยากให้เส้าหยางช่วยแต่งเพลงให้เธอหนึ่งเพลงเหรอคะ!"

เมื่อได้ยินชื่อที่หลุดออกมาจากปากหยางหลาน ลวี่เหมยถึงกับเบิกตากว้าง

หลี่เฟย!

นักร้องหญิงระดับราชินีเพลงของประเทศ!

เธอก็อยากให้เส้าหยางแต่งเพลงให้เหมือนกันเหรอ!

หลังจากหยางหลานเข้าใจความต้องการของอีกฝ่ายแล้ว เธอก็ตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว "ได้ค่ะ เรื่องนี้ฉันจะไปคุยกับเส้าหยางดูนะคะ เดี๋ยวไว้ติดต่อกลับไปให้คำตอบอีกทีได้ไหมคะ"

"ตกลงค่ะ ลาก่อน"

วางสายเสร็จ หยางหลานก็ลุกพรวดขึ้นทันที "ดูเหมือนจะไม่มีเวลานั่งต่อแล้วล่ะค่ะ มีงานค้างอยู่ในมือเยอะแยะไปหมด ขนาดหลี่เฟยยังมาขอเพลงจากเส้าหยางเลย ฉันต้องรีบไปปรึกษาเขาเรื่องงานต่อจากนี้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ"

"อืม ไปเถอะ"

หยางหลานยกกาแฟในแก้วดื่มรวดเดียวจนหมด แล้วรีบเดินออกจากบริษัทไปอย่างรวดเร็ว

...