บทที่ 148 จะกลับไปทำไม

บ่อออนเซ็นลึกไม่มากนัก เมื่อเส้าหยางหย่อนตัวลงนั่ง ระดับน้ำก็ปริ่มอยู่ใต้ลำคอพอดี ความร้อนแทรกซึมเข้าสู่ร่างกายผ่านรูขุมขน เส้าหยางรู้สึกได้ว่าผิวหนังทุกตารางนิ้วบนร่างกายได้รับการผ่อนคลาย เขาเอนกายพิงขอบบ่อ แหงนหน้าขึ้น หลับตาพริ้มดื่มด่ำกับช่วงเวลาที่หาได้ยากยิ่งนี้

เซวียเจียเจียนั่งอยู่ข้างๆ ลอบมองเส้าหยางเป็นระยะๆ เมื่อเห็นลูกกระเดือกของเส้าหยางขยับขึ้นลงเป็นบางครั้ง ภายในใจของเธอก็เต้นตึกตักราวกับมีลูกกวางน้อยวิ่งชนกันวุ่นวาย

เมื่อเห็นเส้าหยางหลับตาพริ้ม นั่งทำหน้าฟินอยู่ตรงนั้น จู่ๆ เซวียเจียเจียก็เกิดความรู้สึกไม่มั่นใจในตัวเองขึ้นมา

เส้าหยางจอมลวนลามคนนี้ ถึงกับเมินเธอตอนที่เธอใส่ชุดว่ายน้ำเนี่ยนะ

เซวียเจียเจียก้มลงมองตัวเองแวบหนึ่ง แอบคิดในใจว่า หรือว่าเนื้อผ้ามันเยอะเกินไปนะ หรือว่า...