บทที่ 149 คืนวันส่งท้ายปีเก่า

สมองของเส้าหยางประมวลผลไม่ทันไปชั่วขณะ

ห้าวินาทีต่อมา

เส้าหยางถึงได้รีบหันหลังกลับ รู้สึกเพียงว่าหัวใจเต้นแรง ความดันพุ่งปรี๊ด ภาพตรงหน้านั้นราวกับสลักลึกลงไปในความทรงจำ แม้จะหันหลังกลับมาแล้ว แต่รูปร่างท่อนบนของเซวียเจียเจีย เส้าหยางยังคงจำได้อย่างชัดเจนทุกสัดส่วน

เขานั่งหลังค่อม ทำตัวไม่ถูกอยู่ตรงนั้น ไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงดี

แต่ที่ผิดคาดคือ เซวียเจียเจียไม่ได้กรี๊ดร้องโวยวายอะไร เธอหน้าแดงก่ำรีบผูกสายชุดว่ายน้ำกลับเข้าไปที่เดิม จากนั้นก็ค่อยๆ นั่งลง ใบหน้าร้อนผ่าวราวกับไฟสุม