บทที่ 162 หึงล่ะสิ

วันต่อมา หลังจากครึ้มฟ้าครึ้มฝนมาเกือบครึ่งเดือน ในที่สุดอากาศก็แจ่มใสเสียที

เส้าหยางตื่นแต่เช้าตรู่ ต้มโจ๊กข้าวฟ่างไว้หม้อหนึ่ง แล้วก็ออกไปวิ่งจ๊อกกิ้งข้างนอก ขากลับตั้งใจวิ่งอ้อมไปร้านอาหารเช้า ซื้อซาลาเปาทอดกับเกี๊ยวซ่าทอดมาอย่างละกล่อง

กลับถึงบ้านตอนเจ็ดโมงครึ่งพอดี เส้าหยางขึ้นไปเคาะประตูห้องนอน พอเห็นข้างในไม่มีเสียงตอบรับ ก็หอบเสื้อผ้าผลักประตูเข้าไปอาบน้ำเลย ตอนเดินออกมาจากห้องน้ำ เห็นผ้าห่มของเซวียเจียเจียเกือบจะร่วงลงไปกองกับพื้น ก็เลยเดินเข้าไปดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมให้

เซวียเจียเจียที่นอนอยู่บนเตียงเหมือนจะรู้สึกตัวตื่นขึ้นมานิดๆ บิดขี้เกียจไปมา เปลี่ยนท่านอนแล้วก็หลับต่อ

เส้าหยางปิดประตูลงไปข้างล่าง นั่งกินมื้อเช้าไปพลาง ไถโทรศัพท์มือถือดูข่าวคราวในวงการบันเทิงช่วงนี้ไปพลาง