บทที่ 163 ผม... ผมก็แค่อยากจะจูบสักที แค่ทีเดียวเอง

อากาศดีขึ้นเรื่อยๆ ในแต่ละวัน

ช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์ ก่อนที่เส้าหยางจะไปออกงานตามคิว เขาถึงได้ส่งเพลงที่แต่งเสร็จแล้วไปให้หลิวหรงหัว

ก่อนหน้านี้หลิวหรงหัวเจาะจงมาว่าอยากได้เพลงสไตล์เดียวกับเพลง เผ่าพันธุ์สีเหลือง เส้าหยางก็เลยแต่งเพลง คนหัวเซี่ย ให้เขา

ณ คฤหาสน์หลังหนึ่งแถวเขาคาดูรีในฮ่องกง

หลังจากได้รับเดโมเพลงที่เส้าหยางส่งมา หลิวหรงหัวก็รีบให้ผู้จัดการไปหาเครื่องเสียงมาให้ทันที