บทที่ 164 งั้นฉันขอมอบตัวเองให้เป็นของขวัญนาย

แม้ว่านี่จะไม่ใช่ครั้งแรกที่ทั้งสองคนจูบกัน แต่ครั้งนี้กลับดูดดื่มยิ่งกว่าครั้งแรก

ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมานานขนาดนี้ ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนก็พัฒนาขึ้นเรื่อยๆ

แม้ว่าจะยังไม่ทะลวงผ่านความสัมพันธ์ขั้นสุดท้ายไปได้ แต่อย่างน้อยวันนี้ก็มีความคืบหน้าไปอีกขั้น

วินาทีนี้

เส้าหยางรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังกินลูกอมรสนม ทั้งหวานและนุ่มละมุน ตรงส่วนนี้ขอละเนื้อหาไว้สองร้อยตัวอักษร...