บทที่ 205 คุณจะแต่งงานกับฉันใช่ไหม

บริเวณทางออกของเครื่องเล่นรถไฟเหาะมังกรไผ่ทะยานฟ้า

เส้าหยางพยายามกลั้นขำอย่างสุดความสามารถ ประคองเซวียเจียเจียที่ขาสั่นพั่บๆ ออกมาจากข้างใน

ตอนที่เพิ่งขึ้นไปนั่งบนรถไฟเหาะ เซวียเจียเจียยังคุยโวกับเส้าหยางอย่างภาคภูมิใจอยู่เลยว่า ก่อนหน้านี้เธอเคยนั่งรถไฟเหาะกับพวกฉินอวี่หานมาตั้งหลายครั้ง ไม่เห็นจะน่ากลัวเลยสักนิด

แต่พอรถไฟเหาะไต่ขึ้นไปถึงจุดสูงสุดแล้วหยุดนิ่ง เซวียเจียเจียมองลงไปยังพื้นดินที่อยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตร ก็ถึงกับหลุดฟอร์มทันที มือข้างหนึ่งคว้าหมับเข้าที่มือของเส้าหยางจับไว้แน่น

วินาทีที่รถไฟเหาะทิ้งตัวดิ่งลงมาจากจุดสูงสุด เธอกลับร้องตะโกนคำว่า "ช่วยด้วย" ออกมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา