บทที่ 59 ขอโทษครับ ผมขอโทษที่ก่อนหน้านี้พูดจาไม่ดี

เนื่องจากตอนนี้อี้หยางเอนเตอร์เทนเมนต์เพิ่งเซ็นสัญญากับเส้าหยางเพียงคนเดียว พนักงานในบริษัทจึงยังไม่มีงานอะไรให้ทำมากนัก

ลวี่เหมยเองก็ไม่สนับสนุนวัฒนธรรม 996 (ทำงาน 9 โมงเช้าถึง 3 ทุ่ม 6 วันต่อสัปดาห์) ที่กำลังระบาดในประเทศ เธอคิดว่าแค่ทำงานเสร็จ จะเลิกงานก่อนเวลาก็ไม่ใช่ปัญหา

ดังนั้นในเย็นวันศุกร์ เวลาห้าโมงเย็น ซึ่งยังไม่ถึงเวลาเลิกงาน พอเห็นว่าพนักงานแต่ละคนว่างงานกันหมดแล้ว ลวี่เหมยก็ไล่ให้พวกเขากลับบ้านก่อนเวลา

พนักงานแต่ละคนยิ้มแก้มปริจนหุบไม่ลง

วันนี้เป็นวันศุกร์ เลิกงานตอนห้าโมงเย็นในฤดูร้อน ตอนกลางคืนยังออกไปเที่ยวเล่นได้อีก สำหรับมนุษย์เงินเดือนแล้ว นี่มันสวัสดิการสุดยอดชัดๆ

แต่ลวี่เหมยกับจ้าวเซิ่งหนานยังคงอยู่ต่อ รอจนกระทั่งรายการ 'ฮวาเซี่ยมีฮิปฮอป' อัปโหลดลงระบบ จ้าวเซิ่งหนานจึงลุกขึ้นแล้วพูดว่า "ลวี่เหมย รายการมีฮิปฮอปรอบรองชนะเลิศมาแล้วนะ"

"ไปดูที่ห้องประชุม ใช้โปรเจกเตอร์ฉายเถอะ"

"อืม"

ทั้งสองคนเดินเข้าไปในห้องประชุมด้วยกัน หลังจากเชื่อมต่อโน้ตบุ๊กเข้ากับโปรเจกเตอร์ ไม่นานภาพรายการมีฮิปฮอปรอบรองชนะเลิศก็ปรากฏขึ้นบนจอรับภาพ

ลวี่เหมยพูดขึ้นทันที "กรอไปตอนที่เส้าหยางขึ้นเวทีเลย"

จ้าวเซิ่งหนานทำตาม

หลังจากลากแถบความคืบหน้าไปสิบกว่านาที ในที่สุดเส้าหยางในรายการก็ปรากฏตัวเป็นคนสุดท้าย

หลังจากที่เขาเดินขึ้นเวที กล้องก็แพนไปที่กลุ่มผู้ชม สายตาแต่ละคู่ไม่ปิดบังความสงสัยกังขาเลยแม้แต่น้อย ปฏิกิริยาของพวกเขาแตกต่างจากการปรากฏตัวของพวกเฉินเมิ่งก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง

ถึงแม้หยางหลานจะเล่าให้ลวี่เหมยฟังล่วงหน้าแล้ว แต่พอมาเห็นสถานการณ์แบบนี้กับตา ลวี่เหมยก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวั่นใจอยู่ดี

ทีมงานรายการนี้ช่างคำนวณเก่งซะจริงๆ

เส้าหยางเดบิวต์มาจากรายการประกายดาวเจิดจรัส ตอนนี้กระแสความนิยมยังไม่ทันซา รายการ 'มีฮิปฮอป' เชิญเขามาเป็นกรรมการ แฟนคลับที่ติดตามเส้าหยางมาตั้งแต่แรกก็ย่อมต้องเข้ามาดูรายการตอนนี้อย่างแน่นอน ซึ่งเป็นการเพิ่มยอดวิวให้กับรายการโดยปริยาย

แต่การจัดให้เส้าหยางออกโรงเป็นคนสุดท้าย หากเกิดการเสมอกันขึ้นมา ไม่ว่าเส้าหยางจะโหวตให้ใคร ก็ต้องโดนแฟนคลับของฝ่ายที่ตกรอบรุมด่าในเน็ตอยู่ดี แฟนคลับในวงการแร็ปเวลาด่าคนนี่เจ็บแสบอย่าบอกใคร

ทั้งยอดวิว ทั้งกระแสวิจารณ์ มาครบจัดเต็มขนาดนี้ รายการนี้ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องยอดวิวอีกต่อไป

"เซิ่งหนาน เปิดคอมเมนต์หน้าจอด้วยสิ"

"ได้" จ้าวเซิ่งหนานเลื่อนเมาส์ เปิดคอมเมนต์หน้าจอ

เป็นอย่างที่คิด

ตอนที่เส้าหยางขึ้นเวที เกือบแปดสิบเปอร์เซ็นต์ของคอมเมนต์บนหน้าจอกำลังพูดถึงเขา

"หมอนี่ใครเนี่ย ถึงได้ออกโรงเป็นคนสุดท้าย"

"เส้าหยางไง ฉันรู้จักเขา เป็นเด็กใหม่ที่เพิ่งเดบิวต์จากรายการประกวดร้องเพลงช่องข้างๆ"

"What the f*ck? เพิ่งเดบิวต์จากรายการช่องข้างๆ ก็ข้ามมาเป็นกรรมการรายการมีฮิปฮอปเลยเนี่ยนะ คิดว่าตัวเองเป็นใครวะ"

"พวกนายหยุดพูดเถอะ เขามีฝีมือจริงๆ นะ เพลงที่เขาแต่งเองก็ติดชาร์ตเพลงใหม่ตั้งหลายเพลง"

"ฝีมือส้น*นอะไรล่ะ นี่มันรายการฮวาเซี่ยมีฮิปฮอปนะ ไม่ใช่เดอะวอยซ์ไชน่า เวทีแร็ปแท้ๆ แต่ดันเชิญเด็กใหม่มาเป็นกรรมการ แถมยังให้มาเป็นคนสุดท้ายอีก ทีมงานรายการบ้าไปแล้วหรือไง"

"เลิกสนใจกรรมการเถอะ ดูโชว์กันดีกว่า"

"..."

หลังจากแนะนำกรรมการเสร็จ ก็เข้าสู่ช่วงการแสดงอย่างเป็นทางการ ลวี่เหมยไม่ได้สนใจช่วงนี้ จึงให้จ้าวเซิ่งหนานกรอข้ามไปถึงช่วงที่เส้าหยางวิจารณ์เลย

รอบที่ 1 คอมเมนต์แบบขอไปที

รอบที่ 2 ก็ยังคอมเมนต์แบบขอไปที

แถบความคืบหน้าลากผ่านไปเกินครึ่ง หลังจากหยางหัวและเจียงปิงแสดงจบในรอบที่ 3 ถึงจะเป็นช่วงที่ลวี่เหมยตั้งตารอคอยมากที่สุดในรายการตอนนี้

คะแนนโหวตสูสีกันมาตลอด

ตั้งแต่ 3:3, 4:4 จนถึง 5:5

มาถึงตรงนี้ ลวี่เหมยก็อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้น "หยางหลานบอกฉันว่า ตอนอัดรายการ เฉินเมิ่งตั้งใจจะโหวตให้คะแนนเป็น 4:6 แต่ทีมงานรายการกลับสั่งผ่านหูฟังให้เฉินเมิ่งโหวตให้คะแนนเป็น 5:5 นี่มันล็อกผลชัดๆ ทีมงานตั้งใจจะผลักเส้าหยางไปรับเคราะห์ชัดๆ"

จ้าวเซิ่งหนานไม่ได้พูดอะไร แต่แววตาก็ฉายแววกังวลออกมา เขาอยากรู้มากว่าเส้าหยางจะวิจารณ์อย่างไร เพราะหยางหลานไม่ได้เล่ารายละเอียดส่วนนี้ให้พวกเขาฟัง

ในจอภาพ

หลังจากเฉินเมิ่งโหวตเสร็จ เส้าหยางก็โพล่งออกมาทันที "ผมโหวตให้เจียงปิงครับ"

ด้านล่างเวทีเกิดเสียงฮือฮาขึ้น

ผู้กำกับควบตำแหน่งพิธีกรยังคงจี้ถามต่อ "เส้าหยาง ทำไมคุณถึงโหวตให้เจียงปิงล่ะ ช่วยบอกเหตุผลพวกเราหน่อยสิครับ"

วินาทีต่อมา

ในที่สุดเส้าหยางก็พูดประโยคที่น่าตกตะลึงที่สุดในรายการตอนนี้ออกมา

"ความจริงแล้ว ผมคิดว่าการแสดงของผู้เข้าแข่งขันทั้งสองคนก็ธรรมดานะครับ ทั้งเนื้อเพลงและทำนอง ผมให้ไม่ผ่านทั้งคู่..."

พอพูดประโยคนี้จบ ทั้งสตูดิโอก็เดือดพล่านทันที

คอมเมนต์หน้าจอเลื่อนไหลด้วยความเร็วสูงลิ่ว...

"ถามหน่อยเถอะ แกเป็นใครวะ"

"ก่อนจะวิจารณ์คนอื่น ชะโงกดูเงาหัวตัวเองก่อนดีไหม"

"หมอนี่คงคิดว่าตัวเองเป็นซุปตาร์ดังคับฟ้าล่ะมั้ง"

"ดูท่าทางกร่างๆ ของมันสิ โก่วเกอยังเทียบไม่ติดเลย"

"ไอ้บ้านี่กล้าพูดจริงๆ แฮะ"

"ฉันล่ะยอมใจเลย ทีมงานรายการไปเชิญตัวประหลาดแบบนี้มาจากไหนเนี่ย มันรู้เรื่องเพลงแร็ปเหรอ"

"บ้าเอ๊ย ดูรายการจบฉันจะไปด่าผู้กำกับในเวยป๋อ ถ้าเลือกคนไม่เป็นก็อย่าเลือก"

"..."

เต็มไปด้วยคอมเมนต์ด้านลบ

ถ้าหยางหลานไม่ได้เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นให้ลวี่เหมยฟังก่อนล่ะก็ มาเห็นแบบนี้ ลวี่เหมยคงโมโหจนเส้นเลือดในสมองแตกไปแล้ว

ในจอภาพ

โก่วเกอที่อยู่หลังเวทีก็ด่าออกมาอย่างเปิดเผยเช่นกัน "หมอนั่นรู้เรื่องเพลงแร็ปซะที่ไหนล่ะ"

โจวฮั่นเซิงก็ผสมโรงพูดจาถากถางด้วย "คนในวงการบันเทิง ก็กลับไปหากินในวงการบันเทิงเงียบๆ เถอะ วงการแร็ปก็มีกำแพงของมันนะ ไม่ใช่ว่าใครหน้าไหนก็เข้ามาเป็นกรรมการได้"

พอตัวเต็งแชมป์สองคนนี้เปิดปาก คอมเมนต์หน้าจอก็ยิ่งเลื่อนเร็วขึ้นไปอีก

รายการดำเนินต่อไป

เข้าสู่ช่วงการแสดงคั่นเวลา

เมื่อผู้ชมรายการได้ยินว่าแขกรับเชิญที่จะมาแสดงคั่นเวลาคือเส้าหยาง แต่ละคนก็พิมพ์เครื่องหมายคำถามรัวๆ ขึ้นมาบนหน้าจอ

เส้าหยางลุกขึ้นเดินไปที่เวที ตอนที่เขาจับไมโครโฟนยืนเตรียมพร้อม ด้านล่างเวทีก็ยังมีเสียงฮือฮาดังอยู่

จนกระทั่งเส้าหยางทำท่าจุ๊ปากให้เงียบ ด้านล่างถึงได้ค่อยๆ สงบลง

บนหน้าจอ...

"บ้าเอ๊ย โคตรขี้เก๊กเลย"

"ฉันทนดูไม่ได้แล้ว ขอข้ามเลยแล้วกัน"

"ทีมงานรายการจนขนาดไหนเนี่ย รอบรองชนะเลิศถึงได้เชิญคนแบบนี้มาแสดงคั่นเวลา"

"ทุกคนอย่าเพิ่งทะเลาะกันเลย ถือซะว่าดูเอาฮาก็แล้วกัน"

"..."

ภายใต้คอมเมนต์ที่ลอยเต็มหน้าจอ

ในที่สุดชื่อเพลงที่เส้าหยางกำลังจะร้องก็ปรากฏขึ้น —— กิเลน

พื้นหลังสีแดงเข้มย้อมให้เวทีกลายเป็นสีแดงไปหมด

เสียงดนตรีประกอบอันโดดเด่นบรรเลงขึ้นเพียงชั่วครู่ เส้าหยางก็ยกไมโครโฟนขึ้นและเริ่มร้อง

และเพียงไม่กี่วินาทีหลังจากที่เส้าหยางเริ่มเปล่งเสียง

ความเร็วในการเลื่อนของคอมเมนต์หน้าจอก็พุ่งปรี๊ดขึ้นอีกครั้ง

"แร็ปนี่หว่า!"

"แม่เจ้าโว้ย หมอนี่ของจริง"

"เชี่ยยย เนื้อเพลงนี้ โฟลว์นี้ พี่น้องเอ๊ย นี่ไม่ใช่มือสมัครเล่นแล้ว"

"จงใจ นี่มันต้องจงใจแน่ๆ ทีมงานรายการต้องตั้งใจสร้างกระแส ให้หมอนี่แกล้งทำตัวอ่อนแอเพื่อหลอกกินเหยื่อชัวร์"

"เชี่ยเอ๊ย ตอนนี้ฉันขอโทษยังทันไหมวะ"

"..."

เสียงของเส้าหยางไม่มีการปรุงแต่งเอฟเฟกต์ใดๆ และในเนื้อเพลงก็ไม่มีการยัดเยียดภาษาอังกฤษลงไปเพื่อให้คล้องจองกัน เนื้อเพลงท่อนบนท่อนล่างเชื่อมโยงกันอย่างลื่นไหล ขอแค่เป็นคนที่มีรสนิยมสักหน่อยก็ฟังออกแล้วว่า ระดับของเพลงนี้มันเหนือกว่าหรืออาจจะเรียกได้ว่าเป็นการลดระดับลงมาฟาดฟันเพลงทั้งหกเพลงก่อนหน้านี้อย่างราบคาบ

"ยอมแล้วจ้า ฉันยอมกราบเลย"

"ขอโทษครับ ผมขอโทษที่ก่อนหน้านี้พูดจาไม่ดี"

"ขอโทษครับ"

"ขอโทษครับ"

ที่น่าสนใจก็คือ ตอนที่เส้าหยางร้องไปได้ครึ่งเพลง ผู้ชมที่เพิ่งจะรุมด่าเขาเมื่อครู่นี้ ตอนนี้กลับพร้อมใจกันพิมพ์คำว่า [ขอโทษครับ] ขึ้นมาอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

คอมเมนต์ไหลเต็มหน้าจอไปหมด

ลวี่เหมยถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก เธอกอดอกแล้วยิ้ม "ดูเหมือนสายตาพวกเราจะไม่พลาดนะ"

จ้าวเซิ่งหนานพยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง

ทันทีที่เสียงปี่ซัวน่าดังขึ้น

เส้าหยางก็เริ่มพูดบทบรรยาย

"ใต้หล้ายุทธภพก่อเกิดวีรบุรุษอย่างพวกเรา เข้าสู่ยุทธจักรวันเวลาก็เร่งเร้า เรื่องอำนาจราชศักดิ์คุยกันอย่างสนุกสนาน สู้การเมามายสักครั้งในชีวิตไม่ได้เลย..."

กล้องแพนไปที่ผู้เข้าแข่งขันทั้งหกคนที่อยู่หลังเวที

สีหน้าของพวกเขาในเวลานี้ช่างเหมือนกันอย่างน่าประหลาดใจ แต่ละคนทำหน้าตาตื่นตะลึงราวกับไก่ไม้

ทว่านี่มันยังไม่จบ

เมื่อเส้าหยางเดินมาถึงหน้าเวที เหยียบขึ้นไปบนลำโพง และโชว์ทักษะการแร็ปเร็วรัวๆ ในท่อนสุดท้าย จู่ๆ คอมเมนต์หน้าจอก็หายวับไป จ้าวเซิ่งหนานยังนึกว่าระบบมีปัญหา แต่แอปพลิเคชันกลับเด้งข้อความแจ้งเตือนขึ้นมาว่า [แย่แล้ว ระบบคอมเมนต์ขัดข้อง โปรดแจ้งปัญหาทันที]

โชคดีที่พอเพลงจบลง ระบบคอมเมนต์ก็กลับมาเป็นปกติ

คอมเมนต์จำนวนมหาศาลบดบังภาพหน้าจอจนมิด

"ขอบคุณครับ!" เส้าหยางตะโกนเสียงดัง ชูมือขวาขึ้น ปล่อยไมโครโฟนตกลงพื้นตรงๆ แล้วก้าวเท้ายาวๆ ลงจากเวทีไป

"เวทีเทพจุติชัดๆ..."

"มันส์หยดติ๋ง..."

"แค่เพลงนี้เพลงเดียวในรายการนี้ก็คว้าที่หนึ่งไปนอนกอดได้สบายๆ แล้ว"

"พี่น้องครับ มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย เมื่อกี้ผมเพิ่งกดข้ามไปเองนะ"

"เปลี่ยนจากคนผ่านทางเป็นแฟนคลับเลยครับ"

"ไม่ทราบว่าเวอร์ชันร้องสดอัปโหลดลง QQ Music หรือยังครับ ผมจะไปกดเพิ่มเข้าเพลย์ลิสต์"

ณ บ้านสไตล์ตะวันตก

พอดูถึงตรงนี้ เส้าหยางก็กดปิดโทรทัศน์ทันที

เซวียเจียเจียเห็นเส้าหยางหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดเวยป๋อ เธอก็ชะโงกหน้าเข้าไปถาม "คุณจะทำอะไรน่ะ"

"โพสต์เวยป๋อสิ"

"คุณจะโพสต์อะไรล่ะ"

"เขาเหน็บแนมผมลับหลังขนาดนี้ ผมจะแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นได้ยังไงล่ะ"

เส้าหยางพูดไปพลางพิมพ์ข้อความไปพลาง "เห็นเป็นเด็กใหม่แล้วจะรังแกยังไงก็ได้เหรอครับ ถ้าผมไม่ร้องเพลงนี้ รายการตอนนี้คงโดนพวกคุณปั่นจนเละไปแล้ว @ผู้กำกับลวี่เผิงรายการมีฮิปฮอป"

"คุณจะแท็กเขาตรงๆ เลยเหรอ"

"ไม่ได้เหรอครับ"

"น่าจะบอกพี่หลานก่อนดีไหม"

"ไม่ต้องหรอก"

...