บทที่ 29 ความจริงแล้วฉันเป็นลูกเศรษฐีนะ (ตอนพิเศษ)

"เถียงคำไม่ตกฟาก"

อู๋เมิ่งเหยากลั้นหัวเราะแล้วพูดว่า "คุณกลับไปได้แล้ว ขืนช้ากว่านี้คุณจะเข้าหอพักไม่ได้นะ"

เส้าเล่อถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าหอพักจะปิดประตูตอนห้าทุ่มครึ่ง เขาจึงรีบลุกขึ้นเดินไปที่ประตู แต่พอใกล้จะถึงประตู อู๋เมิ่งเหยาก็เรียกเขาไว้อีก

"วันหลังถ้ามีเวลาว่าง คุณก็มาเล่นหมากรุกที่นี่ได้อีกนะ"