บทที่ 64 ทำตัวแก่แดด (ตอนพิเศษ)

ตาแก่ชื่อจริงคือ หวงอิ๋นหู่ อายุอานามเท่าไหร่ไม่มีใครล่วงรู้ แม้แต่ตัวแกเองยังจำไม่ได้เลย

แกมีพื้นเพมาจากแถบฝอซาน พ่อแม่เสียชีวิตตั้งแต่แกยังเด็กในยุคสงครามวุ่นวาย หลังจากนั้นแกก็ถูกพ่อแม่บุญธรรมรับไปเลี้ยง และย้ายถิ่นฐานมาปักหลักที่เทียนจินตั้งแต่เล็กๆ แกมีความสนใจในศิลปะการต่อสู้เป็นอย่างมาก ประจวบเหมาะกับที่เทียนจินในยุคนั้นมีสำนักมวยเปิดอยู่มากมาย แกจึงเริ่มฝึกฝนวิทยายุทธ์ตั้งแต่ยังเด็ก และฉายแววเก่งกาจกว่าเด็กรุ่นราวคราวเดียวกันจนเป็นที่รักของบรรดาครูมวยเจ้าของสำนัก ทว่าแกกลับไม่ได้ฝากตัวเป็นศิษย์ของสำนักไหนเป็นพิเศษ แกมักจะพูดติดตลกเสมอว่า 'ข้าน่ะโตมากับการฝึกมวยร้อยสำนัก'

น่าเสียดายที่ในเวลาต่อมาศิลปะการต่อสู้เสื่อมความนิยมลง สำนักมวยในเทียนจินต้องทยอยปิดตัวลงทีละแห่ง เพื่อความอยู่รอด แกจึงพาครอบครัวอพยพมาเปิดสำนักมวยเล็กๆ ที่เซี่ยงไฮ้ แต่ลูกศิษย์ส่วนใหญ่กลับมีแต่พวกเด็กๆ ที่พ่อแม่ส่งมาเรียนเพื่อหวังให้ลูกได้ออกกำลังกายเสริมสร้างสุขภาพเท่านั้น ไม่ได้หวังให้เอาดีทางด้านศิลปะการต่อสู้อย่างจริงจังแต่อย่างใด

"ตาแก่! ตาแก่!"