ตอนที่ 79 กล้องวงจรปิดที่พอถึงเวลาก็พัง

"ธรรมดาๆ น่ะ ธรรมดาๆ"

"ยุคนี้คนมาเดินซูเปอร์มาร์เก็ตน้อยลงแล้ว"

"จะได้ค่าคอมสักเท่าไรกันเชียว"

พนักงานแผนกนมผงถ่อมตัว

"เอ่อ โทษทีนะ"

"เอาเหมาไถมาให้ผมแปดขวด"

อวี๋จื้อโผล่มาจากไหนไม่รู้เอ่ยขึ้น

"แปดขวดเหรอ"

พนักงานแผนกเหล้าประหลาดใจเล็กน้อย

"ใช่"

อวี๋จื้อพยักหน้า

แม้พนักงานแผนกเหล้าจะยังอึ้งๆ อยู่บ้าง

แต่ก็ยังหยิบของให้อวี๋จื้ออย่างคล่องแคล่ว

อวี๋จื้อเข็นรถเข็นมุ่งหน้าไปยังจุดคิดเงินทันที

ด้านหลัง แว่วเสียงพนักงานคุยกันมาแต่ไกลอีกรอบ

"ว้าว แปดขวดอีกแล้ว"

"เหมาไถซะด้วย วันนี้เธอฟันเละเลยสิเนี่ย!"

"ก็พอกล้อมแกล้มแหละ ดวงดีมากกว่า"

"ผู้จัดการคะ ฉันเองค่ะ"

"ขอเติมสต็อกหน่อยค่ะ"

"เปล่าค่ะ รอบนี้เป็นเหมาไถ..."

แน่นอนว่าอวี๋จื้อไม่ได้สนใจเสียงพูดคุยด้านหลังเลย

เขาเดินลิ่วไปคิดเงินที่เคาน์เตอร์แคชเชียร์

เมินสายตาประหลาดใจของแคชเชียร์โดยสิ้นเชิง

อวี๋จื้อจ่ายเงินเสร็จสรรพ ถือใบเสร็จเดินไปหาเจ้าของร้านตรวจสอบที่ตามมาด้วยกันข้างๆ

"มา ดูให้หน่อย"

"ปลอมไหม"

อวี๋จื้อยื่นของในมือไปให้

เจ้าของร้านตรวจสอบทำมือส่งสัญญาณโอเค

แล้วรีบลงมือตรวจเช็กอย่างรวดเร็ว

"ปลอม"

"เหมือนเหล้าพวกก่อนหน้านี้เลย ปลอมหมด"

เจ้าของร้านฟันธงเด็ดขาด

"โอเค ปลอมก็แจ๋วเลย"

อวี๋จื้อพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ล้วงโทรศัพท์มือถือกดรัวๆ โทรออกไปหลายสายทันที

"ฮัลโหล"

"สายด่วนร้องเรียนผู้บริโภคใช่ไหมครับ"

"ผมอยากร้องเรียน มีซูเปอร์มาร์เก็ตขายเหล้าปลอมให้ผม ที่อยู่คือ..."

อวี๋จื้อวางสายโดยไม่รอช้า

แล้วกดโทรออกอีกหลายเบอร์ติดๆ กัน

"ฮัลโหล สถานีโทรทัศน์ใช่ไหมครับ ผมมีข่าวเด็ดมาบอก"

"ฮัลโหล สำนักงานกำกับดูแลตลาดใช่ไหมครับ ผมกำลัง..."

"ฮัลโหล ใช่ช่องอินฟลูฯ..."

...........

โทรเสร็จ อวี๋จื้อก็เดินไปนั่งเล่นที่เครื่องเล่นม้าโยกหยอดเหรียญข้างๆ อย่างสบายอารมณ์

แถมยังหยอดเหรียญไปด้วยหนึ่งเหรียญ

"สี่หยางหยาง ล่าน..."

ขณะที่รถโยกส่งเสียงเพลงคุ้นหูดังขึ้น

อารมณ์ของอวี๋จื้อก็ดีขึ้นเป็นกอง

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

ผู้คนถือกล้องและอุปกรณ์บันทึกภาพพะรุงพะรังเริ่มทยอยหลั่งไหลเข้ามาในห้าง

มีทั้งสตรีมเมอร์ตัวท็อปในเน็ตของเมืองนี้

มีทั้งเจ้าหน้าที่จากสำนักงานกำกับดูแลตลาด

แล้วยังมี...

ผู้คนจำนวนมากกรูเข้ามา ทำให้ทั้งซูเปอร์มาร์เก็ตคึกคักวุ่นวายขึ้นมาทันตา

"ทุกท่านครับทุกท่าน นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันครับเนี่ย"

ผู้จัดการซูเปอร์มาร์เก็ตวิ่งเหงื่อท่วมหัวออกมา

ถึงแม้อุณหภูมิแอร์ในซูเปอร์มาร์เก็ตจะเปิดไว้เย็นฉ่ำสบายตัว

แต่ก็ไม่อาจหยุดเม็ดเหงื่อที่ผุดซึมออกมาเต็มหน้าผากเขาได้เลย

"เราได้รับเรื่องร้องเรียน"

"ว่าซูเปอร์มาร์เก็ตของคุณเข้าข่ายจำหน่ายเหล้าปลอม"

"เลยมาตรวจสอบดูสักหน่อย"

เจ้าหน้าที่จากสำนักงานกำกับดูแลตลาดเป็นฝ่ายก้าวออกมาก่อน

"ท่านผู้นำครับ ท่านผู้นำ ต้องเข้าใจผิดกันแน่ๆ เลยครับ"

"พวก

เราทำมาหากินสุจริต จะไปขายเหล้าปลอมได้ยังไงกันครับ"

"ต้องมีคนใส่ร้ายพวกเราแน่ๆ!"

"ท่านผู้นำต้องให้ความเป็นธรรมกับพวกเราด้วยนะครับ!"

ผู้จัดการตีสีหน้าเศร้าสร้อยสุดรันทด

"มีหรือไม่มี ตรวจดูก็รู้เองไม่ใช่เหรอ"

คนกลุ่มใหญ่เดินตามผู้จัดการตรงไปยังโซนขายเหล้าของซูเปอร์มาร์เก็ตกันอย่างเอิกเกริก

อวี๋จื้อก็ตามไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ไม่ไปก็ไม่รู้ แต่พอไปดูถึงกับสะดุ้งโหยง!

เหล้าที่เพิ่งซื้อไปเมื่อสามสิบนาทีก่อน

ตอนนี้พอมองไปกลับเปลี่ยนไปคนละเรื่องโดยสิ้นเชิง!

บรรจุภัณฑ์หน้าตาไม่คุ้นตาหลายแบบโผล่มาวางแทนที่ตรงนี้

"เห็นหรือยังล่ะ"

"วงการนี้มันซับซ้อนลึกซึ้งยิ่งกว่าน้ำลึกเสียอีกนะ!"

"หรือว่าจะปล่อยให้เรื่องมันจบๆ ไปแค่นี้ดีล่ะ"

เจ้าของร้านตรวจสอบเห็นได้ชัดว่าผ่านโลกมาเยอะ

เลยไม่มีความตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย

"ผมก็นึกสงสัยอยู่ว่าอำเภอเล็กๆ แค่นี้ไม่ได้ไกลกันเท่าไร ทำไมตั้งสามสิบนาทีกว่าคนจะมาถึง"

"ที่แท้ก็มัวแต่เตรียมการเล่นไม้นี้นี่เอง"

อวี๋จื้อเพิ่งเคยเจอเรื่องพรรค์นี้เป็นครั้งแรกในชีวิตจริงๆ

ได้เปิดหูเปิดตาแล้ว

"ไม่งั้นจะยังไงล่ะ"

"ฉันบอกนายให้เลย รับประกันได้ เดี๋ยวนะกล้องวงจรปิดของซูเปอร์ฯ นี้ต้องเสียชัวร์"

"เชื่อไหมล่ะ"

เจ้าของร้านตรวจสอบพูดอย่างมั่นอกมั่นใจ

"เชื่อสิ ทำไมจะไม่เชื่อล่ะ"

"เรื่องแบบนี้ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่อะไรเลย"

อวี๋จื้อพยักหน้า

กล้องวงจรปิดเนี่ยนะ

พอถึงช่วงเวลาสำคัญทีไร เป็นต้องมีปัญหาทุกที

ด้วยเหตุนี้ อวี๋จื้อจึงไม่ได้ฝากความหวังไว้กับมันตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

เจ้าหน้าที่สำนักกำกับดูแลตลาดโบกมือทีหนึ่ง

ผู้เชี่ยวชาญหลายคนจึงก้าวไปข้างหน้าเพื่อเริ่มตรวจสอบ

ไม่นานนัก ผลการตรวจก็ออกมา

ล้วนเป็นเหล้าแท้ทั้งหมด

"ท่านหัวหน้าครับ!"

"ดูสิครับ งานยุ่งขนาดนี้ยังต้องเหนื่อยออกมาอีก"

"ลำบากแย่เลยครับ ลำบากทุกท่านจริง ๆ"

"นี่ต้องเป็นการร้องเรียนกลั่นแกล้งจากคู่แข่งทางการค้าแน่นอนครับ"

"หวังว่าท่านหัวหน้าจะไม่ปล่อยคนพวกนี้ลอยนวลไปเด็ดขาดนะครับ"

"ช่วยคืนความบริสุทธิ์ยุติธรรมให้แก่ตลาดด้วยครับ"

ท่าทีที่เปี่ยมด้วยความชอบธรรมและขึงขังของผู้รับผิดชอบซูเปอร์ฯ

ทำให้ทุกคนในที่นั้นพากันปรบมือให้

"วางใจเถอะ"

"เรื่องแบบนี้พวกเราไม่ปล่อยผ่านอยู่แล้ว"

"ต้องตรวจสอบให้ถึงที่สุดอย่างแน่นอน"

เจ้าหน้าที่จากสำนักกำกับดูแลตลาดตอบกลับ

"เดี๋ยวก่อนครับ ในเมื่อจะตรวจให้ถึงที่สุด งั้นก็อย่าเพิ่งไปสิ"

"ผมมีเหล้าปลอมที่เพิ่งซื้อมาจากซูเปอร์ฯ นี้พอดี"

"ทั้งหลักฐานและใบเสร็จอยู่ครบ"

"อยากขอให้ทุกท่านช่วยตรวจสอบดูหน่อยครับ"

เมื่อเห็นว่าเรื่องนี้กำลังจะจบลงแบบเงียบหายไปเฉย ๆ

ในที่สุดอวี๋จื้อก็ก้าวออกมา

สลิปใบเสร็จ เหล้าปลอม มีพร้อมสรรพครบครัน

เหงื่อบนหัวของผู้รับผิดชอบผุดซึมออกมาอีกรอบ

นับตั้งแต่ได้ยินว่ายอดขายเหล้าวันนี้ดีเป็นพิเศษ

เขาก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติทันที

วันปกติธรรมดาที่ไหนจะมีคนมาซื้อเหล้าเยอะขนาดนี้?

กับดัก!

นี่ต้องมีคนวางแผนจัดฉากเอาไว้แน่ ๆ!

ยังดีที่เขาได้รับข่าวเรื่องการร้องเรียนมาตั้งแต่เนิ่น ๆ

ตอนนี้กล้องวงจรปิดทุกตัวในซูเปอร์ฯ อยู่ระหว่างการซ่อมแซมทั้งหมด

ไม่มีใครพิสูจน์ได้สักคนว่านี่คือเหล้าที่ซื้อไปจากร้านของพวกเขา

ถ้างั้นที่เหลือ ก็ขึ้นอยู่กับว่าเขาอยากจะพูดยังไงก็พูดได้ตามใจชอบไม่ใช่หรือไง?

พอคิดได้แบบนี้

ผู้รับผิดชอบซูเปอร์ฯ

มุมปากก็ยกโค้งขึ้นมาอีกครั้งโดยไม่รู้ตัว

"ปลอม ทั้งหมดนี้เป็นเหล้าปลอมจริง ๆ"

ผู้เชี่ยวชาญระบุความแท้ปลอมของเหล้าได้อย่างรวดเร็ว

"ลูกค้าท่านนี้บอกว่านี่คือเหล้าปลอมที่ซื้อมาจากร้านคุณ"

"คุณมีอะไรจะพูดไหม?"

เจ้าหน้าที่สำนักกำกับดูแลตลาดหันหน้าไปมองผู้รับผิดชอบที่ยืนอยู่ข้าง ๆ

"ท่านหัวหน้าครับ!"

"นี่... นี่มันปรักปรำกันชัด ๆ เลยนะครับ!"

"ท่านก็เห็นแล้วนี่ครับ ร้านเราขายแต่เหล้าชั้นดีทั้งนั้น"

"เหล้าแท้แน่นอน"

"ใครจะไปรู้ว่าเขาเอาเหล้าพวกนี้มาจากไหนกัน?"

ผู้รับผิดชอบพูดอย่างมั่นอกมั่นใจฉอด ๆ

"ง่ายนิดเดียวครับ ผมอยู่ในซูเปอร์ฯ ตลอด ไม่เคยออกไปไหนเลย"

"แค่เช็กกล้องวงจรปิดดูก็รู้เรื่องแล้ว"

อวี๋จื้อเสนอวิธีที่ง่ายที่สุด

"ขอโทษด้วยนะ กล้องวงจรปิดเพิ่งเสียไปเมื่อไม่กี่วันก่อน"

"วันนี้กำลังจ้างช่างมาซ่อมอยู่พอดี"

"คงจะเปิดดูกล้องไม่ได้แล้วละ"

ตลกน่า!

ขืนมีกล้องวงจรปิด ภาพตอนที่พวกเขาสับเปลี่ยนเหล้าก็ถูกบันทึกไว้หมดน่ะสิ?

แบบนั้นมันไม่ใช่การสารภาพความผิดเองหรอกเหรอ?

ดังนั้น กล้องวงจรปิดย่อมไม่มีทางใช้การได้เด็ดขาด

และจะไม่มีวันใช้การได้ตลอดไป

ไม่มีกล้องวงจรปิด

ใครจะไปพิสูจน์ได้

ว่านี่เป็นเหล้าจากร้านของพวกเขา?

"คุณลูกค้าครับ?"

"ที่เขาพูดมาก็ฟังดูมีเหตุผลอยู่นะครับ"

"คุณพอจะมีหลักฐานอื่นที่พิสูจน์ได้อีกไหมครับ"

"ว่าเหล้าพวกนี้ซื้อมาจากร้านเขาจริง ๆ?"

เจ้าหน้าที่สำนักกำกับดูแลตลาดมองอวี๋จื้อด้วยสีหน้าลำบากใจ