ตอนที่ 100 หลิวซือซือผู้งดงามสะกดทุกสายตา

จวี้ฝูโหลว คือหนึ่งในภัตตาคารชั้นดีที่มีอยู่ไม่กี่แห่งในตำบลชิงเหอ

ว่ากันว่าเถ้าแก่ของร้านนี้สมัยยังหนุ่ม เคยเป็นยอดเชฟระดับสูงที่เดินทางตระเวนไปทั่วเหนือจรดใต้

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เขามีความเชี่ยวชาญในอาหารเลื่องชื่อของสามตระกูลอาหารใหญ่ รสมือการทำอาหารจึงเอร็ดอร่อยเป็นเลิศ

แต่หากเทียบกันแล้ว ค่าใช้จ่ายของจวี้ฝูโหลวก็ถือว่าค่อนข้างสูงทีเดียว

ทว่าไม่ได้เจอลูกชายหัวแก้วหัวแหวนอย่างเจียงหยวนมาเสียนาน แม่ของเจียงหยวนย่อมไม่มีทางตระหนี่ถี่เหนียวอยู่แล้ว

เธอจึงตอบตกลงในทันที

แต่แล้วแม่ของเจียงหยวนก็นึกอะไรขึ้นมาได้ เธอลังเลอยู่ชั่วครู่ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า "เสี่ยวหยวน ผู้หญิงคนที่แม่แนะนำให้รู้จักคราวก่อน ลูก..."

เมื่อได้ยินแม่อึกอักเอ่ยถึงเรื่องของเย่เข่อเอ๋อร์ หญิงสาวคู่นัดดูตัวขึ้นมา

เจียงหยวนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกงุนงง

ยัยนั่นก็แค่ผู้หญิงธรรมดา ๆ ที่ผ่านมาคนหนึ่งไม่ใช่หรือ คราวก่อนเขารีบไปเดตกับเย่อีหราน ก็เลยจัดการส่งเธอกลับไปเสียแต่เนิ่น ๆ

ทว่าเขาไม่รู้เลยว่า ในวันนั้นเย่เข่อเอ๋อร์รู้สึกว่าตัวเองคู่ควรไม่พอกับเจียงหยวนจนจิตใจห่อเหี่ยว

เธอจึงได้พูดกับญาติที่ทำหน้าที่เป็นแม่สื่อไปส่งเดชว่า "รู้สึกไม่ค่อยเข้ากันเท่าไหร่"

เรื่องนั้นกลับกลายเป็นความเข้าใจผิด ทำให้ทุกคนต่างพากันคิดว่านั่นเป็นเพียงข้ออ้างที่เย่เข่อเอ๋อร์ใช้ปฏิเสธเพราะมองไม่เห็นหัวเจียงหยวน

แม่ของเจียงหยวนก็พลอยเข้าใจผิดไปด้วย คิดว่าลูกชายของตัวเองไปดูตัวแล้วถูกอีกฝ่ายดูถูกเหยียดหยามกลับมา

ด้วยเหตุนี้ แม่ของเจียงหยวนจึงคิดจะเอ่ยปากปลอบโยนลูกชายเสียหน่อย

ทว่าในตอนนั้นเอง

กลับมีหญิงงามหยาดเยิ้มราวกับนางฟ้าจำแลง ผิวพรรณขาวผุดผ่องดั่งไขมันสัตว์ชั้นดี ก้าวลงมาจากรถของเจียงหยวนอย่างช้า ๆ

ซึ่งก็คือหลิวซือซือนั่นเอง

เธอส่งยิ้มอย่างมีมารยาทพลางเอ่ยทักทาย "สวัสดีค่ะคุณป้า หนูชื่อหลิวซือซือ เป็นเพื่อนของเจียงหยวนค่ะ"

เมื่อเห็นหญิงงามล่มเมืองอย่างหลิวซือซือก้าวลงมาจากรถของเจียงหยวน

แม่ของเจียงหยวนก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนที่ในใจจะพลันบังเกิดความปลาบปลื้มยินดีขึ้นมาในทันที

แววตาที่เธอมองไปยังเจียงหยวน อดไม่ได้ที่จะมีความภาคภูมิใจและกระหยิ่มใจผุดขึ้นมา

"ไอ้ลูกบ้า นึกไม่ถึงเลยว่าแกจะมีฝีมือไม่เบา ถึงขั้นหลอกพาสาวสวยหยาดเยิ้มขนาดนี้กลับมาบ้านได้..."

เจียงหยวนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย จึงเอ่ยว่า "นี่เพื่อนธรรมดาของผมเองครับ แม่คิดไปถึงไหนเนี่ย"

"แม่เข้าใจน่า วัยรุ่นอย่างพวกแกก็ขี้อายไม่กล้ายอมรับกันทั้งนั้นแหละ"

เจียงหยวนจนปัญญา คิดจะเอ่ยปากอธิบายความจริงให้ชัดเจนอีกสักรอบ

ตัวเขาหน้าหนาอยู่แล้วย่อมไม่เป็นไร แต่หลิวซือซือเป็นหญิงสาวโสดที่ขี้อายและหน้าบาง

ทว่าเขากลับเห็นหลิวซือซือยืนสงบเสงี่ยมอยู่ข้าง ๆ ด้วยใบหน้าเอียงอาย เธอไม่เอ่ยปากคัดค้าน และไม่ได้แสดงสีหน้าไม่พอใจออกมาเลยแม้แต่น้อย

กระทั่งบนใบหน้ายังแอบมีความดีใจระคนอยู่จาง ๆ ด้วยซ้ำ

ให้ความรู้สึกเหมือนสะใภ้ขี้อายที่กำลังมาพบพ่อแม่สามีไม่มีผิดเพี้ยน

เจียงหยวน : ...

เมื่อเห็นสถานการณ์เป็นเช่นนี้ เขาก็ฉลาดพอที่จะหุบปากลงและไม่พูดอะไรให้มากความอีก

ได้แต่กวักมือเรียกแม่ของตนกับหลิวซือซือให้ขึ้นรถ

ทั้งสามคนมุ่งหน้าไปยังจวี้ฝูโหลวเพื่อร่วมรับประทานอาหารด้วยกัน

ในขณะที่แม่ตระกูลหลัวซึ่งยืนอยู่ข้าง ๆ มือหนึ่งคอยช่วยปัดเศษดินทรายที่เปรอะเปื้อนตรงหัวเข่าของลูกชายทั้งสองคนออก

แต่อีกด้านหนึ่ง ในดวงตากลับเริ่มฉายแววริษยาและเคียดแค้นขึ้นมาอย่างปิดไม่มิด

"ลูก เจียงหยวนมันกุมความลับอะไรของพวกแกไว้ใช่ไหม บอกแม่มาเดี๋ยวนี้นะ!" แม่ตระกูลหลัวกดเสียงต่ำถามขึ้น

สองพี่น้องตระกูลหลัวถึงกับหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก พลางตอบว่า "ไม่ใช่หรอกครับแม่"

พอได้ยินลูกชายทั้งสองปฏิเสธ แม่ตระกูลหลัวกลับยิ่งปักใจเชื่อในความคิดของตัวเองมากขึ้นไปอีก

แปดเก้าส่วนคงเป็นเพราะลูกชายไม่อยากให้เธอต้องเป็นห่วง ถึงได้ไม่ยอมปริปากบอก

แม่ตระกูลหลัวรู้สึกไม่สบอารมณ์ จึงเอ่ยเสียงกระซิบกระซาบ "เจียงหยวนมันมีอะไรให้น่าอวดเบ่งนักหนาเชียว ขนาดไปนัดดูตัวยังโดนผู้หญิงเขาเขี่ยทิ้งไม่เอาเลย เรื่องนี้น่ะเขารู้กันทั่วบ้านทั่วเมือง ลือกันให้แซ่ดไปหมดแล้ว!"

เมื่อได้ยินว่าแม่ของตนกล้ามานินทาลับหลังบิ๊กบอสเจียงหยวนแบบนี้

สองพี่น้องตระกูลหลัวก็หน้าถอดสีทันที รีบพุ่งเข้าไปเอามือปิดปากแม่ตระกูลหลัวเอาไว้แน่น

"อย่าพูดจาส่งเดชแบบนี้นะครับ อย่าพูดมั่วซั่วเชียว"

"เดี๋ยวเรื่องใหญ่จะตามมานะแม่!"

"ถ้าบิ๊กบอสเจียงหยวนรู้เข้า พวกเราได้ตายกันหมดแน่"

เมื่อเห็นท่าทางไม่ได้เรื่องของลูกชายทั้งสอง ที่หวาดกลัวเจียงหยวนราวกับกลัวสัตว์ร้ายกระหายเลือด

แม่ตระกูลหลัวก็รู้สึกเคืองแค้นอยู่ในใจ

ทว่าเมื่อหางตาของเธอเหลือบไปมองทางเจียงหยวน กลับพบว่าหลิวซือซือกำลังยืนเคียงข้างเจียงหยวนอย่างสง่างาม

'แม่หนูนี่สวยอะไรขนาดนี้' แม่ตระกูลหลัวทั้งตกตะลึงทั้งสงสัย

เดิมทีเธอคิดจะเอาเรื่องน่าอับอายตอนที่เจียงหยวนไปดูตัวมาป่าวประกาศ นินทาว่าร้ายลับหลังให้สะใจเสียหน่อย

แต่พอได้เห็นหลิวซือซือ ความคิดเหล่านั้นก็พลันมลายหายไปในทันที

พับผ่าสิ

ผู้หญิงสวยสะคราญขนาดนี้ ถูกเจียงหยวนพาตัวกลับมาจริง ๆ หรือเนี่ย

ความสวยของแม่หนูคนนี้ ต่อให้เป็นดาราดังที่แต่งหน้าจัดเต็มหลาย ๆ คนยังเทียบไม่ติดฝุ่นเลยด้วยซ้ำ

ไม่ว่าจะเรื่องหน้าตาหรือรูปร่าง ล้วนบดขยี้ผู้หญิงส่วนใหญ่จนราบคาบ

สาวงามหยาดฟ้ามาดินระดับนี้ ไม่น่าจะใช่ผู้หญิงที่ผู้ชายธรรมดาทั่วไปจะครอบครองได้เลย

"พวกแกเล่ามาให้ละเอียดซิ ว่าเจ้าเจียงหยวนนี่มันเป็นมายังไงกันแน่?" แม่ตระกูลหลัวถามด้วยความข้องใจ

สองพี่น้องตระกูลหลัวจึงรีบอธิบายให้ฟังทันที

พวกเขาพรั่งพรูเล่าถึงสถานะอันหลากหลายของเจียงหยวน รวมถึงทรัพย์สินธุรกิจต่าง ๆ ภายใต้ชื่อของเขา ตลอดจนตำนานเรื่องเล่ามากมายที่เกี่ยวกับเจียงหยวนออกมาไม่หยุดปาก

ยิ่งเล่าออกมาทีละเรื่อง สีหน้าของแม่ตระกูลหลัวก็ยิ่งเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ภายในใจสั่นสะท้านด้วยความตกตะลึงสุดขีด

สิ่งที่ตามมาติด ๆ ก็คือความรู้สึกเสียใจภายหลังและความหวาดกลัวอย่างลึกซึ้ง

"อิทธิพลของเจียงหยวนน่ากลัวถึงขนาดนี้เชียวหรือ!" แม่ตระกูลหลัวพึมพำกับตัวเอง

"ยังจะยืนบื้ออยู่อีกทำไม รีบขับรถตามบิ๊กบอสเจียงหยวนไปเร็วเข้า พวกเราต้องรีบไปเกาะแข้งเกาะขาเขาไว้แล้ว"

...

ภายในภัตตาคารจวี้ฝูโหลว

เนื่องจากการจัดงานพิธีไหว้บรรพบุรุษ คนหนุ่มสาวจำนวนมากจึงได้เดินทางกลับมายังบ้านเกิด

เมื่อไม่ได้พบกันมานานหลายปี พวกเขาจึงจับกลุ่มคุยกันสองสามคนตามธรรมชาติอยู่ภายในจวี้ฝูโหลว

ขณะเดียวกัน ก็พาพ่อแม่ของตนมาร่วมรับประทานอาหารที่ร้านนี้ด้วยเช่นกัน

อย่างไรเสีย คนรุ่นใหม่หลายคนต่างก็ออกไปสร้างผลงานจนประสบความสำเร็จไม่น้อยอยู่ภายนอก นี่จึงเป็นโอกาสอันดีที่จะได้อวดความสำเร็จของตน

และ...ยังเป็นโอกาสทองที่จะได้เกาะคนใหญ่คนโตอีกด้วย

จุดรวมสายตาของใครหลายคน ย่อมหนีไม่พ้นที่จะจับจ้องไปที่ตัวของจ้าวเทียนหมิงโดยธรรมชาติ

ในฐานะหัวกะทิที่สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยชื่อดังในต่างประเทศ พอกลับมาถึงประเทศก็ร่วมมือกับผู้ก่อตั้งอีกไม่กี่คน ก่อตั้งบริษัทเกมเทียนฉี่ขึ้นมาด้วยน้ำพักน้ำแรงของตนเอง

ในแวดวงอุตสาหกรรมเกมระดับประเทศ เป็นรองเพียงแค่บริษัทเกมหยวนเหม่ยเท่านั้น

ด้วยตำแหน่งอันทรงเกียรติอย่างรองประธานบริษัทเทียนฉี่ จ้าวเทียนหมิงจึงกลายเป็นจุดสนใจของบรรดาสาว ๆ ทั้งงานอย่างไม่ต้องสงสัย

"พี่เทียนหมิงคะ ฉันขอชนแก้วกับพี่สักแก้วนะคะ"

"ฉันก็ขอชนด้วยคนค่ะ"

สาวงามหน้าตาสะสวย รูปร่างเย้ายวนมีเสน่ห์ต่างถือแก้วเหล้าเข้ามาขอดื่มอวยพรให้จ้าวเทียนหมิงทีละคน

ฉากหน้า ย่อมยกข้ออ้างเรื่องไม่ได้เจอกันมานานหลายปีขึ้นมาบังหน้า

ทว่าสายตาที่ส่งสัญญาณทอดสะพานให้จ้าวเทียนหมิงอย่างบ้าคลั่งไม่หยุดหย่อนนั้น กลับเปิดเผยความในใจของพวกเธอออกมาจนหมดเปลือก

หากได้คนรวยอย่างจ้าวเทียนหมิงมาต้องตาเข้าละก็ พวกเธอจะไม่ก้าวกระโดดขึ้นสวรรค์ไปเลยหรืออย่างไร?

จะได้กลายร่างจากอีกาเป็นหงส์ในชั่วพริบตา ความร่ำรวยมั่งคั่ง เกียรติยศชื่อเสียง ย่อมมีครบถ้วนทุกสิ่งอย่าง

ทว่าในขณะที่มีคนกระตือรือร้นจะไปเกาะคนรวย ก็มีคนที่ไม่สบอารมณ์อยู่ลึก ๆ ในใจเช่นกัน

หน้าที่การงานของพวกเขาไม่ได้โดดเด่นเทียบเท่าจ้าวเทียนหมิง แถมตัวเองก็ยังคงเป็นโสดอยู่

แต่สายตาของผู้หญิงเกือบทั้งหมดในที่แห่งนี้ กลับพุ่งเป้าไปรวมอยู่ที่ตัวของจ้าวเทียนหมิงแต่เพียงผู้เดียว

ชายหนุ่มหลายคนจึงรู้สึกขัดหูขัดตายิ่งนัก

"พวกผู้หญิงหน้าเงิน วัน ๆ คิดแต่จะจับคนรวย"

"นั่นสิ ระดับจ้าวเทียนหมิงจะไปแลผู้หญิงหน้าตาบ้าน ๆ แบบนั้นได้ยังไงกัน"

ชายหนุ่มหลายคนต่างก็พากันเหยียดหยัน

และในเวลานั้นเอง หญิงงามสะคราญโฉมระดับล่มบ้านล่มเมืองนางหนึ่ง ก็ได้ก้าวผ่านประตูของจวี้ฝูโหลวเข้ามา

ทันทีที่เธอย่างก้าวเข้ามา ทั่วทั้งห้องโถงก็พลันสว่างไสวขึ้นมาในพริบตา

ผู้ชายคนไหนที่ได้เห็นเธอ ต่างก็แทบจะไม่สามารถละสายตาไปทางอื่นได้เลย

แม้กระทั่งตัวของจ้าวเทียนหมิงเอง ก็ถึงกับยืนเหม่อตะลึงลานไปชั่วขณะเช่นกัน