ตอนที่ 79 อุบัติเหตุไม่คาดฝัน

เพื่อไม่ให้เป็นที่สะดุดตา เจียงหยวนจึงไม่ได้คิดจะขับลัมโบร์กินี ฮูราแคน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการเอาโรลส์-รอยซ์ ซิลเวอร์โกสต์ออกมาใช้เลย

แต่เลือกที่จะขับรถที่มีรูปลักษณ์เรียบง่ายธรรมดาที่สุดอย่างเฟยทุยเท่อ 500 กลับบ้านเกิดแทน

ยี่ห้อของรถคันนี้ไม่ได้โด่งดังเท่ากับพวกรถหรูอย่างลัมโบร์กินีหรือโรลส์-รอยซ์

ประกอบกับมันเป็นรถสายพลังที่เน้นสมรรถนะแบบสัตว์ร้ายเพียว ๆ รูปลักษณ์ภายนอกจึงไม่ได้ประณีตสะดุดตาเป็นพิเศษ ทำให้คนทั่วไปมองปราดเดียวไม่รู้ว่ามีราคาแพงลิบลิ่ว

รถที่ดูเรียบง่ายเก็บซ่อนคมเช่นนี้ ย่อมเป็นตัวเลือกแรกของเจียงหยวนอย่างไม่ต้องสงสัย

เหยาเหวินเหวินรับหน้าที่เป็นคนขับ ส่วนเจียงหยวนนั่งงีบหลับอยู่ที่เบาะข้างคนขับ

ตัวรถแล่นไปบนทางหลวงอย่างนุ่มนวลราบรื่น จนกระทั่งเดินทางมาได้ครึ่งทาง ถึงค่อยเริ่มมีแรงสั่นสะเทือนตะปุ่มตะป่ำขึ้นมาบ้าง

ถนนหนทางของตำบลชิงเหอยังสร้างไม่เสร็จสมบูรณ์ ทางบนภูเขาจึงค่อนข้างขรุขระคดเคี้ยว

ทว่าฝีมือการขับรถของเหยาเหวินเหวินถือว่าใช้ได้ทีเดียว เพื่อให้เจียงหยวนนั่งสบายที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอจึงประคองรถแล่นไปข้างหน้าอย่างระมัดระวังรอบคอบ

ยังดีที่ระยะทางระหว่างหนานเฉิงกับตำบลชิงเหอไม่ได้ไกลกันมาก เส้นทางไม่ยาวไกลนัก ความขรุขระนี้จึงกินเวลาเพียงแค่ครึ่งชั่วโมงกว่าเท่านั้น

ไม่นานนัก เจียงหยวนก็มาถึงจุดหมายปลายทาง

ณ จุดต้อนรับประจำตำบลชิงเหอ

เนื่องจากพิธีเซ่นไหว้บรรพบุรุษใกล้จะเปิดฉากขึ้น คนหนุ่มสาวจำนวนไม่น้อยที่ออกไปทำงานข้างนอกจึงพากันกลับมาที่นี่

จุดต้อนรับที่เคยเงียบเหงาในวันวาน บัดนี้กลับค่อนข้างเบียดเสียดจอแจ

คนหนุ่มสาวจำนวนมากเดินทางกลับมาถึง ต่างพากันมองดูความเปลี่ยนแปลงของบ้านเกิดด้วยความตื่นเต้นระคนดีใจ

มีชายชราผู้ทรงคุณวุฒิและเป็นที่เคารพนับถือคนหนึ่ง กำลังยืนรออยู่ที่นี่ท่ามกลางกลุ่มคนวัยกลางคนนับสิบคนที่ยืนห้อมล้อม

คนหนุ่มสาวที่เพิ่งกลับถึงบ้านเกิดบางคนต่างพากันส่งสายตาอิจฉาริษยาและชื่นชมระคนกันออกมา

"ผู้ใหญ่บ้านอายุปูนนี้แล้ว ทำไมวันนี้ถึงมายืนรออยู่ที่นี่เองเลยล่ะ?"

"พวกหนุ่มสาวรุ่นเดียวกับเจียงหยวนจะกลับมาวันนี้น่ะสิ ผู้ใหญ่บ้านเอ็นดูพวกเขาทีสุด ตั้งแต่เช้าตรู่ก็ตั้งใจมารออยู่ที่นี่เพื่อคอยต้อนรับขับสู้ล้างฝุ่นละอองจากการเดินทางให้พวกเขาโดยเฉพาะเลย"

"ได้ยินมาว่าในบรรดาคนรุ่นเจียงหยวน เด็กที่ชื่อจ้าวเทียนหมิงนั่นประสบความสำเร็จมีหน้ามีตาที่สุด ตอนนี้หน้าที่การงานรุ่งโรจน์เป็นกอบเป็นกำเชียวนะ"

"จะไม่ใช่ได้ยังไงล่ะ ได้ยินว่าจ้าวเทียนหมิงพอเรียนจบจากมหาวิทยาลัยต่างประเทศ พอกลับมาก็เริ่มทำธุรกิจของตัวเองทันที"

"ไม่ใช่แค่นั้นหรอก จะว่าแค่ทำธุรกิจได้ยังไง ตอนนี้เขาเป็นถึงรองประธานของบริษัทยักษ์ใหญ่เชียวนะ เก่งกาจจะตายไป"

"ตอนเด็ก ๆ ก็มีเจียงหยวนกับจ้าวเทียนหมิงสองคนนี้นี่แหละที่ผู้ใหญ่บ้านรักและตามใจที่สุด แทบจะเป็นแก้วตาดวงใจของผู้ใหญ่บ้านเลยก็ว่าได้"

"เฮ้อ แต่ได้ยินมาว่าเจียงหยวนกลับไปได้ไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ เป็นแค่พนักงานส่งพัสดุกระจอก ๆ น่าจะเป็นคนที่ล้มเหลวที่สุดในบรรดารุ่นเดียวกันแล้วมั้ง"

"ใช่ ๆ ได้ยินคนเขาพูดกันว่า ที่บ้านของเจียงหยวนจัดหาคู่ดูตัวให้ ผู้หญิงคนนั้นเป็นนักเรียนนอกกลับมาจากต่างประเทศ ไม่แลเจียงหยวนเลยแม้แต่น้อย"

"คนเราวาสนามันต่างกันจริง ๆ ตอนเด็ก ๆ สองคนนี้เฉลียวฉลาดมีแววที่สุดแล้ว นึกไม่ถึงเลยว่าพอโตขึ้นมา ความแตกต่างจะห่างชั้นกันขนาดนี้"

ขณะที่ทุกคนกำลังกระซิบกระซาบพึมพำกันอยู่นั้น รถปอร์เช่ คาเยนน์คันหนึ่งก็แล่นเข้ามาจอดเทียบที่หน้าประตู

จ้าวเทียนหมิงก้าวลงมาจากรถปอร์เช่อย่างสง่างาม ท่ามกลางสายตาอันเปี่ยมล้นไปด้วยความอิจฉาตาร้อนของพวกคนหนุ่มสาวและชาวบ้านรอบข้างที่จับจ้องมองมา

"ตราหน้ารถนั่นมันปอร์เช่ ชายคนนั้นถึงกับขับปอร์เช่กลับมาเลยเหรอเนี่ย!"

"รถแบบนี้มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นรถหรูราคาหลายล้าน จ้าวเทียนหมิงนี่รวยล้นฟ้าจริง ๆ"

ส่วนจ้าวเทียนหมิงเองก็สัมผัสได้ถึงสายตาของคนอื่น ๆ อดไม่ได้ที่จะรู้สึกจนปัญญาอยู่บ้าง

รถปอร์เช่ คาเยนน์คันนี้ถือเป็นรถรุ่นที่ธรรมดาที่สุดในโรงจอดรถของเขาแล้ว นึกไม่ถึงเลยว่าจะยังดึงดูดความสนใจของผู้คนมากมายขนาดนี้อยู่ดี

รู้อย่างนี้เช่ารถธรรมดาราคาถูก ๆ สักคันมาก็ดีแล้ว

เดิมทีจ้าวเทียนหมิงแค่อยากจะทำตัวเรียบง่ายติดดิน จึงจงใจขับรถที่ราคาถูกที่สุดกลับมา นึกไม่ถึงว่าผลลัพธ์จะกลับตรงกันข้ามกับที่หวังไว้

ทว่ายังไม่ทันที่จ้าวเทียนหมิงจะก้าวเดินไปได้กี่ก้าว ด้านหลังก็มีรถสีดำอีกคันหนึ่งแล่นเข้ามาจอดเทียบ

โลโก้ของรถคันนี้หายากมาก หากไม่ใช่คนที่ศึกษาเรื่องรถยนต์อย่างเจาะลึก เกรงว่าคงไม่มีทางจำได้เลย

ทว่ารูปลักษณ์ภายนอกของรถคันนี้กลับดูดุดันเกรงขามและโอ่อ่าเปิดเผยอย่างยิ่ง แฝงกลิ่นอายของสัตว์ร้ายสายสมรรถนะอย่างเต็มเปี่ยม

"นั่นมัน... รถอะไรกันน่ะ?"

"ไม่รู้สิ แต่ดูเท่บาดใจชะมัดเลย"

"ไม่รู้ว่าคันนี้ราคาเท่าไหร่ ฉันเองก็อยากจะมีรถเท่ ๆ คูล ๆ แบบนี้สักคันเหมือนกัน!"

เมื่อจ้าวเทียนหมิงเห็นรถคันนี้ ในใจก็พลันผุดความประหลาดใจขึ้นมาทันที

"นี่ดูเหมือนจะเป็นรถตระกูลเฟยทุยเท่อ ต่อให้เป็นรุ่นเริ่มต้น คันหนึ่งก็ต้องเหยียบล้านขึ้นไปแล้ว เจ้าของรถคันนี้เป็นใครกันนะ?"

ประตูรถเปิดออก ร่างของเจียงหยวนค่อย ๆ ก้าวปรากฏตัวออกมาจากรถคันนั้น

ในขณะเดียวกัน หญิงสาวหน้าตาสะสวยทรวดทรงองเอวเย้ายวนคนหนึ่งก็เดินตามหลังเขาลงมา

แม้จะไม่ได้พบหน้ากันมานานหลายปี แต่ทุกคนก็ยังคงจำเจียงหยวนได้ตั้งแต่แวบแรกที่เห็น

ช่วยไม่ได้จริง ๆ รูปลักษณ์ของเทพบุตรนั้นโดดเด่นสะดุดตาเกินไป จนทำให้ผู้คนจดจำฝังลึกในใจได้ในทันที

เพราะใบหน้าที่หล่อเหลาไร้ที่ติระดับนี้ มันหาดูได้ยากเย็นเหลือเกิน

"รถคันนี้เป็นของเจียงหยวนเหรอ?"

"น่าจะเป็นรถที่เจียงหยวนเช่ามามากกว่ามั้ง คิดยังไงคนส่งพัสดุคนหนึ่งก็ไม่มีปัญญาซื้อรถแบบนี้ได้หรอก"

"ดูเหมือนเช่ามาจริง ๆ นั่นแหละ นายดูสิ เจียงหยวนเดินลงมาจากที่นั่งข้างคนขับแท้ ๆ ไม่แน่ว่าเขาอาจจะขับรถไม่เป็นด้วยซ้ำ"

"ถึงจะไม่รู้จักยี่ห้อของรถคันนี้ แต่สัญชาตญาณฉันบอกเลยว่ามันต้องไม่ถูกแน่ ๆ"

"เจียงหยวนยอมควักเงินก้อนโตเช่ารถมา คงกะว่าจะได้ไม่ขายหน้าต่อหน้าเพื่อนเก่าอย่างพวกจ้าวเทียนหมิงสินะ"

"ผู้หญิงที่อยู่ข้าง ๆ เขาสวยหยาดเยิ้มเลย คงเป็นแฟนสาวของเจียงหยวนแน่ ๆ เจ้าหมอนี่อาศัยว่าตัวเองหน้าตาหล่อเหลา แฟนสาวถึงได้สวยสะบัดขนาดนี้"

จ้าวเทียนหมิงเองก็จำเจียงหยวนได้ในแวบแรกเช่นกัน จึงรีบหัวเราะร่าก้าวเข้าไปต้อนรับทันที

"เจ้าเด็กบ้า ไม่ได้เจอกันตั้งหลายปี หน้าตาไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด!" จ้าวเทียนหมิงหัวเราะพลางตบลงบนไหล่ของเจียงหยวน

เจียงหยวนเองก็มองเขาด้วยความยินดี การได้พบเพื่อนเก่าเพื่อนแก่ย่อมเป็นเรื่องที่น่าชื่นใจเสมอ

ในขณะที่จ้าวเทียนหมิงกำลังรื้อฟื้นความหลังกับเจียงหยวนอยู่นั้น เขาก็เหลือบสายตาไปมองรถเฟยทุยเท่อ 500 ของเจียงหยวนแวบหนึ่ง

ภายในใจของเขาก็เริ่มคาดเดาไปต่าง ๆ นานา

"เสี่ยวหยวนคงจะได้ยินฐานะในปัจจุบันของฉันมาจากคนอื่น กลัวว่าจะเชิดหน้าชูตาต่อหน้าฉันไม่ได้ ก็เลยยอมควักกระเป๋าจ่ายเงินก้อนโตเช่ารถคันนี้ขับกลับมาสินะ"

จ้าวเทียนหมิงถอนหายใจออกมาเงียบ ๆ นึกไม่ถึงเลยว่าตอนนี้เจียงหยวนจะกลายเป็นคนที่ห่วงหน้าตาไปเสียแล้ว

เจียงหยวนในอดีตไม่ได้เป็นคนแบบนี้เลยสักนิด

ดูท่าว่าการออกไปเผชิญโลกในสังคม จะเปลี่ยนแปลงตัวเขาไปจริง ๆ

พลันที่คนเราได้ก้าวเข้าสู่สังคม สุดท้ายก็หนีไม่พ้นที่จะกลายเป็นพวกติดวัตถุและชอบเปรียบเทียบชิงดีชิงเด่น

"แต่ด้วยศักดิ์ศรีที่ค้ำคอสูงลิ่วของเสี่ยวหยวน การที่เขาต้องเช่ารถมาเพื่อพยุงหน้าตาตัวเองแบบนี้ คงจะเป็นเรื่องที่สุดวิสัยจริง ๆ" จ้าวเทียนหมิงทอดถอนใจในอก

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ความตั้งใจที่จะยื่นมือเข้าช่วยดึงเจียงหยวนขึ้นมาก็ยิ่งแน่วแน่ขึ้นกว่าเดิม

เขาจะปล่อยให้เจียงหยวนตกต่ำจมปลักต่อไปแบบนี้ไม่ได้เป็นอันขาด

รถที่เช่ามา สุดท้ายมันก็เป็นแค่ของเช่า ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องเอาไปคืนอยู่ดี

จ้าวเทียนหมิงจึงอ้าปากเตรียมจะเอ่ยชวนให้เจียงหยวนมาทำงานกับตนเอง เขารับรองได้ว่าจะช่วยให้อีกฝ่ายหาเงินได้อย่างแน่นอน

อย่างน้อยที่สุด ถึงจะให้ไปเป็นหัวหน้า รปภ. ก็ยังได้เงินเดือนตั้งไม่รู้เท่าไหร่ มันไม่ดีกว่าการเป็นพนักงานส่งพัสดุเป็นร้อยเท่าหรอกหรือ?

ทว่าในตอนนั้นเอง ฝูงชนพลันเกิดความโกลาหลวุ่นวายขึ้น

"แย่แล้ว คนหนุ่มสาวที่กลับมารอบนี้มีมากเกินไป ก็เลยจัดให้พักชั่วคราวอยู่ในบ้านเก่า แต่บ้านเก่าพวกนั้นมันทรุดโทรมจนเข้าขั้นอันตราย ตอนนี้มีบ้านเก่าหลังหนึ่งพังถล่มลงมาแล้ว!"

"มีคนได้รับบาดเจ็บตั้งหลายคนแน่ะ!"

เมื่อผู้ใหญ่บ้านได้ยินเช่นนั้น สีหน้าก็พลันถอดสีด้วยความตกใจอย่างยิ่ง รีบร้อนมุ่งหน้าไปดูอาการผู้บาดเจ็บทันที

เจียงหยวนกับจ้าวเทียนหมิงต่างก็ขมวดคิ้วมุ่นด้วยกันทั้งคู่ แล้วพากันก้าวเท้าเดินตามผู้ใหญ่บ้านไปติด ๆ

นับว่ายังโชคดีที่ไม่มีผู้ใดเสียชีวิต

ทว่ากลับมีหญิงสาวสองคนที่มีอาการน่าเป็นห่วงอย่างยิ่ง

หญิงสาวทั้งสองคนได้รับบาดเจ็บไม่น้อย เสียเลือดไปมาก และจำเป็นต้องได้รับการถ่ายเลือดอย่างเร่งด่วน

ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งคู่ยังเป็นพี่น้องกัน และมีกรุ๊ปเลือดโอซึ่งค่อนข้างหายากในแถบนี้เหมือนกันทั้งคู่

สถานีอนามัยของตำบลชิงเหอไม่มีเลือดกรุ๊ปนี้สำรองไว้มากพอ

หากไม่รีบส่งพวกเธอไปที่สถานพยาบาลในตัวอำเภอใกล้เคียงให้ทันท่วงที เกรงว่าสถานการณ์ของพวกเธอคงจะย่ำแย่จนยากจะเยียวยา

"ฉันจะพาส่งไปโรงพยาบาลในอำเภอเพื่อถ่ายเลือดเอง!" จ้าวเทียนหมิงโพล่งขึ้นมาทันที

แต่ว่า... รถคันเดียวเห็นได้ชัดว่าไม่สามารถบรรทุกผู้หญิงที่บาดเจ็บสองคนพร้อมกันได้ เพราะบนร่างของพวกเธอยังมีอุปกรณ์พยุงการหายใจติดตั้งอยู่ด้วย

อุปกรณ์เหล่านี้กินพื้นที่เป็นอย่างมาก รถหนึ่งคันจึงสามารถขนย้ายผู้หญิงได้เพียงคนเดียวเท่านั้น

"รถคันเดียวพาไปสองคนไม่หมดหรอก ผมช่วยส่งอีกคนหนึ่งเองครับ" เจียงหยวนเอ่ยขึ้น

เมื่อได้ยินว่าเจียงหยวนก็จะช่วยพาหญิงสาวคนหนึ่งมุ่งหน้าไปยังตัวอำเภอด้วย ในใจของคนจำนวนไม่น้อยต่างก็เริ่มรู้สึกไม่มั่นใจขึ้นมา

"รถคันนี้มองดูก็รู้ว่าเจียงหยวนเช่ามา เขาจะขับรอดเหรอ?"

"ประเด็นสำคัญคือ รถของเขาไม่มีทางเทียบความเร็วกับรถปอร์เช่ของจ้าวเทียนหมิงได้เลยน่ะสิ!"

"ปอร์เช่คันนั้นเป็นถึงรถหรูราคาหลายล้าน ความเร็วมันต้องเร็วกว่าของเจียงหยวนอยู่แล้ว"

"แต่ตอนนี้ที่นี่มีแค่รถของเจียงหยวนคันเดียวแล้วนี่สิ ทำยังไงได้ คงต้องเอาม้าตายมารักษาเหมือนม้าเป็นไปก่อนแล้วล่ะ"