บทที่ 146 พานพบอีกครั้ง

ในบรรดาเพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลาย เย่เฉินยังจำผู้หญิงได้อีกคนหนึ่ง ชื่อว่า เฉินจิงจิง

เธอเป็นผู้หญิงที่ค่อนข้างเงียบขรึมและพูดน้อยในห้องเรียน

ถึงแม้จะไม่สวยสะดุดตาเท่าหลี่ชิงหย่าและเซี่ยเสี่ยวมาน แต่ก็จัดว่าหน้าตาดีและนับว่าเป็นคนสวยคนหนึ่ง

ที่เขาจำเธอได้แม่นยำ ก็เพราะตอนที่เย่เฉินอายุสี่สิบปี เขาได้ข่าวว่าเธอก้าวขึ้นเป็นถึงผู้บริหารระดับรองรัฐมนตรีแล้ว

ตอนที่เห็นข่าวนี้ครั้งแรก เย่เฉินยังนึกว่าตัวเองจำคนผิดเสียอีก