บทที่ 550 ต้วนซือฉีสารภาพ

เมื่อได้ยินเช่นนั้น พานจิ้นเผิงและซาโต ทาคุไห่ ก็ชะงักไปทันที

เย่เฉินกล่าวต่อ "ประธานพาน ผมหวังว่าเรื่องครอบครัวของม่านชิวจะจบลงแค่นี้นะครับ เราจะได้เป็นเพื่อนกันต่อไป"

คำพูดของเขาแฝงไปด้วยความรู้สึกข่มขู่เล็กน้อย

พานจิ้นเผิงขมวดคิ้ว แต่ก็ต้องยอมรับว่าเย่เฉินในตอนนี้มีสิทธิ์และมีอำนาจพอที่จะพูดประโยคนี้ได้

เขาเปลี่ยนสีหน้าเป็นรอยยิ้ม "ประธานเย่ ผมเข้าใจแล้วครับ"