บทที่ 551 ยื่นมือช่วยต้วนซือฉี

เย่เฉินไม่คิดว่าเธอจะพูดตรงไปตรงมาขนาดนี้

"คุณต้วนครับ ตอนที่ผมเห็นคุณครั้งแรก ผมก็รู้สึกเลยว่าคุณเหมือนนกน้อยในกรงทอง ดูท่าผมจะเดาไม่ผิดจริงๆ"

ต้วนซือฉียิ้มบางๆ "เกิดมาในครอบครัวแบบนี้ก็ต้องทำใจแหละค่ะ เมื่อก่อนฉันเชื่อฟังคำสั่งของพวกเขาทุกอย่าง แต่ตอนนี้ฉันอยากจะมีชีวิตเป็นของตัวเองบ้าง ไม่อยากเป็นแค่หุ่นเชิดไปตลอดชีวิตน่ะค่ะ"

เย่เฉินให้กำลังใจ "คุณต้วนครับ ผมสนับสนุนให้คุณต่อสู้เพื่ออิสรภาพของตัวเองอย่างเต็มที่ และผมก็อยากจะช่วยคุณนะ แต่ผมกลัวว่าจะเกิดปัญหาตามมาน่ะสิ คุณเป็นถึงคุณหนูตระกูลต้วน ถ้าเกิดแผนที่คุณวางไว้มันผิดพลาดขึ้นมา แล้วตระกูลคุณบีบให้ผมแต่งงานเป็นเขยแต่งเข้าบ้านคุณล่ะ ผมจะทำยังไง?"

ต้วนซือฉีเสนอแผนการ "เราก็แค่แกล้งทำเป็นมีข่าวฉาวด้วยกันก็พอค่ะ ให้พวกลูกหลานคนใหญ่คนโตพวกนั้นหมดความสนใจในตัวฉันไปเอง"