บทที่ 129 ขังร่วมโลงศพสามวัน วางยาให้เป็นใบ้แล้วส่งไปบวชชี

"ในโลกนี้ยังมีพ่อแม่ที่ขายลูกสาวกินอีกหรือนี่"

เรินเป่าเบิกตากลมโตกว้าง อ้าปากค้างเล็กน้อย ไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง

ก็ท่านพ่อกับท่านแม่พร่ำบอกนางอยู่เสมอนี่นา ว่าพ่อแม่ทุกคนย่อมต้องรักลูกของตัวเอง

น้ำตาที่เอ่อคลออยู่ในเบ้าตาของเด็กหนุ่มไหลรินลงมาเป็นสาย ไหล่ทั้งสองข้างสั่นเทิ้มด้วยแรงสะอื้น "คุณชายใหญ่ตระกูลจ้าวเพิ่งจะเสียชีวิตไปเมื่อสามวันก่อน นายท่านจ้าวอยากหาผู้หญิงที่มีดวงชะตาสมพงษ์กัน และพี่สาวของข้าก็คือคนโชคร้ายที่ถูกเลือกขอรับ"

หลิวซางได้ยินดังนั้นก็กำหมัดแน่น แค่นเสียงเย็นชา "พ่อแม่เจ้ามันไม่ใช่คนแล้ว เห็นแก่เงินจนยอมส่งลูกสาวแท้ๆ ไปตาย"