บทที่ 172 ด่านแรก เรินเป่าก็หลับปุ๋ย

หลังจากบรรดาผู้มีอาคมเข้ามาในป่าร้อยผี ก็พากันหยิบของขลังออกมาเตรียมพร้อม ระแวดระวังภัยรอบตัว

แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขาต้องแปลกใจก็คือ มองไปทางไหนก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของผีร้าย แถมพอเดินวนไปวนมา กลับกลายเป็นว่ายังอยู่ที่เดิม

นี่มันโดนผีบังตาชัดๆ

เยี่ยนเฉินแห่งอารามจื่อซวีชักกระบี่ไม้ท้อออกมา กระโดดลอยตัวขึ้นไปในอากาศ ร่ายรำวาดฮู้ (ยันต์) อย่างต่อเนื่องจนกลายเป็นค่ายกลแปดทิศลอยเด่นอยู่เหนือป่าร้อยผี เขาตวาดก้องพร้อมกับฟาดกระบี่ลงมา

"ทำลาย!"