บทที่ 192 จุดจบของคนขายลูกเมีย

"ทำไมล่ะเจ้าคะ ในเมื่อพวกนางต้องมาตกระกำลำบาก ก็เพราะน้ำมือของสามีและพ่อของพวกนางเอง ในโลกนี้ยังมีคนเลวทรามแบบนี้อีกเป็นพันเป็นหมื่นคน ช่วยได้คนหนึ่ง ก็ช่วยคนอื่นไม่ได้อยู่ดี"

แววตาของเสิ่นเยี่ยนฉือฉายความเบื่อหน่ายโลก เอนกายพิงพนักรถเข็น ความรู้สึกเศร้าหมองเกาะกุมจิตใจ

นี่แหละคือเหตุผลที่เขาไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไป

เกิดมาเป็นคน ล้วนต้องพบเจอกับความทุกข์ยากสารพัด

มือป้อมๆ ของเรินเป่าตบลงบนไหล่เขา