บทที่ 196 เริ่มรักษาขาแล้วนะ จะมาถอดกางเกงผู้ชายไม่ได้นะ

จวนสกุลเสิ่น

"เยี่ยนฉือ!" เสิ่นจิ้งจือเห็นบ่าวรับใช้เข็นเสิ่นเยี่ยนฉือออกมา ก็ดีใจจนน้ำตาไหล พุ่งเข้าไปแย่งเข็นรถเข็น "พ่อเข็นเอง"

เสิ่นจิ้งจือตั้งท่าจะยกรถเข็นข้ามธรณีประตู เขาย่อตัวลง ออกแรงฮึดสู้สุดชีวิต

แต่รถเข็นกลับไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย

เสิ่นเยี่ยนฉือก้มลงมอง สบตากับผู้เป็นพ่อที่กำลังน้ำตาคลอเบ้าและทำหน้างงงวย