บทที่ 198 เรินเป่าแฉฮูหยินผู้เฒ่าหลูแกล้งป่วย

"นี่มันผิดธรรมเนียมนะเจ้าคะ" เสิ่นเสียนมีสีหน้าลังเล หลุดปากพูดประโยคที่ถูกปลูกฝังมาตลอดชีวิตออกไป "วิญญูชนเขาไม่ทำแบบนี้กันหรอกเจ้าค่ะ"

พอพูดจบ นางก็รู้สึกโกรธตัวเอง

ในใจลึกๆ นางเกลียดชังและอึดอัดกับกฎระเบียบที่เข้มงวดของจวนสกุลหลูจะแย่ แต่มาตอนนี้ นางกลับทำตัวเหมือนคนที่นางเกลียดที่สุดเสียเอง

นางหันไปมองเรินเป่าด้วยความรู้สึกทำตัวไม่ถูก

"ข้าไม่ใช่วิญญูชนนี่นา ข้าเป็นเด็กต่างหาก!" เรินเป่าผลักประตูเปิดออก แล้วจูงมือเสิ่นเสียนเดินเต๊ะจุ๊ยเข้าไปข้างในหน้าตาเฉย