บทที่ 205 ขี่พยัคฆ์โฉดเข้าเมือง

"ใต้เท้า แม่น้ำฮวงโหแตกอีกแล้ว หมู่บ้านต้าเหอซีและหมู่บ้านชิงซานที่อยู่ใกล้กับปลายน้ำต่างก็โดนหางเลขไปด้วย บ้านเรือนพังทลาย พื้นที่การเกษตรถูกน้ำท่วม มีผู้ได้รับบาดเจ็บจำนวนมากขอรับ"

จงเฉิงเฉิง (รองนายอำเภอ) วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในห้องของเจิ้งฉงซาน เนื้อตัวเปรอะเปื้อนโคลน บนใบหน้าฉายแววร้อนรนและสิ้นหวังอย่างเห็นได้ชัด

ช่วงนี้เจิ้งฉงซานผอมลงไปเป็นสิบชั่ง แก้มตอบลึก ขอบตาดำคล้ำ

ตรงหน้าเขามีตำราโบราณกองโตวางสุมอยู่ เขาใช้เวลาอ่านทั้งวันทั้งคืนโดยไม่หลับไม่นอน หวังจะหาวิธีแก้ปัญหาน้ำท่วมในตอนนี้ให้ได้ แต่ก็ยังไร้วี่แวว

คำพูดของจงเฉิงเฉิงเปรียบเสมือนค้อนที่ทุบลงมากลางกระบาลเขาอย่างจัง เขาลุกพรวดขึ้นทันที รู้สึกหน้ามืดตาลาย ร่างกายเซถลาล้มหงายหลังลงไปตรงๆ