ตอนที่ 079 แสงจันทร์ชวนลุ่มหลง

วงเหล้าเลิกราลงแล้ว!

แม้จะมีเรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้นบ้าง แต่สุดท้ายก็นับว่าจบลงด้วยดี!

พวกที่มาก่อเรื่องต่างต้องชดใช้อย่างสาสม

สามสาวแฟนคลับตัวน้อยหลังจากถ่ายรูปคู่กับไอดอลเสร็จ ก็จำใจเดินจากไปด้วยความอาลัยอาวรณ์...

เจิ้งเสี่ยวหงที่เริ่มเมาได้ที่ โวยวายขึ้นมาว่า "อ้าว! เหล่ากู้ ฉันยังไม่ได้ขอวีแชตสาวคนนั้นเลยนะเว้ย!"

โจวเทาช่วยพยุงไอ้แว่นจอมเจ้าชู้ที่เดินโซซัดโซเซอยู่ข้าง ๆ

ส่วนหวงจื่อเฉิงเองก็แอดวีแชตของพีอาร์สาวอีกคนได้สำเร็จ เธอชื่อว่าหวังหยา!

พอได้ช่องทางติดต่อของสาวเจ้ามา สีหน้าของหวงจื่อเฉิงก็ออกอาการเหลิงขึ้นมาทันที...

ทั้งกลุ่มพากันเดินออกมาจาก TAXX!

สายลมแผ่วพัดผ่าน นำพาไอเย็นยะเยือกมาจาง ๆ!

ดื่มไม่ขับ ขับไม่ดื่ม!

รถเบนท์ลีย์ คอนติเนนตัล จีที คงขับกลับไปไม่ได้แล้ว...

หวงจื่อเฉิงจึงหยิบมือถือขึ้นมาเรียกรถผ่านแอป ทั้งกลุ่มพากันยืนรออยู่ริมถนน!

"นี่!"

หวงจื่อเฉิงพยักพเยิดหน้าส่งสัญญาณไปยังซูโม่ที่ยืนอยู่ด้านหลังทุกคน จากนั้นก็เอ่ยขึ้นมาว่า:

"เหล่ากู้ แกจะไม่ไปขอแอดวีแชตน้องคนนั้นหน่อยเหรอวะ? สวยขนาดนี้ถ้าไม่แอดไว้เสียดายแย่เลยนะเว้ย!!!"

โจวเทาหัวเราะหึ ๆ พลางพยักหน้าเห็นพ้องด้วย...

กู้เหวินชิงเผยรอยยิ้มบาง ๆ ก่อนจะตอบกลับไปอย่างเรียบนิ่ง:

"ฉันไม่จำเป็นต้องทำถึงขั้นนั้นหรอก"

ได้ยินเช่นนั้น หวงจื่อเฉิงก็ยังไม่เข้าใจความหมาย เขาเบะปากพูดว่า "ถึงพวกเราจะยอมรับว่าแกน่ะยอดเยี่ยม แต่ไม่ใช่ว่าผู้หญิงทุกคนจะคอยวิ่งเข้าหาแกเหมือนอย่างหวังเยียนหรานกับดาวโรงเรียนเฉินหรอกนะเว้ย!"

"สาวสวยหน้าตาดีบางคนเขาก็ค่อนข้างเหนียมอายอยู่เหมือนกัน

อย่างเช่นหวังหยาเนี่ยก็เป็นประเภทเหนียมอาย จริง ๆ ฉันดูออกตั้งนานแล้วว่าเธออยากได้วีแชตของฉัน แค่เธอไม่กล้าเอ่ยปาก ฉันก็เลยเป็นฝ่ายเปิดปากขอช่องทางติดต่อของเธอเองซะเลยไงล่ะ!!!"

โจวเทาที่อยู่ข้าง ๆ ทำสีหน้าระอาใจ ไอ้หวงจื่อเฉิงพูดพล่ามซะยืดยาว ก็แค่อยากจะอวดว่าหวังหยาชอบตัวเองไม่ใช่หรือไงวะ... จะขี้โม้หาพระแสงอะไรนักหนา!

"เฮ้ย! เชี่ยเอ๊ย มึงอ้วกไปทางไหนเนี่ย... เชี่ยเอ๊ย รองเท้าไนกี้ที่กูเพิ่งซื้อมาใหม่..."

โจวเทาก้มมองรองเท้าที่เปรอะเปื้อนเศษอ้วกอย่างปวดใจจนแทบอยากจะร้องไห้ออกมา...

บัดซบ! รอให้เจิ้งเสี่ยวหงสร่างเมาก่อนเถอะ ยังไงก็ต้องบังคับให้มันชดใช้รองเท้าไนกี้คู่ใหม่ให้ได้เลย!

โจวเทาหยิบทิชชู่ออกมาเช็ดรองเท้าลวก ๆ พอดีกับที่รถรับจ้างแล่นมาถึง!

โจวเทาพยุงเจิ้งเสี่ยวหงเข้าไปนั่งที่เบาะหลัง!

หวงจื่อเฉิงทำท่ารังเกียจเต็มทน รีบเปิดประตูด้านข้างคนขับแล้วทิ้งตัวลงนั่งทันที!

เขาส่งสายตากระหยิ่มยิ้มย่องมองไปยังกู้เหวินชิง ราวกับจะบอกว่า เหล่ากู้ แกยอมลำบากหน่อยก็แล้วกันนะ ไปเบียดเสียดที่เบาะหลังกับพวกมันซะ!

กู้เหวินชิงดันประตูปิดเบาะหลังลงทันที!

ตัวเขายังคงยืนนิ่งอยู่ที่ริมถนนฝั่งตรงข้ามของ TAXX...

"ไอ้เหล่ากู้ แสบนักนะมึง คืนนี้มึงจะไม่กลับไปนอนห้องอีกแล้วใช่ไหมวะเนี่ย?" หวงจื่อเฉิงตะโกนลั่นออกมาจากที่นั่งข้างคนขับแทบขาดใจ!

วินาทีนี้ ในที่สุดเขาก็เข้าใจความหมายในคำพูดของกู้เหวินชิงเมื่อครู่นี้แล้ว!

จะต้องไปขอแอดวีแชตอะไรกันอีกล่ะ!

ตีเหล็กมันต้องตีตอนร้อนเว้ย!

ให้ตายเถอะคุณพระช่วย!

เหล่ากู้แม่งโคตรเหนือชั้นเลยว่ะ!

เสียแรงที่เมื่อกี้เขาเพิ่งแอดวีแชตของหวังหยามาได้ แล้วยังทำหน้าตาระรื่นอวดเบ่งตั้งนาน...

พอเอาคนเรามาเทียบกันแบบนี้!

ฉัน หวงจื่อเฉิงคนนี้ ยังอ่อนหัดกว่าเขานิดนึงจริง ๆ แฮะ...

ทางด้านเบาะหลัง โจวเทาก็ตื่นตะลึงไม่แพ้กัน เขาแสยะยิ้มพูดออกมาว่า:

"คืนนี้เหล่ากู้จะเปิดซิงหรือเปล่าวะเนี่ย..."

พอสิ้นเสียงนั้น คนขับรถ หวงจื่อเฉิง และคนอื่น ๆ ต่างก็เผยรอยยิ้มอย่างรู้กันออกมา เรื่องแบบนี้ลูกผู้ชายเขารู้กันดีอยู่แล้ว...

..........

ที่หน้าประตู TAXX

คนที่ควรไปก็แยกย้ายกันไปหมดแล้ว เหลือเพียงคนที่ควรอยู่เท่านั้น

ใต้แสงไฟถนนสีส้มสลัว

ซูโม่ในเสื้อยืดรัดรูปสีเทายืนอยู่อย่างน่ารักน่าเอ็นดู สายลมอ่อนพัดพาจนเส้นผมของเธอพลิ้วไหว

เงาร่างใต้แสงไฟยิ่งขับเน้นเสน่ห์ของเธอให้ดูโดดเด่นยิ่งขึ้น

กู้เหวินชิงมองหญิงงามตรงหน้าแล้วเอ่ยขึ้นเรียบๆ ว่า "ไปสิ ไปเดินเล่นเป็นเพื่อนฉันหน่อย ไปเดินให้สร่างเมา"

ซูโม่ควงแขนกู้เหวินชิงอย่างเป็นธรรมชาติ ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นทันทีว่า "ไปไหนคะ?"

เจ้านายทั้งหล่อเหลาทั้งเผด็จการขนาดนี้... อยากเป็นภรรยาตัวน้อยของเจ้านายจริงๆ เลย!

ฮิฮิฮิ!

กู้เหวินชิงเป็นจุดตายพิฆาตใจของคนคลั่งคนหล่ออย่างซูโม่โดยแท้จริง

....................

.................

....................

..........

....................