ตอนที่ 080 เมื่อคืนกำลังฝึกสควอตกับยกขาสูงอยู่

แสงจันทร์ชวนลุ่มหลง!

ในค่ำคืนนี้ แมงมุมพยายามถักทอไต่ขึ้นใยอยู่ตลอดเวลา...

เธอเหลือบมองเจ้านายที่นอนอยู่ข้างกายโดยไม่รู้ตัว!

เครื่องหน้าคมชัดหมดจด รูปลักษณ์หล่อเหลาราวกับภาพวาด ใบหน้านี้ทำเอาคนคลั่งคนหน้าตาดีอย่างเธอแทบจะถอนตัวไม่ขึ้นจริง ๆ!

เธอมองดูจนแทบจะเคลิบเคลิ้มไปแล้ว!

หวึ่ง หวึ่ง หวึ่ง หวึ่ง! หวึ่ง หวึ่ง หวึ่ง หวึ่ง!

ในเวลานั้นเอง เสียงโทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้นด้วยแรงสั่นสะเทือน!

เป็นรูมเมตของเธอที่โทรเข้ามานั่นเอง!

ซูโม่หยิบมือถือขึ้นมาดู พบว่ามีสายที่ไม่ได้รับกว่ายี่สิบสาย ซึ่งทั้งหมดล้วนเป็นรูมเมตโทรมาทั้งสิ้น

ซูโม่จึงกดปุ่มรับสาย

"โม่โม่ เมื่อคืนเธอหายหัวไปไหนมาเนี่ย? ทำไมไม่ยอมกลับห้อง?" ปลายสายส่งเสียงแห่งความห่วงใยดังข้ามมา!

"ฉัน... เมื่อคืนฉันทำงานน่ะสิ เธอก็รู้นี่ว่าฉันทำพาร์ตไทม์เป็นพีอาร์อยู่ที่ TAXX!" ซูโม่ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา!

"โกหก! เมื่อก่อนตอนเธอไปทำงานไม่เคยมีค้างคืนข้างนอกสักครั้ง ต้องอยู่กับผู้ชายชัวร์ โม่โม่เธอคงไม่ได้ทนรับสิ่งยั่ววนไม่ไหวจนไปเกาะเสี่ยกระเป๋าหนักหรอกนะ?" รูมเมตเอ่ยหยอกเย้าด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริง!

จากนั้น! รูมเมตก็เอ่ยซุบซิบขึ้นมาอีกว่า:

"ฉันจะบอกให้นะ เมื่อวานรุ่นพี่ปี้หลินมายืนรอเธออยู่ใต้หอพักทั้งคืนเลย วันนี้ฉันเพิ่งเห็นเขากลับไปเมื่อเช้านี้เอง..."

"จิ๊ ๆ รักเขาแต่เขาไม่รักเนี่ยนะ! รุ่นพี่ปี้หลินช่างน่าเวทนาแท้ ๆ เลย! สงสารเขาจัง"

ปากของรูมเมตบอกว่าสงสารรุ่นพี่ปี้หลิน แต่ในใจกลับกำลังสะใจอยู่ชัด ๆ!

"ใครโทรมาเหรอ?" กู้เหวินชิงตื่นขึ้นมาพอดี จึงเอ่ยถามขึ้นมาคำหนึ่ง!

เมื่อได้ยินเสียงของกู้เหวินชิง เสียงกรีดร้องด้วยความตกใจของหญิงสาวในโทรศัพท์ก็ดังลั่นขึ้นมาทันที:

"กรี๊ดดดด!!! กรี๊ด...!! กรี๊ดดดด!!! เสียงผู้ชายนี่หว่า!"

"โม่โม่ แกหลอกฉันจริง ๆ ด้วย ฉันไม่เผาผีกับแกแล้วนะยะ!!"

ใบหน้าเล็ก ๆ ของซูโม่ขึ้นสีแดงระเรื่อ เธอจึงรีบกดตัดสายทิ้งไปทันที...

"รูมเมตค่ะ! นิสัยเธอค่อนข้างบ้าบอนิดหน่อย ที่โทรมาเพราะเป็นห่วงว่าฉันจะไปเจอเรื่องร้าย ๆ ข้างนอกน่ะค่ะ!" ซูโม่ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงหวานหยด!

......................

หลังจากกินมื้อเช้าเสร็จแล้ว กู้เหวินชิงก็ขับรถเบนท์ลีย์ คอนติเนนตัล จีที ไปส่งซูโม่ที่หน้าประตูมหาวิทยาลัย!

เขาสายตามองส่งซูโม่เดินลับหายเข้าไปในรั้วมหาวิทยาลัย!

เมื่อทั้งสองคนมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกันแล้ว!

กู้เหวินชิงจึงสามารถใช้สกิล "ตรวจวัดความรู้สึกดี" ได้

99 แต้มงั้นเหรอ?

ระดับความรู้สึกดีที่ซูโม่มีต่อเขามันจะสูงลิ่วขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?

ก่อนหน้านี้หวังหมิ่นมีระดับความรู้สึกดีต่อเขาอยู่ที่ 85 แต้มเท่านั้น!

พอเทียบกันแล้ว กู้เหวินชิงก็ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมระดับความรู้สึกดีของซูโม่ถึงได้สูงเกินจริงขนาดนี้ได้ยังไงกัน!!!

ตามการแบ่งระดับความรู้สึกดีของระบบ

0-20 แต้มคือคนแปลกหน้า, 20-40 แต้มคือเพื่อนธรรมดาทั่วไป

40-60 แต้มคือเพื่อนสนิทรู้ใจ, 60-80 แต้มคือความชอบพอ

80-90 แต้มคือรักแท้ชั่วชีวิต, 90-100 แต้มคือรักมั่นจนวันตาย!

ถ้าอย่างนั้นแล้ว!

หวังหมิ่นก็คือรักแท้ชั่วชีวิตสำหรับเขา!

แต่ซูโม่กลับพุ่งพรวดไปถึงระดับรักมั่นจนวันตายอย่างน่าเหลือเชื่อ!

กู้เหวินชิงขบคิดไปมาก็คิดไม่ออก จึงตัดสินใจเลิกคิดไปเลยดีกว่า!

ยังไงเสียซูโม่ก็เป็นคนของเขาไปแล้วนี่นา!

ความรู้สึกดีที่มีต่อเขายิ่งสูงเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้นแหละ...

............

บนรถ!

กู้เหวินชิงโทรศัพท์ไปหาฝ่ายการเงินของ TAXX เพื่อขอเลขบัญชีธนาคารของซูโม่มา!

แล้วโอนเงินก้อนแรกไปให้เธอก่อนหนึ่งล้านหยวน!

ให้เงินติดกระเป๋าซูโม่ไว้ใช้จ่ายเล่น ๆ ก่อน ถ้าจู่ ๆ โอนให้ทีเดียวมากเกินไปเดี๋ยวเธอจะตกใจ เผลอ ๆ อาจคิดว่ากู้เหวินชิงต้องการขีดเส้นตัดความสัมพันธ์ระหว่างกันไปเสียอีก...

ผู้หญิงของตัวเอง ไม่ตามใจและดูแลเองแล้วจะให้ใครดูแลล่ะ...

ส่วนทางฝั่งหวังหมิ่นก็ต้องให้ความสำคัญไม่แพ้กัน ถึงแม้เทียบกับซูโม่แล้ว ค่าความรู้สึกดีของหวังหมิ่นจะน้อยกว่าอยู่นิดหน่อย แต่นานวันเข้า เดี๋ยวก็ค่อย ๆ เพิ่มขึ้นมาเอง...

การที่มีผู้หญิงมารักมั่นจนวันตายเพิ่มขึ้นมาอีกคน ในใจของกู้เหวินชิงย่อมรู้สึกปลาบปลื้มยินดีไม่น้อยเลยจริง ๆ!

เขาจอดรถเรียบร้อยก็ฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี พลางหิ้วอาหารเช้าที่แวะซื้อมาฝากพวกเขาทั้งสามคนเดินกลับเข้ามาในห้องพัก!

เช้านี้ไม่มีเรียน เจ้าพวกลูกชายทั้งสามตัวก็เลยยังนอนหลับอุตุ ส่งเสียงกรนฟี้ ๆ กันอยู่เลย!

"ตื่นได้แล้วโว้ย! ตื่นกันได้แล้ว ตะวันส่องก้นจนไหม้แล้วเนี่ย!" กู้เหวินชิงวางอาหารเช้าลงบนโต๊ะ...

"หือ... เหล่ากู้ แกซื้ออาหารเช้ามาเผื่อพวกเราด้วยเหรอเนี่ย?"

"เชี่ยเอ๊ย เมื่อคืนไปเสวยสุขสนุกสนานมาทั้งคืน วันนี้ถึงเพิ่งคิดจะยอมโผล่หัวกลับมาได้งั้นเหรอวะ?"

พอเห็นกู้เหวินชิงกลับมา โจวเทาที่เพิ่งลุกจากที่นอนก็มองมาด้วยสายตาอิจฉาตาร้อน!

หวงจื่อเฉิงเองก็ตื่นมาพร้อมขอบตาดำคล้ำเหมือนหมีแพนด้า เขาคว้าซาลาเปาขึ้นมาสองสามลูก เคี้ยวตุ้ย ๆ พลางพูดว่า "เหล่ากู้ ดวงนารีเข้าข้างไม่เบาเลยนี่หว่า... เมื่อวานแกจัดการแอ้มน้องเขาได้ง่าย ๆ เลยเหรอวะ???"

หวงจื่อเฉิงถามออกมาด้วยความอยากรู้อยากเห็นเต็มแก่...

ถึงแม้กู้เหวินชิงจะดูดีกว่าตัวเองอยู่แค่นิดหน่อยก็เถอะ...

แต่การที่ใช้เวลาไม่ถึงวันก็คว้าหัวใจสาวสวยระดับนั้นมาครองได้สำเร็จ หวงจื่อเฉิงยังไงก็รู้สึกว่ามันไม่น่าเป็นไปได้อยู่ดี!

ดีไม่ดีเหล่ากู้คงกำลังเก๊กท่าขี้โม้ต่อหน้าพวกเขาอยู่แน่ ๆ!

ที่แท้เมื่อคืนคงแอบไปเปิดห้องนอนคนเดียว นอนเหงาเปล่าเปลี่ยวอยู่บนเตียงแหงม ๆ!!!

กู้เหวินชิงเหลือบมองเจิ้งเสี่ยวหงที่ยังนอนหลับเป็นตายอยู่บนเตียง ยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย "ลองทายดูสิ!"

หวงจื่อเฉิงขมวดคิ้ว วางมาดราวกับเป็นปรมาจารย์ด้านความรัก แล้วเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าจริงจังขั้นสุด "ฉันทายว่าแกคงแห้วชัวร์! ของแบบนี้มันต้องค่อยเป็นค่อยไปเหมือนอย่างฉันนี่

ต้องค่อย ๆ บ่มเพาะความรู้สึกดี ๆ ต่อกันไปทีละนิด! ฉันว่าวิธีนี้นี่แหละชัวร์ที่สุดแล้ว"

โจวเทาแค่นหัวเราะหึ ๆ "ขืนรอมึงสานสัมพันธ์จนเข้าที่เข้าทาง น้องเขาก็คงไปนอนในอ้อมกอดใครแล้วก็ไม่รู้ มึงคงไม่มีปัญญาได้แตะแม้แต่ปลายนิ้วมือเขาหรอกโว้ย!!"

หวงจื่อเฉิง ".........."

ได้ยินแบบนั้น หวงจื่อเฉิงก็ขมวดคิ้วแน่น สีหน้าบิดเบี้ยวทันควัน "กูขอให้มึงมาแทงใจดำกูหรือไงวะเนี่ย!!!"

กู้เหวินชิงได้แต่ยืนหัวเราะร่าอยู่ด้านข้าง มองดูพวกมือใหม่หัดรักสองตัวกำลังเชือดเฉือนทำร้ายจิตใจกันเองอย่างเมามัน!

ณ มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในโมตู!

ซูโม่เดินกะเผลก ๆ กลับมาถึงห้องพักตัวเอง!

เวลานี้ ในห้องพักมีเพียงชิวชิวอยู่คนเดียว!

ชิวชิว เพื่อนสาวที่เพิ่งคุยโทรศัพท์กับเธอเมื่อเช้า มองดูซูโม่ด้วยสีหน้าพิลึกพิลั่น!

เธอเอ่ยถามขึ้นมาทันทีว่า "นี่เธอไปโดนอะไรมาเนี่ย?"

นัยน์ตากลมโตของซูโม่กลอกไปมา "เมื่อคืนไปออกกำลังกายที่ฟิตเนสมาน่ะสิ ปวดเมื่อยไปทั้งตัวเลยเนี่ย!"

"เอาล่ะสิ! แกหลอกฉันอีกแล้วนะยะ!"

"คิกคิก! เรื่องจริงนะ! เมื่อวานฝึกท่าสควอต ฝึกยกขาสูง... ตั้งนานสองนานแน่ะ..."

ชิวชิวเองก็เป็นพวกเจนโลก จึงเข้าใจความหมายได้ในทันที "กับใครยะ! ดุเดือดไหมล่ะ? อย่าบอกนะว่าเธอมีแฟนจริง ๆ แล้วน่ะ?"

ความอยากรู้อยากเห็นของชิวชิวปะทุขึ้นมาจนเหมือนมีแมวมาเกาให้คันหัวใจยุกยิก!

ในฐานะเพื่อนสนิท เธอย่อมรู้จักนิสัยของซูโม่ดีพอ พวกเศรษฐีหน้าโง่ไม่มีทางเข้าตาซูโม่แน่ ๆ ก็ยัยนี่เป็นพวกบ้าคนหน้าตาดีขนาดนี้นี่นา...

ถ้าอย่างนั้น ผู้ชายที่ได้ร่วมค่ำคืนอันแสนหวานกับซูโม่เมื่อคืนนี้ จะต้องหล่อเหลาสุด ๆ ไปเลยแน่นอน!...

ซูโม่เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงหวานฉ่ำ "เจ้านายของพวกเราน่ะสิคะ!"

"หา!"

ได้ยินเช่นนั้น ชิวชิวก็ตกใจจนหน้าถอดสี อดไม่ได้ที่จะกรีดร้องอุทานลั่นห้อง... สองตาเบิกกว้างกลมโต สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง...

"(●)o(●)"

..........

ผลงานชิ้นเอกสะเทือนเลื่อนลั่นทุกแนวทั่วทั้งอินเทอร์เน็ต!