ตอนที่ 084 มวลมนุษยชาติล้วนเป็นไอ้โบ้

อีกด้านหนึ่งของห้องพัก!

โทรศัพท์มือถือของหวงจื่อเฉิงก็ส่งเสียงดังขึ้นมาเหมือนกัน!

พอกดดูก็พบข้อความวีแชตจากคนที่เขาบันทึกชื่อไว้ว่า [เทพธิดาเหวินฮวน]!

หัวใจของหวงจื่อเฉิงพลันเบิกบานราวกับดอกไม้ผลิบาน!

ปกติมีแต่เขาที่เป็นฝ่ายทักหาหลี่เหวินฮวนก่อน ส่วนจำนวนครั้งที่อีกฝ่ายทักมานั้นน้อยจนน่าเวทนา!

หวงจื่อเฉิงคิดในใจว่าการฝึกทหารจบลงแล้ว เหวินฮวนคงจะชวนเขาออกไปเที่ยวข้างนอกแน่ ๆ!

เขาเปิดอ่านข้อความด้วยความตื่นเต้นดีใจจนเนื้อเต้น!

หลี่เหวินฮวน: มั่วลั่วฝากมาถามหน่อยน่ะ ว่าทำไมกู้เหวินชิงถึงไม่ตอบเธอเลย!

แม่เอ๊ย!

พอเห็นข้อความ หวงจื่อเฉิงก็ผิดหวังอย่างแรง!

ในใจคิดว่ามั่วลั่วจะจีบกู้เหวินชิง แล้วทำไมถึงชอบมาชี้นิ้วสั่งให้ฉันหวงจื่อเฉิงทำงานให้อยู่เรื่อยเลยวะ!

แต่ในฐานะไอ้โบ้ตัวยงของหลี่เหวินฮวน มีหรือที่เขาจะกล้าปฏิเสธคำขอของเทพธิดา!

หวงจื่อเฉิงพิมพ์ข้อความตอบกลับไปทันที:

หวงจื่อเฉิง: ได้เลยครับ! เดี๋ยวผมช่วยถามให้นะ…

หวงจื่อเฉิง: เหวินฮวน การฝึกทหารก็เสร็จหมดแล้ว ไว้ไม่มีเรียนพวกเราออกไปเที่ยวด้วยกันไหมครับ… (สงสัย)

หลี่เหวินฮวน: เอาไว้ค่อยว่ากันเถอะ! ไม่มีรถออกไปเที่ยวไหนก็ไม่สะดวกหรอก!

หวงจื่อเฉิง: อ๋อ ๆ เธอพูดถูกแล้ว ไปที่ไกล ๆ หน่อยมันไม่สะดวกจริง ๆ นั่นแหละ (ยิงฟันยิ้ม)

ส่งข้อความไปแล้ว แต่รออยู่นานสองนานก็ไม่มีการตอบกลับจากหลี่เหวินฮวนเลยสักนิด!

หวงจื่อเฉิงได้แต่คิดในใจว่าเธอคงจะนอนกลางวันไปแล้วมั้ง!

หวงจื่อเฉิงเบะปากแล้วเอ่ยถาม "เหล่ากู้ นายกับมั่วลั่วยังไงกันแน่เนี่ย? เหวินฮวนฝากมาถามนายแน่ะ!"

พอได้ยินหวงจื่อเฉิงเอ่ยถึงมั่วลั่ว!

โจวเทาที่อยู่ข้าง ๆ ก็หูผึ่งขึ้นมาทันควัน!

เมื่อครู่นี้เขาก็เพิ่งส่งข้อความหามั่วลั่วไปเหมือนกัน แต่กลับเงียบหายเข้ากลีบเมฆเหมือนหินจมก้นสมุทร.........

กู้เหวินชิงตอบส่งเดชไปว่า "ไม่มีอะไรหรอก ยัยนั่นชวนฉันออกไปออกกำลังกายฟิตเนส แต่ฉันไม่อยากไปน่ะ"

กู้เหวินชิงไม่อยากไปจริง ๆ นั่นแหละ!

ยิ่งไปกว่านั้น ที่เขาไม่ตอบมั่วลั่วก็เพราะคุยกันไปคนละเรื่องคนละทางสิ้นดี!

มั่วลั่วเอะอะก็พูดถึงเรื่องสนุก ๆ ในฟิตเนส แต่กู้เหวินชิงไม่รู้เรื่องฟิตเนสเลยสักนิด......

อีกอย่าง รูปร่างของเขาถูกระบบปรับแต่งจนสมบูรณ์แบบขนาดนี้แล้ว ไม่จำเป็นต้องไปฟิตเนสเลยสักนิด.......

พอได้ยินคำพูดของกู้เหวินชิง โจวเทาก็กระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันตา เขายิ้มกว้างพลางบอกว่า "ถ้ามั่วลั่วมาชวนฉันล่ะก็ ฉันคงแทบจะติดปีกบินไปหาเลยล่ะ!"

แถมในใจของโจวเทายังโล่งอกไปเปลาะหนึ่ง ดูท่าทางแล้วกู้เหวินชิงคงไม่ได้คิดอะไรกับมั่วลั่วเป็นพิเศษสินะ......

พอนึกถึงตรงนี้ โจวเทาก็รู้สึกว่าตัวเองไม่ควรจะมัวกล้า ๆ กลัว ๆ อีกต่อไป แต่ควรจะต้องรุกเข้าใส่อย่างกระตือรือร้นมากกว่านี้ถึงจะถูก!

โจวเทาฉีกยิ้มกว้าง!

เขาส่งข้อความไปหามั่วลั่วทันที:

"เธอกำลังออกกำลังกายอยู่เหรอ? ฉันไปเล่นด้วยกันกับเธอได้นะ!"

ผ่านไปครู่หนึ่ง มั่วลั่วก็ตอบกลับมาว่า: "ไม่ไปแล้วล่ะ!"

หวงจื่อเฉิงเอ่ยเตือนขึ้นมา "โจวเทา นายอยู่บนพื้นฐานความเป็นจริงหน่อยจะดีกว่านะ ผู้หญิงอย่างมั่วลั่วฐานะทางบ้านไม่ธรรมดาเลย ความต้องการค่อนข้างสูง จีบยากจะตาย!"

หวงจื่อเฉิงเห็นรอยยิ้มแบบไอ้โบ้ของโจวเทาแล้วก็ได้แต่เบะปาก โจวเทานี่แม่งคลั่งรักมั่วลั่วจนหลงผิดไปหมดแล้วจริง ๆ......

โจวเทาไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย พลางเอ่ยขึ้นว่า พวกเราก็เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยโมตูเหมือนกัน วุฒิการศึกษาก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่อะไร ในอนาคตต้องประสบความสำเร็จก้าวหน้าอยู่แล้ว!

(ปล. รูมเมตจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับธุรกิจของกู้เหวินชิงเด็ดขาด..... อย่างน้อยก่อนเรียนจบจะไม่มีการร่วมมือทำธุรกิจใด ๆ กับรูมเมตทั้งสิ้น.... เป็นความสัมพันธ์แบบพ่อลูกประจำห้องพักอันบริสุทธิ์ผุดผ่องแท้แน่นอน)

พอได้ยินแบบนั้น… ทุกคนก็ไม่ได้พูดอะไรต่ออีก!

กู้เหวินชิงกลับรู้สึกว่าทุกคนยังเป็นวัยรุ่นอยู่ กล้ารักกล้าเกลียดน่ะถูกต้องแล้ว อกหักขึ้นมาก็แค่เปลี่ยนเป้าหมายใหม่ก็สิ้นเรื่อง!

เมื่อมองดูรูมเมตทั้งสองคนที่นั่งจ้องโทรศัพท์เหม่อลอย กู้เหวินชิงก็ถอนหายใจออกมา "อันความรักถามโลกหล้าว่าไฉน......"

ตอนนั้นเอง!

หวงจื่อเฉิงก็นึกถึงคำพูดที่หลี่เหวินฮวนเพิ่งพูดขึ้นมาได้: "ไม่มีรถออกไปเที่ยวไหนก็ไม่สะดวกหรอก!"

หวงจื่อเฉิงเริ่มขบคิดว่าตนเองควรจะไปซื้อรถสักคันดีหรือไม่!

แม้ที่บ้านจะมีรถอยู่หนึ่งคัน แต่ปกติพ่ออย่างหวงจงหวงก็ขับไปทำงานตลอด แทบไม่เคยถึงคิวให้หวงจื่อเฉิงได้แตะเลย.....

ยิ่งพอนึกย้อนไปถึงตอนนั่งรถไปผับ ท่าทางสุดเท่ของเหล่ากู้ตอนขับเบนท์ลีย์ คอนติเนนตัล จีที ด้วยมือเดียวในวันนั้น!

ในใจเขาก็ยิ่งเร่าร้อนด้วยความอยากได้ขึ้นมาทันที!

เชี่ยเอ๊ย! มิน่าล่ะทำไมตัวเองถึงสู้เหล่ากู้ไม่ได้สักที!

ที่แท้ความต่างระหว่างฉันกับเหล่ากู้ มันก็แค่รถคันเดียวนี่เอง.....

วินาทีนี้ หวงจื่อเฉิงเหลือบมองกู้เหวินชิงแวบหนึ่ง ในใจพลันสว่างวาบ ดูเหมือนว่าจะหาจุดทะลวงด่านเจอแล้ว.....

พอดีกับที่เงินซึ่งหวงจงหวงโอนเข้าบัตรธนาคารมายังแทบไม่ได้แตะ แถมช่วงปิดเทอมฤดูร้อนเขาก็เพิ่งไปสอบใบขับขี่มาหมาดๆ ซื้อรถมาขับสักคันไปเลยแล้วกัน!!

หวงจื่อเฉิงจึงเปิดแอปพลิเคชันขึ้นมาดูรถทันที......

.........

กู้เหวินชิงเปิดใช้งานสกิล [หยั่งรู้ระดับความชอบ]

ระดับความชอบของสองสาวที่เขามีสัมพันธ์ลึกซึ้งด้วยก็ปรากฏขึ้นมา:

[หวังหมิ่น] ระดับความชอบต่อโฮสต์ในปัจจุบัน: 91%

[ซูโม่] ระดับความชอบต่อโฮสต์ในปัจจุบัน: 99%

ก่อนหน้านี้ระดับความชอบที่มีต่อกู้เหวินชิงอยู่ที่ 85% แต่หลังจากได้ทำความรู้จักกันอย่างลึกซึ้งในช่วงไม่กี่วันมานี้ ความรู้สึกก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็วจนแตะ 91% ทันที..........

ความรู้สึกที่ทั้งคู่มีต่อกู้เหวินชิงนั้นลึกซึ้งถึงขั้นยอมตายแทนได้ทั้งสองคน!

....................

โปรยหยาดฝนให้ทั่วถึงอย่างเท่าเทียม!

กู้เหวินชิงโอนเงินให้หวังหมิ่นหนึ่งล้าน บอกให้เธอเอาไปใช้จ่ายก่อน!

เงินหนึ่งล้านสำหรับกู้เหวินชิงอาจไม่ได้มากมายอะไร แต่สำหรับนักศึกษาทั่วไปแล้ว มันคือเงินก้อนมหาศาล!

แม้แต่กับหวังหมิ่นและซูโม่เอง เงินหนึ่งล้านก็ไม่ใช่จำนวนน้อยๆ เลยสักนิด!

กู้เหวินชิงรู้ดีแก่ใจ ถึงได้ค่อนข้างบันยะบันยังในการให้เงินพวกเธออยู่บ้าง!

เอาไปใช้ก่อนแล้วกัน ไม่พอค่อยให้อีก!

รออีกสองสามวัน ค่อยให้พวกเธอไปสอบใบขับขี่ แล้วซื้อรถไว้ให้ขับไปไหนมาไหนสักคัน!

..............

ณ มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในโมตู!

โทรศัพท์มือถือของหวังหมิ่นกำลังเสียบสายชาร์จวางอยู่บนโต๊ะ!

ทันใดนั้นตัวเครื่องก็สั่นครืด หน้าจอสว่างวาบขึ้นมา!

รูมเมตที่นั่งอยู่ข้างๆ ชำเลืองมองด้วยความอยากรู้อยากเห็น!

บนจอเป็นข้อความแจ้งเตือนข้อความหนึ่ง!

[บัญชีหมายเลข 0328 ของคุณมียอดเงินเข้าจำนวน 1,000,000.00 หยวน ยอดเงินคงเหลือ 1,022,019.59 หยวน ยอดเงินเข้าจากอาลีเพย์ [ธนาคารแห่งโมตู]]

ศูนย์ตั้งกี่ตัวเนี่ย???

รูมเมตถึงกับคิดว่าตัวเองตาฝาดไป!

เธอขยี้ตาแล้วเพ่งมองซ้ำอีกสองสามรอบ ใช่จริงๆ ด้วย ตัวเลขเจ็ดหลัก!

หนึ่งล้านเต็มๆ เลยนะเนี่ย!

เธอถึงกับอึ้งกิมกี่ไปทั้งตัว!

นี่เธอเห็นอะไรเข้าเนี่ย????

มีคนโอนเงินให้หวังหมิ่นตั้งหนึ่งล้านเลยเหรอ?

พอตั้งสติได้ รูมเมตคนนั้นก็ตกตะลึงจนแทบช็อก.....

เธอพึมพำกับตัวเองขึ้นมาว่า: "หนึ่งล้านเต็มๆ เลยเหรอเนี่ย!"

"หนึ่งล้านอะไรกัน???"

รูมเมตอีกสองคนเห็นสีหน้าตื่นตกใจของเธอ จึงเดินเข้ามาดูใกล้ๆ บ้าง!

ตู้ม——

ตาของพวกเธอเบิกกว้างจนกลมโต ราวกับมีสายฟ้าฟาดผ่าลงมากลางกบาล..... ตกใจจนพูดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะ.....

หนึ่งล้านจริงๆ ด้วยเหรอ?

หนึ่งในนั้นเป็นสาวผมสั้น คิดในใจขึ้นมาว่า:

หรือธนาคารจะโอนเงินผิด?

หรือว่าหวังหมิ่นจะไปทำเรื่องไม่ดีไม่งามอะไรมากันแน่?

สำหรับพวกเธอแล้ว เงินหนึ่งล้านถือเป็นเงินก้อนโตมหาศาลอย่างไม่ต้องสงสัย ลมหายใจของแต่ละคนเริ่มติดขัดและถี่กระชั้นขึ้นมาทันที...

ในตอนนั้นเอง!

หวังหมิ่นที่เพิ่งสระผมเสร็จก็เดินเช็ดผมที่ยังเปียกชุ่มเข้ามาในห้อง

เมื่อเห็นรูมเมตทั้งสามคนยืนตัวแข็งทื่อ เธอจึงเอ่ยถามอย่างสงสัย "พวกเธอเป็นอะไรกันไปน่ะ? พากันยืนนิ่งเป็นท่อนไม้แบบนั้น ทำหน้าเหวออะไรกันอยู่เหรอจ๊ะ?"

หญิงสาวคนหนึ่งที่สนิทกับหวังหมิ่นเอ่ยขึ้นว่า "หมิ่นหมิ่น เธอรวยเละแล้ว!"

รูมเมตอีกสองคนมองหวังหมิ่นด้วยความอิจฉา ถ้าพวกเธอมีเงินสักหนึ่งล้านบ้างก็คงดี...